Interpretacja indywidualna z dnia 14 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-3.4012.218.2026.1.KP

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:

• nieprawidłowe w zakresie możliwości opodatkowania sprzedaży używanych towarów przy zastosowaniu procedury VAT-marża, których nabycie udokumentowane zostanie paragonami bez danych personalnych sprzedających (osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej),
• prawidłowe w zakresie możliwości opodatkowania sprzedaży używanych towarów przy zastosowaniu procedury VAT-marża, których nabycie udokumentowane zostanie umową sprzedaży zawierającą dane personalne sprzedających (osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej).

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 17 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości opodatkowania sprzedaży używanych towarów przy zastosowaniu procedury VAT-marża.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (dalej również jako: Podatnik) prowadzi pozarolniczą jednoosobową działalność gospodarczą od 20 października 2021 r. Kod PKD, odnoszący się do wykonywanej działalności gospodarczej opisanej we wniosku to 47.77.Z Sprzedaż detaliczna zegarków i biżuterii.

Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej dokonuje sprzedaży zegarków, niektóre z nich są zegarkami pozłacanymi. Wszystkie są zegarkami używanymi. Niektóre z nich są kupowane od osób fizycznych za pośrednictwem serwisu (...). W serwisie wystawiany jest dowód zakupu, który określa, kiedy zegarek został nabyty oraz za jaką kwotę. Paragony te nie zawierają danych personalnych osób fizycznych, od których towary zostały zakupione.

Inne z zegarków są kupowane od osób fizycznych w Polsce, co udokumentowane jest umową sprzedaży.

Towary zakupione w przedstawiony powyżej sposób podlegają dalszej odsprzedaży jako towar handlowy. Towary będące przedmiotem zakupu (i dalszej odsprzedaży) stanowią towar używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym: „przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112)”.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, towary używane to wszystkie towary, które nie są fabrycznie nowe (wyrok NSA z 11 stycznia 2019 r., sygn. I FSK 313/17).

Pozłacany zegarek należy do nomenklutary scalonej pod kodem CN 9101, nie został on zatem wyłączony z możliwości stosowania procedury VAT-marża. Ponadto, nawet gdyby był wykonany cały ze złota, mógłby korzystać z procedury VAT-marża, ponieważ wymienione wyłączenia dotyczące metali szlachetnych dotyczą ich w stanie nieprzetworzonym.

Pytania

1)Czy w przypadku nabycia towarów używanych od osób fizycznych, niebędących podatnikami podatku od towarów i usług, jak również nieprowadzących działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, braku możliwości zaewidencjonowania danych personalnych tych osób fizycznych, zgodne z prawem będzie zastosowanie procedury szczególnej i opodatkowanie sprzedaży takich towarów na zasadach opodatkowania marży?

2)Czy w przypadku nabycia towarów używanych od osób fizycznych, niebędących podatnikami podatku od towarów i usług, jak również nieprowadzących działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, których nabycie udokumentowane jest umową sprzedaży, na której wskazane są dane obu stron umowy, zgodne z prawem będzie zastosowanie procedury szczególnej i opodatkowanie sprzedaży takich towarów na zasadach opodatkowania marży?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm., zwanej dalej „ustawą o VAT”): „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT: „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)”.

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o VAT: „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.

Stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy o VAT: „Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika”.

Definicję towarów, w stosunku do których mają zastosowanie szczególne procedury VAT-marża zawiera art. 120 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym: „Przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112)”.

Stosownie do treści art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT: „Przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7”.

Natomiast na podstawie art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT: „Przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika”.

Ponadto, zgodnie z art. 120 ust. 10 ustawy o VAT: „Przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1)osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;

2)podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;

3)podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;

4)podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;

5)podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach”.

Artykuł 120 ustawy o VAT przewiduje odstępstwa od zasad ogólnych opodatkowania podatkiem VAT. Dotyczy on opodatkowania podatników prowadzących działalność w zakresie handlu dziełami sztuki, przedmiotami kolekcjonerskimi, antykami oraz towarami używanymi. Ten sposób opodatkowania został wprowadzony z uwagi na to, że w przypadku nabywania towarów od osób fizycznych, bądź w inny sposób, bez wyodrębnionego podatku przy nabyciu nie wystąpi podatek do odliczenia. Z kolei przy sprzedaży tych przedmiotów, podstawą opodatkowania byłaby cała cena sprzedaży.

