Interpretacja indywidualna z dnia 13 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4012.167.2026.1.MPU

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek z 13 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT przy sprzedaży udziału w niezabudowanej działce o powierzchni (…) ha powstałej z podziału działki nr (…), wpłynął 13 kwietnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W (…) (…) r. wystąpił Pan z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału w niezabudowanej nieruchomości gruntowej o powierzchni (…) ha powstałej z podziału działki nr (…).

We wniosku przedstawił Pan następujący stan faktyczny:

„Jestem współwłaścicielem nieruchomości gruntowej o numerze ewidencyjnym (…) w udziale wynoszącym (…). Własność nieruchomości nabyłem w drodze spadku po (…) (…) (…) zmarłym w dniu (…) (…) (…) roku w (…), co zostało potwierdzone prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w (…) Wydział (…) (…) o stwierdzeniu nabycia spadku z dnia (…) (…) (…) roku. Pozostali nabywcy udziałów to: (…) (…), (…) (…), (…) (…) - po (…) części każde z nich.

Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy działka o numerze (…) oznaczona jest jako symbol (…) z przeznaczeniem na urządzenie dróg publicznych o klasie dojazdowej (ulice jednojezdniowe klasy (…) z dwoma pasami ruchu) - symbol (…).

Dla przedmiotowej działki nie podjęto uchwały w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji terenu w myśl art. 14 ustawy z dnia 9 października 2015 roku o rewitalizacji (Dz.U. 2024, poz. 278) i uchwały o przyjęciu gminnego programu odbudowy, zgodnie z treścią ustawy z dnia 11 sierpnia 2019 toku szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz. U. 2018 r., poz. 1345).

Działka gruntu o numerze ewidencyjnym (…) nie była objęta uproszczonym planem urządzenia lasu lub decyzją określającą zadania z zakresu gospodarki leśnej, wydaną na podstawie inwentaryzacji stanu lasów. W wyniku podziału geodezyjnego z działki (…) została wyodrębniona działka o powierzchni około (…) ha. Wyodrębniona działka również stanowiła współwłasność moją oraz pozostałych właścicielek działki (…).

Wyodrębnioną działkę nabyła od nas spółka w celu realizacji inwestycji budowlanej polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Kupująca spółka planowała na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy minimum (…) m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (…) miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą. W akcie notarialnym nr (…) z dnia (…) (…) (…) r. będącym umową przedwstępną sprzedaży, kupująca nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na tej nieruchomości.

To jest spółka zobowiązała się do:

- uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy (…) m² w tym sala sprzedaży o powierzchni (…) m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (…) miejsc parkingowych;

- uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości;

- uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych;

- uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym przez zarządcę drogi obejmującego zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych;

- niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego koniecznością rekultywacji;

- potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;

- uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją Kupującej Spółki, pozwalającej na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży;

- uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym obiektem handlowo-usługowym.

Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń zobowiązałem się wraz z pozostałymi współwłaścicielkami sprzedać mu prawo własności nieruchomości składającą się z działki o pow. (…) ha powstałej z podziału działki o numerze ewidencyjnym (…).

W stosunku do działki nie ponosiłem jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia. W stosunku do ww. nieruchomości nie współpracowałem z żadnym biurem pośrednictwa nieruchomościami. Powyższa nieruchomość nigdy nie była przeze mnie wykorzystywana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Działka służyła celom prywatnym, w szczególności jako zabezpieczenie majątkowe oraz przestrzeń do składowania przedmiotów o charakterze osobistym i nie służyła do działalności gospodarczej.

Przed sprzedażą działkę została wydzierżawiona spółce, która planowała ją zakupić. Kupująca spółka była czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Działka, która była przedmiotem sprzedaży, nie była zabudowana.

Przed sprzedażą udzieliłem kupującej spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych niezbędnych dla uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, a także uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego. Tego typu pełnomocnictwa nie udzielałem innym podmiotom.

Wyraziłem zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskania zgód, opinii itp., oraz udostępniłem kupującej spółce nieruchomość będącą przedmiotem umowy celem przeprowadzenia badań gruntu.

