Interpretacja indywidualna z dnia 13 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.227.2026.2.DS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na zakup taboru autobusowego. Uzupełnili go Państwo pismem z 1 kwietnia 2026 r. (wpływ 1 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina Miejska (…) (dalej: „Miasto” lub „Gmina”) jest podatnikiem VAT czynnym.

Stosownie do przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 40 z późn.zm.), Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność (art. 2 ust. 1 i 2 tej ustawy).

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gmin należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należą sprawy związane z lokalnym transportem zbiorowym.

Poza zadaniami właściwymi dla jednostki samorządu terytorialnego jako organu władzy publicznej, Miasto wykonuje również działalność na podstawie umów cywilnoprawnych.

Gmina zawarła z (…) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…) (dalej: „A” lub „Spółka”) umowę wykonawczą Nr (…) o świadczenie usług przewozowych w ramach publicznego transportu zbiorowego – komunikacji miejskiej w (…) (dalej: „umowa wykonawcza”). A jest komunalną spółką prawa handlowego, w której jedynym udziałowcem jest Gmina.

Zgodnie z aktem założycielskim, Spółka zobowiązana została do zapewnienia ciągłości, powszechności i dostępności świadczeń w zakresie lokalnego transportu zbiorowego dla społeczności Gminy oraz innych gmin, które podpisały z Miastem stosowne porozumienia. Na podstawie umowy wykonawczej, Miasto zleciło A świadczenie usług przewozu na liniach komunikacyjnych, które wchodzą lub w okresie obowiązywania umowy wykonawczej wejdą w skład sieci komunikacyjnej obejmującej obszar Gminy oraz gmin, które zawarły lub zawrą z Miastem stosowne porozumienia. W trakcie realizacji umowy wykonawczej, Miasto może ponadto wyposażyć A w składniki majątkowe niezbędne dla potrzeb realizacji umowy.

Natomiast, A zobowiązał się do wykonania wspomnianych usług przewozu na warunkach określonych w umowie wykonawczej i w załącznikach do niej, zgodnie z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym, a także wykonywania działalności dodatkowej integralnie związanej z realizacją usług przewozu. Zgodnie z umową wykonawczą, obowiązek sprzedaży biletów komunikacji miejskiej na rzecz finalnych konsumentów usługi z zakresu publicznego transportu zbiorowego lub punktów dalszej dystrybucji został nałożony na Spółkę. W aktualnym modelu, sprzedaż biletów prowadzona przez Spółkę jest dokonywana w imieniu własnym, na rzecz Miasta jako organizatora publicznego transportu zbiorowego. A realizując sprzedaż biletów na rzecz podmiotów trzecich, dokumentuje ją w sposób określony w ustawie o VAT i pobiera z tego tytułu wynagrodzenie odpowiadające cenie biletu.

Zgodnie z art. 7 ustawy o samorządzie gminnym, Gmina zobowiązana jest do realizowania szeregu zadań związanych z zaspokajaniem zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym m.in. z zakresu: pomocy społecznej, wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, edukacji publicznej czy polityki prorodzinnej. Tym samym, na Mieście ciąży obowiązek świadczenia wybranych usług nieodpłatnie.

W ramach realizacji powyższych obowiązków Wnioskodawca, za pośrednictwem A udostępnia ściśle określonym grupom osób możliwość bezpłatnego korzystania z transportu miejskiego. Świadczenia te wykonywane są zarówno na podstawie odrębnych przepisów prawa powszechnie obowiązującego rangi ustawowej, jak i uchwał Rady Miasta.

Zgodnie z aktami prawa miejscowego (uchwały Rady Miasta) uprawniono wskazane grupy osób do korzystania z bezpłatnych przejazdów w strefie biletowej obejmującej obszar Gminy Miejskiej (…). Wśród osób uprawnionych znajdują się:

1.Dzieci w wieku do ukończenia lat 4.

2.Osoby, które ukończyły 70 rok życia.

3.Osoby niepełnosprawne z orzeczeniem określającym znaczny stopień niepełnosprawności, wraz z opiekunem towarzyszącym im w pojeździe.

4.Dzieci do 16 roku życia, z orzeczeniem o niepełnosprawności wraz z opiekunem towarzyszącym im w pojeździe.

