Interpretacja indywidualna z dnia 19 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.177.2026.1.AN

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 marca 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (Parafia) jest kościelną osobą prawną.

Wnioskodawca był właścicielem nieruchomości położonej w (…) oznaczonej jako działka nr (…) o powierzchni (…) ha zapisanej w księdze wieczystej nr (…) obciążonej służebnością przesyłu na rzecz Przedsiębiorstwa (…) Sp. z o.o. w (…).

Działka nr (…) powstała w drodze wydania decyzji ZRID (wywłaszczeniowej), w ramach której doszło do podziału pierwotnej działki nr (…), na terenie której znajduje się Parafia, obecnie położony na terenie nowej działki (…).

Działka stanowiła teren przykościelny zagospodarowany zielenią urządzoną oraz ciągiem komunikacyjnym - chodnikiem o nawierzchni z kostki betonowej (pow. 32 m2). Działka ogrodzona - ogrodzenie frontowe (o dł. 34m) wykonane z siatki stalowej w ramach, na stalowych słupkach z betonową podmurówką wraz z bramą i furtką wykonanymi z elementów kutych, natomiast ogrodzenie poprowadzone wzdłuż ul. (…) (o dł. 16m) zostało wykonane z siatki stalowej rozpiętej na stalowych słupkach. Ponadto, w rejonie wejścia na posesję znajdowała się tablica informacyjna stalowa niezwiązana z gruntem w sposób trwały.

Działka (…) objęta była zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Rady Miejskiej (…) nr (…) z dnia (…) i w zdecydowanej większości położona była na terenach zabudowy usługowej oraz częściowo (około 1,7% powierzchni działki macierzystej) na terenach komunikacji drogowej.

W/w działka objęta została inwestycją drogową szczegółowo określoną decyzją Prezydenta Miasta (…). Nieruchomość stanowiąca własność Wnioskodawcy objęta została procedurą przejęcia na cel publiczny, tj. wywłaszczenia.

Celem realizacji inwestycji drogowej Prezydent Miasta (…) w (…) 2026 r. wydał decyzję administracyjną o ustaleniu odszkodowania za w/w nieruchomość.

Na mocy decyzji ustalono odszkodowanie na rzecz Wnioskodawcy.

Wnioskodawca wydał przedmiotową nieruchomość.

Odszkodowanie otrzymane na mocy decyzji Prezydenta Miasta (…) Wnioskodawca kwalifikuje jako przychód z niegospodarczej działalności statutowej. Kwota odszkodowania przeznaczona zostanie na realizację zadań statutowych Wnioskodawcy.

Pytanie

Czy w przestawionym stanie faktycznym odszkodowanie otrzymane przez Wnioskodawcę na mocy decyzji Prezydenta Miasta (…) numer (…), może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, na podstawie art. 17 ust. 4a lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji (art. 1 ust. 1 ustawy pdop).

Zgodnie z regulacją art. 1 ust. 1 ustawy pdop, Parafie (osoby prawne) są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.

Parafie nie zostały wskazane w art. 6 ust. 1 ustawy pdop, jako podmioty zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych.

Parafie podlegają ogólnym regułom podatkowym przewidzianym w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy pdop, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11 c, art. 11 i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 7 ust. 2 ustawy pdop).

Katalog dochodów podlegających zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych zawiera art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a ustawy pdop, wolne od podatku są dochody kościelnych osób prawnych z niegospodarczej działalności statutowej; w tym zakresie kościelne osoby prawne nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej.

Pojęcie niegospodarczej działalności statutowej nie zostało w przepisach zdefiniowane.

Niegospodarcza działalność statutowa to każda forma działalności która nie stanowi działalności gospodarczej. Pojęcie działalności gospodarczej zawarte jest w art. 3 pkt 9 Ordynacji podatkowej. W myśl przepisu, działalność gospodarcza to każda działalność zarobkowa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221, 641, 803, 1414 i 2029), w tym wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, nawet gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką działalność – do przedsiębiorców.

Na podstawie art. 3 ustawy Prawo przedsiębiorców, działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły.