Przepisy ustawy o VAT (w tym szeroko przytoczone powyżej) przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy m.in. towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to szczególna forma opodatkowania, w której podstawą opodatkowania jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży, a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku. Taka procedura opodatkowania może być stosowana w przypadku dostawy towarów używanych nabytych wcześniej przez podatnika w ramach prowadzonej działalności w celu odsprzedaży. Zaznaczyć należy, że dla opodatkowania dostawy towarów używanych w procedurze marży ważny jest nie tylko rodzaj towaru, który może zostać objęty tą procedurą, ale również to, od kogo ten towar został kupiony. Zastosowanie tej procedury wymaga, aby towary używane były nabyte od podmiotów wymienionych w powołanym wyżej art. 120 ust. 10 ustawy o VAT.

Wspólną cechą wszystkich przedstawionych w ww. przepisie przypadków, warunkujących zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że podmiot sprzedający używany towar pozbawiony był prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy jego nabyciu. Ponadto, jak wynika z przepisu art. 120 ust. 4 ustawy o VAT, warunkiem niezbędnym do zastosowania tej procedury jest określenie, że towar został jednak nabyty w celu odsprzedaży.

Wskazać należy, że dyspozycja przepisu art. 120 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT nie uzależnia zastosowania procedury VAT-marża od podania danych personalnych osób fizycznych (nie podatników podatku VAT). Gdyby ustawodawca warunkował możliwość stosowania procedury VAT marża od udokumentowania zakupów od osób fizycznych, wskazałby to wyraźnie w treści art. 120 ustawy o VAT.

Jednocześnie zauważyć należy, że wymagane jest od podatnika prowadzenie rzetelnej ewidencji zawierającej w szczególności kwoty nabycia towarów niezbędne do określenia kwoty marży, o której mowa w powołanych wyżej przepisach. Wystarczające powinno być zatem prowadzenie ewidencji zakupu nabywanych towarów używanych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej na podstawie której możliwe będzie określenie kwoty marży. Dokumenty potwierdzające sprzedaż przez osoby fizyczne dostarczane Wnioskodawcy przez serwis aukcyjny (…) pozwalają bez problemu określić kwotę marży.

Udowodnienie zakupu towarów używanych od osób fizycznych nie ma odzwierciedlania w wykładni literalnej i brzmieniu art. 120 ust. 10 ustawy o VAT. Ustawa ta wymienia bowiem 5 stanów faktycznych (źródeł zakupu) towarów od podmiotów, od których zakup uprawnia do zastosowania procedury szczególnej opodatkowania. W tym kontekście zauważyć należy, że jedynie wobec zakupu towarów od podmiotu będącego podatnikiem podatku od towarów i usług (art. 120 ust. 10 pkt 5 ustawy o VAT), stosującego do danej sprzedaży również opodatkowanie VAT marżą, ustawodawca nakazuje zgromadzenie dokumentów potwierdzających jednoznacznie nabycie towarów na tych zasadach (art. 120 ust. 10 pkt 5 ustawy o VAT). W konsekwencji, jedynie pozostałe cztery przypadki nie wymagają żadnego „jednoznacznego udokumentowania” zakupu.

W związku z powyższym, w celu rzetelnego prowadzenia księgi, wystarczające powinno być dokumentowanie zakupów na podstawie dokumentów, które Wnioskodawca otrzymuje z serwisu (…), dokumentujących zakupiony towar oraz kwotę, za którą został kupiony, mimo że dokumenty nie zawierają danych osobowych sprzedawcy.

Podsumowując, w przypadku nabycia towarów używanych od osób fizycznych, niebędących podatnikami podatku od towarów i usług, jak również nieprowadzących działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług:

• brak możliwości zaewidencjonowania danych personalnych tych osób fizycznych, nie stoi na przeszkodzie możliwości skorzystania z procedury szczególnej i opodatkowania sprzedaży takich towarów na zasadach opodatkowania marży,
• dokumentowanie zakupów dowodami niezawierającymi danych sprzedawcy, będzie uprawniało Wnioskodawcę do opodatkowania sprzedaży na zasadach VAT-marża.

Potwierdzenie powyższego stanowiska znajduje odzwierciedlenie w interpretacjach podatkowych, w tym:

• interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 lipca 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.362.2023.1.AMA);
• interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 października 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.466.2023.2.PRM);
• interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 marca 2024 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.67.2024.1.KL).

Ad 2

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług: „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT: „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)”.

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o VAT: „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.

Stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy o VAT: „Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika”.

Definicję towarów, w stosunku do których mają zastosowanie szczególne procedury VAT-marża zawiera art. 120 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym: „Przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112)”.

