Interpretacja indywidualna z dnia 13 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.179.2026.2.ASZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 30 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Przeniosła Pani miejsce zamieszkania do Polski 28 lutego 2022 r. i od tego dnia podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 27 lutego 2022 r. nie miała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Pani centrum interesów życiowych oraz miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdowały się w Ukrainie.

Spełnia Pani warunek z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, ponieważ posiada Pani Kartę Polaka (decyzja z 18.04.2022 r.). Po przyjeździe do Polski podjęła Pani pracę. Posiada Pani dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską.

Jest Pani obywatelką Białorusi, a od marca 2024 r. również obywatelką Polski.

W latach poprzedzających przyjazd do Polski mieszkała Pani na terytorium Ukrainy na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy. W tym okresie Pani centrum interesów życiowych znajdowało się w Ukrainie - tam koncentrowało się Pani życie osobiste i rodzinne, gdzie mieszkała Pani wraz z mężem, który wykonywał pracę zarobkową i utrzymywał gospodarstwo domowe.

W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 27 lutego 2022 r. nie posiadała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski dla celów podatkowych, natomiast posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza terytorium Polski.

W związku z wybuchem wojny w Ukrainie była Pani zmuszona do nagłego opuszczenia kraju i przyjechała Pani do Polski w dniu 28 lutego 2022 r., przenosząc miejsce zamieszkania na terytorium Polski.

W dniu 11 marca 2022 r. złożyła Pani wniosek o przyznanie Karty Polaka, natomiast decyzję o jej przyznaniu otrzymała Pani w dniu 18 kwietnia 2022 r.

Aktywność zawodową w Polsce podjęła Pani po przyjeździe, w trakcie procesu legalizacji pobytu - pierwsze wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę otrzymała Pani w dniu 11 kwietnia 2022 r.

W czerwcu 2022 r. złożyła Pani wniosek o zezwolenie na pobyt stały, który został rozpatrzony pozytywnie decyzją z dnia 20 marca 2023 r., a karta pobytu została wydana w dniu 13 kwietnia 2023 r.

Posiada Pani dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza terytorium Polski w okresie wymaganym ustawą, w szczególności dokumenty pobytowe oraz dokumenty potwierdzające centrum interesów życiowych.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Chciałaby Pani skorzystać z ulgi na powrót w latach 2022–2025.

Decyzję o uznaniu za obywatela polskiego otrzymała Pani w dniu 24 lutego 2025 r.

Posiada Pani obywatelstwo białoruskie od urodzenia.

Przed przeniesieniem Pani miejsca zamieszkania do Polski Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdowało się poza terytorium Polski, w szczególności w Ukrainie, gdzie znajdowało się Pani centrum interesów życiowych.

W Ukrainie prowadziła Pani życie prywatne wraz z mężem, który wykonywał tam pracę zarobkową i utrzymywał Państwa wspólne gospodarstwo domowe.

Spełnia Pani natomiast warunek określony w art. 21 ust. 43 pkt 3 ustawy o PIT, ponieważ posiada Pani Kartę Polaka (decyzja z dnia 18 kwietnia 2022 r.), a od 2025 r. również obywatelstwo polskie.

Nie korzystała Pani uprzednio z ulgi na powrót.

W okresie objętym ulgą uzyskiwała Pani:

a) przychody ze stosunku pracy (umowa o pracę)

Ponadto:

• w 2023 r. korzystała Pani z urlopu macierzyńskiego (urodzenie dziecka w dniu 18 listopada 2023 r.),
• od dnia 1 września 2025 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą.

suma Pani przychodów przekroczyła kwotę 85 528 zł w:

• 2022 r.: 97 593,48 zł
• 2023 r.: 114 388,83 zł.

W 2024 r. uzyskiwała Pani przychody z tytułu zasiłku macierzyńskiego.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, przy przeniesieniu miejsca zamieszkania na terytorium Polski w dniu 28 lutego 2022 r., spełnia Pani warunki do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT?

Pani stanowisko w sprawie

• po 31 grudnia 2021 r. przeniosła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski i od tego dnia podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu;

• w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 27 lutego 2022 r. nie posiadała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski;
• przed przyjazdem do Polski Pani centrum interesów życiowych oraz miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdowały się w Ukrainie;
• spełnia Pani warunek z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, ponieważ posiada Pani Kartę Polaka (decyzja z 18.04.2022 r.);
• posiada Pani dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską w wymaganym okresie.

