Interpretacja indywidualna z dnia 18 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.132.2026.3.JM

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 13 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

-zwolnienia z obowiązku rejestracji jako podatnik VAT w związku ze świadczeniem usług najmu krótkoterminowego mieszkania w sytuacji zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy ww. usług;

-obowiązku przesyłania plików JPK_V7;

-prawa do korzystania ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy dla świadczenia tych usług najmu krótkoterminowego mieszkania;

-obowiązku wykazania usług wykonanych przez platformę internetową na Pani rzecz w deklaracji VAT-9M oraz

podatku dochodowego od osób fizycznych.

Uzupełniła go Pani pismami z 9 kwietnia 2026 r. (wpływ 9 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, pozostającą w związku małżeńskim z ustanowioną rozdzielnością majątkową. Wnioskodawca chciałaby od maja 2026 roku otworzyć działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych i wynajmować mieszkanie na tzw. wynajem krótkoterminowy. Z tytułu prowadzonej działalności będą, odprowadzane należne składki ZUS jak i podatki do US. Ogłoszenia o wynajmie będą umieszczane m.in. na platformie a dochody z tytułu prowadzonej działalności będą podlegały obowiązkowi podatkowemu (skala podatkowa).

Wnioskodawca ma na celu przeznaczenie mieszkania na wynajem krótkoterminowy i nie będzie wykonywana tam inna działalność gospodarcza. Mieszkanie będzie wynajmowane najemcom tylko i wyłącznie do celów mieszkaniowych, bez świadczenia usług takich jak odpłatne posiłki, czy sprzątanie. Wnioskodawca ma w zamiarze wynajmować w sezonie letnim mieszkanie wyłącznie osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej jako wynajem krótkoterminowy, co nie będzie wiązało się z przeniesieniem ośrodka życia najemców. Mieszkanie, które posiada Wnioskodawca znajduje się na terenie Polski.

Przewidywane przez Wnioskodawcę proporcjonalne przychody do okresu prowadzonej działalności nie przekroczą kwoty 240.000,00 zł. Zdaniem Wnioskodawcy ma on prawo skorzystać z podmiotowego zwolnienia VAT dla przedsiębiorców i nie będzie miał obowiązku składania deklaracji VAT-7 i plików JPK VAT-7.

Wnioskodawca nie będzie wykonywać usług/czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Zdaniem Wnioskodawcy skorzysta on z prawa zwolnienia z podatku VAT, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, zwolnione z podatku są usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa przysługuje mu przedmiotowe zwolnienie z podatku VAT, gdyż nieruchomość ma charakter mieszkalny, najem odbywa się na własny rachunek, lokal służy wyłącznie celom mieszkaniowym a wynajmujący nie świadczy dodatkowych usług charakterystycznych dla hoteli.

Wnioskodawca będzie korzystał z umieszczania ogłoszeń dotyczących najmu mieszkania na platformie, która ma zarejestrowaną spółką w Polsce (jej oficjalna siedziba znajduje się), jednak usługa pośrednictwa jest świadczona przez podmiot z siedzibą poza Polską. Wnioskodawca otrzyma fakturę bez VAT, a transakcja będzie traktowana jako import usług. Oznacza, że Wnioskodawca będzie miał obowiązek składania deklaracji VAT-9M i odprowadzania należnego podatku z tytułu tej usługi.

Pytania

1.Czy Wnioskodawca prowadząc działalność związaną ze świadczeniem usług w zakresie wynajmu krótkoterminowego o charakterze mieszkalnym ma obowiązek zgłoszenia działalności do podatku VAT? Jeśli ma taki obowiązek czy może skorzystać z limitu zwolnienia podmiotowego z VAT?

2.Czy jeśli Wnioskodawca prowadzący działalność związaną ze świadczeniem usług w zakresie wynajmu krótkoterminowego o charakterze mieszkalnym będzie miał obowiązek zgłoszenia działalności do podatku VAT i jednocześnie będzie korzystał ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT ma obowiązek przekazywania do US comiesięcznych bądź kwartalnych plików JPK VAT-7?

3.W związku z otrzymywaniem faktur za świadczone usługi od Wnioskodawca ma obowiązek składnia comiesięcznych deklaracji VAT-9M?

Pani stanowisko w sprawie

Zadaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT zwolnione z podatku są usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa przysługuje mu przedmiotowe zwolnienie z podatku VAT, gdyż nieruchomość ma charakter mieszkalny, najem odbywa się na własny rachunek, lokal służy wyłącznie celom mieszkaniowym, a wynajmujący nie świadczy dodatkowych usług charakterystycznych dla hoteli.