Zgodnie z prezentowanym stanowiskiem organów podatkowych (m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej interpretacja sygnatura 0111-KDIB1-2.4010.420.2017.2.MM, Izba Skarbowa w Katowicach interpretacja indywidualna sygnatura IBPBI/2/4510-231/15/MS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej interpretacja sygnatura 0111-KDIB1-2.4010.358.2019.2.MS) pojęcie „niegospodarczej działalności statutowej” należy rozumieć jako przeciwieństwo działalności gospodarczej w rozumieniu Ordynacji podatkowej, zaś dodanie przymiotnika „statutowa” oznacza ograniczenie zwolnienia dochodów kościelnej osoby prawnej tylko do dochodów z takiej działalności niegospodarczej, która znajduje odzwierciedlenie w prawie wewnętrznym danego kościoła czy związku wyznaniowego. Nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o działalności gospodarczej prowadzona przez kościelne osoby prawne działalność opiekuńczo-wychowawcza, oświatowo-wychowawcza, opiekuńczo-lecznicza oraz w zakresie pomocy społecznej w formie prowadzenia przedszkoli, placówek opieki nad dzieckiem, internatów, burs, szkół, zakładów opiekuńczo-leczniczych, domów pomocy, itp.

W oparciu o powyższe uznać należy, że niegospodarcza działalność statutowa Parafii to każda działalność, niebędąca działalnością gospodarczą. To ogół czynności (o charakterze zarobkowym i niezarobkowym), podejmowanych przez Parafię w celu realizacji jej zadań statutowych.

Dochody uzyskiwane przez Parafię z niegospodarczej działalności statutowej są zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych bez względu na cel ich przeznaczenia. W zakresie niegospodarczej działalności statutowej kościelna osoba prawna nie jest zobowiązana do prowadzenia dokumentacji wymaganej przez Ordynację podatkową oraz sporządzania zeznania CIT-8.

W świetle powyższego, odszkodowanie otrzymane na mocy decyzji Prezydenta Miasta (…) Wnioskodawca kwalifikuje jako przychód z niegospodarczej działalności statutowej.

Kwota odszkodowania przeznaczona zostanie na realizację zadań statutowych Wnioskodawcy.

W przedstawionym stanie faktycznym odszkodowanie otrzymane przez Wnioskodawcę na mocy decyzji Prezydenta Miasta (…) numer (…) będzie korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 4a lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 509),

Na podstawie przepisu art. 34 ust. 1 ww. ustawy,

Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554; dalej: „updop”), Kościelne osoby prawne są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Jednocześnie, nie zostały one wymienione przez ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 updop jako podmioty, które zwolnione są od podatku. W rezultacie, podmioty te podlegają ogólnym regułom podatkowym przewidzianym w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zatem Parafia, jako terytorialna jednostka organizacyjna Kościoła posiadająca osobowość prawną, jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlega przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stosownie do art. 7 ust. 1 updop,

Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 2 updop,

Nie każdy dochód w rozumieniu art. 7 ust. 1 updop podlega opodatkowaniu. Katalog dochodów podlegających zwolnieniu z opodatkowania zawiera art. 17 ust. 1 updop.

I tak, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4a updop,

W świetle art. 17 ust. 1b updop,

Należy podkreślić, że zwolnienie przedmiotowe o jakim mowa w powołanych przepisach, jest wyjątkiem od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania. Z tego względu musi być interpretowane ściśle, zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu, z którego ono wynika.

Art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a updop, reguluje zwolnienie bezwarunkowe dotyczące dochodów kościelnych osób prawnych z niegospodarczej działalności statutowej. Wynika z tego, że cel, na jaki zostaną przeznaczone i wydatkowane środki nie ma żadnego wpływu na zakres zwolnienia. Co więcej, w odniesieniu do tego rodzaju wydatków, podatnicy nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

Natomiast, zwolnienie przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b updop, ma charakter warunkowy, co oznacza, że dochody kościelnych osób prawnych z innej działalności niż niegospodarcza działalność statutowa będą wolne od podatku tylko w części przeznaczonej i wydatkowanej na cele wymienione w tym przepisie.

Należy wskazać, że ustawa podatkowa nie definiuje pojęcia „niegospodarcza działalność statutowa”. W celu określenia zakresu tego pojęcia należy zdefiniować znaczenie poszczególnych słów.

I tak, działalnością jest „zespół czynności, działań, podejmowanych w jakimś celu lub w jakimś zakresie, czynny udział w czymś; działanie, praca” (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego PWN).

Przez pojęcie „działalność gospodarcza” – w myśl art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.),

Jak stanowił art. 2 obowiązującej do 29 kwietnia 2018 r. ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2168 ze zm.):

Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1480 ze zm.),

Działalność, która nie spełnia kryteriów przedstawionych wyżej nie może stanowić działalności gospodarczej. Natomiast działalność statutowa to każda działalność, która została określona, dopuszczona, przewidziana w statucie.

