Interpretacja indywidualna z dnia 12 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-2.4012.150.2026.2.HM

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 9 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania sprzedaży niezabudowanych działek gruntu w drodze licytacji publicznej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (…) zamierza sprzedać w drodze licytacji publicznej (sprawa (…)) nieruchomość gruntową niezabudowaną składającą się z działek nr (...) (działka A) i (…) (działka B), położonych w (…), ul. (...), dla których Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą nr (…).

Nieruchomość gruntowa należy do spółki (…) w (…) i jest wykorzystywana w celach prowadzonej działalności gospodarczej Spółki. Obie działki gruntu stanowią środki trwałe w działalności gospodarczej Spółki (…).

Obie działki gruntu leżą w większości na terenie określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako obszar przeznaczony na RZ13 – Tereny łąk zielonych.

·Działka A o pow. (…) ha leży w całości na 1 – Tereny łąk zielonych.

·Działka B o pow. (…) ha leży w części, tj. (…) ha na 1 – Tereny łąk zielonych, a w części, tj. (…) ha na 2 - Tereny zabudowy mieszkaniowej pensjonatowej.

(…) Spółka z o.o. nie była, nie jest i nie będzie do dnia licytacji nieruchomości czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia działek nr (…) (działka A) i (…) (działka B).

Działka A i działka B nie były, nie są i nie będą do dnia licytacji nieruchomości wykorzystywane przez Spółkę wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.

Działka A oznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren 1 –Tereny łąk zielonych posiada przeznaczenie podstawowe - tereny łąk zielonych, tj. tereny otwarte zieleni nieurządzonej natomiast przeznaczenie dopuszczalne tej działki to:

·obiekty, urządzenia i sieci infrastruktury technicznej,

·tereny wód powierzchniowych,

·ciągi piesze i rowerowe, konne.

Uchwała rady gminy stanowi, że:

„§ 3. Ilekroć w uchwale oraz na rysunku planu jest mowa o:

· podstawowym przeznaczeniu terenu – należy przez to rozumieć przeznaczenie, które winno stać się dominującą formą wykorzystania terenu. W ramach przeznaczenia podstawowego mieszczą się elementy zagospodarowania bezpośredniego z nim związane, warunkujące prawidłowe korzystanie z terenu,

· przeznaczeniu dopuszczalnym – należy przez to rozumieć rodzaj przeznaczenia terenu inny niż podstawowy, który dopuszcza realizację funkcji innych niż wymienione w przeznaczeniu podstawowym, niezależnie od zrealizowania lub niezrealizowania przeznaczenia podstawowego; przeznaczenie dopuszczalne może stanowić nie więcej niż 40% całkowitej powierzchni zabudowy możliwej do zrealizowania po uwzględnieniu wskaźników zagospodarowania terenu wymienionych w uchwale.”

Komentarz rzeczoznawcy majątkowego: Przeznaczenie dopuszczalne dotyczące zabudowy wskazuje na obiekty i urządzenia związane z sieciami infrastruktury technicznej. Taki zapis ma zazwyczaj charakter ogólny, który zabezpiecza przed paraliżem związanym z realizacją inwestycji sieci uzbrojenia terenu o charakterze liniowym.

Dla działki B wyznaczono linie rozgraniczające teren 1 i 2. Obszar 1 i 2 są to obszary rozłączne i zgodnie z legendą części graficznej miejscowego planu, linia rozgranicza tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.

Dla części działki B oznaczonej jako 1 przeznaczenie podstawowe to tereny łąk zielonych, tj. tereny otwarte zieleni nieurządzonej, natomiast przeznaczenie dopuszczalne tej części działki to:

·obiekty, urządzenia i sieci infrastruktury technicznej,

·tereny wód powierzchniowych,

·ciągi piesze i rowerowe, konne.

Na moment sprzedaży działki A i działki B nie zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

(…) Spółka z o.o. nie była, nie jest i nie będzie posiadała do dnia licytacji nieruchomości statusu rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług, korzystającego ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Działki A i B nie były wykorzystywane przez Spółkę w prowadzonej działalności rolniczej, z tytułu której Spółka była/jest/będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Spółka nie sprzedawała płodów rolnych z ww. działek, nie wykorzystywała ich na własne potrzeby.

W toku postępowania egzekucyjnego, przed sporządzeniem wniosku ORD-IN, Wnioskodawca wezwał dłużnika do udzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące nieruchomości oraz statusu podatkowego dłużnika.

