Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 maja 2026 r. Across Fiduciaria SpA i in. przeciwko Presidenza del Consiglio dei ministri i in., sygn. połączone C-684/24 i C-685/24

Analiza piątego pytania prejudycjalnego w sprawie C685/24 nie wykazała istnienia żadnych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na ważność art. 31 ust. 1, 2 i 10 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/843 z dnia 30 maja 2018 r.Artykuł 31 ust. 1 dyrektywy 2015/849, zmienionej dyrektywą 2018/843,należy interpretować w ten sposób, że:nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, na podstawie których zlecenia powiernicze zawierane przez spółki powiernicze prawa włoskiego (mandato fiduciario) są traktowane jak objęte zakresem pojęcia „innych rodzajów porozumień prawnych” w rozumieniu tego przepisu.Analiza pytania pierwszego w sprawie C‑684/24 nie wykazała istnienia żadnych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na ważność art. 31 ust. 4 akapit pierwszy lit. c) dyrektywy 2015/849, zmienionej dyrektywą 2018/843.Artykuł 31 ust. 4 akapit pierwszy lit. c) dyrektywy 2015/849, zmienionej dyrektywą 2018/843,należy interpretować w ten sposób, że:nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które umożliwiają dostęp do informacji o beneficjentach rzeczywistych trustu lub podobnego porozumienia prawnego podmiotom prywatnym, w tym podmiotom, które reprezentują interesy rozproszone i które wykazują istotny i zróżnicowany interes prawny, w przypadkach gdy wiedza o tych beneficjentach rzeczywistych jest konieczna do zachowania lub obrony interesu odpowiadającego sytuacji prawnie chronionej i gdy te podmioty prywatne posiadają dowody na to, że beneficjent rzeczywisty nie jest prawnym właścicielem, przy czym te uregulowania krajowe wymagają również, aby ów interes prawny był bezpośredni, konkretny i aktualny oraz aby w przypadku podmiotów reprezentujących interesy rozproszone nie pokrywał się on z interesem osób należących do reprezentowanej kategorii.Artykuł 31 ust. 7a dyrektywy 2015/849, zmienionej dyrektywą 2018/843, w świetle art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiejnależy interpretować w ten sposób, że:nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które przyznają pozasądowemu organowi administracyjnemu uprawnienie do przyznania wyłączenia dostępu do informacji o beneficjentach rzeczywistych trustu lub podobnego porozumienia prawnego na podstawie tego art. 31 ust. 7a. Natomiast przepis ten stoi na przeszkodzie takim uregulowaniom krajowym w zakresie, w jakim nie przewidują one, by dany beneficjent rzeczywisty mógł korzystać z tymczasowej ochrony prawnej, jeżeli takiego wyłączenia nie przyznano.