Interpretacja indywidualna z dnia 13 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.121.2026.4.AB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie braku uznania planowanej umowy darowizny za nieodpłatną dostawę towarów w związku z art. 7 ust. 2 ustawy podlegającą opodatkowaniem podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) jestprawidłowe.

Zakres wnioskuowydanieinterpretacjiindywidualnej

10 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 10 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie braku uznania planowanej umowy darowizny za nieodpłatną dostawę towarów w związku z art. 7 ust. 2 ustawy podlegającą opodatkowaniem podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) oraz w przypadku uznania planowanej transakcji za nieodpłatną dostawę w związku z art. 7 ust. 2 ustawy podlegającą opodatkowaniem podatkiem VAT, zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy planowanej dostawy lokalu na podstawie umowy darowizny (pytanie oznaczone we wniosku nr 3). Uzupełniła go Pani pismem z 13 kwietnia 2026 r. (wpływ 15 kwietnia 2026 r.), pismem z 10 kwietnia 2026 r. (wpływ 13 kwietnia 2026 r.) oraz pismem z 24 kwietnia 2026 r. (wpływ 24 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzeniaprzyszłego

(...) zam., NIP (...) (dalej jako: Wnioskodawczyni lub Podatniczka), jest polską rezydentką podatkową i w Polsce posiada nieograniczony obowiązek podatkowy. Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach liniowych (zgodnie z art. 30c ustawy o PIT).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej posiada Pani środek trwały w postaci nieruchomości – lokal użytkowy położony w (...). Obecnie Wnioskodawczyni planuje dokonać wycofania ww. lokalu z majątku działalności gospodarczej i zawrzeć umowę darowizny dotyczącą tej nieruchomości ze swoim synem.

Przeniesienie składnika majątku ze środków trwałych działalności gospodarczej do majątku prywatnego oraz oddanie nieruchomości drogą darowizny na rzecz syna ma nastąpić w roku (…).

Lokal użytkowy został zakupiony w roku (...). Przy tej transakcji nie był naliczony podatek VAT. Lokal został oddany do użytku w roku (...). Obecnie jest on przedmiotem najmu.

W rezultacie od pierwszego zasiedlenia minął okres ponad dwóch lat. W ostatnich 2 latach nie miał miejsca również remont, którego wartość przekraczałaby 30% wartości początkowej nieruchomości.

Uzupełnienie opisusprawy

1. Doprecyzowała Pani opis sprawy, wskazując, że umowa darowizny, o której mowa we wniosku, będzie wypełniała definicję z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

2. Na pytanie:

„Czy jest Pani/będzie Pani ma moment zawarcia umowy darowizny czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług; jeżeli tak, to od kiedy i z tytułu prowadzenia jakiej działalności gospodarczej”,

odpowiedziała Pani:

„Podatniczka będzie czynnym podatnikiem VAT. Jej działalność podlega na 47.11.Z Sprzedaż detaliczna niewyspecjalizowana z przewagą żywności, napojów lub wyrobów tytoniowych, jak i również wynajmie lokali użytkowych”.

3. Na pytanie:

„Czy nabycie lokalu użytkowego wykorzystywanego w działalności gospodarczej, będącego przedmiotem wniosku, nastąpiło w ramach czynności opodatkowanej, zwolnionej, czy niepodlegającej podatkiem VAT; czy posiada Pani dokument potwierdzający ww. transakcję?”,

odpowiedziała Pani:

„Nabycie lokalu użytkowego nastąpiło w wyniku czynności zwolnionej z VAT. Podatniczka posiada stosowną fakturę dokumentującą tą transakcję, gdzie jest stosowna adnotacja o zwolnieniu. Podatniczka posiada również akt notarialny, gdzie jest napisana wysokość PCC”.

4. Na pytanie:

„W jakim celu nabyła Pani ww. nieruchomość?”,

odpowiedziała Pani:

„Nieruchomość została nabyta celem prowadzenia wynajmu”.

