Interpretacja indywidualna z dnia 7 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-1.4012.164.2026.3.MK
Sprzedaż działek przez osobę fizyczną w ramach zarządu majątkiem osobistym, bez czynności wskazujących na prowadzenie działalności gospodarczej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 2 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek. Uzupełnił go Pan pismem z 2 kwietnia 2026 r. (wpływ 3 kwietnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości położonych w miejscowości (…), w gminie (…):
- składającej się między innymi z działki numer 1 o powierzchni 0,37 ha, objętej Kw Nr (…) (nabyta na podstawie umowy sprzedaży z dnia 27 lipca 2018 r., Rep. A Nr (…)),
- składającej się tylko z działki numer 2 o powierzchni 0,3014 ha, objętej Kw Nr (…) (nabyta na podstawie umowy sprzedaży z dnia 27 lipca 2018 r., Rep. A Nr (…)),
- składającej się między innymi z działki numer 3 o powierzchni 0,30 ha, objętej Kw Nr (…) (nabyta na podstawie umowy sprzedaży z dnia 25 listopada 2011 r., Rep. A Nr (…)).
Mapą podziałową z dnia 19 września 2022 r. ww. działki zostały podzielone zyskując nowe powierzchnie i nowe numery:
- działka 1 ma nr 1/1 i powierzchnię 0,1566 ha,
- działka 2 ma nr 1/2 i powierzchnię 0,1875 ha,
- działka 3 ma nr 1/3 i powierzchnię 0,1837 ha.
Przedmiotem przyszłej umowy sprzedaży, którą Wnioskodawca planuje zawrzeć w terminie najbliższych trzech lat, są działki 1/1, 1/2, 1/3 o łącznej powierzchni 0, 5278 ha, dalej zwane „Nieruchomością”.
Przedmiotowa Nieruchomość została przez Wnioskodawcę nabyta w dacie zawarcia ww. umów sprzedaży (zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym Uchwałą Rady Gminy (…) Nr (…) z dnia 28 lutego 2007 r.), jako:
- działka numer 1 - 11.MRj.19 - tereny zabudowy zagrodowej i zabudowy mieszkalnictwa jednorodzinnego, 11.R.09 - tereny rolne, KDG - tereny dróg kołowych (w liniach rozgraniczających),
- działka numer 2 - 11.MRj.19 - tereny zabudowy zagrodowej i zabudowy mieszkalnictwa jednorodzinnego, MN - tereny zabudowy mieszkalnictwa jednorodzinnego, KDG - tereny dróg kołowych (w liniach rozgraniczających),
- działka numer 3 - 11.MRj.19 - tereny zabudowy zagrodowej i zabudowy mieszkalnictwa jednorodzinnego, 11 .R.09 - tereny rolnicze), zaś obecnie Nieruchomość położona jest w terenie oznaczonym zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy (…) w terenie o symbolu UK usługi komercyjne - w około 90% i w około 10% Nieruchomość znajduje się w terenie o symbolu 11.MRj.19 - zabudowa zagrodowa i mieszkalnictwo jednorodzinne (zmiana nastąpiła uchwałą Rady Gminy (…) Nr (…) z dnia 25 marca 2022 r.), przy czym zmiana planu nastąpiła na podstawie ww. uchwały Rady Gminy.
Wnioskodawca nie poczynił na przedmiotową Nieruchomość żadnych nakładów inwestycyjnych, które mogłyby wpłynąć na wzrost jej wartości, nie złożył wniosku o wyłączenie Nieruchomości z produkcji rolniczej, nie jest zobowiązany do zapłaty opłaty za wyłączenie gruntów na Nieruchomości spod produkcji rolniczej, nadto Wnioskodawca nie dokonywał żadnych podziałów nieruchomości, rozgraniczeń i innych czynności, które mogłyby wpłynąć na wzrost jej wartości i profesjonalne przygotowanie do jej sprzedaży (w celu uzyskania wyższej ceny, etc.). Nadto przez cały okres od daty nabycia Wnioskodawca nie prowadził na Nieruchomości i nie wykorzystywał Nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej, nie została ona zaksięgowana jako środek trwały w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, jak również nie rozliczał jakichkolwiek podatków od nieruchomości, nakładów na Nieruchomość w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Nieruchomość nie była przedmiotem umów najmu/ dzierżawy i Wnioskodawca nie pobierał z Nieruchomości żadnych pożytków (za wyjątkiem naturalnych - niemniej jednak przez cały czas władztwa Wnioskodawcy nad Nieruchomością, Nieruchomość była odłogowana).
W celu sprzedaży Wnioskodawca sporządził jedynie wyżej powołaną mapę podziałową z dnia 19 września 2022 r. (dlatego, że część Nieruchomości postanowił pozostawić we własnym użytkowaniu), Wnioskodawca umieścił baner na Nieruchomości i dał ogłoszenie na portalu internetowym.
