Interpretacja indywidualna z dnia 14 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.206.2026.5.JS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących najem sprzętu budowlanego w rozliczeniu za grudzień 2025 r. oraz podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo pismami z 31 marca 2026 r. i 23 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

W dniu 15 grudnia 2025 r. Wnioskodawca zawarł umowę najmu sprzętu budowlanego na czas nieokreślony, z możliwością wypowiedzenia. Umowa przewiduje minimalny okres najmu wynoszący 90 dni.

Przedmiotem umowy jest wyłącznie najem sprzętu budowlanego. Umowa nie obejmuje żadnych usług dodatkowych (np. obsługi operatorskiej, serwisowej ani innych świadczeń towarzyszących).

Zgodnie z postanowieniami umowy wynagrodzenie za najem płatne jest jednorazowo z góry za rok kalendarzowy.

Faktura dokumentująca najem została wystawiona w grudniu 2025 r. Na fakturze wskazano datę zakończenia usługi przypadającą w styczniu 2026 r. Termin płatności określono jako 90 dni od daty wystawienia faktury.

Sprzedawca jest polskim podatnikiem VAT.

Wnioskodawca:

• ujął wydatek wynikający z faktury jako koszt uzyskania przychodów w grudniu 2025 r., odliczył podatek VAT naliczony w rozliczeniu za grudzień 2025 r.

Sprzęt budowlany jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

W uzupełnieniu wniosku z 31 marca 2026 r. Wnioskodawca wskazał, że:

a)Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od dnia 22.11.2022, w zakresie usług budowlanych.

b)Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT od dnia 26.01.2023.

c)Faktura dokumentująca najem sprzętu budowlanego została wystawiona w dniu od 22.12.2025 do 31.12.2025.

d)Wnioskodawcaotrzymał fakturęw dniach 22.12.2025 – 31.12.2025.

W uzupełnieniu wniosku z 23 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca wskazał, że:

Faktury dokumentujące najem sprzętu budowlanego zostały wystawione w dniach:

• 22.12.2025 r. (FVS/1/12/2025),
• 23.12.2025 r. (FVS/2/12/2025),
• 29.12.2025 r. (FVS/3/12/2025),
• 30.12.2025 r. (FVS/4/12/2025).

Wnioskodawca otrzymał ww. faktury w grudniu 2025 r., odpowiednio w datach ich wystawienia lub bezpośrednio po ich wystawieniu.

Pytanie

Czy Wnioskodawca miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z przedmiotowej faktury w rozliczeniu za grudzień 2025 r.?

Państwa stanowisko w sprawie (z uwzględnieniem uzupełnień wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatek z tytułu najmu sprzętu budowlanego stanowi koszt pośredni uzyskania przychodów.

Koszty najmu nie są bezpośrednio powiązane z konkretnym przychodem, lecz pozostają w związku z całokształtem prowadzonej działalności gospodarczej. W konsekwencji powinny być kwalifikowane jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami. Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT koszty pośrednie są potrącane w dacie ich poniesienia. Za dzień poniesienia kosztu, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanej faktury. Wnioskodawca ujął koszt w księgach rachunkowych w grudniu 2025 r., w związku z otrzymaniem faktury dokumentującej roczną opłatę za najem.

W ocenie Wnioskodawcy:

fakt, że najem ma charakter ciągły, obejmuje okres wykraczający poza rok podatkowy 2025, termin płatności jest odroczony, na fakturze wskazano datę zakończenia usługi w styczniu 2026 r., nie wpływa na moment potrącalności kosztu, gdyż decydujące znaczenie ma data poniesienia kosztu (ujęcia w księgach rachunkowych). W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawidłowo zaliczył wydatek do kosztów uzyskania przychodów w grudniu 2025 r.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych usług powstał obowiązek podatkowy po stronie sprzedawcy, nie wcześniej jednak niż w okresie otrzymania faktury.

Wnioskodawca otrzymał fakturę w grudniu 2025 r. i w tym okresie ujął ją w ewidencji VAT. Najem sprzętu budowlanego stanowi usługę wykorzystywaną do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Przepisy ustawy o VAT nie uzależniają prawa do odliczenia podatku naliczonego od terminu płatności ani od okresu, którego dotyczy usługa, lecz od powstania obowiązku podatkowego po stronie sprzedawcy oraz otrzymania faktury.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w rozliczeniu za grudzień 2025 r.

W uzupełnieniu wniosku z 31 marca 2026 r. Wnioskodawca wskazał, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług pozostaje bez zmian. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w rozliczeniu za grudzień 2025 r., zgodnie z art. 86 ust. 10 i 10b ustawy o VAT.

