Interpretacja indywidualna z dnia 14 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.290.2026.2.ENB
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o PIT, obywatel Białorusi, który przeprowadził się do Polski z Kartą Polaka, spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót w latach 2024-2027, mimo późniejszego zwrotu Karty w związku z uzyskaniem stałego pobytu.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót. W odpowiedzi na wezwanie uzupełnił go Pan 9 maja 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Jest Pan obywatelem Republiki Białoruskiej. W dniu 1 sierpnia 2023 r. wraz z małżonką jednocześnie przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski z Republiki Białoruskiej, spełniając tym samym warunki polskiej rezydencji podatkowej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT. Od dnia przeprowadzki całe Państwa życie rodzinne, zawodowe i społeczne koncentruje się wyłącznie w Polsce. W dniu przeprowadzki, tj. 1 sierpnia 2023 r., posiadał Pan ważną Kartę Polaka, wydaną pierwotnie w czerwcu 2013 r. i odnowioną w 2023 r., ważną w dniu przeprowadzki. Przed przeniesieniem miejsca zamieszkania do Polski nigdy nie mieszkał Pan w Polsce na stałe - przez cały okres 3 lat poprzedzających rok przeprowadzki (tj. w latach 2020, 2021, 2022) nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W latach 2020, 2021 i 2022 nie przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres przekraczający 183 dni w żadnym roku podatkowym. Ewentualne krótkotrwałe wizyty miały wyłącznie charakter turystyczny i nie powodowały przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski. W okresie od 1 stycznia 2023 r. do dnia poprzedzającego dzień przeprowadzki, tj. do 31 lipca 2023 r., nie posiadał Pan stałego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W latach 2018-2022 prowadził Pan na Białorusi działalność gospodarczą jako indywidualny przedsiębiorca. Posiada Pan następujące dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania i rezydencję podatkową wyłącznie na terytorium Republiki Białoruskiej w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia: białoruskie zeznania podatkowe za lata 2020, 2021 i 2022, dokumenty rejestracyjne działalności gospodarczej na Białorusi oraz paszport z adresem zameldowania na terytorium Republiki Białoruskiej. Od momentu przyjazdu do Polski wynajmuje Pan mieszkanie na podstawie długoterminowych umów najmu. Posiada Pan umowy najmu oraz potwierdzenia comiesięcznych płatności na rzecz właściciela lokalu, dokumentujące nieprzerwane zamieszkiwanie w Polsce od sierpnia 2023 r. do chwili obecnej. W dniu 25 listopada 2024 r. Karta Polaka została zwrócona właściwemu organowi w związku z uzyskaniem zezwolenia na pobyt stały. Zwrot nastąpił z mocy prawa na podstawie art. 20 ust. 1a ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka oraz art. 229 ust. 7 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.
Od sierpnia 2023 r. prowadzi Pan w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą (JDG) opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Nieprzerwanie, bez żadnej przerwy ani zawieszenia, opłaca Pan podatek dochodowy z tytułu JDG oraz składki ZUS do chwili obecnej. Za rok podatkowy 2023 złożył Pan zeznanie podatkowe PIT-28 bez stosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT. W złożonych zeznaniach podatkowych PIT-28 za rok 2024 oraz 2025 korzysta Pan ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT (ulga na powrót), licząc okres zwolnienia od roku podatkowego 2024, tj. za lata 2024, 2025, 2026 i 2027. Nie korzystał Pan uprzednio, w całości ani w części, ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.
Uzupełniając wniosek wyjaśnił Pan, że w latach 2020, 2021, 2022 oraz w okresie od 1 stycznia do 31 lipca 2023 r. posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych wyłącznie na terytorium Republiki Białoruskiej, zgodnie z obowiązującymi w tym kraju przepisami podatkowymi. Przez cały ten czas był Pan zameldowany pod adresem stałego zamieszkania na Białorusi.
Prowadził Pan zarejestrowaną działalność gospodarczą jako indywidualny przedsiębiorca (białoruski odpowiednik JDG) i opłacał podatki wyłącznie na Białorusi. Centrum Pana interesów życiowych i zawodowych znajdowało się wyłącznie na Białorusi.
W tym okresie nie posiadał Pan miejsca zamieszkania ani centrum interesów życiowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ani żadnego innego państwa. Ewentualne krótkotrwałe wizyty w Polsce miały wyłącznie charakter turystyczny i nie skutkowały przeniesieniem miejsca zamieszkania ani powstaniem nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.