5.Niewidomi wraz z opiekunem towarzyszącym im w pojeździe.

6.Umundurowani funkcjonariusze Straży Miejskiej oraz umundurowani funkcjonariusze Policji, do stopnia aspiranta sztabowego włącznie.

7.Honorowi dawcy krwi – posiadacze odznaki honorowej „Zasłużony Honorowy Dawca Krwi”.

8.Dzieci niepełnosprawne poniżej 7 roku życia, uczęszczające do oddziałów przedszkolnych szkołach podstawowych lub przedszkoli, wraz z opiekunem, który podróżuje:

a) z uprawnionym, po uprawnionego, lub po odwiezieniu uprawnionego;

b)wyłącznie na trasie od miejsca zamieszkania do placówki oświatowej i z powrotem.

9.Zasłużeni dawcy przeszczepu.

10.Działacze opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowane z powodów politycznych.

11.Pracownicy Szpitala (…), w okresie obowiązywania na obszarze RP stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii oraz jednego ze stanów nadzwyczajnych.

12.Mieszkańcy Gminy Miejskiej (…).

Możliwość korzystania z bezpłatnych przejazdów komunikacją miejską ww. grup osób wymaga poświadczenia odpowiednimi dokumentami potwierdzającymi spełnienie warunków dla skorzystania z przysługującego prawa.

Ponadto, na podstawie ustaw szczególnych o charakterze powszechnie obowiązującym z uprawnienia do bezpłatnego korzystania z środków komunikacji miejskiej w (…) na obszarze objętym integracją międzygminną w zakresie lokalnego transportu zbiorowego mogą korzystać:

1.Dzieci pięcioletnie lub sześcioletnie, uczęszczające do publicznego przedszkola lub oddziału przedszkolnego w publicznej szkole podstawowej lub publicznej innej formy wychowania przedszkolnego, niepublicznego przedszkola, o którym mowa w art. 90 ust. 1b ustawy o systemie oświaty, oddziału przedszkolnego w niepublicznej szkole podstawowej, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, albo niepublicznej innej formy wychowania przedszkolnego, o której mowa w art. 90 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, w których gmina zapewniła tym dzieciom warunki spełniania tego obowiązku oraz realizacji prawa do korzystania z wychowania przedszkolnego jeżeli droga dziecka z domu do przedszkola, oddziału przedszkolnego lub innej formy wychowania przedszkolnego przekracza 3 km.

2.Niepełnosprawne dzieci pięcioletnie lub sześcioletnie oraz dzieci objęte wychowaniem przedszkolnym, na podstawie art. 31 ust. 2 ustawy Prawo oświatowe, uczęszczające do najbliższego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, innej formy wychowania przedszkolnego lub ośrodka rewalidacyjno-wychowawczego.

3.Dzieci, których droga z domu do szkoły zlokalizowanej w obwodzie, w którym dziecko mieszka przekracza.

- 3 km, w przypadku uczniów klas od I do IV szkół podstawowych;

-4 km, w przypadku uczniów klas od V do VIII szkół podstawowych.

4.Uczeń niepełnosprawny, którego kształcenie i wychowanie odbywa się na podstawie art. 127 ustawy Prawo oświatowe – do najbliższej szkoły podstawowej, a uczeń z niepełnosprawnością ruchową, w tym z afazją, z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym uczeń kończy 21 rok życia – również do najbliższej szkoły ponadpodstawowej.

5.Dzieci i młodzież z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim biorące udział w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych, organizowanych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2016 r. poz. 546, 960 i 1245) oraz dzieci i młodzież z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym kończą:

- 24 rok życia – w przypadku uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna.

-25 rok życia – w przypadku uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych.

6.Inwalidzi wojenni i wojskowi oraz przewodnicy towarzyszący inwalidzie wojennemu lub wojskowemu, zaliczonemu do I grupy inwalidzkiej.

7.Posłowie i senatorowie.

8.Kombatanci oraz osoby represjonowane, będący inwalidami wojennymi lub wojskowymi, członkowie ich rodzin oraz przewodnicy towarzyszący kombatantowi lub osobie represjonowanej, zaliczonym do I grupy inwalidzkiej.