Przed oddaniem działki w dzierżawę kupującej spółce nie oddawałem jej w najem, dzierżawę ani do używania na podstawie innych umów o podobnym charakterze innym podmiotom.

Kupująca spółka zgłosiła się do mnie samodzielnie z propozycją zakupu działki. W momencie sprzedaży nie byłem i nadal nie jestem czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT”.

W oparciu o ten stan faktyczny otrzymałem interpretację z 07 października 2025 roku nr 0114-KDIP1-1.4012.654.2025.2.EW. W interpretacji tej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej DIKS) stwierdził, że przedmiotowa sprzedaż udziału w działce o powierzchni (…) ha powstałego z podziału działki nr (…) będzie dokonana w ramach prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji DIKS orzekł, że sprzedaż udziału w działce o powierzchni (…) powstałej z podziału działki nr (…) nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

Jednakże we wniosku będącym podstawą wydania interpretacji z 07 października 2025 roku nr 0114-KDIP1-1.4012.654.2025.2.EW zostało stwierdzone, że nie sprzedawał Pan innych działek niż ta będąca przedmiotem stanu faktycznego tj. o powierzchni (…) ha powstała z podziału działki nr (…).

Jednak ta informacje nie jest zgodna z rzeczywistością. W rzeczywistości przed sprzedażą przedmiotowej działki sprzedał Pan następujące grunty:

- (…) - sprzedał Pan działkę nr (…) o pow. (…) m² nabytą darowizną w (…) r.,

- (…) - sprzedał Pan działkę nabytą w drodze darowizny w (…) r.,

- (…) - sprzedał Pan niewielką działkę ok. (…) m² tym samym nabywcą, którzy kupili od Pana działkę (…) w celu powiększenia wcześniej zakupionego areału.

Powyższa informacja nie została podana przez doradcę podatkowego, który sporządzał wniosek. Pozostałe elementy stanu faktycznego zostały podane prawidłowo.

Dokonując sprzedaży tych gruntów nie podejmował Pan żadnych czynności wykraczających poza zakres zwykłego korzystania z prawa własności. Nie dokonywał Pan żadnych ulepszeń, w szczególności działki nie zostały przez Pana uzbrojone. Nie występował Pan o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego dla działek. Działki nabył Pan jako majątek prywatny bez zamiaru prowadzenia działalności gospodarczej. Nadmienia Pan też, że posiada Pan jeszcze grunty, nabyte w drodze spadku lub darowizny.

Pytanie

Czy w zaktualizowanym stanie faktycznym sprzedaż udziału w niezabudowanej nieruchomości o powierzchni (…) ha powstałej z podziału działki gruntu nr (…) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Uważa Pan, że dokonana w (…) r. sprzedaż udziału w niezabudowanej nieruchomości o powierzchni (…) ha, powstałej z podziału działki nr (…), nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dokonując tej sprzedaży działał Pan jako osoba fizyczna rozporządzająca majątkiem prywatnym, a nie jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie podejmował Pan aktywnych, zorganizowanych działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Okoliczność, że wcześniej sprzedał Pan kilka innych niewielkich działek stanowiących Pana majątek prywatny, nie zmienia tej oceny, ponieważ również przy tych transakcjach nie podejmował Pan działań typowych dla handlowca. W konsekwencji sprzedaż dokonana w (…) r. stanowiła czynność wykonaną w ramach zwykłego wykonywania prawa własności i pozostawała poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast z art. 2 pkt 6 ustawy wynika, że towarami są rzeczy oraz ich części. Nie ma więc wątpliwości, że grunt stanowi towar w rozumieniu ustawy o VAT, a jego zbycie co do zasady może być kwalifikowane jako dostawa towarów.

Sam ten element nie przesądza jednak jeszcze o opodatkowaniu, ponieważ dla objęcia konkretnej czynności podatkiem konieczne jest również ustalenie, że sprzedający działa przy tej; czynności jako podatnik VAT. Zasadnicze znaczenie w tym zakresie ma art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą.