Posiada Pan zagraniczne certyfikaty rezydencji podatkowej wydane przez właściwy organ białoruskiej administracji podatkowej (Ministerstwo Podatków i Opłat Republiki Białoruskiej), potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Republiki Białoruskiej za lata 2020, 2021 i 2022.
W odniesieniu do okresu od 1 stycznia do 31 lipca 2023 r. nie posiada Pan dotychczas certyfikatu rezydencji za ten okres, jednakże jest Pan w stanie go uzyskać. Fakt zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi w tym okresie potwierdzają złożone kwartalne zeznania podatkowe za I i II kwartał 2023 r. oraz wyciągi bankowe z rachunku przedsiębiorcy za okres styczeń-lipiec 2023 r. W razie potrzeby jest Pan gotowy przedłożyć certyfikat rezydencji również za ten okres.
Posiada Pan również następujące dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Republiki Białoruskiej:
a)kwartalne zeznania podatkowe indywidualnego przedsiębiorcy za lata 2020, 2021, 2022 oraz I i II kwartał 2023 r., zawierające dane osobowe, adres zamieszkania na Białorusi oraz kwoty zapłaconego podatku;
b)wyciągi bankowe z rachunku przedsiębiorcy za lata 2020, 2021, 2022 oraz za okres styczeń-lipiec 2023 r., zawierające dane osobowe;
c)zaświadczenie o rejestracji działalności gospodarczej (od 2018 r.), zawierające imię i nazwisko oraz adres zamieszkania;
d)pieczęć zameldowania na pobyt stały w białoruskim paszporcie wewnętrznym (od 2018 r.), wydana przez Wydział Spraw Wewnętrznych miasta A.
Dane osobowe zawarte w zeznaniach podatkowych oraz wyciągach bankowych są tożsame z danymi zawartymi w zaświadczeniu rejestracyjnym działalności gospodarczej.
Wszystkie wymienione dokumenty potwierdzają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Republiki Białoruskiej nieprzerwanie od co najmniej 2018 r. do dnia 31 lipca 2023 r. włącznie.
Z dniem 1 sierpnia 2023 r., tj. od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Od sierpnia 2023 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą (JDG) opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych i nieprzerwanie reguluje należności z tytułu podatku dochodowego oraz składek ZUS do chwili obecnej.
Pytania
1)Czy jako obywatel Republiki Białoruskiej, który w dniu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski (1 sierpnia 2023 r.) posiadał ważną Kartę Polaka, spełnia Pan warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT i przysługuje Panu prawo do zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 t.j. ustawy (ulga na powrót) w latach 2024, 2025, 2026 i 2027 w odniesieniu do przychodów z jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych?
2)Czy pomimo zwrotu Karty Polaka, dokonanego wyłącznie z mocy prawa w związku z uzyskaniem zezwolenia na pobyt stały, zachowuje Pan prawo do korzystania z ulgi na powrót w latach 2024-2027?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem – w zakresie pytania Nr 1 – przysługuje Panu ulga na powrót w latach 2024-2027. Zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ustawy o PIT warunek jest spełniony, jeżeli podatnik posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż RP państwa UE. Posiadał Pan ważną Kartę Polaka w dniu przeniesienia miejsca zamieszkania - warunek należy oceniać na datę przeprowadzki. Fakt prowadzenia działalności gospodarczej na Białorusi w latach 2018-2022 oraz posiadanie białoruskich zeznań podatkowych za lata 2020-2022 jednoznacznie potwierdza, że przez cały wymagany okres Pana centrum interesów życiowych i zawodowych znajdowało się poza terytorium Polski, co wyczerpuje warunek z art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o PIT. Dodatkowym potwierdzeniem są długoterminowe umowy najmu mieszkania w Polsce zawarte dopiero od sierpnia 2023 r. Warunek z art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o PIT jest spełniony poprzez posiadanie białoruskich zeznań podatkowych za lata 2020-2022, dokumentów rejestracyjnych działalności gospodarczej na Białorusi oraz paszportu z adresem zameldowania na terytorium Republiki Białoruskiej.
Zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Nie korzystał Pan uprzednio z przedmiotowego zwolnienia, co wyczerpuje warunek z art. 21 ust. 43 pkt 5 ustawy o PIT. Analogiczne stanowisko - obywatel Białorusi z Kartą Polaka, przeprowadzka w 2023 r., zwrot Karty Polaka przy uzyskaniu pobyt stałego - zostało potwierdzone przez Dyrektora KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.427.2025.2.AC. Dodatkowo analogiczne stanowisko wynika z interpretacji 0114-KDIP3-2.4011.339.2025.2.JM (maj 2025 r.) – obywatel Białorusi, Karta Polaka, JDG opodatkowana ryczałtem, ulga potwierdzona.