Zdaniem Wnioskodawcy ma on również prawo skorzystać z podmiotowego zwolnienia VAT dla przedsiębiorców, których roczny obrót nie przekracza kwoty (od roku 2026 240.000,00 zł). Dopiero po przekroczeniu limitu rocznego obrotu zobligowany jest do przesyłania plików JPK-VAT-7 i rozliczania podatku VAT należnego i naliczonego. Niezależnie od obrotu działalności w przypadku korzystania z usług platformy, która ma swoją siedzibę poza terytorium RP dochodzi do importu usługi na terenie kraju, która jest świadczona odpłatnie. W związku z powyższym Wnioskodawca będzie miał obowiązek składania deklaracji VAT-9M (bez względu na to czy korzysta ze zwolnienia z art. 43 ustawy o VAT czy nie).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w części dotyczącej zwolnienia z obowiązku rejestracji jako podatnik VAT w związku ze świadczeniem usług najmu krótkoterminowego mieszkania w sytuacji zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy ww. usług, obowiązku przesyłania plików JPK_V7, obowiązku wykazania usług wykonanych przez platformę internetową na Pani rzecz w deklaracji VAT-9M i nieprawidłowe w części dotyczącej prawa do korzystania ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy dla świadczenia tych usług najmu krótkoterminowego mieszkania.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Zauważenia jednak wymaga, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wynajmującego, jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”:

W myśl art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego:

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, a umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.

Najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że chciałaby Pani od maja 2026 roku otworzyć działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych i wynajmować mieszkanie na tzw. wynajem krótkoterminowy. Ogłoszenia o wynajmie będą umieszczane m.in. na platformie. Mieszkanie będzie wynajmowane najemcom tylko i wyłącznie do celów mieszkaniowych, bez świadczenia usług takich jak odpłatne posiłki, czy sprzątanie. Ma Pani w zamiarze wynajmować w sezonie letnim mieszkanie wyłącznie osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej jako wynajem krótkoterminowy, co nie będzie wiązało się z przeniesieniem ośrodka życia najemców. Mieszkanie, które posiada Pani znajduje się na terenie Polski.

Odnosząc się do Pani wątpliwości objętych zakresem postawionych pytań należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że wykonywana przez Panią czynność najmu mieszkania na gruncie ustawy wypełnia definicję działalności gospodarczej określoną w art. 15 ust. 2 ustawy. Na gruncie przepisów ustawy działalność gospodarcza obejmuje czynności polegające na wykorzystywaniu towarów (w tym przypadku mieszkania) w sposób ciągły dla celów zarobkowych, co w okolicznościach rozpatrywanej sprawy ma miejsce. Spełnione są więc przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy wskazujące, że opisane we wniosku czynności polegające na najmie mieszkania wpisują się w definicję działalności gospodarczej, a Pani jest podatnikiem z tego tytułu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Należy raz jeszcze podkreślić, że działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu czy dzierżawy niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował czy nie.

Reasumując, skoro będzie świadczyć Pani usługi najmu mieszkań za wynagrodzeniem, to w kontekście powołanych przepisów ustawy, najem ten będzie stanowił, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, odpłatne świadczenie usług w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pani będzie podatnikiem podatku VAT z tego tytułu.

Jednocześnie należy wskazać, że podatnicy podatku VAT mają prawo do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania realizowanej sprzedaży. Przepisy ustawy wyróżniają dwa rodzaje zwolnień: zwolnienie przedmiotowe i podmiotowe. Aby jednak móc z nich skorzystać, należy spełnić określone w przepisach warunki.

I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:

Z powołanego wyżej przepisu wynika, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych, dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych, dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.

Powyższe wskazuje, że przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:

·świadczenie usługi na własny rachunek,

·charakter mieszkalny nieruchomości,

·mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.

Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi.

W tym miejscu podkreślić należy, że zwolnienie, które znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. l Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.). Przepis powyższy stanowi, że:

Dodatkowo należy zauważyć, że stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy:

W poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy wymieniono PKWiU 55 usługi związane z zakwaterowaniem.

Uwzględniając powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie – wbrew Pani stanowisku – usługi najmu krótkoterminowego nie będą mogły korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.

