Interpretacja indywidualna z dnia 14 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.125.2026.4.RG
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony przysługuje w pełnym zakresie, jeżeli zakupione towary są przeznaczone do działalności opodatkowanej, niezależnie od braku pełnego tytułu prawnego w momencie nabycia, o ile podjęto formalne działania w celu jego uzyskania.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zakresie podatku od towarów i usług dotyczące prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (odliczenie VAT) w wysokości 100% z faktur dokumentujących zakup materiałów, wyposażenia i narzędzi związanych z remontem lokalu, pomimo że w momencie ponoszenia wydatków nie posiada Pani skutecznego tytułu prawnego do korzystania z udziału w części nieruchomości (1/6) małoletniego syna - jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup materiałów, wyposażenia i narzędzi związanych z remontem lokalu.
Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie – 11 marca 2026 r. oraz 25 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (dalej: JDG), jest czynnym podatnikiem VAT, opodatkowanym na zasadach ogólnych. Przedmiotem działalności jest m.in. wynajem krótkoterminowy i zakwaterowanie (PKD 55.20.Z).
Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką lokalu mieszkalnego w udziale 4/6. Pozostałe udziały należą do syna pełnoletniego (1/6) oraz syna małoletniego (1/6). Lokal nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych.
Lokal znajduje się w złym stanie technicznym i wymaga szeregu prac naprawczych.
Wnioskodawczyni obecnie przygotowuje lokal do prowadzenia działalności i ponosi wydatki na:
Wnioskodawczyni ponosi wydatki na:
1.Zakup materiałów budowlanych i wyposażenia (dokumentowany fakturami VAT, na których wykazana jest kwota podatku VAT).
2.Zakup usług remontowych (dokumentowany fakturami wystawianymi przez podmioty zwolnione z VAT lub rachunkami).
3.Zakup narzędzi ręcznych i elektronarzędzi niezbędnych do prac (faktury VAT), wartość jednostkowa do 10 000 zł.
4.Koszty gospodarowania odpadami (worki, kontenery).
5.Zakup usług stolarskich (zabudowa na wymiar) oraz gotowych mebli i wyposażenia (dokumentowany fakturami wystawianymi przez podmioty zwolnione z VAT, rachunkami lub umowami kupna-sprzedaży), których wartość jednostkowa nie przekracza 10 000 zł.
Wnioskodawczyni zamierza przeznaczyć lokal wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (niekorzystających ze zwolnienia z VAT). Bez względu na ostateczną kwalifikację konkretnych transakcji (czy będzie to usługa zakwaterowania ze stawką 8%, czy najem komercyjny ze stawką 23%), lokal będzie generował sprzedaż opodatkowaną VAT, a nie sprzedaż zwolnioną przedmiotowo (jak np. najem na cele mieszkaniowe).
Zakres prac ma charakter wyłącznie odtworzeniowy (remontowy) i obejmuje m.in.: naprawę i wymianę niesprawnych instalacji (wod-kan, elektrycznej), wymianę zużytych okładzin ściennych i podłogowych (w tym glazury), naprawę tynków, malowanie oraz wymianę białego montażu.
Wymiana niektórych elementów instalacji oraz okładzin wynika z konieczności usunięcia awarii oraz zużycia technicznego. Zastosowanie nowocześniejszych materiałów wynika z aktualnego postępu technicznego. Prace te nie zmieniają parametrów użytkowych, technicznych ani kubatury lokalu, lecz przywracają jego pierwotną zdolność użytkową.
Tytuł prawny do lokalu:
1.Wnioskodawczyni dysponuje udziałem własnym (4/6).
2.Wnioskodawczyni zawarła umowę nieodpłatnego użyczenia udziału z synem pełnoletnim (1/6).
3.W odniesieniu do udziału małoletniego syna (1/6), złożono do Sądu Rejonowego wniosek o zgodę na użyczenie udziału. Sprawa jest w toku.
Wnioskodawczyni podjęła decyzję o rozpoczęciu prac i ponoszeniu opłat eksploatacyjnych przed uzyskaniem prawomocnego postanowienia sądu, co jest podyktowane rachunkiem ekonomicznym. Wnioskodawczyni ponosi obecnie 100% kosztów remontu i utrzymania ze środków obrotowych JDG. Wnioskodawczyni faktycznie włada całym lokalem i będzie czerpać z niego 100% przychodów.
Opłaty na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej dokumentowane są notami księgowymi wystawianymi przez zarządcę nieruchomości bezpośrednio na imię i nazwisko Wnioskodawczyni. Noty te opiewają na 100% kosztów utrzymania lokalu. Faktury za media oraz faktury zakupowe za materiały wystawiane są na dane Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni ponosi te wydatki w całości w celu zabezpieczenia przyszłego źródła przychodów.