Dłużnik odebrał korespondencję i udzielił odpowiedzi na pytania.

Działania Wnioskodawcy podjęte w celu uzyskania informacji prowadzących do ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie dla sprzedaży nieruchomości może mieć zastosowanie zwolnienie od podatku, zostały udokumentowane. Podjęte działania doprowadziły do uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika.

Wszystkie posiadane informacje zamieszczone we wniosku ORD-IN zostały uzyskane z informacji od dłużnika, od rzeczoznawcy majątkowego, z treści operatu szacunkowego nieruchomości, dokumentacji zdjęciowej, treści księgi wieczystej nieruchomości, urzędu skarbowego właściwego dla dłużnika, Urzędu Miejskiego w (…) oraz dostępnych baz danych: CEiDG, KRS, REGON, Wykaz podatników VAT.

Pytanie

Czy wystąpi podatek VAT z tytułu sprzedaży w drodze licytacji publicznej nieruchomości gruntowej niezabudowanej należącej do spółki (…) w (…), dla której Sąd Rejonowy w (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (…)?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy cała działka A oraz część działki B (w sumie (…) ha) leżące na terenie określonym jako 1 – Tereny łąk zielonych będą korzystały ze zwolnienia z VAT na podst. art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, a część działki B ((…) ha) leżąca na terenie określonym jako 2 - Tereny zabudowy mieszkaniowej pensjonatowej będzie podlegała podatkowi VAT w stawce podstawowej 23%.

W celu określenia wartości części gruntu opodatkowanego podatkiem VAT 23% należy posłużyć się proporcją wg klucza powierzchniowego, tj. określić udział powierzchni gruntu będącego terenem zabudowy mieszkaniowej w gruncie ogółem i dokonać podziału ceny sprzedaży zgodnie z ustalonym udziałem.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:

Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów tej ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik, w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników nabytych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy, wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel danej nieruchomości – jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży tej nieruchomości, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy nieruchomości.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zamierza sprzedać Pan w drodze licytacji publicznej nieruchomość gruntową niezabudowaną składającą się z działek nr (…) (działka A) i (…) (działka B). Nieruchomość gruntowa należy do Spółki i jest wykorzystywana w celach prowadzonej działalności gospodarczej. Obie działki gruntu stanowią środki trwałe w działalności gospodarczej wskazanej Spółki.

Mając zatem na uwadze fakt, że w niniejszej sprawie dłużnikiem jest spółka, stwierdzić należy, że przy dostawie wskazanych we wniosku działek spełnione będą przesłanki do uznania dłużnika za podatnika podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem sprzedaż będzie dotyczyła składnika majątku przedsiębiorstwa dłużnika.

W konsekwencji, dostawa ww. nieruchomości należących do dłużnika będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130):

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Natomiast w myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen:

W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

W konsekwencji generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że planuje Pan sprzedać w drodze licytacji publicznej nieruchomość gruntową niezabudowaną składającą się z działek nr (…) (działka A) i (…) (działka B) stanowiącą środek trwały w ramach działalności prowadzonej przez dłużnika. Obie działki objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i w większości leżą na terenie określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako obszar przeznaczony na 1 – Tereny łąk zielonych. Działka A o pow. (…) ha leży w całości na 1 – Tereny łąk zielonych. Działka B o pow. (…) ha leży w części, tj. (…) ha na 1 – Tereny łąk zielonych, a w części, tj. (…) ha na 2 – Tereny zabudowy mieszkaniowej pensjonatowej. Działka A oznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren 1 – Tereny łąk zielonych posiada przeznaczenie podstawowe – tereny łąk zielonych, tj. tereny otwarte zieleni nieurządzonej natomiast przeznaczenie dopuszczalne tej działki to: obiekty, urządzenia i sieci infrastruktury technicznej, tereny wód powierzchniowych, ciągi piesze i rowerowe, konne, przy czym jak Pan wskazuje zgodnie z Uchwałą Rady Gminy przeznaczenie dopuszczalne może stanowić nie więcej niż 40% całkowitej powierzchni zabudowy możliwej do zrealizowania po uwzględnieniu wskaźników zagospodarowania terenu wymienionych w uchwale. Przeznaczenie dopuszczalne dotyczące zabudowy wskazuje na obiekty i urządzenia związane z sieciami infrastruktury technicznej. Natomiast w odniesieniu do działki B w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyznaczono linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu, tj. 1 – tereny łąk zielonych (jak w odniesieniu do działki A) oraz 2 – tereny zabudowy mieszkaniowej pensjonatowej. Na moment sprzedaży działki A i działki B nie zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Pana wątpliwości dotyczą opodatkowania sprzedaży niezabudowanych działek gruntu w drodze licytacji publicznej.