Stosownie do treści art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT: „Przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7”.

Natomiast na podstawie art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT: „Przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika”.

Ponadto, zgodnie z art. 120 ust. 10 ustawy o VAT: „Przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1)osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;

2)podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;

3)podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;

4)podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;

5)podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach”.

Artykuł 120 ustawy o VAT przewiduje odstępstwa od zasad ogólnych opodatkowania podatkiem VAT. Dotyczy on opodatkowania podatników prowadzących działalność w zakresie handlu dziełami sztuki, przedmiotami kolekcjonerskimi, antykami oraz towarami używanymi. Ten sposób opodatkowania został wprowadzony z uwagi na to, że w przypadku nabywania towarów od osób fizycznych, bądź w inny sposób, bez wyodrębnionego podatku przy nabyciu nie wystąpi podatek do odliczenia. Z kolei przy sprzedaży tych przedmiotów, podstawą opodatkowania byłaby cała cena sprzedaży.

Przepisy ustawy o VAT (w tym szeroko przytoczone powyżej) przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy m.in. towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to szczególna forma opodatkowania, w której podstawą opodatkowania jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży, a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku. Taka procedura opodatkowania może być stosowana w przypadku dostawy towarów używanych nabytych wcześniej przez podatnika w ramach prowadzonej działalności w celu odsprzedaży. Zaznaczyć należy, że dla opodatkowania dostawy towarów używanych w procedurze marży ważny jest nie tylko rodzaj towaru, który może zostać objęty tą procedurą, ale również to, od kogo ten towar został kupiony. Zastosowanie tej procedury wymaga, aby towary używane były nabyte od podmiotów wymienionych w powołanym wyżej art. 120 ust. 10 ustawy o VAT.

Wspólną cechą wszystkich przedstawionych w ww. przepisie przypadków, warunkujących zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że podmiot sprzedający używany towar pozbawiony był prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy jego nabyciu. Ponadto, jak wynika z przepisu art. 120 ust. 4 ustawy o VAT, warunkiem niezbędnym do zastosowania tej procedury jest określenie, że towar został jednak nabyty w celu odsprzedaży.

W opisywanym przypadku Wnioskodawca dokumentuje nabycie towarów używanych za pomocą umowy sprzedaży, w której zawarte są wszystkie dane nabywanego towaru używanego, jak również dane obu stron umowy, w tym sprzedawcy, który jest osobą fizyczną. W związku z tym w opinii Wnioskodawcy może on stosować procedurę szczególną i opodatkowywać sprzedaż takich towarów na zasadach opodatkowania marży.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:

• nieprawidłowe w zakresie możliwości opodatkowania sprzedaży używanych towarów przy zastosowaniu procedury VAT-marża, których nabycie udokumentowane zostanie paragonami bez danych personalnych sprzedających (osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej),
• prawidłowe w zakresie możliwości opodatkowania sprzedaży używanych towarów przy zastosowaniu procedury VAT-marża, których nabycie udokumentowane zostanie umową sprzedaży zawierającą dane personalne sprzedających (osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej).

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Ogólna zasada dotycząca obliczania podstawy opodatkowania wynika z art. 29a ust. 1 ustawy, w myśl którego:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W stosunku do niektórych towarów, ustawodawca przewidział szczególną formę obliczania podstawy opodatkowania, tzw. VAT-marża.

Uregulowania dotyczące zastosowania tej procedury szczególnej zawarte są w art. 120 ustawy.

W myśl art. 120 ust. 4 ustawy:

W przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Definicję towarów, w stosunku do których mają zastosowanie szczególne procedury VAT-marża, zawiera art. 120 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112).

Stosownie do treści art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7.

Natomiast na podstawie art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika.

Ponadto, zgodnie z art. 120 ust. 10 ustawy:

Przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1) osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;

2) podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;

3) podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;

4) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;

5) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy m.in. towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to szczególna forma opodatkowania, w której podstawą opodatkowania jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku. Taka procedura opodatkowania może być stosowana w przypadku dostawy towarów używanych nabytych wcześniej przez podatnika w ramach prowadzonej działalności w celu ich odsprzedaży. Zaznaczyć należy, że dla opodatkowania dostawy towarów używanych w procedurze marży ważny jest nie tylko rodzaj towaru, który może zostać objęty tą procedurą, ale również to, od kogo ten towar został kupiony. Zastosowanie tej procedury wymaga, aby towary używane były nabyte od podmiotów wymienionych w powołanym wyżej art. 120 ust. 10 ustawy. Wspólną cechą wszystkich przedstawionych w ww. przepisie przypadków, warunkujących zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że podmiot sprzedający używany towar pozbawiony był prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy jego nabyciu.