Uprawnienia do bezpłatnych przejazdów, o których mowa w pkt. 1 do 5 przysługują dzieciom, uczniom i młodzieży będących mieszkańcami Gminy Miejskiej (…).

Obecnie Gmina wprowadziła bezpłatny transport komunikacją miejską na rzecz wszystkich mieszkańców miasta (…). Uprawnienie to będzie podlegało weryfikacji co 12 miesięcy. Osoby zamieszkujące poza Miastem (…) obowiązane byłyby zatem do zakupu biletu z uwzględnieniem dotychczasowych ulg oraz zwolnień.

Zgodnie z ustaleniami osoby będące jednocześnie mieszkańcami (...) wyjeżdżające poza teren miasta (…) również będą zobowiązane do zakupu biletu. Ponadto , wskazać należy, że co do zasady, trasy, po których poruszają się pojazdy komunikacji miejskiej znajdują się w granicach administracyjnych Miasta. Niemniej, Wnioskodawca zawarł również porozumienia międzygminne z sąsiednimi jednostkami samorządu terytorialnego.

Zgodnie z nimi Miasto realizuje również transport międzygminny (linie komunikacyjne znajdują się w części w granicach administracyjnych innych Gmin). W zamian za to otrzymuje od sąsiednich Gmin środki pieniężne w ustalonej wysokości. Pasażerowie z innych Gmin na podstawie zawartych z Gminą porozumień, mają możliwość korzystania ze środków transportu publicznego. Ponadto, przysługują im ulgi oraz uprawnienia do bezpłatnych przejazdów:

1)w miejskiej strefie biletowej obejmującej obszar Gminy Miejskiej (…) – na podstawie Uchwały Rady Miejskiej,

2)we wszystkich strefach biletowych obejmujących obszar Gminy oraz innych gmin włączonych do obszaru komunikacji miejskiej na podstawie podpisanych porozumień – zgodnie z powszechnie obowiązującym prawem.

W roku 2023 Gmina złożyła wniosek o dofinansowanie w ramach naboru wniosków numer: (…) ogłoszonego przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, do działania (...).

Wsparciem będą objęte projekty z zakresu ekologicznych, zintegrowanych systemów mobilności miejskiej (obejmujących transport miejski i aktywne formy mobilności), przyczyniające się do zmniejszenia emisji zanieczyszczeń, hałasu i zwiększenia efektywności przemieszczania się w miastach i ich obszarach funkcjonalnych.

W ramach projektu Gminy Miejskiej (…) pn. (…), Gmina zakupiła m.in. (...) szt. bezemisyjnego taboru autobusowego z napędem elektrycznym. Autobusy te zostaną przekazane do używania A na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy.

Gmina zamierza wydzierżawić autobusy na okres 5 lat, przy czym ustalony czynsz dzierżawny umożliwi zwrot wydatków poniesionych na poszczególne autobusy w okresie 5 lat czyli normatywnym okresie amortyzacji przewidzianym dla tych składników majątku (stawka amortyzacji 20%). Czynsz dzierżawny ustalony został w oparciu o realia rynkowe.

Jednocześnie Gmina występowała już z wnioskiem w analogicznej sprawie niemniej obecnie zmieniono kalkulację czynszu dzierżawnego, tak aby zwrot poniesionych wydatków na zakup dzierżawionych autobusów nastąpił w okresie 5 lat (sprawa (...)).

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu sprawy

1.Na pytanie dotyczące wskazania daty nabycia autobusów, wskazali Państwo, że Umowa z wykonawcą została podpisana 28 lipca 2025 r. Wykonawca w terminie 10 miesięcy od podpisania umowy, lecz nie później niż do 30 kwietnia 2026 r. ma dostarczyć pojazdy.

2.Tabor autobusowy został zakupiony z zamiarem odpłatnego wydzierżawienia go Spółce, czyli do czynności opodatkowanych VAT.

3.Wybór Spółki na dzierżawcę nie będzie poprzedzony procedurą przetargową. Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, w przypadku gdy świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego ma być wykonywane przez podmiot wewnętrzny, w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 13 70/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady Europy z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 (Dz. Urz. UE, I. 315/1 z dnia 3.12.2007 r.; dalej: rozporządzenie 13 70/2007), powołany do świadczenia usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, organizator (w tym wypadku Gmina), może bezpośrednio zawrzeć umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.