5. Na pytanie:

„Czy z tytułu nabycia przedmiotowej nieruchomości przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; jeżeli nie, proszę wskazać z jakiego powodu, jeśli tak, to czy odliczenia tego Pani dokonała”,

odpowiedziała Pani:

„Transakcja była zwolniona z VAT, a więc tego rodzaju prawo nie przysługiwało”.

6. Lokal był i jest wykorzystywany wyłącznie na cele działalności gospodarczej opodatkowanej (wynajem na cele użytkowe ze stawką 23%)”.

7. Na pytanie:

„Czy lokal użytkowy od dnia przeniesienia do majątku prywatnego do dnia zawarcia umowy darowizny będzie wykorzystywany przez Panią wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku przez cały okres jego posiadania; jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywany będzie ww. lokal, będzie Pani wykonywała – należy podać podstawę prawną zwolnienia”,

odpowiedziała Pani:

„Tak, lokal będzie wykorzystywany wyłącznie na cele działalności gospodarczej opodatkowanej (wynajem na cele użytkowe ze stawką 23%)”.

8. Na pytanie:

„W związku z informacją, że:

Obecnie Wnioskodawczyni planuje dokonać wycofania ww. lokalu z majątku działalności gospodarczej i zawrzeć umowę darowizny dotyczącą tej nieruchomości ze swoim synem.

proszę jednoznacznie wskazać:

a) co rozumie Pani pod pojęciem „wycofania ww. lokalu z majątku działalności”;

b) czy ww. czynność będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług; jeśli tak, proszę o jednoznaczne wskazanie czy czynność ta będzie opodatkowana podatkiem VAT, czy będzie korzystała za zwolnienia od podatku (proszę podać dokładna podstawę prawną zwolnienia od podatku);

c) w jaki sposób ww. czynność będzie udokumentowana”,

odpowiedziała Pani:

„Ad. a) Będzie to wycofanie polegające na wykreśleniu lokalu ze środków trwałych przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni.

Ad. b) Czynność ta nie będzie opodatkowana VAT-em. W podobnej sprawie wypowiedział się Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 2023-05-08 o sygn. 0114-KDIP4 2.4012.144.2023.1.MC w następujący sposób:

Z opisu sprawy wynika, że w marcu 2015 r. zakupiła Pani nieruchomość (lokal niemieszkalny). Celem nabycia nieruchomości był zamiar wynajmu tej nieruchomości podmiotowi zewnętrznemu. Nieruchomość ta jest wynajmowana od kwietnia 2015 r. a usługi najmu są opodatkowane VAT. Obecnie zamierza Pani wycofać ww. nieruchomość z działalności gospodarczej na najem prywatny, w ramach którego będzie Pani nadal czynnym podatnikiem VAT i usługi najmu będą nadal opodatkowane VAT. Zatem w analizowanym przypadku nie nastąpi zmiana przeznaczenia nieruchomości (lokalu niemieszkalnego), a tylko taka sytuacja rodzi obowiązek korekty podatku naliczonego.

W opisanej sprawie nieruchomość (lokal niemieszkalny) zarówno przed, jak i po wycofaniu z obecnie prowadzonej działalności gospodarczej będzie wykorzystywana cały czas w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych, które nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W konsekwencji, wycofanie nieruchomości (lokalu niemieszkalnego) z obecnie prowadzonej działalności gospodarczej do majątku prywatnego nie spowoduje obowiązku dokonania przez Panią korekty podatku naliczonego, na podstawie art. 91 ust. 1-8 ustawy.

Ad. c) czynność dokumentowana będzie dowodem wewnętrznym”.

9. Na pytanie:

„W jaki dokładnie sposób lokal będzie, od dnia jego wycofania z majątku działalności gospodarczej do majątku prywatnego, wykorzystywany przez Panią; proszę o szczegółowe wyjaśnienie powyższej kwestii”,

odpowiedziała Pani:

„Lokal będzie wykorzystywany wyłącznie na cele działalności gospodarczej opodatkowanej (wynajem na cele użytkowe ze stawką 23%)”.

