Interpretacja indywidualna z dnia 11 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-1.4012.206.2026.1.PS

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej.

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.Zainteresowany będący stroną postępowania:

A.A.;

2.Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

B.B.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A.A. (dalej: „Wnioskodawca 1”) i B.B. (dalej: „Wnioskodawczyni 2”) są małżeństwem, w którym panuje ustrój wspólności majątkowej.

Wnioskodawca 1 jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca 1 prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (…), wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT w Polsce.

Wnioskodawczyni 2 jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawczyni 2 nie prowadzi działalności gospodarczej. W okresie od 1 sierpnia 2025 r. do 31 stycznia 2026 r. Wnioskodawczyni 2 pozostawała zarejestrowana jako podatnik VAT czynny w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości (szczegółowo opisanej poniżej), której była współwłaścicielką. W marcu 2026 r. Wnioskodawczyni 2 złożyła ponowny wniosek o rejestrację jako podatnik VAT czynny w związku z planowanym zakupem apartamentów usługowych przeznaczonych na stały wynajem dobowy.

Wnioskodawczyni 2 jest osobą współpracującą w działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę 1.

Wnioskodawca 1 i Wnioskodawczyni 2 będą łącznie zwani dalej „Zainteresowanymi”.

Dnia 17 kwietnia 2008 r. Wnioskodawca 1 i Wnioskodawczyni 2 wraz z bratem Wnioskodawcy 1 i jego małżonką nabyli w udziałach wynoszących połowę (każde małżeństwo) działkę budowlaną o pow. 0,773 ha, na której w 2009 r. Wnioskodawca 1 wraz z bratem zrealizowali budowę biura i hali magazynowej dla dwóch swoich firm (działalności gospodarczej Wnioskodawcy 1 oraz działalności gospodarczej brata Wnioskodawcy 1). Od jakiegoś czasu Wnioskodawca 1 i jego brat planowali zakończenie działalności gospodarczej, przejście na emeryturę i sprzedaż nieruchomości.

Tak jak wskazano powyżej, Zainteresowani byli współwłaścicielami w udziale wynoszącym połowę, na prawach wspólności ustawowej, nieruchomości gruntowej położonej w (…), składającej się z:

• działki gruntu o numerze ewidencyjnym nr 1, obszar 0,7299 ha, obręb (…) (dalej: „Działka 1”);
• działki gruntu o numerze ewidencyjnym nr 2, obszar 0,0090 ha, obręb (…) (dalej: „Działka 2”);
• działki gruntu o numerze ewidencyjnym nr 3, obszaru 0,0384 ha, obręb (…) (dalej: „Działka 3”)

- o łącznej powierzchni 0,773 ha, objętych księgą wieczystą o numerze KW I (dalej łącznie zwaną: „Nieruchomość”).

Działka 1 jest zabudowana wolnostojącym budynkiem magazynowym z częścią socjalno-biurową oraz wybudowanym garażem o łącznej powierzchni użytkowej 1.891,40 m² oraz wolnostojącym budynkiem niemieszkalnym o powierzchni zabudowy 11 m², oddanymi do użytku w 2012 r.

Działka 2 jest zabudowana budowlą w postaci placu, użytkowanym od 2012 r.

Działka 3 jest częściowo zabudowana budowlami / częściami budowli w postaci wjazdu z drogi publicznej oraz dojazdu do Działki 1 użytkowanymi od 2012 r.

Wnioskodawca 1 i Wnioskodawczyni 2 nie ponosili wydatków na ulepszenie budynków i budowli położonych na Nieruchomości, których wartość przekraczałaby 30% ich wartości początkowej.

Dla obszaru, który obejmuje Nieruchomość nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Udział w Nieruchomości należący do Wnioskodawcy 1 i Wnioskodawczyni 2 stanowił składnik przedsiębiorstwa prowadzonego przez Wnioskodawcę 1. Budynki i budowle położone na Nieruchomości stanowiły środki trwałe w prowadzonej przez Wnioskodawcę 1 działalności gospodarczej.