Na tej podstawie, Gmina zawarła z (…) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…) (dalej: „A” lub „Spółka”) umowę wykonawczą Nr (…) o świadczenie usług przewozowych w ramach publicznego transportu zbiorowego - komunikacji miejskiej w (…) (dalej: „umowa wykonawcza”). A jest komunalną spółką prawa handlowego, w której jedynym udziałowcem jest Gmina. Zgodnie z aktem założycielskim, Spółka zobowiązana została do zapewnienia ciągłości, powszechności i dostępności świadczeń w zakresie lokalnego transportu zbiorowego dla społeczności Gminy oraz innych gmin, które podpisały z Miastem stosowne porozumienia. Na podstawie umowy wykonawczej, Miasto zleciło A świadczenie usług przewozu na liniach komunikacyjnych, które wchodzą lub w okresie obowiązywania umowy wykonawczej wejdą w skład sieci komunikacyjnej obejmującej obszar Gminy oraz gmin, które zawarły lub zawrą z Miastem stosowne porozumienia. W trakcie realizacji umowy wykonawczej, Miasto może ponadto wyposażyć A w składniki majątkowe niezbędne dla potrzeb realizacji umowy, takie jak: jednostki taborowe, elementy informacji pasażerskiej i inne.

4.Na pytanie dotyczące wskazania kiedy zostanie zawarta umowa dzierżawy, odpowiedzieli Państwo, że umowa dzierżawy zostanie podpisana po w pełni zrealizowanej usłudze dostarczenia autobusów, rejestracji, ubezpieczenia i synchronizowania autobusów z systemem informatycznym Spółki, tak aby autobusy były w 100% gotowe do obsługi pasażerów.

5.W okresie pomiędzy nabyciem taboru do momentu jego udostepnienia Spółce na podstawie umowy dzierżawy – tabor nie będzie wykorzystywany. Autobusy będą na zajezdni przygotowywane do wydzierżawienia Spółce, aby następnie mogły wyjechać do obsługi regularnych linii.

6.Ubezpieczenie oraz podatek od środków transportowych płaci Gmina jako właściciel pojazdów. Pozostałe koszty związane z prawidłowym utrzymaniem taboru w odpowiednim stanie technicznym będą leżały po stronie Spółki oraz wykonawcy (to co obejmuje gwarancja).

7.Odpisów amortyzacyjnych od nabytego taboru autobusowego będzie dokonywać Gmina.

8.Na pytanie dotyczące wskazania, czy po oddaniu w dzierżawę taboru autobusowego będą Państwo z niego korzystać, odpowiedzieli Państwo, że autobusy będzie wykorzystywała Spółka A jako komunalna spółka prawa handlowego, w której jedynym udziałowcem jest Gmina. Spółka będzie wykorzystywała tabor autobusowy do realizacji usług w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, do czego została powołana.

9.Z taboru nie będą korzystały jednostki organizacyjne Gminy. Tabor wykorzystywany będzie wyłącznie przez Spółkę A.

10.Na pytanie o treści: „Jaka jest/będzie wysokość czynszu dzierżawnego (miesięcznie i rocznie) z tytułu umowy dzierżawy taboru autobusowego? Proszę wskazać kwotę netto i brutto czynszu”,

odpowiedzieli Państwo, że:

„Wyliczona kwota czynszu dzierżawnego za jeden autobus to:

(...) zł/netto – 1 szt./miesięcznie

(...) zł netto rocznie za (...) sztuk autobusów

(...) zł brutto rocznie za (...) sztuk autobusów.

11.Wysokość czynszu dzierżawnego umożliwi zwrot nakładów inwestycyjnych w okresie 5 lat.

12.Wyliczenia czynszu dzierżawnego dokonała firma zewnętrzna. W ramach kalkulacji wartości rynkowej czynszu dzierżawnego przyjęto założenie dot. równych rat spłaty obejmującej:

-zwrot nakładu ekonomicznego, tj. wartość deprecjacji ekonomicznej majątku – w postaci umorzenia – obejmującej w zakładanym okresie 5 lat całość wartości początkowej przedmiotu wg stawki rocznej amortyzacji równej 20%;

- pokrycie kosztu kapitału z uwzględnieniem stopy referencyjnej (5,30% p.a.) oraz okresu dzierżawy (5 lat);

- w obliczeniach skorzystano z zawartej w arkuszu kalkulacyjnym excel funkcji finansowej „PMT”, dla której równoważny jest następujący wzór obliczeniowy dla spłaty wartości „kredytowanej” z uwzględnieniem kosztu kapitału.

