Jak rozliczyć w VAT i CIT dostawę towarów wyprodukowanych na zamówienie zagranicznego klienta

X spółka z o.o. (zarejestrowany w Polsce podatnik VAT czynny oraz podatnik VAT UE) produkuje wyroby na indywidualne zamówienia klientów. Spółka traktuje wykonywane świadczenie jako dostawę towarów. Zgodnie z zamówieniem złożonym przez włoskiego klienta (podatnika VAT i VAT UE we Włoszech) transakcja obejmowała produkcję wyrobów w hali produkcyjnej spółki w Polsce, samodzielny odbiór wyrobów przez klienta oraz dostawę wyrobów do Włoch, do miejsca wskazanego w zamówieniu. Jednak odebrane 4 maja 2026 r. przez włoskiego kontrahenta towary nie zostały wywiezione bezpośrednio do Włoch, lecz w pierwszej kolejności przewiózł on je do podmiotu, który wyposażył te wyroby na terytorium Polski w automatyzację, a dopiero potem wywiózł je do Włoch. Z zamówienia złożonego przez włoskiego kontrahenta nie wynikało, aby wyroby miały być po odebraniu od spółki poddawane jakimkolwiek innym usługom w Polsce ani w żadnym innym miejscu. Spółka po wydaniu wyrobów kontrahentowi utraciła władztwo nad nimi i nie ma żadnego wpływu na poddanie wyrobów dalszym czynnościom na terytorium Polski przed wywozem do Włoch (czego zamówienie nie przewidywało). Spółka ma dokumenty potwierdzające, że wyroby będące przedmiotem tej transakcji zostały wywiezione z Polski do Włoch, takie jak:

• dokumenty przewozowe otrzymane od włoskiego odbiorcy potwierdzające przemieszczenie wyrobów w Polsce w celu wyposażenia wyrobów w automatyzację (CMR), a dopiero następnie po kilkunastu dniach wywóz wyrobów z Polski do Włoch (kolejny CMR),
• pisemne zamówienie włoskiego kontrahenta,
• kopię faktury,
• dokument potwierdzający zapłatę 20 maja 2026 r. na rachunek bankowy spółki.

Sprzedaż towarów włoskiemu kontrahentowi spółka udokumentowała fakturą wystawioną w KSeF 4 maja 2026 r. na kwotę 200 000 zł (zgodnie z umową). Spółka rozpoznała transakcję jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów i zastosowała do niej 0-proc. stawkę VAT. Faktura zawierała specyfikację sztuk ładunku. Na fakturze zostały wykazane (właściwe i ważne) numery VAT UE spółki oraz jej włoskiego kontrahenta. Poza Polską spółka nie jest zarejestrowana dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w żadnym innym państwie UE. Między spółką a jej włoskim kontrahentem nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT. Rokiem podatkowym spółki jest rok kalendarzowy, a właściwa dla niej jest stawka CIT w wysokości 19 proc. Spółka rozlicza VAT oraz zaliczki na CIT na zasadach ogólnych za okresy miesięczne. Czy spółka prawidłowo potraktowała transakcję jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów? Jak powinna rozliczyć tę dostawę na gruncie VAT i CIT?