Nieruchomość była wykorzystywana przez Wnioskodawcę 1 w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (opodatkowana VAT dzierżawa Nieruchomości w latach 2013-2021). Nieruchomość nie była wykorzystywana do czynności zwolnionych z VAT.

Dnia 2 lutego 2026 r. Wnioskodawca 1 i Wnioskodawczyni 2 zawarli umowę sprzedaży w formie aktu notarialnego Rep A II przysługującego im udziału w Nieruchomości, na podstawie której to umowy sprzedali przysługujący im udział w Nieruchomości.

Dla celów wskazanej powyżej transakcji Wnioskodawca 1 działał jak podatnik VAT czynny, w związku z okolicznością, iż to Wnioskodawca 1 wykorzystywał Nieruchomość w swojej działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni 2 nie działała jako podatnik VAT czynny dla wskazanej powyżej transakcji, na dzień transakcji została wyrejestrowana jako podatnik VAT czynny. Wcześniejsza rejestracja Wnioskodawczyni 2 jako czynnego podatnika VAT była ostrożnościowa, gdy jednak okazało się iż Wnioskodawczyni 2 nie powinna występować jako podatnik VAT dla przedmiotowej transakcji dokonała wyrejestrowania.

Nabywcą Nieruchomości była spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, czynny podatnik VAT, dlatego też w akcie notarialnym przenoszącym własność Nieruchomości Wnioskodawca 1 i nabywca złożyli - w trybie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT - oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia z VAT dostawy Nieruchomości, w zakresie, w jakim mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wybrali efektywne opodatkowanie VAT dostawy Nieruchomości.

Pytanie

Czy w świetle opisanego stanu faktycznego dostawa Nieruchomości podlegała w całości opodatkowaniu VAT przez Wnioskodawcę 1 i nie była od tego podatku zwolniona?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Zainteresowanych, w świetle opisanego stanu faktycznego dostawa Nieruchomości podlegała w całości opodatkowaniu VAT przez Wnioskodawcę 1 i nie była od tego podatku zwolniona.

Uzasadnienie

Podatnik VAT

Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT:

„1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o VAT.

Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej w stanie faktycznym czynności sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawca 1 może zostać wyłącznie uznany za podatnika VAT.

Jak wskazano wyżej - uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyżej wyjaśniono - odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 1 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE z 4 października 1995 r. w sprawie C-291/92 (...), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika bowiem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania danej nieruchomości, czy jej części, w ramach majątku osobistego. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. w sprawie C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, w którym stwierdzono, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

W analizowanej sprawie Nieruchomość służyła do prowadzonej przez Wnioskodawcę 1 działalności gospodarczej, z tytułu której Wnioskodawca 1 jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca 1 nabył Nieruchomość wraz z bratem i małżonkami w celu wybudowania na niej obiektów służących działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę 1 i jego brata, a także była przez Wnioskodawcę 1 i jego brata komercyjnie wynajmowana.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że Nieruchomość nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę 1 wyłącznie w celach prywatnych (osobistych) w całym okresie jej posiadania. Nie była także w żadnym zakresie wykorzystywana przez Wnioskodawczynię 2 w celach prywatnych.

Wykorzystanie przedmiotowej Nieruchomości na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (z której Wnioskodawca 1 czerpał korzyści finansowe) dowodzi, że zostały wykonane czynności, które świadczą o tym, że sprzedaż tej Nieruchomości nie może stanowić czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Zatem sprzedaż przez Wnioskodawcę 1 udziału w Nieruchomości będzie stanowiła dostawę dokonywaną przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w ust. 1 tego przepisu. W tej sytuacji nie można uznać, że dostawa udziału w Nieruchomości była przejawem realizacji prawa do rozporządzania składnikami jednoznacznie związanymi z prywatnym majątkiem Wnioskodawcy 1.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że autonomiczność prawa podatkowego wyklucza możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług. Zatem, nie każda czynność, która wywołuje skutki na gruncie prawa cywilnego, będzie takie skutki wywoływała na gruncie prawa podatkowego.