13.Wysokość czynszu dzierżawnego ustalona została w oparciu o stawkę amortyzacji rocznej oraz długość okresu dzierżawy.

14.Kwota czynsz dzierżawy taboru autobusowego nie będzie znacząca dla budżetu Gminy.

15.Dochody z tytułu dzierżawy w skali roku będą wynosić (...) zł netto za (...) szt. autobusów. Planowane dochody ogółem Gminy (...) zł netto/ dochody własne Gminy (...) zł netto.

16.Wynagrodzenie z tytułu dzierżawy taboru autobusowego będzie równe wartości rynkowej.

17.Będzie istniała możliwość przedłużenia zawartej umowy dzierżawy pomiędzy Gminą a Spółką A.

18.Kwota czynszu dzierżawnego będzie stała.

19.Na pytane o treści: „Jak będzie się przedstawiał stosunek poniesionych nakładów na przedsięwzięcie pn. (…) do rocznej kwoty czynszu dzierżawnego taboru autobusowego? Proszę podać jednoznacznie wielkość udziału. Odpowiedzi proszę udzielić odrębnie uwzględniając kwoty netto oraz odrębnie uwzględniając kwoty brutto”,

Odpowiedzieli Państwo, że:

„Projekt pn.: (…) realizowany jest przy udziale funduszy zewnętrznych i składa się z wielu zadań. Łączna planowana wartość całego projektu to (...) zł, a wartość przyznanego dofinansowania, zgodnie z umową nr (…) wynosi (...) zł.

Jednym z zadań realizowanych w ramach projektu jest zakup (...) szt. autobusów elektrycznych.

To zadanie, na podstawie umowy (…) łącznie wynosić będzie (...) zł brutto ((...) zł netto,(...) zł VAT)

Roczna kwota czynszu dzierżawnego:

(...) zł/netto – 1 szt./miesięcznie

(...) zł/brutto – 1 szt./miesięcznie

(...) zł netto rocznie za (...) sztuk autobusów

(...) zł brutto rocznie za (...) sztuk autobusów.

20.Jednym z zadań realizowanych w ramach projektu jest zakup (...) szt. autobusów elektrycznych. To zadanie, na podstawie umowy (…) łącznie wynosić będzie (...) zł brutto ((...) zł netto, (...) zł VAT). Zaplanowano, że w ramach kosztów kwalifikowanych projektu rozliczona zostanie tylko kwota netto, więc nakłady będą ponoszone z następujących źródeł:

- (...) zł – dofinansowanie ze środków UE;

-(...) zł, w tym (...) zł podatku VAT – środki Gminy Miejskiej (…).

21.Tabor autobusowy został zakupiony do celów odpłatnej dzierżawy. Gmina nie miała i nie ma planach nabywania autobusów w innym celu niż czynności opodatkowane jakimi jest ich dzierżawa. Jednak, gdyby Gmina nie wydzierżawiała autobusów Spółce to również świadcząc usługi organizacji transportu publicznego wykorzystałaby je do czynności opodatkowanych VAT i tym samym miała prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jak bowiem wskazano w treści wniosku o interpretację, niezależnie od tego czy usługi transportowe są wykonywane odpłatnie czy nieodpłatnie, Miasto świadcząc takie usługi działa w charakterze podatnika VAT. Potwierdzają to zarówno przepisy krajowe jak i europejskie oraz interpretacje indywidulane jak np. pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 września 2022 r. znak 0113-KDIPT1- 1.4012.617.2022.1.AK.