W uzupełnieniu wniosku z 23 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca wskazał, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług pozostaje bez zmian. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w rozliczeniu za grudzień 2025 r., ponieważ:

• otrzymał faktury w grudniu 2025 r.,
• nabyta usługa jest wykorzystywana do działalności opodatkowanej VAT,
• spełnione zostały warunki wynikające z art. 86 ust. 10 i 10b ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 2 pkt 6 i pkt 22 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Aby dana czynność – stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu ustawy – podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

W myśl art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwaną dalej „Kodeks cywilny”:

Z powyższej zasady wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego.

Jak stanowi art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:

W myśl art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ustawy:

Według art. 19a ust. 7 ustawy:

Na podstawie art. 19a ust. 8 ustawy:

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów dla usług najmu zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy obowiązek podatkowy powstaje w momencie wystawienia faktury. Natomiast, stosownie do art. 19a ust. 7 ustawy, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i ust. 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

W świetle art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:

Na mocy art. 106i ust. 7 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 106i ust. 8 ustawy:

Podsumowując, w przypadku usług najmu obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z dyspozycją art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy, tj. w dacie wystawienia faktury.

Natomiast zgodnie z treścią art. 19a ust. 7 ustawy w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku, gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.

Podstawowe uprawnienie podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarte zostało w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Zauważyć należy, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta, wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

W świetle art. 86 ust. 10 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 10b ustawy:

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy:

Zatem prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. W stosunku do faktur lub dokumentów celnych podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy po otrzymaniu faktury lub dokumentu celnego, będącego podstawą odliczenia lub za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują określone sytuacje, w których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, pomimo tego, że spełnione są generalne przesłanki upoważniające go do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Ograniczenia te zawarte są w art. 88 ustawy.

Podkreślić również należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Według art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z treści art. 88 ust. 4 ustawy nie wynika, by do nabycia uprawnienia do odliczenia kwoty podatku naliczonego koniecznym było posiadanie statusu podatnika VAT czynnego w momencie otrzymania faktury. Podatnik, w zakresie, w jakim nabyte towary wykorzystuje do czynności opodatkowanych, nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status czynnego podatnika VAT.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów, o ile występują przesłanki świadczące o tym, że zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej. Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Natomiast dla realizacji tego prawa konieczne jest m.in. posiadanie statusu podatnika VAT czynnego.

Podatnik, co do zasady, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są trzy warunki:

-powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,

-doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,

-podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Jeżeli podatnik nie dokona odliczenia w okresie rozliczeniowym, w którym spełnione są powyższe przesłanki, to ma prawo to zrobić w deklaracji podatkowej składanej za kolejne okresy rozliczeniowe, zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że od 22.11.2022 r. prowadzą Państwo działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie usług budowlanych. Są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT od 26.01.2023 r. 15 grudnia 2025 r. zawarli Państwo umowę najmu sprzętu budowlanego na czas nieokreślony, z możliwością wypowiedzenia. Umowa przewiduje minimalny okres najmu wynoszący 90 dni. Przedmiotem umowy jest wyłącznie najem sprzętu budowlanego. Umowa nie obejmuje żadnych usług dodatkowych (np. obsługi operatorskiej, serwisowej ani innych świadczeń towarzyszących). Zgodnie z postanowieniami umowy wynagrodzenie za najem płatne jest jednorazowo z góry za rok kalendarzowy.

Faktury dokumentujące najem sprzętu budowlanego zostały wystawione w dniach:

• 22.12.2025 r. (FVS/1/12/2025),

• 23.12.2025 r. (FVS/2/12/2025),
• 29.12.2025 r. (FVS/3/12/2025),
• 30.12.2025 r. (FVS/4/12/2025).

Otrzymali Państwo ww. faktury w grudniu 2025 r., odpowiednio w datach ich wystawienia lub bezpośrednio po ich wystawieniu.Na fakturach wskazano datę zakończenia usługi przypadającą w styczniu 2026 r. Termin płatności określono jako 90 dni od daty wystawienia faktury. Odliczyli Państwo podatek VAT naliczony w rozliczeniu za grudzień 2025 r. Sprzęt budowlany jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w rozliczeniu za grudzień 2025 r.

W tym miejscu powtórzyć należy, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a najmowany sprzęt budowlany jest przez Państwa wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, to – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy – przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych ww. faktur, przy założeniu, że nie wystąpią przesłanki, o których mowa w art. 88 ustawy.

Zatem w świetle zacytowanych przepisów, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikające z faktur dokumentujących najem sprzętu budowlanego wystawionych w grudniu 2025 r. powstało w rozliczeniu za okres, w którym otrzymali Państwo ww. faktury, tj. za grudzień 2025 r., zgodnie z art. 86 ust. 10 w zw. z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ustawy.

Tym samym uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k – 14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), lub

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.