W uzupełnieniu wniosku z 11 marca 2026 r., na pytania Organu:
14)Czy będzie Pani wynajmować lokal, o którym mowa we wniosku, we własnym imieniu i na własny rachunek?
15)Kto będzie zawierał umowy najmu powyższego lokalu z najemcami?
16)Czy wniosek do Sądu o zgodę na użyczenie udziału do lokalu przez małoletniego syna, który Pani złożyła dotyczy również wyrażenia zgody na:
a)wskazane we wniosku prace,
b)najem powyższego lokalu,
c)zarówno prace, jak i najem lokalu?
17)Kiedy złożyła Pani powyższy wniosek do Sądu i czego dokładnie on dotyczy?
odpowiedziała Pani:
14) Tak, Wnioskodawczyni będzie wynajmować lokal we własnym imieniu i na własny rachunek.
15) Umowy z gośćmi będą zawierane przez Wnioskodawczynię (akceptacja rezerwacji poprzez platformy typu ...) lub poprzez profesjonalnego operatora (rozliczenie za faktycznie wynajęte dni). W obu wariantach przychód stanowi przychód z działalności gospodarczej Wnioskodawczyni.
16) Wniosek złożony do Sądu formalnie (w petitum) dotyczy zgody na zawarcie umowy użyczenia (lit. b). Jednakże w treści obszernego uzasadnienia oraz w dołączonym projekcie umowy wprost wskazano konieczność przeprowadzenia generalnego remontu lokalu ze środków Wnioskodawczyni. Sąd proceduje więc sprawę wiedząc, że najem warunkowany jest wykonaniem tych prac (obejmuje merytorycznie lit. a).
17) Wniosek do Sądu został złożony 05 stycznia 2026 r. Dotyczy on zezwolenia Wnioskodawczyni na samodzielne dokonanie czynności prawnej w imieniu małoletniego – zawarcia umowy nieodpłatnego użyczenia jego udziału (1/6) na rzecz Wnioskodawczyni, w celu przeznaczenia lokalu na wynajem w ramach prowadzonej działalności. We wniosku argumentowano, że remont zostanie sfinansowany w całości z majątku Wnioskodawczyni, przynosząc przysporzenie majątkowe małoletniemu bez obciążania go kosztami.
W uzupełnieniu wniosku z 25 marca 2026 r. wskazała Pani:
Informuję, że na rozprawie w dniu 19 marca 2026 r. Sąd Rodzinny nie przychylił się do wniosku o wyrażenie zgody na zawarcie przez małoletniego umowy bezpłatnego użyczenia jego udziału (1/6) w lokalu, wskazując, że czynność ta nie przynosi bezpośredniej korzyści majątkowej dziecku.
W związku z powyższym, Wnioskodawczyni złoży do Sądu Rodzinnego nowy wniosek – o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu, polegającej na zawarciu odpłatnej umowy najmu 1/6 udziału małoletniego syna na rzecz firmy Wnioskodawczyni (za rynkową stawką czynszu) oraz o ustanowienie Reprezentanta Dziecka (na podstawie art. 99 KRO) w celu zawarcia i podpisania tej umowy.
Tytuł prawny Wnioskodawczyni do dysponowania całym lokalem na cele działalności gospodarczej będzie zatem ostatecznie kształtował się następująco:
1.4/6 udziału – własność Wnioskodawczyni,
2.1/6 udziału – umowa bezpłatnego użyczenia od pełnoletniego syna,
3.1/6 udziału – odpłatna umowa najmu od małoletniego syna, zawarta po uzyskaniu zgody Sądu przez Reprezentanta Dziecka.
Aktualizacja harmonogramu rozpoczęcia działalności:
W związku z koniecznością przeprowadzenia nowej procedury przed Sądem Rodzinnym, Wnioskodawczyni pragnie zaktualizować odpowiedzi udzielone w piśmie z dnia 11 marca 2026 r. dotyczące daty rozpoczęcia świadczenia usług. Rozpoczęcie faktycznego świadczenia usług najmu krótkoterminowego w przedmiotowym lokalu ulegnie przesunięciu i nastąpi niezwłocznie po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego oraz formalnym zawarciu umowy najmu z Reprezentantem Dziecka (szacunkowo nastąpi to w III kwartale 2026 r.). Do tego czasu Wnioskodawczyni będzie kontynuować prace wykończeniowe w ramach posiadanego w większości tytułu prawnego do lokalu.