Wskazała Pani, że ma Pani w zamiarze wynajmować w sezonie letnim mieszkanie wyłącznie osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej jako wynajem krótkoterminowy, co nie będzie wiązało się z przeniesieniem ośrodka życia najemców. Z powyższego informacji wynika zatem, że świadczone przez Panią usługi nie będą stanowić najmu mieszkania na cele mieszkaniowe, bowiem nie będzie wynajmować Pani lokalu w celach mieszkaniowych, a jedynie w ramach krótkoterminowego wynajmu nieruchomości na cele noclegowe/zakwaterowania osób fizycznych w Pani mieszkaniu w sezonie letnim

Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje również możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ustawy.

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:

Przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że:

Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:

W myśl art. 113 ust. 9 ustawy:

Tym samym podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. W myśl tego przepisu:

Należy zatem wskazać, że – co do zasady – o ile podatnik nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy i nie przekroczył kwoty sprzedaży określonej na podstawie art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy, ma prawo do korzystania z ww. zwolnienia do momentu przekroczenia tej kwoty. W przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu świadczenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, podatnik zobowiązany będzie do dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w ustawie.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zauważyć, że przedmiotowa usługa krótkoterminowego najmu nieruchomości nie została wskazana w wyłączeniach zawartych w art. 113 ust. 13 ustawy. Ponadto jak Pani wskazała nie będzie wykonywać usług/czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że planuje Pani rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej od maja 2026 roku oraz przewidywane proporcjonalne przychody do okresu prowadzonej działalności nie przekroczą kwoty 240.000,00 zł. Zatem w sytuacji gdy wartość sprzedaży w 2026 r., nie przekroczy kwoty 240 000 zł w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, to będzie mogła Pani skorzystać ze zwolnienia podmiotowego wskazanego w art. 113 ust. 9 ustawy dla świadczonych usług najmu krótkoterminowego mieszkania. W kolejnych latach, jeśli wartość sprzedaży usług nie przekroczy kwoty 240.000 zł to nadal będzie Pani mogła korzystać ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 96 ust. 3 ustawy:

W myśl art. 96 ust. 4 ustawy:

Natomiast art. 96 ust. 5 ustawy wskazuje, że:

Z powyższych przepisów wynika, że podatnik wykonując czynności określone w art. 5 ustawy jest zobowiązany do zarejestrowania się jako czynny podatnik podatku VAT, pod warunkiem, że jego sprzedaż nie jest np. zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ustawy.

Skoro świadczone przez Panią usługi najmu krótkoterminowego mieszkania będą mogły korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy, to - biorąc pod uwagę wykładnię art. 96 ust. 3 ustawy - nie będzie miała Pani obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy i rejestracji do celów podatku VAT jako podatnik VAT zwolniony.

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy:

Zgodnie z powyższym, podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego – zgodnie z art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy, nie ma obowiązku przesyłania pliku JPK_VAT, gdyż ten obowiązek obejmuje jedynie podatników VAT czynnych. Obowiązku przesyłania JPK_VAT nie ma również podatnik korzystający ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy, który jest zarejestrowany do transakcji wewnątrzwspólnotowych i składa VAT-UE.

W rozpatrywanej sprawie rozstrzygnąłem, że usługi najmu krótkoterminowego nie będą mogły korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, natomiast w sytuacji gdy wartość sprzedaży w 2026 r., nie przekroczy kwoty 240 000 zł w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, to będzie mogła Pani skorzystać ze zwolnienia podmiotowego wskazanego w art. 113 ust. 9 ustawy dla świadczonych usług najmu krótkoterminowego mieszkania.

Podsumowując, stwierdzam że nie będzie miała Pani obowiązku przesyłania plików JPK_V7.

Zaznaczyć jednakże należy, że jeżeli wartość sprzedaży przekroczy u Pani ww. kwotę 240.000 zł, zwolnienie utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona ta kwota i po przekroczeniu tej kwoty powstanie obowiązek rejestracji do celów podatku VAT jako podatnik VAT czynny i przesyłania plików JPK_V7.

Zatem Pani stanowisko w części dotyczącej zwolnienia z obowiązku rejestracji jako podatnik VAT w związku ze świadczeniem usług najmu krótkoterminowego mieszkania w sytuacji zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy oraz w części dotyczącej obowiązku przesyłania plików JPK_V7 jest prawidłowe.

Natomiast Pani stanowisko w części dotyczącej prawa do korzystania ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy dla świadczenia tych usług najmu krótkoterminowego mieszkania jest nieprawidłowe.

Odnośnie Pani wątpliwości, które dotyczą obowiązku wykazania usług wykonanych przez platformę internetową na Pani rzecz w deklaracji VAT-9M należy wskazać, że w przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy:

Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy.