W rozpatrywanej sprawie, pomimo że udział w przedmiotowej Nieruchomości stanowi majątek wspólny małżonków, to jednak Nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie przez Wnioskodawcę 1 do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że Wnioskodawca 1 prowadząc działalność gospodarczą w oparciu o składniki majątku wspólnego miał nad tym majątkiem kontrolę ekonomiczną.

Jak wskazano powyżej, małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Nie zachodzi w tym przypadku także sytuacja rozważana w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia 3 kwietnia 2025 r. (sprawa C‑213/24, Grzera), gdzie obydwoje małżonkowie wspólnie podejmują zorganizowane działania gospodarcze wykorzystując posiadane składniki majątkowe, z tytułu których to działań staliby się podatnikami podatku VAT.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży udziału w Nieruchomości, będącego we wspólności majątkowej małżeńskiej, wyłącznie Wnioskodawca 1 będzie stroną dokonującą czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem i będzie występował w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Skoro bowiem Nieruchomość - będącą przedmiotem sprzedaży opisanej w stanie faktycznym - była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT przez Wnioskodawcę 1, to Wnioskodawca 1 był w sensie ekonomicznym właścicielem tego udziału w Nieruchomości i to Wnioskodawca 1 dokonał w efekcie dostawy Nieruchomości - przeniesienia prawa do rozporządzania udziałem w Nieruchomości jak właściciel.

Należy podkreślić, iż powyższe potwierdził również Dyrektor KIS w tożsamym stanie faktycznym dotyczącym brata Wnioskodawcy 1, w interpretacji indywidualnej z dnia 30 listopada 2023 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.400.2023.7.KK.

Zasady opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na gruncie VAT odmienne zasady opodatkowania stosuje się do dostawy nieruchomości zabudowanych i niezabudowanych.

Nieruchomości niezabudowane to takie grunty, na których nie znajdują się budynki, budowle lub ich części w znaczeniu Prawa budowlanego.

Nieruchomości zabudowane to zaś takie grunty, na których na moment dostawy znajdują się budynki, budowle lub ich części w znaczeniu Prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy o VAT przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Powyższy przepis wprowadza na gruncie VAT zasadę, zgodnie z którą traktowanie podatkowe gruntu jest takie samo, jak traktowanie podatkowe znajdujących się na nim budynków lub budowli lub części budowli. Oznacza to, iż sprzedaż działki zabudowanej budynkami czy budowlami czy częściami budowli, których sprzedaż podlega zwolnieniu z VAT, jest w całości zwolniona z opodatkowania VAT, zaś sprzedaż działki zabudowanej budynkami, budowlami lub ich częściami, która podlega opodatkowaniu VAT jest w całości opodatkowana VAT.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części z wyjątkiem, gdy:

a)dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z definicją pierwszego zasiedlenia zawartą w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)wybudowaniu lub

b)ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

a)w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jak wynika z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT - podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1)są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2)złożą w akcie notarialnym przenoszącym własność (lub przed dniem dokonania dostawy naczelnikowi urzędu skarbowego), zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, iż na moment dostawy na Nieruchomości znajdowały się budynki, budowle / części budowli, tym samym zasadne byłoby przyjęcie, iż dostawa Nieruchomości będzie stanowić dostawę budynków, budowli / części budowli wraz z gruntem, na którym się znajdują.

Mając na uwadze, że budynki, budowle / części budowli znajdujące się na Nieruchomości zostały oddane do użytkowania ponad 2 lata temu, a w ostatnich 2 latach nie poniesiono na nie istotnych nakładów, których łączna wartość przekraczałaby 30% ich wartości początkowej - dostawa Nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 powinna podlegać zwolnieniu z VAT jako nie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub w ciągu 2 lat od pierwszego zasiedlenia. W przypadku możliwości zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, nie jest konieczne analizowanie możliwości zastosowania kolejnego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT (które wymagałoby analizy pod kątem posiadania prawa do odliczenia na moment nabycia jak również szczegółowej analizy ulepszeń).

Jak wskazano powyżej, w przypadku, gdy dostawa Nieruchomości będzie objęta zwolnieniem z VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, istnieje możliwość rezygnacji z tego zwolnienia z VAT i opcja wyboru opodatkowania VAT - w oparciu o powołane powyżej przepisy art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT.