Pojęcie „niegospodarcza działalność statutowa” należy więc rozumieć jako przeciwieństwo działalności gospodarczej w rozumieniu Ordynacji podatkowej, zaś dodanie przymiotnika „statutowa” oznacza ograniczenie zwolnienia dochodów kościelnej osoby prawnej tylko do dochodów z takiej działalności niegospodarczej, która znajduje odzwierciedlenie w prawie wewnętrznym danego Kościoła, czy związku wyznaniowego. Nie jest więc przykładowo działalnością gospodarczą w rozumieniu powołanych wyżej przepisów prowadzona przez kościelne osoby prawne działalność opiekuńczo-wychowawcza, oświatowo-wychowawcza, opiekuńczo-lecznicza oraz w zakresie pomocy społecznej w formie prowadzenia przedszkoli, placówek opieki nad dzieckiem, internatów, burs, szkół, zakładów opiekuńczo-leczniczych, domów pomocy, itp., jeżeli działalność ta wynika z prawa wewnętrznego Kościoła.

Na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz lit. b updop, należy rozróżnić wyłącznie „niegospodarczą działalność statutową” oraz „inną działalność”. Opodatkowanie dochodów kościelnych osób prawnych uzależnione jest od sposobu uzyskania, a także celu przeznaczenia tych dochodów. Kościelne osoby prawne oprócz niegospodarczej działalności statutowej mogą również prowadzić działalność gospodarczą uregulowaną przepisami ustawy Prawo przedsiębiorców.

Niegospodarczą działalność statutową kościelnej osoby prawnej stanowi każda działalność, niebędąca działalnością gospodarczą i będąca działalnością wynikającą z samej istoty Kościoła i specyfiki jego działalności. Dochody uzyskiwane z niegospodarczej działalności statutowej są wolne od podatku, bez względu na cel ich przeznaczenia i ostatecznego wydatkowania. Natomiast dochody z pozostałej działalności są zwolnione z podatku dochodowego tylko jeżeli zostaną przeznaczone, a następnie wydatkowe na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b updop. W zakresie tego rodzaju działalności zwolnienie z obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez Ordynację podatkową nie obowiązuje.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Nieruchomość (działka), stanowiąca własność Parafii objęta została procedurą przejęcia na cel publiczny, tj. wywłaszczenia.

Celem realizacji inwestycji drogowej Prezydent Miasta (…) w (…) 2026 r. wydał decyzję administracyjną o ustaleniu odszkodowania za w/w nieruchomość.

Na mocy decyzji ustalono odszkodowanie na rzecz Parafii. Odszkodowanie otrzymane na mocy decyzji Prezydenta Miasta (…) Wnioskodawca kwalifikuje jako przychód z niegospodarczej działalności statutowej. Kwota odszkodowania przeznaczona zostanie na realizację zadań statutowych Wnioskodawcy.

Państwa zdaniem, odszkodowanie otrzymane przez Parafię na mocy decyzji Prezydenta Miasta (…) numer (…), może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawne zgadzam się, że dochód uzyskany przez Parafię w ramach kwoty przyznanego odszkodowania podlega zwolnieniu z opodatkowania zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 updop, jako dochód kościelnej osoby prawnej. Należy jednak zaznaczyć, że dochód ten będzie podlegał zwolnieniu z opodatkowania zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. b updop, czyli jako dochód z pozostałej działalności.

Tak jak wskazano powyżej, za niegospodarczą działalność statutową kościelnej osoby prawnej, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. a updop, należy uznać działalność niebędącą działalnością gospodarczą, ale będąca działalnością wynikającą z samej istoty Kościoła i specyfiki jego działalności. Natomiast kwota przyznanego odszkodowania, jako dochód wpisujący się w pozostałą działalność kościelnej osoby prawnej (Parafii), będzie zwolniony z opodatkowania zgodnie z art. 17 ust. 4 pkt 1 lit. b updop.

Jeżeli więc przeznaczą Państwo, a w przyszłości także wydatkują dochód otrzymany z odszkodowania na cele statutowe Parafii, które pokrywać się będą z celami określonymi w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT, tj. cele kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz na konserwację zabytków, prowadzenie punktów katechetycznych, inwestycje sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy kościołów oraz kaplic, adaptację innych budynków na cele sakralne, a także innych inwestycji przeznaczonych na punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze, to dochód z tego tytułu będzie podlegać zwolnieniu przedmiotowemu określonemu w tym przepisie.

Wobec powyższego, stanowisko dotyczące ustalenia, czy odszkodowanie otrzymane przez Parafię na mocy decyzji Prezydenta Miasta (…) numer (…), może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.