Z kolei art. 15 ust. 2 stanowi, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, a także wykorzystywanie towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z zestawienia przywołanych przepisów wynika, że dla uznania sprzedającego za podatnika VAT nie wystarczy sam fakt dokonania sprzedaży rzeczy. Konieczne jest jeszcze, aby sprzedający występował w odniesieniu do tej czynności jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Innymi słowy, ustawa o VAT nie obejmuje każdej czynności rozporządzania własnym majątkiem, ale wyłącznie taką, która ma związek z aktywnością gospodarczą w rozumieniu jej przepisów.

Z ww. regulacji wynika zatem, że dla opodatkowania mojej sprzedaży muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki. Po pierwsze, czynność musi stanowić dostawę towarów. Po drugie, musi zostać wykonana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT.

Pierwsza przesłanka w Pana sprawie mogłaby zostać uznana za spełnioną, bo doszło do sprzedaży nieruchomości. Problem dotyczy jednak drugiej przesłanki, a więc tego, czy dokonując tej czynności działał Pan jak podatnik prowadzący działalność gospodarczą, czy jedynie jak właściciel majątku prywatnego.

W Pana ocenie dokonując przedmiotowej sprzedaży działał Pan wyłącznie w sferze prywatnej.

W orzecznictwie i w praktyce interpretacyjnej przyjmuje się, że dla uznania sprzedaży gruntu za czynność dokonywaną w ramach działalności gospodarczej nie wystarcza samo stwierdzenie, że doszło do sprzedaży nieruchomości, nawet jeśli jest to sprzedaż kilku działek. Konieczne jest ustalenie, czy sprzedający podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca lub usługodawcę. Chodzi tu więc o aktywność wykraczającą poza zwykły zarząd własnym majątkiem. Typowymi przykładami takich działań są: uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, prowadzenie zorganizowanych działań marketingowych wykraczających poza zwykłe ogłoszenie, uzyskiwanie decyzji planistycznych lub budowlanych w celu podniesienia atrakcyjności gruntu dla każdego z potencjalnych nabywców, czy prowadzenie działalności deweloperskiej albo podobnej. Przy czym o działalności gospodarczej powinien świadczyć pewien ciąg takich okoliczności, a nie pojedynczy element wyrwany z całokształtu sprawy.

Szczególne znaczenie ma interpretacyjne ma wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. Trybunał wyraźnie stwierdził, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Podkreślił także, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie a działalnością gospodarczą. Również sam podział gruntu przed sprzedażą nie przesądza jeszcze o uznaniu danej osoby za podatnika VAT, jeżeli mieści się on w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Z punktu widzenia Pana sprawy ma to zasadnicze znaczenie, ponieważ zarówno podział działki, jak i sama sprzedaż nie mogą być oceniane w oderwaniu od całokształtu Pana działań. A ten całokształt nie wskazuje na aktywność handlową, lecz na zwykłe wykonywanie prawa własności.

TSUE w tym samym orzeczeniu odróżnił taką sytuację od przypadku, w którym zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do tych, które wykorzystują handlowcy lub usługodawcy. Dopiero taka aktywność może uzasadniać uznanie sprzedającego za podatnika VAT. Innymi słowy, o opodatkowaniu nie przesądza sam rezultat w postaci sprzedaży gruntu, lecz charakter działań prowadzących do tej sprzedaży.