Ewentualnie Gmina mogłaby również użyczyć tabor Spółce A. Wówczas transakcja taka nie byłaby opodatkowana VAT na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 u VAT i w konsekwencji Gminie nie przysługiwałby prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W interpretacji Dyrektora KIS o sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.638.2024.1.KT z 26 września 2024 r. podkreślono, że: „świadczenie polegające na nieodpłatnym udostępnieniu autobusów elektrycznych wraz z ładowarkami oraz stacją transformatorową na rzecz MZK (…) na podstawie umowy użyczenia, które będzie się odbywało w ramach wykonywania zadań własnych Gminy, niewątpliwie będzie stanowiło sprawę publiczną, należącą do sfery działalności jednostki samorządowej. Tym samym, nieodpłatne udostępnienie autobusów elektrycznych wraz z ładowarkami oraz stacją transformatorową na rzecz MZK (…), realizowane będzie poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a Państwo nie będą występowali w tym zakresie w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Zatem, nieodpłatne udostępnienie autobusów elektrycznych z ładowarkami oraz stacją transformatorową na rzecz MZK (…), nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

Pytanie

Czy Gminie przysługuje pełne odliczenie podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na zakup taboru autobusowego?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, przysługuje Mu pełne odliczenie podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na zakup taboru autobusowego.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej również jako ustawa o VAT), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.124.

Przepis ten wskazuje, że uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego przysługuje, o ile spełnione są następujące warunki:

1)podmiot musi być uznana za podatnika w rozumieniu ustawy o VAT,

2)nabyte towary lub usługi muszą służyć działalności opodatkowanej.

W przypadku zatem nabycia towarów lub usług służących działalności zwolnionej lub niepodlegającej opodatkowaniu, podatnikowi nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT w tym zakresie.

Należy przy tym podkreślić, że na gruncie przepisów ww. ustawy, jednostki samorządu terytorialnego w tym gminy mogą występować zarówno w charakterze podatnika VAT, jak i organu władzy publicznej wyłączonego spod reżimu tejże ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Przez działalność gospodarczą należy natomiast rozumieć wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ww. ustawy).

Stosownie natomiast do postanowień art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy przepis stanowi implementację art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L z 11.12.2006, Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/ WE Rady, zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Jednocześnie unijny prawodawca w załączniku nr 1 do Dyrektywy VAT wskazał katalog czynności, których realizacja powoduje, iż podmiot prawa publicznego dokonując tych czynności, posiadać będzie status podatnika VAT. I tak na przykład ustawodawca unijny wskazał: usługi telekomunikacyjne, transport, usługi dostawa wody, gazu, energii elektrycznej i energii cieplnej. Co istotne, przepisy unijne nie odwołują się jednak do formy prawnej prowadzonej działalności przez organy władzy, w szczególności do umów cywilnoprawnych.

Z analizy powyższych przepisów wynika, że organ władzy publicznej (w tym jednostki samorządu terytorialnego) będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wprawdzie wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale dokonuje tego na podstawie umów cywilnoprawnych. W praktyce zatem organ władzy publicznej na gruncie VAT może z jednej strony posiadać status podatnika VAT jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, jak również tego statusu nie posiadać. Co ważne, z punktu widzenia cytowanego art. 86 ust. 1 ustawy VAT takiemu podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Mając na uwadze powyższe, skoro transakcja dzierżawy autobusów podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatne świadczenie usług, uznać należy, że zakupione autobusy są bezpośrednio wykorzystywane do czynności opodatkowanych i tym samym Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na ich nabycie.

Kluczowe jest również, że czynsz dzierżawny został skalkulowany w oparciu o stawkę amortyzacyjną i zapewnia zwrot poniesionych nakładów w normatywnym okresie amortyzacji .

Jak wskazano w interpretacji o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.346.2025.1.DP z 3 września 2025 r.: „umowa dzierżawy autobusów będzie przewidywała, iż wydatki związane z utrzymaniem autobusów (...) będzie ponosiła Spółka, ponadto autobusy będą wykorzystywane wyłącznie w celu świadczenia usług transportu zbiorowego (...). Roczne wynagrodzenie będzie stanowiło 20% wartości netto zakupionych autobusów. Umowa dzierżawy autobusów zostanie zawarta na okres minimum 5 lat, dzięki czemu zapewniony zostanie zwrot poniesionych nakładów”.