I tak, stosownie do art. 28a ustawy:

Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy.

W rozpatrywanej sprawie rozstrzygnąłem, że najem będzie stanowił, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, odpłatne świadczenie usług w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pani będzie podatnikiem podatku VAT z tego tytułu.

Będzie Pani spełniać definicję podatnika, wskazaną w cytowanym powyżej art. 28a ustawy.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy – miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Od powołanej w art. 28b ust. 1 ustawy zasady ogólnej, ustawodawca przewidział szereg zastrzeżeń, wskazując szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług. Jednakże w rozpatrywanej sprawie nie będą miały one zastosowania.

Wskazała, Pani co prawda, że będzie Pani korzystać z umieszczania ogłoszeń dotyczących najmu mieszkania na platformie, która ma zarejestrowaną spółkę w Polsce, jednak usługa pośrednictwa jest świadczona przez podmiot z siedzibą poza Polską. Zatem miejscem świadczenia, a tym samym miejscem opodatkowania wskazanych usług świadczonych przez na Pani rzecz – stosownie do treści art. 28b ust. 1 ustawy – jest miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę, a zatem Polska.

Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy:

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Jak stanowi art. 17 ust. 2 ustawy:

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Powiązanie tego mechanizmu z regulacjami w zakresie określenia miejsca świadczenia usług ma na celu, z jednej strony opodatkowanie usług w miejscu ich konsumpcji, a z drugiej strony, zaoszczędzenie usługodawcy obowiązków związanych z rejestracją oraz rozliczeniem podatku.

Warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług, do których stosuje się art. 28b ustawy jest, aby usługodawca nie posiadał siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. Natomiast usługobiorcą był m.in. podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy posiadający siedzibę działalności gospodarczej bądź stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju.

W rozpatrywanej sprawie usługa pośrednictwa jest świadczona przez podmiot z siedzibą poza Polską. W związku z tym, powinna Pani rozpoznać import usług i jako podatnik, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, będzie zobowiązana do opodatkowania nabywanych usług, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego na terytorium Polski.

Jednocześnie wskazać należy, że na mocy art. 97 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 97 ust. 3 ustawy:

W myśl art. 99 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 99 ust. 9 ustawy:

Jak stanowi art. 99 ust. 14 ustawy:

Powyższa delegacja zrealizowana została poprzez wydanie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 stycznia 2025 r. w sprawie wzorów deklaracji o podatku od towarów i usług od podmiotów innych niż zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni (t. j. Dz. U. poz. 131).

Zgodnie z § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia:

Według powyższego wzoru, deklaracja VAT-9M jest przeznaczona dla podatników, którzy nie mają obowiązku składania okresowych deklaracji VAT-8, dokonujących importu usług bądź nabywających towary lub usługi, dla których, jako nabywcy są podatnikami. A zatem, odrębna deklaracja VAT-9M z tytułu importu usług składana jest tylko w przypadku, kiedy to podatnik nie składa deklaracji JPK_V7, JPK_V7K albo VAT-8. Z wniosku nie wynika, że składa Pani deklarację VAT-8.

W przypadku importu usług, do których zastosowanie ma art. 28b ustawy, podatek ma obowiązek naliczyć nabywca usług. Przy tym nie ma tutaj znaczenia, że może być Pani podatnikiem zwolnionym na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy. W rozpatrywanej sprawie Pani jako usługobiorca, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy jest podmiotem zobowiązanym do rozliczenia importu usług nabywanych od, niezależnie od tego czy wartość sprzedaży przekroczy w 2026 r. kwotę 240 000 zł w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej.

W konsekwencji będzie Pani zobowiązana do rozliczenia importu usług wykonanych przez platformę internetową na Pani rzecz w deklaracji VAT-9M i złożenia deklaracji VAT-9M w związku z obowiązkiem rozpoznania importu usług.

Ponadto w związku z importem usług, którego podstawę stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. art. 28b ustawy podatnik zwolniony ma obowiązek dokonać rejestracji dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych. W konsekwencji, bez względu na to, że będzie Pani podatnikiem, u którego sprzedaż jest zwolniona na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy, powinna dokonać Pani zgłoszenia rejestracyjnego na podstawie art. 97 ustawy, dokonać zapłaty podatku VAT z tytułu importu oraz wykazać usługi pośrednictwa w deklaracji VAT-9M.

Zatem Pani stanowisko w części dotyczącej obowiązku wykazania usług wykonanych przez platformę internetową na Pani rzecz w deklaracji VAT-9M jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Tą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie załatwiony odrębnie.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.