10. Na pytanie:

„Do jakich czynności będzie Pani wykorzystywała, od dnia wycofania z majątku działalności gospodarczej do majątku prywatnego, lokal objęty zakresem postawionych we wniosku pytań:

a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (jakich konkretnie);

b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (jakich konkretnie);

c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (jakich konkretnie)”,

odpowiedziała Pani:

„Ad. a) Lokal będzie wykorzystywany wyłącznie na cele działalności gospodarczej opodatkowanej (wynajem na cele użytkowe ze stawką 23%);

ad. b) i c) – nie dotyczy.”

11. Na pytanie:

„Jakie konkretnie Pani cele osobiste nieruchomość będąca przedmiotem wniosku będzie zaspakajała po przekazaniu jej do Pani majątku osobistego do dnia zawarcia umowy darowizny?”,

odpowiedziała Pani:

„Będzie to majątek prywatny, który będzie wykorzystywany do najmu na zasadach opisanych jw.”

12. Na pytanie:

„W jakim okresie czasu nastąpi podpisanie umowy darowizny po wycofaniu ww. lokalu z majątku działalności gospodarczej?”,

odpowiedziała Pani:

„Do końca roku (…) dokonać obydwu czynności”.

13. Na pytanie:

„Czy w odniesieniu do ww. lokalu ponosiła Pani nakłady, w związku z poniesieniem których przysługiwało Pani w całości lub w części prawo do odliczenia podatku naliczonego; jeśli tak to jakie były to nakłady i kiedy dokładnie poniesione”,

odpowiedziała Pani:

„Tak, miały drobne naprawy opodatkowane VAT-em”.

14. Na pytanie:

„Czy do dnia zawarcia umowy darowizny będzie Pani ponosiła nakłady na ulepszenie ww. lokalu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które będą stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tego lokalu; jeżeli tak, to proszę wskazać:

a) kiedy takie wydatki były/będą ponoszone;

b) czy od wydatków na ulepszenie przysługiwało/będzie Pani przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego;

c) czy po dokonaniu tych ulepszeń lokal będzie oddany do użytkowania oraz czy w momencie zawarcia umowy darowizny minie okres dłuższy niż dwa lata licząc od momentu oddania lokalu do użytkowania po dokonaniu ulepszeń;

d) czy ulepszony lokal będzie wykorzystywany przez Panią wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT”,

odpowiedziała Pani:

„Nie były ponoszone tego rodzaju nakłady”.

Pytania (przeformułowanewpiśmiezdnia10kwietnia2026r.)

1. Czy planowana umowa darowizny jest nieodpłatną dostawą w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

2. Jeśli Organ stwierdzi, że planowana transakcja jest nieodpłatną dostawą w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, to czy umowa darowizny będzie korzystała ze zwolnienia z VAT w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Pani stanowiskowsprawie

Ad. 1

Transakcja niebędzieuznanazanieodpłatnądostawętowarówwrozumieniuart.7ust.2ustawyoVAT,ponieważPodatniczcenieprzysługiwałoprawodoodliczeniaVAT-unaliczonego,ponieważgoniebyło.

Ad. 2

Tak, wynikatozliteralnegobrzmieniaart.43ust.1pkt10ustawyoVAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie braku uznania planowanej umowy darowizny za nieodpłatną dostawę towarów w związku z art. 7 ust. 2 ustawy podlegającą opodatkowaniem podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) jestprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacjiindywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 ustawy oraz – w przypadku świadczenia usług – w art. 8 ust. 2 ustawy.

I tak, jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

W myśl art. 7 ust. 3 ustawy:

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazania oraz darowizny wskazane w art. 7 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Tym samym, niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Tym samym, w przypadku, gdy podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Omawiany przepis jest odpowiednikiem art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, poz. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

za dostawę towarów uznaje się wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest uznawane za odpłatną dostawę towarów.

Jak wynika z treści art. 7 ust. 2 ustawy, przesłanka do opodatkowania nieodpłatnego przekazania towaru będącego składnikiem majątku przedsiębiorstwa, wystąpi nie tylko w sytuacji, gdy przy jego nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ale również wówczas, gdy prawo takie przysługiwało w związku z nabyciem lub wytworzeniem części składowych tego towaru.