Ponadto, w interpretacji tej podkreślono, że: „Udostępnienie zakupionego majątku za odpłatnością na rzecz innego podmiotu na podstawie umowy cywilnoprawnej stanowi usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy. W odniesieniu do tej czynności nie działają Państwo jako organ władzy publicznej i nie mogą skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Ani w ustawie, ani też w wydanych na jej podstawie aktach wykonawczych ustawodawca nie przewidział zwolnienia od podatku dla odpłatnego udostępniania autobusów (dzierżawy). Zatem czynność ta nie będzie korzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT. Wobec tego, w analizowanej sprawie będą spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT i będą Państwo występować w charakterze podatnika VAT, odpłatnie udostępniając zakupione autobusy w ramach umowy dzierżawy. Podkreślili Państwo, że nie będą Państwo wykorzystywać autobusów bezpośrednio w żaden sposób poza udostępnieniem ich Spółce w ramach dzierżawy. Nabyte w ramach projektu towary i usługi będą Państwo wykorzystywać do wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na zakup 23 szt. autobusów CNG”.

Podobne stanowisko wyrażone zostało w interpretacji o sygn. 0111-KDIB3-2.4012.374.2025.3.DK z 21 sierpnia 2025 r. zgodnie z którą: „Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Wskazać należy, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na odpłatnym udostępnianiu (dzierżawie) autobusów na rzecz zewnętrznego podmiotu, za które Związek będzie pobierał wynagrodzenie, w związku z czym, usługa ta nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, lecz będzie opodatkowana według właściwej stawki podatku. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego będą spełnione, gdyż – jak Państwo wskazali – są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a autobusy będą odpłatnie udostępniane na rzecz Spółki, tj. będą wykorzystane wyłącznie do czynności opodatkowanych. Jak sami Państwo wskazali, zakupili Państwo autobusy z zamiarem ich wykorzystania wyłącznie do czynności opodatkowanych. W konsekwencji, w związku z odpłatnym udostępnieniem autobusów na rzecz Spółki, będzie przysługiwało Państwu – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki na zakup autobusów”.

Analogiczne stanowisko wynika z interpretacji o sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.835.2024.1.JM z 6 grudnia 2024 r.: „Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że zamierzają Państwo odpłatnie udostępnić Autobusy na rzecz Spółki na podstawie umowy dzierżawy, która to czynność – jak rozstrzygnięto powyżej – jest/będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta/nie będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT. Poniesione przez Państwa wydatki na zakup autobusów mają/będą miały związek z wykonywanymi przez Państwa czynnościami opodatkowanymi. Ponadto, jak Państwo wskazali Autobusy wykorzystywane będą przez Państwa wyłącznie i w całości na potrzeby odpłatnego udostępnienia na rzecz Spółki na podstawie Umowy dzierżawy. Prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki na zakup autobusów przysługuje/będzie przysługiwało Państwu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, wskazanych w art. 88 ustawy. Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w związku z odpłatnym udostępnieniem autobusów na rzecz Spółki, przysługuje/będzie przysługiwało Państwu – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: („…”). Prawo to przysługuje/będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, wskazanych w art. 88 ustawy”.

Powyższe zostało również potwierdzone w interpretacji o sygn.: 0113-KDIPT1-3.4012.835.2024.1.JM, 0112-KDIL1-3.4012.560.2023.2.AKS, 0112-KDIL3.4012.77.2025.2.EW, 0114-KDIP4-1.4012.227.2025.2.AM.

Zgodnie z powołanymi powyżej interpretacjami Dyrektora KIS, Gmina – jako czynny podatnik VAT – ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia autobusów, które następnie wydzierżawia spółce, pod warunkiem że:

·autobusy są wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych (tj. odpłatnej dzierżawy na rzecz spółki),

·czynsz dzierżawny jest kalkulowany w sposób zapewniający zwrot poniesionych nakładów,

·nie występują przesłanki negatywne określone w art. 88 ustawy o VAT.

Mając zatem na uwadze powyższe, w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości od zakupionego taboru autobusowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia, jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości należy dokonać w momencie realizowania zakupów, zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik – aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Według art. 15 ust. 6 ustawy:

Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

-podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

-podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym:

Natomiast art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:

Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że Gmina, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT.