Należy wskazać, iż Wnioskodawca 1 i nabywca nieruchomości są czynnymi podatnikami VAT, a w umowie przenoszącej własność Nieruchomości zawartej w formie aktu notarialnego złożyli oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia z VAT dostawy Nieruchomości i wyborze opodatkowania. W przypadku złożenia takiego oświadczenia dostawa w ramach przedstawionego stanu faktycznego podlegała w całości opodatkowaniu VAT oraz nie podlegała zwolnieniu z VAT.

Podsumowując, w świetle opisanego stanu faktycznego dostawa Nieruchomości podlegała w całości opodatkowaniu VAT przez Wnioskodawcę 1 i nie była od tego podatku zwolniona.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii;

22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

1)określone udziały w nieruchomości,

2)prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,

3)udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza” zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Art. 15 ust. 1 i 2 ustawy:

1.Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

2.Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwe jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów, jednak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadne jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C‑291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht). Dotyczyło ono kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z opisu sprawy wynika, że nabyli Państwo w udział w Nieruchomości, na której w 2009 r. zrealizowali Państwo budowę biura i hali magazynowej dla dwóch firm (działalności gospodarczej Pana oraz działalności gospodarczej Pana brata). Działka nr 1 jest zabudowana wolnostojącym budynkiem magazynowym z częścią socjalno-biurową oraz wybudowanym garażem oraz wolnostojącym budynkiem niemieszkalnym, oddanymi do użytku w 2012 r. Działka nr 2 jest zabudowana budowlą w postaci placu, użytkowanym od 2012 r. Działka nr 3 jest częściowo zabudowana budowlami / częściami budowli w postaci wjazdu z drogi publicznej oraz dojazdu do działki nr 1, użytkowanymi od 2012 r. Nie ponosili Państwo wydatków na ulepszenie budynków i budowli położonych na Nieruchomości, których wartość przekraczałaby 30% ich wartości początkowej. Udział w Nieruchomości należący do Państwa stanowił składnik przedsiębiorstwa prowadzonego przez Pana. Budynki i budowle położone na Nieruchomości stanowiły środki trwałe w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Nieruchomość była wykorzystywana przez Pana w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Nieruchomość nie była wykorzystywana do czynności zwolnionych z VAT. Dnia 2 lutego 2026 r. zawarli Państwo umowę sprzedaży przysługującego Państwu udziału w Nieruchomości, na podstawie której sprzedali Państwo udział w Nieruchomości. Nabywcą Nieruchomości była spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, czynny podatnik VAT, dlatego też w akcie notarialnym przenoszącym własność Nieruchomości Pan i nabywca złożyli - w trybie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT - oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia z VAT dostawy Nieruchomości i wybrali efektywne opodatkowanie VAT dostawy Nieruchomości.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy dostawa udziału w Nieruchomości podlegała w całości opodatkowaniu przez Pana i nie była zwolniona z tego podatku.

Aby rozstrzygnąć kwestię opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału w Nieruchomości przez Państwa w pierwszej kolejności przeanalizować należy, czy w odniesieniu do tej sprzedaży działali Państwo jako podatnicy podatku od towarów i usług, prowadzący działalność gospodarczą.

W tym miejscu należy odnieść się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236), zwanej dalej „Kodeks rodzinny i opiekuńczy”:

Art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

Art. 36 § 1, 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

§ 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.

§ 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

Art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Z uwagi na powyższe regulacje prawne np. w akcie notarialnym dokumentującym nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w ww. art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa. W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług.

Jeżeli zatem przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) - jako podatnik VAT.