Pytania:
(we wniosku oznaczone nr 4) Czy Wnioskodawczyni przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (odliczenie VAT) w wysokości 100% z faktur dokumentujących zakup materiałów, wyposażenia i narzędzi związanych z remontem lokalu, pomimo że w momencie dokonywania zakupów postępowanie sądowe o zgodę na użyczenie udziału małoletniego (1/6) jest w toku, biorąc pod uwagę, że wydatki te służą wyłącznie wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług?
(we wniosku oznaczone nr 5) W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie pytania nr 4 za nieprawidłowe – czy Wnioskodawczyni ma prawo w dacie otrzymania faktur odliczyć podatek VAT w części proporcjonalnej do posiadanych tytułów prawnych (tj. 5/6 kwoty podatku), a następnie – po uprawomocnieniu się postanowienia sądu zezwalającego na użyczenie udziału małoletniego – dokonać korekty deklaracji VAT (pliku JPK_V7) i odliczyć pozostałą część podatku (1/6)?
Pani stanowisko w sprawie
Ad 4 (Stanowisko do pytania czwartego - VAT):
Zdaniem Wnioskodawczyni, przysługuje jej pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego (100% VAT) z faktur zakupowych. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do odliczenia przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Wnioskodawczyni przeznaczyła lokal wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Istnieje zatem bezpośredni i wyłączny związek między zakupami remontowymi a sprzedażą opodatkowaną. Fakt oczekiwania na zgodę sądu nie wpływa na prawo do odliczenia VAT, ponieważ kluczowe jest faktyczne wykorzystanie nabytych towarów do czynności opodatkowanych przez czynnego podatnika VAT.
Ad 5 (Stanowisko do pytania piątego - VAT):
Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku uznania, że na obecnym etapie nie przysługuje jej prawo do odliczenia 100% podatku VAT, ma ona prawo do odliczenia 5/6 podatku naliczonego w bieżących deklaracjach (proporcjonalnie do udziału własnego i użyczonego przez pełnoletniego syna).
Natomiast po uzyskaniu prawomocnego postanowienia sądu, które potwierdzi prawo do dysponowania udziałem małoletniego z mocą wsteczną, Wnioskodawczyni nabędzie prawo do skorygowania rozliczeń VAT i odliczenia pozostałej 1/6 podatku naliczonego, gdyż ostatecznie zostanie potwierdzone, że towary i usługi w tej części również służyły czynnościom opodatkowanym od samego początku.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług dotyczące prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (odliczenie VAT) w wysokości 100% z faktur dokumentujących zakup materiałów, wyposażenia i narzędzi związanych z remontem lokalu, pomimo że w momencie ponoszenia wydatków nie posiada Pani skutecznego tytułu prawnego do korzystania z udziału w części nieruchomości (1/6) małoletniego syna - jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do treści art. 86 ust. 2 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.
Ponadto, ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”, która wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie.
Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Tym samym, podatnik dokonując zakupu towarów czy usług dokonuje ich natychmiastowej alokacji do czynności dających prawo do odliczenia lub niedających takiego prawa.
Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którą wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podatnik może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy.
Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Przy czym, co również istotne, zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Oznacza to, że z odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy można skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie trzy przesłanki:
-powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
-doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
-podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.
Na podstawie art. 86 ust. 10c ustawy:
Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.
Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
Stosownie do treści art. 86 ust. 13 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego,
– nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Zatem prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy po otrzymaniu faktury, będącej podstawą odliczenia lub za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.