Z opisu sprawy wynika, że:

-są Państwo podatnikiem VAT czynnym;

-zawarli Państwo ze Spółką umowę wykonawczą o świadczenie usług przewozowych w ramach publicznego transportu zbiorowego;

-ww. Spółka jest komunalną spółką prawa handlowego, w której jedynym udziałowcem jest Państwa Gmina;

-w ramach projektu pn. (…), zakupili Państwo m.in. (...) szt. bezemisyjnego taboru autobusowego z napędem elektrycznym. Autobusy te zostaną przekazane do używania Spółce na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy;

-tabor autobusowy został zakupiony z zamiarem odpłatnego wydzierżawienia go Spółce, czyli do czynności opodatkowanych VAT;

-autobusy będzie wykorzystywała ww. Spółka, jednostki organizacyjne Gminy nie będą z nich korzystały – tabor wykorzystywany będzie wyłącznie przez Spółkę;

-nie mieli Państwo i nie mają w planach nabywania autobusów w innym celu niż do czynności opodatkowanych jakimi jest ich dzierżawa.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy przysługuje Państwu pełne prawo do odliczenie podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na zakup taboru autobusowego.

Celem rozpatrzenia ww. kwestii należy zwrócić uwagę na przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, który stanowi, że:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Analiza przywołanego art. 8 ust. 1 ustawy prowadzi do stwierdzenia, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Przy czym, do uznania czynności za usługę, konieczne jest istnienie odbiorcy usługi. Tak więc usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść.

W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Należy zauważyć, że umowa dzierżawy jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.

Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jej dzierżawcę.

W związku z tym należy uznać, że dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Analiza okoliczności sprawy oraz wyżej wskazanych przepisów prowadzi do stwierdzenia, że odpłatne udostępnianie przez Państwa taboru autobusowego rzecz Spółki, na podstawie umowy dzierżawy, za które będą Państwo pobierać wynagrodzenie w postaci czynszu dzierżawnego, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (jest czynnością cywilnoprawną).

Zatem – w odniesieniu do tej czynności – nie działają Państwo jako organ władzy publicznej i w konsekwencji nie korzystają Państwo z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.

W analizowanym przypadku występują Państwo w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność (dzierżawa taboru autobusowego) – jako usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Wskazać należy, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na odpłatnym udostępnianiu (dzierżawie) taboru autobusowego na rzecz zewnętrznego podmiotu, za które Gmina pobiera wynagrodzenie w postaci czynszu dzierżawnego, w związku z czym, usługa ta nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, lecz jest opodatkowana według właściwej stawki podatku.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego są spełnione, gdyż – jak Państwo wskazali – są Państwo podatnikiem VAT czynnym, a zakupiony przez Państwo tabor autobusowy z napędem elektrycznym, w ramach projektu pn. (…) zostanie przekazany do używania Spółce w ramach odpłatnego wydzierżawienia, czyli do czynności opodatkowanych VAT.

Ponadto, z wniosku wynika, że:

-zamierzają Państwo wydzierżawić autobusy na okres 5 lat;

-ustalony czynsz dzierżawny umożliwi zwrot wydatków poniesionych na poszczególne autobusy w okresie 5 lat, czyli normatywnym okresie amortyzacji przewidzianym dla tych składników majątku (stawka amortyzacji 20%);

-czynsz dzierżawny ustalony został w oparciu o realia rynkowe;

-ubezpieczenie oraz podatek od środków transportowych płaci Państwa Gmina jako właściciel pojazdów, pozostałe koszty związane z prawidłowym utrzymaniem taboru w odpowiednim stanie technicznym będą leżały po stronie Spółki oraz wykonawcy;

-odpisów amortyzacyjnych od nabytego taboru autobusowego będą dokonywać Państwo;

-czynsz będzie kształtował się na poziomie (...) zł netto rocznie, co daje (...) zł brutto rocznie za (...) sztuk autobusów;

-wynagrodzenie z tytułu dzierżawy taboru autobusowego będzie równe wartości rynkowej;

-kwota czynszu dzierżawnego będzie stała.

W konsekwencji, na tle przedstawionych ww. okoliczności sprawy należy stwierdzić, że będzie przysługiwało Państwu – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na zakup taboru autobusowego. Prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, wskazanych w art. 88 ustawy.

Podsumowanie

Gminie będzie przysługiwać pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na zakup taboru autobusowego, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 88 ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie zaznaczam, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte Państwa pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności rozliczeń pomiędzy Państwem a innymi podmiotami w zakresie korzystania ze środków transportu publicznego oraz sprzedaży biletów.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.