Interpretacja indywidualna z dnia 7 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-3.4012.128.2026.2.DG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości zabudowanej. Uzupełnił go Pan pismem z 31 marca 2026 r. (wpływ 7 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (D.E.), jest współwłaścicielem w udziale wynoszącym 11/20 w nieruchomości położonej w (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…). Nieruchomość ta stanowi działkę gruntu oznaczoną numerem 1 o powierzchni 3124 m², dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…) oraz działkę nr ew. 2 o powierzchni 6036 m², dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…). Posiadający udział własny w wysokości 30% w chwili założenia spółki rep (…) 11 lipca 1997 r.

Tytułem spadku po zmarłym (…) każdy ze spadkobierców nabył 10% masy spadkowej, stwierdzone prawomocnym postanowieniem o stwierdzenie nabycia spadku, wydanym 17 lipca 2007 r. przez Sąd Rejonowy w (…), I Wydział Cywilny, w sprawie o sygn. akt (…)

1.A.B.,

2.B.C.,

3.C.D.,

4.D.E.

D.E. i A.B spłacili solidarnie nakazem zapłaty sygn. (…) z 11 września 2013 r. udział C.D. nabywając po 5%. Następnie B.C. zrzekła się Aktem notarialnym Rep A nr (…) z 23 kwietnia 2018 r. na rzecz D.E. swojej części spadku w wysokości 10%.

Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą na tej nieruchomości do 31 grudnia 2014 r., czyli do dnia zamknięcia (rozwiązania) spółki i od tamtej pory nie prowadzi działalności gospodarczej związanej z tą nieruchomością oraz nigdy nie podejmował żadnych działań związanych z obrotem tymi nieruchomościami gruntowymi, w szczególności nie dokonywał podziału działki, uzbrojenia, reklamy, uzyskiwania warunków zabudowy.

Kilka odpowiedzi na pytania, które mogą być pomocne:

1.W jakim zakresie i od kiedy wykorzystywał Pan działki nr 1 i 2 będące przedmiotem sprzedaży w działalności gospodarczej? Proszę opisać okoliczności zdarzenia.

Odpowiedź: Na początku lat osiemdziesiątych były wykorzystywane jako rolne (gospodarstwo ogrodnicze), potem częściowo zabudowane - budynek mieszkalny i zajazd - lata dziewięćdziesiąte - przeważająca część jako rolne. Od około 2012 r. część gruntów - około 1/3 powierzchni działek została zabrana pod autostradę. Z powodu niemożliwości prowadzenia dalszej działalności hotelarsko - gastronomicznej w 2014 r. działalność gospodarcza została zamknięta, teren był użytkowany rolniczo.

2.Czy działki nr 1 i 2 będące przedmiotem sprzedaży, stanowią działki zabudowane czy niezabudowane?

Odpowiedź: TAK.

3.W jaki sposób pozyska Pan nabywcę dla działek będących przedmiotem wniosku? Czy, a jeśli tak, to jakie działania marketingowe podjął/podejmie Pan w celu sprzedaży ww. działek (np. reklama, pomoc pośrednika)?

Odpowiedź: Zgłosił się bezpośrednio.

4.Czy oddawał Pan działki nr 1 i 2 w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów o podobnym charakterze? Jeśli tak, proszę wskazać:

•w jakim okresie sprzedawane działki były udostępniane osobom trzecim?

•czy były udostępniane odpłatnie czy bezpłatnie?

Odpowiedź: Nie oddawałem, nie były.

5.W jaki sposób wykorzystywał Pan ww. działki po 2014 r., proszę wskazać do jakich czynności (zwolnionych, opodatkowanych, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT) i przez jaki okres Spółka wykorzystywała ww. działki będące przedmiotem sprzedaży?

Odpowiedź: Rolniczo.

6.Czy prowadził lub będzie Pan prowadził przed sprzedażą działek jakieś działania, żeby uatrakcyjnić działki dla celów sprzedaży lub podnieść ich wartość (np. ogrodzenie działki, wydzielenie drogi wewnętrznej, uzbrojenie terenu, itp.)?

Odpowiedź: Nie.

7.Czy udzieli Pan pełnomocnictwa podmiotowi, który na Pana zlecenie i na Pana rzecz przygotuje ww. działki do sprzedaży? Jeśli tak, to proszę wskazać, jaki to będzie podmiot i jakie czynności wykona.

Odpowiedź: Nie.

8.Czy wcześniej sprzedawał Pan inne nieruchomości (działki)? Jeśli tak – proszę wskazać:

a)jakie to były nieruchomości (działki)? Ile ich było?

Odpowiedź: dwie działki rolne o powierzchni ok. 3000 m².

b)kiedy zostały sprzedane?

Odpowiedź: obydwie w 2021 roku.

c)czy odprowadził Pan podatek VAT oraz dokonał zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w związku ze sprzedażą nieruchomości (działki)?

Odpowiedź: Nie.

W najbliższym czasie (30 marca 2026 r.) Wnioskodawca planuje sprzedaż swojego udziału 11/20 w opisanej nieruchomości osobie trzeciej.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie prowadzenia gospodarstwa ogrodniczego NIP (...), działalność niezależna od działek nr 1 i 2.