W związku z powyższym uważa Pani, że przysługuje Pani ulga na powrót.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 powołanej ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 cytowanej ustawy:

Przepisy te zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a) tiret 13 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).

Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W świetle art. 4a ww. ustawy:

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.

Z przedstawionego przez Panią opisu wynika, że w wyniku przeniesienia w 2022 roku miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.

Następny warunek, który określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ww. ustawy również został spełniony. Z przedstawionych informacji wynika bowiem, że w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania oraz w okresie od początku tego roku do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce swojego zamieszkania na Polskę, nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski.

Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:

Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Z przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia wynika, że posiada Pani dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza terytorium Polski w okresie wymaganym ustawą, w szczególności dokumenty pobytowe oraz dokumenty potwierdzające centrum interesów życiowych.

Spełniła Pani zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Jednym z warunków, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) jest również posiadanie przez podatnika Karty Polaka.

Zgodnie z art. 1 ustawy z 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 76):

Stosownie do art. 2 ust. 1-3 ww. ustawy:

Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że:

Jak wynika z art. 17 ww. ustawy:

W świetle art. 18 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 20 ww. ustawy:

Stosownie do art. 23 ust. 1 i ust. 3 ww. ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 195 ust. 1 pkt 9 ustawy z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1079 ze zm.):

Stosownie zaś do art. 229 ust. 7 ww. ustawy:

Stosownie do art. 240 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 242 ww. ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 243 ww. ustawy:

Z treści wniosku wynika, że przeniosła Pani swoje miejsce zamieszkania do Polski z dniem 28 lutego 2022 roku, natomiast decyzję o przyznaniu Karty Polaka otrzymała Pani dopiero 18 kwietnia 2022 r.

Wobec literalnego brzmienia przepisów regulujących omawiane zwolnienie, w tym w szczególności zestawiając brzmienie lit. a) i b) w art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy wskazać należy, że w przypadku tzw. „ulgi na powrót” powinniśmy mieć do czynienia z jedną z dwóch kategorii podatników „powracających” – tj. z podatnikiem, który we wcześniejszym okresie miał określone w lit. b) miejsce zamieszkania lub posiada np. Kartę Polaka wymienioną w lit. a), czyli uzyskał ją wcześniej – najpóźniej na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski.

Z przedstawionych przez Panią okoliczności wynika, że przed przeniesieniem miejsca zamieszkania do Polski, tj. w latach 2019-2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do momentu zmiany miejsca zamieszkania zamieszkiwała Pani na Ukrainie. Przed przeniesieniem Pani miejsca zamieszkania do Polski Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdowało się poza terytorium Polski, w szczególności w Ukrainie, gdzie znajdowało się Pani centrum interesów życiowych.

Zatem nie spełnia Pani warunku wskazanego w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. nie miała Pani miejsca zamieszkania:

• nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 2 ww. ustawy, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
• na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 2 ww. ustawy.

Na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski nie posiadała Pani również obywatelstwa polskiego, jak też obywatelstwa innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej, bowiem jak Pani wskazała – posiadała wyłącznie obywatelstwo białoruskie.

W Pani przypadku możliwość skorzystania z ulgi na powrót jest więc uwarunkowana posiadaniem Karty Polaka.

Mając na względzie unormowania dotyczące przyznawania, utraty ważności i unieważniania Karty Polaka wskazać należy, że podatnik, który posiada Kartę Polaka (art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) to osoba, która ma przyznaną i ważną Kartę Polaka na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski. Karta jest przyznawana w drodze decyzji przez właściwy organ, a może stracić ważność z mocy prawa lub może zostać unieważniona stosownie do obowiązujących w tym zakresie przepisów odrębnych.

Wobec powyższego nie spełniła Pani warunku posiadania Karty Polaka wskazanego w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem w momencie przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie posiadała Pani Karty Polaka. Uzyskała ją Pani dopiero po przyjeździe do Polski.

Zatem nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi na powrót w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 152 w związku z art. 21 ust. 43 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na brak Karty Polaka w momencie przeniesienia miejsca zamieszkania z Ukrainy do Polski.

Pani stanowisko należało więc uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przedmiotem interpretacji nie jest ustalenie obowiązku podatkowego i miejsca zamieszkania. Fakt, że 28 lutego 2022 r. przeniosła Pani miejsce zamieszkania do Polski i od tego dnia podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, przyjęto jako podany przez Panią element opisu stanu faktycznego.

Rolą organu interpretacyjnego nie jest ustalanie stanu faktycznego (nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego), a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez wnioskodawcę opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Należy też zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pani i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.