Ponadto istotną kwestią jest prowadzenie odpowiedniej ewidencji, co wynika z art. 120 ust. 15 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

Jeżeli podatnik oprócz zasad, o których mowa w ust. 4 i 5, stosuje również ogólne zasady opodatkowania, to jest on obowiązany prowadzić ewidencję zgodnie z art. 109 ust. 3, z uwzględnieniem podziału w zależności od sposobu opodatkowania; w odniesieniu do dostawy, o której mowa w ust. 4 i 5, ewidencja musi zawierać w szczególności kwoty nabycia towarów niezbędne do określenia kwoty marży, o której mowa w tych przepisach.

Z wniosku wynika, że od 20 października 2021 r. prowadzi Pan pozarolniczą jednoosobową działalność gospodarczą. Kod PKD, odnoszący się do wykonywanej działalności gospodarczej opisanej we wniosku to 47.77.Z Sprzedaż detaliczna zegarków i biżuterii. Jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. W ramach działalności gospodarczej dokonuje Pan sprzedaży zegarków, niektóre z nich są zegarkami pozłacanymi. Wszystkie są zegarkami używanymi. Niektóre z nich są kupowane od osób fizycznych za pośrednictwem serwisu (…). W serwisie wystawiany jest dowód zakupu, który określa, kiedy zegarek został nabyty oraz za jaką kwotę. Paragony te nie zawierają danych personalnych osób fizycznych, od których towary zostały zakupione. Inne z zegarków są kupowane od osób fizycznych w Polsce, co udokumentowane jest umową sprzedaży. Towary zakupione w przedstawiony powyżej sposób podlegają dalszej odsprzedaży jako towar handlowy. Towary będące przedmiotem zakupu (i dalszej odsprzedaży) stanowią towar używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Pozłacany zegarek należy do nomenklatury scalonej pod kodem CN 9101.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku nabycia towarów używanych od osób fizycznych, niebędących podatnikami podatku od towarów i usług, jak również nieprowadzących działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, których nabycie udokumentowane jest umową sprzedaży, na której wskazane są dane obu stron umowy oraz w sytuacji braku możliwości zaewidencjonowania danych personalnych tych osób fizycznych, zgodne z prawem będzie zastosowanie procedury szczególnej i opodatkowanie sprzedaży takich towarów na zasadach opodatkowania marży.

Podkreślić należy, że szczególna procedura nie dotyczy wszystkich towarów używanych. Dotyczy jedynie towarów używanych, wymienionych w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, nabytych w celu odsprzedaży. Jak wynika z opisu sprawy, nabywa Pan używane zegarki, które następnie odsprzedaje Pan innym podmiotom. Ponieważ sprzedawane przez Pana zegarki mieszczą się w definicji towarów używanych, w stosunku do których może być dokonywana sprzedaż na zasadzie VAT-marża, to należy stwierdzić, że warunek co do przedmiotu transakcji zostanie spełniony. Ponadto nabył Pan towar używany od podmiotu, o którym mowa w art. 120 ust. 10 pkt 1 ustawy, a tym samym od nabycia tych zegarków nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT.

Należy jednakże zwrócić uwagę na treść art. 120 ust. 15 ustawy. Z przepisu tego wynika, że podatnik stosujący metodę VAT-marża jest obowiązany prowadzić ewidencję zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy. Przy czym w odniesieniu do dostawy, o której mowa w ust. 4 i 5, ewidencja musi zawierać w szczególności kwoty nabycia towarów niezbędne do określenia kwoty marży, o której mowa w tych przepisach.

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy:

Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1)rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

2)kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

3)kontrahentów;

4)dowodów sprzedaży i zakupów.

W tym miejscu należy wskazać, że wynikający z art. 109 ust. 3 ustawy o VAT obowiązek wykazania w ewidencji rodzaju sprzedaży, podstawy opodatkowania (tu jest nią marża) i danych kontrahentów powoduje, że podatnik stosujący procedurę VAT-marża powinien w ewidencji wskazać dane kontrahentów, od których nabył towary objęte tą procedurą i wartość zakupu. Trzeba podkreślić, że dane kontrahentów są niezbędne do ustalenia, że zakup towaru został dokonany od podmiotu wskazanego w przepisach art. 120 ust. 10 ustawy o VAT, zaś dokonanie zakupu od tych podmiotów stanowi warunek uprawniający do zastosowania opodatkowania marży, która stanowi podstawę opodatkowania.