Działki nr 1 i 2 po zakończeniu działalności Zajazdu były odłogowane. Nie była na nich prowadzona żadna działalność opodatkowana podatkiem VAT, zwolniona od podatku VAT.

Działki nr 1 i 2 po 2014 r. były wykorzystywane wyłącznie w ramach działalności rolniczej, prowadzonej przez rolnika ryczałtowego, niezarejestrowanego jako podatnik VAT czynny.

Z ww. działek nie było żadnych zbiorów ani dostaw (sprzedaży) płodów rolnych ani opodatkowanych, ani nieopodatkowanych podatkiem VAT co jest charakterystyczną cechą ugoru.

Pytanie

Czy sprzedaż udziału w wysokości 11/20 nieruchomości opisanej powyżej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?

Pana stanowisko w sprawie przedstawione w uzupełnieniu wniosku

Sprzedaż udziałów w nieruchomości (tj. działkach o nr 1 i 2) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości (gruntów oraz udziałów w nich) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów bądź świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).

Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w przedmiotowej nieruchomości (tj. działce nr 1 i działce nr 2), istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży udziału w ww. działkach, podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Podobnie dokonanie przed sprzedażą podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C- 291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan współwłaścicielem w udziale wynoszącym 11/20 w nieruchomości stanowiącej działkę gruntu oznaczoną numerem 1 o powierzchni 3124 m², oraz działkę nr 2 o powierzchni 6036 m². 11 lipca 1997 r., w chwili założenia spółki posiadał Pan udział własny w nieruchomości w wysokości 30%. 17 lipca 2007 r. postanowieniem o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym (…), każdy ze spadkobierców (tj. A.B., B.C, C.D., D.E.) nabył 10% masy spadkowej. 11 września 2013 r. spłacił Pan wraz z A.B. udział C.D. nabywając po 5%. Następnie 23 kwietnia 2018 r. B.C. zrzekła się na Pana rzecz swojej części spadku w wysokości 10%.

Do 31 grudnia 2014 r., czyli do zamknięcia (rozwiązania) spółki, na przedmiotowej nieruchomości prowadził Pan działalność gospodarczą. Po zakończeniu działalności Zajazdu działki nr 1 i 2 były odłogowane i nie była na nich prowadzona żadna działalność opodatkowana podatkiem VAT, ani zwolniona od podatku VAT. Po 2014 r. ww. działki były wykorzystywane wyłącznie w ramach działalności rolniczej, prowadzonej przez rolnika ryczałtowego, niezarejestrowanego jako podatnik VAT czynny. Z ww. działek nie było żadnych zbiorów ani dostaw (sprzedaży) płodów rolnych, ani opodatkowanych, ani nieopodatkowanych podatkiem VAT. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie prowadzenia gospodarstwa ogrodniczego.

Nigdy nie podejmował Pan żadnych działań związanych z obrotem tymi nieruchomościami gruntowymi, w szczególności nie dokonywał Pan podziału ww. działek, uzbrojenia, reklamy, uzyskiwania warunków zabudowy. Nie oddawał Pan ww. działek w najem, dzierżawę, ani nie udostępniał ich osobom trzecim na podstawie innych umów o podobnym charakterze.

Obecnie planuje Pan sprzedać swoje udziały w przedmiotowej nieruchomości osobie trzeciej.

Pana wątpliwości dotyczą tego, czy planowana sprzedaż udziału w nieruchomości (tj. w działce nr 1 i działce nr 2), będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

W przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy w odniesieniu do planowanej sprzedaży udziału w ww. działkach będzie Pan spełniać przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, w zakresie ww. czynności.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Należy wskazać, że od 2014 r. na działkach nr 1 i 2 nie była prowadzona żadna działalność opodatkowana podatkiem VAT, ani zwolniona od podatku VAT. Po 2014 r. ww. działki były wykorzystywane wyłącznie w ramach działalności rolniczej, prowadzonej przez rolnika ryczałtowego, niezarejestrowanego jako podatnik VAT czynny. Z ww. działek nie było żadnych zbiorów ani dostaw (sprzedaży) płodów rolnych, ani opodatkowanych, ani nieopodatkowanych podatkiem VAT, działki były odłogowane.

Istotne w niniejszej sprawie jest to, że nigdy nie podejmował Pan żadnych działań związanych z obrotem tymi nieruchomościami gruntowymi, w szczególności nie dokonywał Pan podziału ww. działek, uzbrojenia, uzyskiwania warunków zabudowy. Nie oddawał Pan ww. działek w najem, dzierżawę, ani nie udostępniał ich osobom trzecim na podstawie innych umów o podobnym charakterze. Nabywca działek zgłosił się bezpośrednio.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży udziału w przedmiotowej nieruchomości, nie wystąpi ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż udziału w ww. działkach wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawie C-180/10 i C-181/10.

Zatem dokonując sprzedaży udziału w opisanej nieruchomości, będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży udziału w ww. nieruchomości, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, sprzedaż udziału w nieruchomości (tj. w działce nr 1 i działce nr 2), nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku.

Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wskazuję również, że nie jestem uprawniony do analizowania i oceny dokumentów załączonych do wniosku o interpretację. Wszystkie istotne dla sprawy informacje powinny znaleźć się w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

W kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pana, należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Pana, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla współwłaściciela działek.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.