Przesłanka do opodatkowania wystąpi zatem również w przypadku, gdy w ramach modernizacji nabyte zostaną części składowe towaru, od których przysługuje prawo do odliczenia, a fakt dokonania przez podatnika ulepszeń będzie wywierał wpływ na podwyższenie wartości towaru.

Analizując treść art. 7 ust. 2 ustawy, warto odwołać się również do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który wielokrotnie wypowiadał się w kwestii opodatkowania nieodpłatnych świadczeń. W wyroku z 27 czerwca 1989 r. w sprawie C-50/88 (Heinz Küchne) Trybunał stwierdził, że:

Ze wspólnym systemem podatku od wartości dodanej spójne jest nieopodatkowanie amortyzacji aktywów przedsiębiorstwa w odniesieniu do ich prywatnego użytku w przypadku, gdy VAT od tych towarów nie podlegał odliczeniu, przy jednoczesnym opodatkowaniu wydatków ponoszonych na utrzymanie i używanie towarów, w odniesieniu do których podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku. Rozwiązanie to pozwala zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania samych towarów, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji.

Również w orzeczeniu z 25 maja 1993 r. w sprawie C-193/91 (Gerhard Mohsche) oraz w orzeczeniu z 17 maja 2001 r. w połączonych sprawach C-322/99 (Hans-Georg Fisher) i C-323/99 (Klaus Brandenstein) Trybunał wskazał, że nieodpłatne świadczenia mogą być opodatkowane wyłącznie w takim zakresie, w jakim podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku naliczonego.

Jak wynika z powyższego, kluczowym elementem determinującym opodatkowanie podatkiem od towarów i usług czynności polegającej na nieodpłatnym przekazaniu towarów jest to, czy przy nabyciu (w tym również imporcie lub wytworzeniu) tych towarów lub ich części składowych podatnikowi przysługiwało – w całości lub w części – prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Za prawidłowością takiego rozstrzygnięcia przemawia zarówno treść przywołanych wyżej przepisów, jak i wskazane orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który opowiada się za opodatkowaniem podatkiem VAT nieodpłatnych dostaw tych towarów, przy nabyciu których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Tylko takie rozwiązanie pozwala bowiem zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji.

Innymi słowy art. 7 ust. 2 ustawy, zrównuje czynności dokonane bez wynagrodzenia z czynnościami odpłatnymi, przy spełnieniu warunków wymienionych w tym przepisie i z zastrzeżeniem płynącym z ust. 3 tego artykułu. W związku z powyższym nieodpłatne przekazanie przez podatnika należących do jego przedsiębiorstwa towarów (o których mowa w art. 2 pkt 6 ustawy), innych niż prezenty o małej wartości i próbki, jeżeli następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika, wchodzi w zakres objęty pojęciem „odpłatnej dostawy towarów”, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Należy jednak zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza” na potrzeby podatku od towarów i usług zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Ze względu na to, że ustawa o podatku od towarów i usług zawiera własną definicję dostawy nie istnieją przesłanki by dostawę towarów na gruncie podatku VAT utożsamiać z cywilnoprawną umową dostawy czy sprzedaży. Dostawa w ustawie o podatku od towarów i usług ma szerszy zakres, jej istotą jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Należy podkreślić, że „prawo do rozporządzania towarami jak właściciel”, do której to kategorii odwołał się ustawodawca w art. 7 ust. 1 ustawy, nie może być utożsamiane z prawem własności w rozumieniu cywilnoprawnym.

Z opisu sprawy wynika, że:

- prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą;

- w ramach prowadzonej działalności gospodarczej posiada Pani środek trwały w postaci lokalu użytkowego;

- lokal użytkowy został zakupiony w roku (...), nabycie lokalu użytkowego nastąpiło w wyniku czynności zwolnionej z VAT, posiada Pani stosowną fakturę dokumentującą tą transakcję, gdzie jest stosowna adnotacja o zwolnieniu;

- nieruchomość została nabyta celem prowadzenia wynajmu.

Planuje Pani dokonać wycofania ww. lokalu z majątku działalności gospodarczej. Ww. lokal będzie, od dnia jego wycofania z majątku działalności gospodarczej do majątku prywatnego do dnia zawarcia umowy darowizny z synem, wykorzystywany przez Panią do wynajmu – czynności opodatkowanej VAT.

Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeks cywilny:

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

W myśl art. 659 § 2 ww. ustawy:

Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej rzeczy skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.

Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeśli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym najem lokalu użytkowego, stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzam, że skoro po wycofaniu lokalu użytkowego z Pani działalności do dnia zawarcia umowy darowizny, ten lokal nadal będzie przedmiotem odpłatnego najmu, to tym samym przedmiotowy lokal użytkowy będzie w dalszym ciągu wykorzystywany do działalności gospodarczej prowadzonej przez Panią. Jednocześnie Pani wynajmując ten lokal, po wycofaniu go z działalności gospodarczej, będzie działać jako podatnik podatku VAT.

Ponadto, z opisu sprawy wynika, że zamierza Pani zawrzeć umowę darowizny dotyczącą tej nieruchomości ze swoim synem. Jak Pani wskazała – umowa darowizny będzie wypełniała definicję zawartą w art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Z powołanego powyżej przepisu prawa cywilnego wynika zatem, że umowa darowizny należy do umów cywilnoprawnych przenoszących prawo własności na nabywcę określonych towarów (rzeczy).

Umowa darowizny jest czynnością prawną, na mocy której darczyńca zobowiązuje się do jednostronnego bezpłatnego świadczenia kosztem swojego majątku na rzecz obdarowanego, przy równoczesnym braku nałożenia na niego obowiązku świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Korzyść osiągana przez jedną stronę umowy nie znajduje odpowiednika po drugiej stronie.

Jak już wskazano powyżej, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości bądź w części.

W opisie sprawy wskazała Pani, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej posiada Pani środek trwały w postaci lokalu użytkowego, a przy nabyciu ww. lokalu nie był naliczony podatek VAT. Jednocześnie z opisu sprawy wynika, że w odniesieniu do ww. lokalu ponosiła Pani nakłady, w związku z poniesieniem których przysługiwało Pani w całości lub w części prawo do odliczenia podatku naliczonego – były to drobne naprawy. Ponadto do dnia zawarcia umowy darowizny nie będzie Pani ponosiła wydatków na ulepszenie ww. lokalu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które będą stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tego lokalu.

Jak wskazano wyżej, nieodpłatne przekazanie towarów (np. darowiznę) uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem lub wytworzeniem tych towarów lub ich części składowych. Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania darowizny – w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – jako czynności wyłączonej spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy w świetle powołanych przepisów uznać należy, że czynność przekazania przez Panią w formie darowizny na rzecz syna lokalu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. W analizowanej sprawie nie został bowiem spełniony warunek określony w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy, ponieważ – jak wskazała Pani w opisie sprawy – w ramach nabycia lokalu użytkowego nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego. Nie poniosła Pani wydatków na ulepszenie ww. lokalu, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości 30% wartości początkowej.

Podsumowanie

Zatem darowiznaww.lokalunapodstawieart.7ust.2pkt2ustawyniebędziestanowiładostawytowarówwrozumieniuart.5ust.1pkt1ustawy,awkonsekwencjiniebędziepodlegałaopodatkowaniutympodatkiem.

Tym samym,Panistanowiskowzakresiepytaniaoznaczonegowewnioskunr2uznałemzaprawidłowe.

We wniosku zadała Pani również pytanie (oznaczone we wniosku nr 3): „Jeśli Organ stwierdzi, że planowana transakcja jest nieodpłatną dostawą w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, to czy umowa darowizny będzie korzystała ze zwolnienia z VAT w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?”.

W odniesieniu do tak przedstawionego pytania, w związku z tym, że oczekiwała Pani udzielenia odpowiedzi w sytuacji uznania planowanej transakcji za nieodpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, rozstrzygnięcie kwestii zwolnienia od podatku ww. dostawy na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, jest bezzasadne.

Dodatkowe informacje

Informacja ozakresierozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ta interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Pani wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Pouczenie ofunkcjiochronnejinterpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie oprawiedowniesieniaskarginainterpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawnadlawydaniainterpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.