W przedmiotowej sprawie nie można uznać, że opisane we wniosku składniki majątkowe spełniają kryteria uznania ich za „majątek prywatny”, tj. taką część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, a jest mieniem, wykorzystywanym dla zaspokojenia potrzeb własnych. Okoliczności sprawy wskazują, że sprzedaż udziału w Nieruchomości dotyczyła składników majątkowych wykorzystywanych przez Pana, czynnego podatnika podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Udział w Nieruchomości należący do Państwa stanowił składnik przedsiębiorstwa prowadzonego przez Pana. Budynki i budowle położone na Nieruchomości stanowiły środki trwałe w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

Tym samym w związku ze sprzedażą udziału w Nieruchomości (działek wraz z budynkami i budowlami) był Pan podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującym działalności gospodarczą wskazaną w art. 15 ust. 2 ustawy.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że pomimo faktu, że nabycie udziału w Nieruchomości, nastąpiło w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej, to sprzedaż należało traktować jako transakcję opodatkowaną podatkiem od towarów i usług po Pana stronie. We wniosku wskazał Pan bowiem, że Nieruchomość była wykorzystywana przez Pana w prowadzonej działalności gospodarczej.

Zatem w przedmiotowej sprawie w związku ze sprzedażą udziału w Nieruchomości działał Pan jako podatnik podatku od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 1 ustawy i dostawa ta stanowiła u Pana odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zwolnienie od podatku dla nieruchomości stanowiących budynki, budowle lub ich części zostało określone m.in. w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a)dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Art. 2 pkt 14 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)wybudowaniu lub

b)ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków/budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania, zarówno wtedy, gdy po wybudowaniu budynku sprzedano go lub oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własne - bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

a)w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów, tj. zarówno nieruchomości, jak i ruchomości, przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których, nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT oraz wykorzystywanych niezależnie od okresu ich używania przez podatnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 stanie się bezzasadne.

Art. 29a ust. 8 ustawy:

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków/budowli/ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

W celu ustalenia, czy w opisanej we wniosku sytuacji zastosowanie znajdzie zwolnienie wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należy w pierwszej kolejności ustalić, czy względem budynków / budowli wchodzących w skład nieruchomości nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Z wniosku wynika, że pierwsze zasiedlenie budynków/budowli znajdujących się działkach nr 1, 2, 3 nastąpiło w 2012 r. Ponadto nie ponosili Państwo wydatków na ulepszenie budynków i budowli położonych na Nieruchomości, których wartość przekraczałaby 30% ich wartości początkowej. Zatem pomiędzy pierwszym zasiedleniem, które nastąpiło w 2012 r. a dostawą upłynęło ponad 2 lata.

A zatem w przypadku każdego budynku/budowli posadowionych na Nieruchomości, doszło do pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy nim a zrealizowaną dostawą upłynął już okres dłuższy niż 2 lata. W konsekwencji dla dostawy udziału w ww. budynkach/budowlach posadowionych na Nieruchomości zastosowanie znalazło zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Ze zwolnienia korzystała również dostawa udziału w działkach nr 1, 2, 3, na których ww. budynki i budowle są posadowione, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy.

Zatem, sprzedaż udziału w Nieruchomości stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, korzystającą ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

W związku z tym, rozpatrywanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy stało się bezzasadne.

Zwolnienie od podatku, określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, jest fakultatywne. Po spełnieniu warunków wynikających z art. 43 ust. 10 w zw. z art. 43 ust. 11 ustawy, strony transakcji mają możliwość rezygnacji ze zwolnienia i wyboru opodatkowania planowanej dostawy nieruchomości.

Art. 43 ust. 10 ustawy:

Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2) złożą:

a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub

b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów

- zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Art. 43 ust. 11 ustawy:

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1)imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;

2)planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;

3)adres budynku, budowli lub ich części.

Z okoliczności sprawy wynika, że Państwo oraz Nabywca złożyli - w trybie art. 43 ust. 10 ustawy - oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia z VAT dostawy Nieruchomości i wybrali efektywne opodatkowanie VAT dostawy udziału w Nieruchomości. Z wniosku wynika również, że zarówno Sprzedający (Pan) jak i Nabywca są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

W konsekwencji sprzedaż udziału w Nieruchomości była opodatkowana podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem właściwej dla tej czynności stawki.

Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie skutków podatkowych względem Państwa, natomiast nie wywiera skutku prawnego dla pozostałych współwłaścicieli.

Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.