W Pana sprawie brak jest takich działań. Nie kupił Pan gruntu z zamiarem odsprzedaży, nie prowadził Pan działalności deweloperskiej, nie uzbrajał terenu, nie starał się Pan o zmianę planu zagospodarowania; przestrzennego, nie organizował Pan profesjonalnej sprzedaży i nie podejmował działań mających na celu uczynienie nieruchomości bardziej atrakcyjną rynkowo dla nieokreślonego kręgu nabywców. Prawo do udziału w nieruchomości nabył Pan nie w celach handlowych, lecz w drodze spadku po (…) (…). Oznacza to, że już sam sposób wejścia w posiadanie nieruchomości wyklucza przyjęcie, iż była ona nabywana z zamiarem odsprzedaży lub w ramach profesjonalnej działalności inwestycyjnej. Nie nabywał Pan gruntu jako towaru handlowego. Był to element majątku prywatnego, który wszedł do Pana majątku z mocy dziedziczenia. Ten element ma istotne znaczenie przy ocenie charakteru późniejszej sprzedaży, ponieważ w stosunku do przedmiotowego gruntu od początku nie istniał po Pana stronie zamiar prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Istotne jest również to, że działka nie była przez Pana wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. W stanie faktycznym wskazał Pan, że nieruchomość nie była wykorzystywana na cele prowadzonej działalności gospodarczej, a służyła celom prywatnym, w szczególności jako zabezpieczenie majątkowe oraz miejsce do składowania przedmiotów o charakterze osobistym. Nie jest i nie był Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Okoliczności te potwierdzają, że nieruchomość zachowała charakter majątku prywatnego przez cały okres posiadania. Nie doszło do jej „włączenia” do działalności gospodarczej ani do wykorzystywania w sposób ciągły dla celów zarobkowych w takim znaczeniu, jakie nadaje temu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie podejmował Pan także żadnych działań zmierzających do komercyjnego przygotowania nieruchomości do sprzedaży. Wprost wskazał Pan, że w stosunku do działki nie ponosił Pan jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia, nie występował o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego, nie uzbrajał gruntu i nie podejmował czynności wykraczających poza zwykłe korzystanie z prawa własności. Co więcej, kupująca spółka sama zgłosiła się do Pana z propozycją zakupu. Nie podejmował więc Pan działań marketingowych w celu znalezienia nabywcy. To wszystko przemawia za tym, że nie działał Pan jak profesjonalny sprzedawca nieruchomości, lecz jak właściciel wykonujący swoje prawo własności.

Zawarcie umowy dzierżawy z kupującą spółką nie powinno być oceniane jako samoistny dowód prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Jak wynika z Pana opisu sprawy, dzierżawa została zawarta po zawarciu umowy przedwstępnej, z konkretnym nabywcą, wyłącznie po to, aby umożliwić tej spółce przeprowadzenie czynności przygotowawczych niezbędnych do realizacji planowanej inwestycji i do spełnienia warunków, od których uzależnione było zawarcie umowy przyrzeczonej. Nie była to więc samodzielna, niezależna działalność polegająca na gospodarczym wykorzystywaniu nieruchomości w dłuższym okresie dla osiągania stałego dochodu, lecz element towarzyszący jednej konkretnej transakcji sprzedaży. Taka argumentacja pozostaje spójna z aktualną linią orzeczniczą NSA, w której podkreśla się, że dzierżawa o charakterze akcesoryjnym, związana z umową przedwstępną i przygotowaniem inwestycji przez nabywcę, nie przesądza jeszcze o prowadzeniu działalności gospodarczej po stronie sprzedającego (np. wyrok NSA z dnia 24 października 2024 r., sygn. akt I FSK 265/21, z dnia 6 listopada 2024 r., sygn. akt I FSK 1014/21, z dnia 1 października 2024 r., sygn. akt I FSK 364/21).

Udzielenie kupującej spółce pełnomocnictwa do uzyskiwania decyzji i pozwoleń również nie oznacza, że sam podejmował Pan aktywne działania w celu profesjonalnego przygotowania gruntu do sprzedaży. Ten element został bardzo trafnie przeanalizowany w uzasadnieniu interpretacji nr 114-KDIP1-1.4012.654.2025.2.EW i tę samą logikę uważa Pan za właściwą również obecnie. Uzyskanie tych decyzji i pozwoleń było warunkiem zawarcia umowy przyrzeczonej. Czynności te następowały wprawdzie formalnie w Pana imieniu, ale materialnie służyły wyłącznie interesowi przyszłego nabywcy, który chciał dostosować nieruchomość do własnego zamierzenia inwestycyjnego. Nie były to działania podejmowane przeze Pana po to, aby poszukiwać nabywców, uczynić nieruchomość bardziej atrakcyjną dla szerokiego rynku, podnieść jej cenę lub przygotować ją komercyjnie do wielokrotnej sprzedaży. Nabywca był już znany. Skutki prawne działań pełnomocnika nie zmieniają więc tego, że gospodarczy sens tych działań pozostawał po stronie kupującej spółki, a nie po Pana stronie jako sprzedającego. Warto podkreślić, że właśnie ten aspekt został szeroko zaakcentowany w aktualnej linii orzeczniczej (np. powyżej wskazane wyroki). Wynika z nich, że sama zgoda na załatwianie formalności, udzielenie pełnomocnictwa nabywcy, udostępnienie gruntu na cele budowlane nie przesądzają jeszcze o prowadzeniu działalności gospodarczej przez sprzedającego, jeżeli czynności te służą wyłącznie realizacji inwestycji nabywcy i nie mają na celu zwiększenia atrakcyjności gruntu dla poszukiwania klientów na rynku. Taka właśnie sytuacja występowała u Pana.