Pana zdaniem – w zakresie pytania Nr 2 – zachowuje Pan prawo do ulgi na powrót w latach 2024-2027. Zwrot Karty Polaka nastąpił w dniu 25 listopada 2024 r. wyłącznie z mocy prawa, w związku z uzyskaniem zezwolenia na pobyt stały, na podstawie art. 20 ust. 1a ustawy o Karcie Polaka oraz art. 229 ust. 7 ustawy o cudzoziemcach. Warunek z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ustawy o PIT należy oceniać na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski – a nie na każdy kolejny rok korzystania z ulgi.
Interpretacja 0114-KDIP3-2.4011.339.2025.2.JM wprost stwierdza: „Późniejsza utrata ważności z mocy prawa wydanej Panu Karty Polaka w związku z uzyskaniem przez Pana karty stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie pozbawia Pana prawa do skorzystania z przedmiotowej ulgi”. Prawo do zwolnienia zostało nabyte w 2023 r. i obowiązuje przez 4 kolejne lata podatkowe, tj. 2024, 2025, 2026 i 2027.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a)ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b)z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c)z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d)z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
– w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1)w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2)podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b)okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3)podatnik:
a)posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b)miał miejsce zamieszkania:
-nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
-na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4)posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5)nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W myśl natomiast art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
W opisie zdarzenia wskazał Pan m.in., że w dniu 1 sierpnia 2023 r. wraz z małżonką jednocześnie przeniósł Pan miejsce zamieszkania z Republiki Białoruskiej do Polski, spełniając tym samym warunki polskiej rezydencji podatkowej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT. Od dnia przeprowadzki całe Państwa życie rodzinne, zawodowe i społeczne koncentruje się wyłącznie w Polsce. Od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W latach 2020, 2021 i 2022 nie przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres przekraczający 183 dni w żadnym roku podatkowym. Ewentualne krótkotrwałe wizyty miały wyłącznie charakter turystyczny i nie powodowały przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski. W okresie od 1 stycznia 2023 r. do dnia poprzedzającego dzień przeprowadzki, tj. do 31 lipca 2023 r., nie posiadał Pan stałego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W latach 2018-2022 prowadził Pan na Białorusi działalność gospodarczą jako indywidualny przedsiębiorca.
W dniu przeprowadzki, tj. 1 sierpnia 2023 r., posiadał Pan ważną Kartę Polaka, wydaną pierwotnie w czerwcu 2013 r. i odnowioną w 2023 r., ważną w dniu przeprowadzki.
Zatem uznać należy, że spełnił Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 1 i pkt 2 lit. a i b ustawy, bowiem w latach 2020-2022 oraz w okresie od 1 stycznia do 31 lipca 2023 r. nie miał Pan miejsca zamieszkania w Polsce, jak też w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
Ponadto na moment przeprowadzki posiadał Pan ważną Kartę Polaka, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.
Zgodzić się z Panem należy, że późniejszy zwrot (w 2024 r.) Karty Polaka na podstawie art. 20 ust. 1a ustawy o Karcie Polaka w związku z uzyskaniem zezwolenia na pobyt stały nie ma wpływu na spełnienie przesłanek uprawniających do skorzystania z przedmiotowej ulgi.
Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
We wniosku wyjaśnił Pan, że miał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi w latach 2020-2021 oraz w okresie do 31 lipca 2023 r. co potwierdzają m.in. posiadane certyfikaty rezydencji, kwartalne zeznania podatkowe indywidualnego przedsiębiorcy za lata 2020, 2021, 2022 za I i II kwartał 2023 r., wyciągi bankowe z rachunku przedsiębiorcy za lata 2020, 2021, 2022 oraz za okres styczeń-lipiec 2023 r., zawierające dane osobowe.
Zatem w oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać należy, że spełnia Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony przez Pana opis zdarzenia uznać należy, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych ze źródeł wymienionych w tym przepisie. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
W świetle przedstawionych przez Pana okoliczności, zgodzić się zatem z Panem należy, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót za lata 2024-2027 w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych ze źródeł wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, a zatem również z jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Zwrócenie w 2024 r. Karty Polaka nie pozbawia Pana prawa do skorzystania z przedmiotowej ulgi.
Dodatkowe informacje
Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych informuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. ; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