Zatem dane podmiotów, od których podatnik nabył towary używane są nie tylko danymi objętymi obowiązkiem wykazania w ewidencji na podstawie art. 109 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, ale są też danymi dotyczącymi podstawy opodatkowania, które są objęte obowiązkiem ewidencjonowania na podstawie art. 109 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT. Informacje te stanowią dane wskazane w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, czyli dane niezbędne do prawidłowego rozliczenia podatku wg procedury VAT-marża.

Analizując kwestię ewidencji nie można również pominąć faktu, że na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 99 ust. 13b i art. 109 ust. 14 ustawy o VAT Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju wydał rozporządzenie z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.).

Przepisy tego rozporządzenia wskazują m.in. jakie dane powinna zawierać ewidencja dla potrzeb prawidłowego rozliczania podatku od towarów i usług w przypadku sprzedaży opodatkowanej na zasadach marży, o której mowa w art. 120 ustawy o VAT, mianowicie:

Zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 7 lit. a) rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług:

Ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku należnego:

wysokość podstawy opodatkowania i wysokość podatku należnego wynikające z opodatkowania w szczególnej procedurze rozliczenia podatku, w podziale na stawki podatku:

- świadczenia usług turystyki,

- dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków.

Zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług:

Ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku należnego wartość sprzedaży brutto dostawy towarów i świadczenia usług opodatkowanych na zasadach marży zgodnie z art. 119 i art. 120 ustawy.

Zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 4 lit. b) rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług:

Ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku naliczonego:

kwoty nabycia towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków związanych ze sprzedażą opodatkowaną na zasadach marży zgodnie z art. 120 ustawy.

Zgodnie z § 11 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług:

Poza danymi, o których mowa w ust. 1, ewidencja zawiera dane wynikające z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, o których mowa w ust. 1 pkt 4, lub dokumentów, z których wynika nabycie towarów, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. b.

Zgodnie z § 11 ust. 7 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług:

Dane z dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 5, obejmują:

1.numer dokumentu;

2.datę dokumentu;

3.imię i nazwisko lub nazwę dostawcy lub usługodawcy.

Jak wynika z opisu sprawy dokonuje Pan zakupu towarów używanych osobiście lub za pośrednictwem serwisu. W serwisie wystawiany jest dowód zakupu tj. paragon, który określa, kiedy zegarek został nabyty oraz za jaką kwotę. Paragony te nie zawierają danych personalnych osób fizycznych, od których towary zostały zakupione. Inne z zegarków są kupowane od osób fizycznych w Polsce, co udokumentowane jest umową sprzedaży.

Z ww. przepisów rozporządzenia wynika, że ewidencja prowadzona na potrzeby podatku od towarów i usług powinna zawierać:

• kwoty nabycia towarów używanych związanych ze sprzedażą opodatkowaną na zasadach marży (§ 11 ust. 1 pkt 4 lit. b) rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług),
• dane wynikające z dokumentów, z których wynika nabycie towarów, o których nowa w ust. 1 pkt 4 lit b (§ 11 ust. 3 pkt 5) rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług),
• przy czym dane z dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 5, obejmują: numer i datę dokumentu oraz imię i nazwisko lub nazwę dostawcy (§ 11 ust. 7 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług).

Tym samym, przepisy rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług stanowią, że zapis w ewidencji powinien wynikać z dokumentów potwierdzających nabycie ww. towarów oraz zawierać dane dostawcy. Podatnik powinien zatem posiadać dowolny dokument, który potwierdza zapis w prowadzonej ewidencji. Dokument ten może być np. pozyskany od podmiotu niebędącego stroną transakcji kupna-sprzedaży ww. towaru.

W opisanej sprawie wskazał Pan, że w celu rzetelnego prowadzenia księgi, wystarczające powinno być dokumentowanie zakupów na podstawie dokumentów, które otrzymuje Pan z serwisu. Jednakże, samo sporządzenie paragonu bez danych nabywcy oraz bez posiadania jakichkolwiek innych dokumentów potwierdzających nabycie towarów - czy to otrzymanych od dostawcy, czy też pozyskanych od innych podmiotów niejako „uczestniczących w transakcji” nie jest wystarczające do zastosowania szczególnej procedury VAT-marża dla dostawy towarów używanych. W Pana przypadku, powinien Pan posiadać np. dokument pozyskany z serwisu, za pośrednictwem którego nabywa Pan ww. towary, czy też instytucji, za pośrednictwem której dokonuje płatności (np. wydruki strony portalu internetowego, zawiadomienia o zakupie towaru i jego wysyłce, dowody zapłaty).