Istotne znaczenie ma też to, że działania podejmowane przez kupującą spółkę nie prowadziły do podwyższenia ceny sprzedaży działki w ostatecznej umowie. Były podejmowane dla jej własnych potrzeb inwestycyjnych, a nie dla osiągnięcia przeze Pana dodatkowej korzyści wynikającej z profesjonalnego przygotowania gruntu do sprzedaży. Ten element również przemawia za uznaniem, że nie doszło po Pana stronie do aktywności porównywalnej z działaniami handlowca. Celem tych czynności nie było bowiem komercyjne zagospodarowanie gruntu przeze Pana, lecz umożliwienie nabywcy przeprowadzenia własnej inwestycji.

W przedmiotowym wniosku uzupełnił Pan stan faktyczny o wcześniejsze sprzedaże gruntów z lat (…) - (…). Nie uważa Pan jednak, aby okoliczność ta zmieniała ocenę prawnopodatkową sprzedaży dokonanej w (…) r. Wskazał Pan, że sprzedał: (…) (…) (…) r. działkę nr (…) o powierzchni (…) m² nabytą darowizną w (…) r., (…) (…) (…) r. kolejną działkę nabytą w drodze darowizny w (…) r. oraz (…) (…) (…) r. działkę około (…) m² temu samemu nabywcy, który kupił od Pana działkę (…) (…) (…) r., w celu powiększenia wcześniej zakupionego areału.

Jednocześnie przy sprzedaży tych gruntów nie podejmował Pan żadnych czynności wykraczających poza zakres zwykłego korzystania z prawa własności, nie dokonywał Pan żadnych ulepszeń.

Działki nie zostały przez Pana uzbrojone, nie występował Pan o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego. Działki nabył Pan jako majątek prywatny bez zamiaru prowadzenia działalności gospodarczej. Te informacje są z punktu widzenia oceny podatkowej kluczowe. Sama liczba sprzedaży nie przesądza jeszcze o prowadzeniu działalności gospodarczej, co wynika z przywołanego wcześniej wyroku TSUE C-180/10 i C-181/10, W Pana sprawie całokształt okoliczności prowadzi do jednoznacznego wniosku. Nieruchomość o powierzchni (…) ha powstała z podziału działki gruntu nr (…) miała charakter majątku prywatnego. Nie nabył jej Pan w celach handlowych, lecz w drodze spadku. Nie wykorzystywałem jej Pan w działalności gospodarczej. Nie podejmował działań zmierzających do profesjonalnego przygotowania gruntu do sprzedaży. Dzierżawa i pełnomocnictwa miały charakter akcesoryjny wobec jednej konkretnej transakcji i służyły wyłącznie realizacji interesu inwestycyjnego nabywcy. Wcześniejsze sprzedaże z lat (…) - (…) również nie miały charakteru profesjonalnego obrotu nieruchomościami i dotyczyły Pana majątku prywatnego. W konsekwencji uważa Pan, że w odniesieniu do sprzedaży dokonanej w (…) r. nie wystąpił ciąg zdarzeń, który pozwalałby uznać Pana za podatnika VAT. Pana aktywność mieściła się w granicach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedając udział w działce o powierzchni (…) ha powstałej z podziału działki nr (…) korzystał Pan wyłącznie z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Taka czynność nie stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Końcowo informuję, że obecny publikator ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług to: tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek od towarów i usług względem Pana, a nie wywiera skutku prawnego dla współwłaścicieli gruntu.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądów administracyjnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz.622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…), (…) (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.