Zamiarem Wnioskodawcy jest sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości w terminie najbliższych trzech lat, jako sprzedaż przez osobę fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, a zatem z uwzględnieniem iż dostawa przedmiotu umowy tj. nieruchomości zwolniona jest od podatku od towarów i usług VAT, jak również, iż cena uzyskana ze sprzedaży Nieruchomości nie będzie stanowiła przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W ocenie Wnioskodawcy w powyższej sprawie powinny znaleźć zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z dnia 21 maja 2025 r.), z uwagi na art. 43 ust. 9 ustawy, jak również przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z dnia 21 maja 2025 r.), z uwagi na art. 10 ust. 1 pkt 8.
Dokonując wykładni przepisów ustawy z dnia 11 marca 2024 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z dnia 10 stycznia 2025 r. ze zm.), jak również przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z dnia 21 maja 2025 r.) z uwzględnieniem, iż pierwotne nabycie Nieruchomości, jak również planowane zbycie Nieruchomości nie zostało i nie będzie dokonywane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, jak również z uwagi na brzmienie art. 43 ust. 9 ww. ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sprzedaż Nieruchomości powinna zostać zwolniona od podatku od towarów i usług VAT, jak również z podatku dochodowego od osób fizycznych.
Przyjęcie takiego stanowiska spowoduje skutki prawne w postaci nieopodatkowania planowanej przez Wnioskodawcę sprzedaży podatkiem od towarów i usług, zaś ceny uzyskanej ze sprzedaży - ze zwolnienia przychodu od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Nieruchomość (działki) Wnioskodawca nabył w celu powiększenia gospodarstwa rolnego.
Nieruchomość (działki) w okresie posiadania Wnioskodawca wykorzystywał na cele rolne (co któryś rok była uprawa rolna).
Wnioskodawca nie zamierza zawierać przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości (działek).
Wnioskodawca nie udzielał i nie planuje udzielać pełnomocnictwa lub jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w imieniu Wnioskodawcy na rzecz podmiotów trzecich w związku ze zbywaniem przedmiotowych Nieruchomości (działek).
Wnioskodawca dokonywał wcześniej sprzedaży innych Nieruchomości:
- ostatnią działkę Wnioskodawca sprzedał 4 sierpnia 2021 r. Wcześniejszych sprzedaży działek Wnioskodawca nie pamięta ponieważ były one w bardziej odległym terminie i na tą chwilę nie posiada już dokumentacji ale żadna z tych działek nie była opodatkowana podatkiem VAT.
- działkę Wnioskodawca zakupił Aktem Notarialnym nr Repetytorium A nr (…) 5 marca 2010 r. Działka ta została przez Wnioskodawcę nabyta w celu powiększenia gospodarstwa rolnego.
- przez cały okres jej posiadania była ona przez Wnioskodawcę wykorzystywana do celów rolnych - sprzedaży Wnioskodawca dokonał 4 sierpnia 2021 r. Aktem Notarialnym Repetytorium A nr (…), przyczyną sprzedaży był jej wąski charakter (szerokość około 13 m).
Wnioskodawca posiada inną nieruchomość, którą w przyszłości zamierza sprzedać:
- działkę Wnioskodawca zakupił 2 lutego 2018 r. Akt Notarialny repetytorium A nr (…),
- działka została nabyta w celu powiększenia gospodarstwa rolnego,
- działka nie jest wykorzystywana w żaden sposób, stoi odłogiem,
- działka w chwili obecnej ma charakter usługowy, niezabudowany.
Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej NIP: (…).
Wnioskodawca działalność prowadzi w zakresie: wynajem i zarządzanie nieruchomościami (wynajem lokali handlowo-usługowych).
Działki będące przedmiotem sprzedaży nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę na cele działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 Ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą.
Wnioskodawca nie prowadził gospodarstwa rolnego jako rolnik ryczałtowy w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy, zwolniony od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy.
Wnioskodawca nie był i nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego.
Z działek będących przedmiotem sprzedaży nie były sprzedawane płody rolne opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Produkty rolne z wyżej wymienionych działek były wykorzystywane wyłącznie na własne potrzeby.
Nabycie działek będących przedmiotem sprzedaży nie było czynnością opodatkowaną podatkiem VAT.
Działki będące przedmiotem sprzedaży nie były wykorzystywane do wykonywania działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.
Pytanie
W ocenie Wnioskodawcy w powyższej sprawie powinny znaleźć zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z dnia 21 maja 2025 r.), z uwagi na art. 43 ust. 9 ustawy.
Dokonując wykładni przepisów ustawy z dnia 11 marca 2024 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z dnia 10 stycznia 2025 r. ze zm.), z uwzględnieniem, iż pierwotne nabycie Nieruchomości, jak również planowane zbycie Nieruchomości nie zostało i nie będzie dokonywane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, jak również z uwagi na brzmienie art. 43 ust. 9 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedaż Nieruchomości powinna zostać zwolniona od podatku od towarów i usług VAT.