Natomiast, gdy podatnik nie dokona odliczenia, to ma prawo dokonania takiej czynności poprzez skorygowanie deklaracji za okres, w którym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstało albo jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych (z wyłączeniem dotyczącym podatnika wymienionego w art. 99 ust. 2 i 3 ustawy), jednak nie później niż w ciągu 5 lat licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Jak wynika z opisu sprawy prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT. Przedmiotem działalności jest m.in. wynajem krótkoterminowy i zakwaterowanie (PKD 55.20.Z). Jest Pani współwłaścicielką lokalu mieszkalnego w udziale 4/6. Pozostałe udziały należą do syna pełnoletniego (1/6) oraz syna małoletniego (1/6). Zamierza Pani przeznaczyć lokal wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (niekorzystających ze zwolnienia z VAT). Będzie Pani wynajmować lokal we własnym imieniu i na własny rachunek. Umowy z gośćmi będą zawierane przez Panią (akceptacja rezerwacji poprzez platformy ...) lub poprzez profesjonalnego operatora (rozliczenie za faktycznie wynajęte dni). Lokal znajduje się w złym stanie technicznym i wymaga szeregu prac naprawczych. Obecnie przygotowuje Pani lokal do prowadzenia działalności i ponosi wydatki z tym związane a zakres prac ma charakter wyłącznie odtworzeniowy (remontowy). Prace te nie zmieniają parametrów użytkowych, technicznych ani kubatury lokalu, lecz przywracają jego pierwotną zdolność użytkową. Podjęła Pani decyzję o rozpoczęciu prac i ponoszeniu opłat eksploatacyjnych przed uzyskaniem prawomocnego postanowienia sądu, co jest podyktowane rachunkiem ekonomicznym. Obecnie to Pani ponosi 100% kosztów remontu i utrzymania oraz faktycznie włada całym lokalem i będzie czerpać z niego 100% przychodów. Opłaty na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej dokumentowane są notami księgowymi na 100% kosztów utrzymania lokalu wystawianymi przez zarządcę nieruchomości bezpośrednio na Pani imię i nazwisko. Faktury za media oraz faktury zakupowe za materiały wystawiane są na Pani dane. Wniosek złożony do Sądu 5 stycznia 2026 r. formalnie (w petitum) dotyczy zgody na zawarcie umowy użyczenia (lit. b). Jednakże w treści obszernego uzasadnienia oraz w dołączonym projekcie umowy wprost wskazano konieczność przeprowadzenia generalnego remontu lokalu ze środków Wnioskodawczyni. W dniu 19 marca 2026 r. Sąd Rodzinny nie przychylił się do Pani wniosku o wyrażenie zgody na zawarcie przez małoletniego umowy bezpłatnego użyczenia jego udziału (1/6) w lokalu, wskazując, że czynność ta nie przynosi bezpośredniej korzyści majątkowej dziecku. W związku z powyższym, złoży Pani do Sądu Rodzinnego nowy wniosek – o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu, polegającej na zawarciu odpłatnej umowy najmu 1/6 udziału małoletniego syna na rzecz Pani firmy (za rynkową stawką czynszu) oraz o ustanowienie Reprezentanta Dziecka (na podstawie art. 99 KRO) w celu zawarcia i podpisania tej umowy.
Tytuł prawny do dysponowania przez Panią całym lokalem na cele działalności gospodarczej będzie zatem ostatecznie kształtował się następująco:
-4/6 udziału – własność Wnioskodawczyni,
-1/6 udziału – umowa bezpłatnego użyczenia od pełnoletniego syna,
-1/6 udziału – odpłatna umowa najmu od małoletniego syna, zawarta po uzyskaniu zgody Sądu przez Reprezentanta Dziecka.
Rozpoczęcie faktycznego świadczenia usług najmu krótkoterminowego w przedmiotowym lokalu ulegnie przesunięciu i nastąpi niezwłocznie po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego oraz formalnym zawarciu umowy najmu z Reprezentantem Dziecka (szacunkowo nastąpi to w III kwartale 2026 r.). Do tego czasu będzie Pani kontynuować prace wykończeniowe w ramach posiadanego w większości tytułu prawnego do lokalu.
Na podstawie art. 101 § 1 ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (Dz.U. z 2026 r., poz. 236):
Rodzice obowiązani są sprawować z należytą starannością zarząd majątkiem dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską.
Stosownie do art. 101 § 3 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Rodzice nie mogą bez zezwolenia sądu opiekuńczego albo, w przypadkach wskazanych w art. 6401 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, 1429, 1606, 1615, 1667 i 1860), sądu spadku dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu ani wyrażać zgody na dokonywanie takich czynności przez dziecko.
Jak stanowi art. 156 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Opiekun powinien uzyskać zezwolenie sądu opiekuńczego albo, w przypadkach wskazanych w art. 6401 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, sądu spadku we wszelkich ważniejszych sprawach, które dotyczą osoby lub majątku małoletniego.
Przedmiotem sprawy jest ustalenie zakresu prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na remont i wyposażenie lokalu, który stanowi współwłasność Pani oraz Pani synów, przy czym w odniesieniu do udziału Pani małoletniego syna (1/6) – na moment ponoszenia wydatków – nie posiada skutecznego tytułu prawnego do korzystania z tej części nieruchomości.