Mając na uwadze powyższe oraz odnosząc się do Pana wątpliwości wskazać należy, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza ww. plan miejscowy, wskazując czy teren jest budowlany, czy też szerzej – przeznaczony pod zabudowę.

Należy podkreślić, że przy dokonywaniu oceny, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę nie można kierować się wyłącznie jego podstawowym przeznaczeniem określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, należy również wziąć pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające/dopuszczające, wynikające z tego planu. Ustawodawca bowiem definiując w art. 2 pkt 33 ustawy teren budowlany wskazuje, że decydujące znaczenie mają m.in. zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie zawężając przy tym, że chodzi wyłącznie o podstawowe przeznaczenie określone w tym planie.

Nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zatem należy wskazać, że zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie niezabudowanych gruntów wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Tym samym z ww. zwolnienia od podatku od towarów i usług korzystać będą dostawy gruntów o charakterze wyłącznie rolnym, leśnym, itp.

Elementem, który determinuje zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy czym, o tym, że dany teren jest terenem budowlanym przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy.

Zatem grunt budowlany to taki grunt, który objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w którym określono dla niego funkcję „pod zabudowę”.

Przy czym, w sytuacji gdy w planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach zabudowy dla danej działki wyznaczono linie rozgraniczające miejsce zabudowy, to teren taki tylko w tej części, w której przeznaczony jest pod zabudowę, będzie uznany za teren budowlany. Pozostała część działki będzie uznana za teren inny niż budowlany.

Z okoliczności sprawy wynika zatem, że działka A, dla której w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określono przeznaczenie 1 – tereny łąk zielonych oraz w przeznaczeniu uzupełniającym zabudowę obiektami i urządzeniem związanymi z sieciami infrastruktury technicznej w całości stanowi grunt przeznaczony pod zabudowę, zatem jest terenem budowlanym. Podkreślić należy, że sama możliwość zabudowania gruntu urządzeniami i sieciami infrastruktury technicznej oznacza, że działka stanowi teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy.

Jak wynika z opisu sprawy działka B w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oznaczona jest w części jako 1 – Tereny łąk zielonych (podobnie jak działka A) oraz w części jako teren 2 – Tereny zabudowy mieszkaniowej pensjonatowej. Dla działki B w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyznaczono linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu.

Zatem działka B również w całości będzie stanowiła teren budowlany zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy, bowiem jak wynika z przedstawionych informacji w części oznaczonej jako 2 stanowi teren, w odniesieniu do którego istnieje możliwość zabudowy mieszkaniowej pensjonatowej, w pozostałej natomiast części oznaczonej jako 1 w przeznaczeniu uzupełniającym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przewidziano możliwość zabudowy obiektami i urządzeniem związanymi z sieciami infrastruktury technicznej.

W konsekwencji, w opisanym we wniosku w przypadku sprzedaż w drodze licytacji publicznej nieruchomości gruntowych niezabudowanych, oznaczonej jako działka nr (…) (działka A) i nr (…) (działka B), nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Jednocześnie należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować zastosowanie zwolnienia od podatku dla tej dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

1)towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania;

2)przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12:

W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru podatek VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.

Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku której nabył on wcześniej ten towar, nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Jak wskazał Pan w opisie sprawy Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia działek nr (…) (działka A) i (…) (działka B) oraz ww. działki nie były, nie są i nie będą do dnia licytacji nieruchomości wykorzystywane przez Spółkę wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.

Powyższe oznacza zatem, że nie zostały spełnione warunki do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W związku z powyższym wobec braku możliwości zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz 43 ust. 1 pkt 2 ustawy należy wskazać, że transakcja sprzedaży wskazanych w opisie sprawy niezabudowanych działek będzie stanowić transakcję opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując stwierdzam, że z tytułu sprzedaży w drodze licytacji publicznej nieruchomości gruntowej niezabudowanej (działki (…) oraz działki (…)) należącej do spółki (…) w (…), dla której Sąd Rejonowy w (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (…) wystąpi podatek od towarów i usług.

Tym samym, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.