Czy przyjęcie takiego stanowiska spowoduje skutki prawne w postaci nieopodatkowania planowanej przez Wnioskodawcę sprzedaży podatkiem od towarów i usług?
Pana stanowiskowsprawie
W ocenie Wnioskodawcy w powyższej sprawie powinny znaleźć zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z dnia 21 maja 2025 r.). Dokonując wykładni przepisów ustawy z dnia 11 marca 2024 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z dnia 10 stycznia 2025 r. ze zm.), z uwzględnieniem, iż pierwotne nabycie Nieruchomości, jak również planowane zbycie Nieruchomości nie zostało i nie będzie dokonywane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, sprzedaż Nieruchomości powinna zostać zwolniona od podatku od towarów i usług VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej „ustawą”.
Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Art. 2 pkt 6 i pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii;
22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby czynność była opodatkowana, musi być wykonana przez podatnika, działającego w ramach działalności gospodarczej.
Art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Właściwe jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów, jednak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadne jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C‑291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht). Dotyczyło ono kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C‑180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
Z ww. orzeczenia wynika m.in., że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem takiej aktywności może być np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyższych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Tylko wtedy działania sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
Ze wskazanych regulacji należy wywnioskować, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
Pana wątpliwości dotyczą opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek nr 1/1, 1/2, 1/3.
W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka Pana aktywność związana ze sprzedażą działek, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjął Pan w związku ze sprzedażą działek ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.
Wskazał Pan, że przedmiotowa Nieruchomość została nabyta w dacie zawarcia umów sprzedaży, tj. działka nr 1 i 2 w 2018 r., a działka nr 3 w 2011 r. Nieruchomość (działki) nabył Pan w celu powiększenia gospodarstwa rolnego. Nieruchomość (działki) w okresie posiadania wykorzystywał Pan na cele rolne (co któryś rok była uprawa rolna). Nie poczynił Pan na przedmiotową Nieruchomość żadnych nakładów inwestycyjnych, które mogłyby wpłynąć na wzrost jej wartości, nie złożył wniosku o wyłączenie Nieruchomości z produkcji rolniczej, nie jest Pan zobowiązany do zapłaty opłaty za wyłączenie gruntów na Nieruchomości spod produkcji rolniczej, nadto nie dokonywał Pan żadnych podziałów nieruchomości, rozgraniczeń i innych czynności, które mogłyby wpłynąć na wzrost jej wartości i profesjonalne przygotowanie do jej sprzedaży (w celu uzyskania wyższej ceny, etc.). Przez cały okres od daty nabycia nie prowadził Pan na Nieruchomości i nie wykorzystywał Nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej, nie została ona zaksięgowana jako środek trwały w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, jak również nie rozliczał Pan jakichkolwiek podatków od nieruchomości, nakładów na Nieruchomość w związku z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą. Nieruchomość nie była przedmiotem umów najmu/ dzierżawy i nie pobierał Pan z Nieruchomości żadnych pożytków (za wyjątkiem naturalnych - niemniej jednak przez cały czas Pana władztwa nad Nieruchomością, Nieruchomość była odłogowana). W celu sprzedaży sporządził Pan jedynie mapę podziałową z dnia 19 września 2022 r. (dlatego, że część Nieruchomości postanowił Pan pozostawić we własnym użytkowaniu), umieścił Pan baner na Nieruchomości i dał ogłoszenie na portalu internetowym. Zatem, w omawianej sytuacji należy wskazać, że ww. działania nie mogą świadczyć o zamiarze wykonywania przez Pana działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
Ponadto, nie zamierza Pan zawierać przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości (działek). Nie udzielał i nie planuje Pan udzielać pełnomocnictwa lub jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Pana imieniu na rzecz podmiotów trzecich w związku ze zbywaniem przedmiotowych Nieruchomości (działek). Działki będące przedmiotem sprzedaży nie były wykorzystywane przez Pana na cele działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy. Nie prowadził Pan gospodarstwa rolnego jako rolnik ryczałtowy w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy, zwolniony od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy. Nie był i nie jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Z działek będących przedmiotem sprzedaży nie były sprzedawane płody rolne opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Produkty rolne z wyżej wymienionych działek były wykorzystywane wyłącznie na własne potrzeby.
Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek będzie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i z tytułu sprzedaży ww. nieruchomości nie wystąpi Pan w roli podatnika podatku od towarów i usług, a czynność sprzedaży ww. nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
W związku z powyższym, odstępuję od uzasadnienia rozstrzygnięcia kwestii korzystania ze zwolnienia ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja ta rozstrzyga Pana wątpliwości wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie oprawiedowniesieniaskarginainterpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawnadlawydaniainterpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