W przedstawionym stanie faktycznym należy uznać, że przysługuje Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup materiałów budowlanych, wyposażenia oraz narzędzi związanych z remontem lokalu mieszkalnego, w zakresie, w jakim wydatki te są ponoszone w celu wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego ma charakter fundamentalny dla konstrukcji podatku VAT i jest uzależnione przede wszystkim od istnienia związku pomiędzy dokonywanymi zakupami a zamiarem wykonywania czynności opodatkowanych. Dla powstania prawa do odliczenia wystarczający jest rzeczywisty i obiektywnie potwierdzony zamiar wykorzystania nabywanych towarów i usług do działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, nawet jeśli działalność ta znajduje się na etapie przygotowawczym i nie rozpoczęto jeszcze osiągania przychodów.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie zarówno w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jak i w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych. TSUE w wyroku w sprawie C-249/17 Ryanair potwierdził, że podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT już na etapie ponoszenia pierwszych wydatków inwestycyjnych związanych z planowaną działalnością opodatkowaną, nawet jeśli działalność ta ostatecznie nie zostanie rozpoczęta. TSUE w postanowieniu do sprawy C-248/20 wskazał, że nie można pozbawiać podatnika prawa do odliczenia tylko dlatego, że projekt inwestycyjny nie został ostatecznie zrealizowany.
W niniejszej sprawie całokształt okoliczności wskazuje, że podejmuje Pani działania przygotowawcze zmierzające do rozpoczęcia świadczenia usług najmu krótkoterminowego opodatkowanych podatkiem VAT. W szczególności:
-prowadzi Pani działalność gospodarczą obejmującą usługi zakwaterowania,
-jest Pani czynnym podatnikiem VAT,
-ponosi Pani wydatki wyłącznie w celu przygotowania lokalu do odpłatnego wynajmu,
-lokal ma być wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych,
-faktury dokumentujące wydatki wystawiane są na Pani dane,
-faktycznie Pani włada lokalem oraz ponosi ekonomiczny ciężar wszystkich wydatków związanych z jego przygotowaniem i utrzymaniem.
Bez znaczenia dla prawa do odliczenia pozostaje okoliczność, że w dacie ponoszenia części wydatków postępowanie sądowe dotyczące formalnego uregulowania sposobu korzystania z udziału należącego do małoletniego syna pozostaje w toku. Jak wynika z opisu sprawy, dysponuje Pani większościowym udziałem we własności lokalu (4/6), posiada zgodę pełnoletniego współwłaściciela na korzystanie z jego udziału (1/6), natomiast wobec udziału małoletniego (1/6) podjęła formalne działania zmierzające do uzyskania tytułu prawnego umożliwiającego wykorzystywanie całego lokalu w działalności gospodarczej.
Istotne jest przy tym, że:
-Pani zamiarem od początku jest wykorzystywanie całego lokalu wyłącznie do działalności opodatkowanej,
-ponoszone wydatki mają charakter racjonalny gospodarczo i są niezbędne dla przygotowania lokalu do najmu,
-brak prawomocnego rozstrzygnięcia sądu nie oznacza w tym konkretnym przypadku braku związku ponoszonych wydatków z przyszłą działalnością opodatkowaną, wskazała Pani, że rozpocznie działalność opodatkowaną dopiero po uzyskaniu tytułu prawnego do całości lokalu, co nie stoi na przeszkodzie bieżącego odliczania VAT od wydatków, które wyłącznie i w całości tej przyszłej działalności opodatkowanej mają służyć.
W konsekwencji należy stwierdzić, że przysługuje Pani prawo do odliczenia 100% podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup materiałów budowlanych, wyposażenia oraz narzędzi związanych z remontem lokalu, pod warunkiem że:
-wydatki te są udokumentowane fakturami wystawionymi na Panią,
-nie zachodzą przesłanki negatywne określone w art. 88 ustawy o VAT,
-lokal będzie wykorzystywany przez Panią wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Jednocześnie należy wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego oceniane jest na moment powstania tego prawa, tj. na moment nabycia towarów i usług przy uwzględnieniu deklarowanego zamiaru ich wykorzystania do działalności opodatkowanej. Jeżeli jednak w przyszłości doszłoby do zmiany przeznaczenia lokalu lub wydatków, w szczególności gdyby lokal ostatecznie nie został wykorzystany do wykonywania czynności opodatkowanych VAT albo został wykorzystany do czynności zwolnionych od podatku lub do celów prywatnych, może być Pani zobowiązana do dokonania stosownej korekty uprzednio odliczonego podatku w zależności od okoliczności ewentualnych zmian.
Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 4 należy uznać za prawidłowe.
W związku z uznaniem stanowiska w zakresie pytania nr 4 za prawidłowe, udzielenie odpowiedzi na pytanie nr 5 dotyczące częściowego odliczenia podatku naliczonego oraz późniejszej korekty deklaracji VAT stało się bezprzedmiotowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