Słuszność takiego stanowiska znajduje potwierdzenie m.in. w wyroku NSA sygn. akt I FSK 1395/18 z 18 listopada 2022 r., w którym wskazano:

„Wynikający z art. 109 ust. 3 pkt 1 i 3 u.p.t.u. wymóg wykazania w ewidencji rodzaju sprzedaży, podstawy opodatkowania (w rozważanym przypadku jest nią marża) i danych kontrahentów powoduje, że podatnik stosujący procedurę VAT marża powinien w ewidencji wskazać dane kontrahentów od, których nabył towary objęte tą procedurą i wartość zakupu. Dane kontrahentów są niezbędne do ustalenia, że zakup towaru został dokonany od podmiotu wskazanego w przepisach art. 120 ust. 10 i 11 u.p.t.u., a dokonanie zakupu od tych podmiotów stanowi warunek uprawniający do zastosowania opodatkowania marży, która jak już wskazano stanowi podstawę opodatkowania. Zatem dane kontrahentów niezależnie od tego, że są danymi podlegającymi obowiązkowi wykazania w ewidencji na podstawie art. 109 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. są też danymi dotyczącymi podstawy opodatkowania, które są objęte obowiązkiem ewidencjonowania na podstawie art. 109 ust. 3 pkt 1 u.p.t.u. Wymienione informacje w ujęciu ogólnym stanowią dane wskazane w art. 109 ust. 3 u.p.t.u. tj., dane niezbędne do prawidłowego rozliczenia podatku według procedury VAT marża. W przypadku zakupu towarów za pośrednictwem portali internetowych ww. obowiązek zostanie wykonany, gdy podatnik w ewidencji wskaże konkretną aukcję internetową, na której nabył towar, udostępnione na stronie aukcyjnej dane sprzedawcy wskazujące, że nie jest on podatnikiem oraz kwotę, za którą nabył towar. Konieczne jest wykazanie też sprzedaży towarów objętych procedurą opodatkowania marży, co pozwoli na ustalenie podstawy opodatkowania. Dodatkowo podatnik powinien dołączyć dokumenty potwierdzające zapisy w ewidencji, których możliwość pozyskania zapewnia podmiot prowadzący aukcję np. wydruki stron aukcyjnych, zawiadomienia o zakupie towaru i jego wysyłce, dowody zapłaty.”.

Natomiast będzie Pan miał prawo do zastosowania szczególnej procedury VAT-marża przewidzianej w art. 120 ust. 4 ustawy w odniesieniu do sprzedaży towarów używanych (zegarków), które spełniają definicję towaru używanego w myśl art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy oraz zostały nabyte od podmiotu, o którym mowa w art. 120 ust. 10 pkt 1 ustawy i jest Pan w posiadaniu umowy sprzedaży, która zawiera dane sprzedawcy, kwotę nabycia oraz nazwę towaru. W tym bowiem zakresie spełnione są wszystkie warunki dla możliwości stosowania szczególnej procedury i opodatkowania sprzedaży omawianych towarów używanych przy zastosowaniu procedury VAT-marża.

Zatem Pana stanowisko, zgodnie z którym dokumentowanie zakupów dowodami niezawierającymi danych sprzedawcy, będzie uprawniało Pana do opodatkowania sprzedaży na zasadach VAT-marża uznaje za nieprawidłowe, natomiast Pana stanowisko, zgodnie z którym może Pan stosować procedurę szczególną i opodatkowywać sprzedaż towarów używanych na zasadach opodatkowania marży w sytuacji, gdy dokumentuje Pan nabycie towarów używanych za pomocą umowy sprzedaży, w której zawarte są wszystkie dane nabywanego towaru używanego, jak również dane obu stron umowy, w tym sprzedawcy, który jest osobą fizyczną uznaję za prawidłowe.

Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych z 19 lipca 2023 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.362.2023.1.AMA, z 12 października 2023 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.466.2023.2.PRM, z 21 marca 2024 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.67.2024.1.KL, Organ pragnie zwrócić uwagę na rozstrzygnięcie zawarte w wyroku WSA w Gliwicach z 1 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 671/09, w którym: „Sąd zauważa, iż zasada budzenia zaufania do organów podatkowych nie oznacza, że organ podatkowy nie może w podobnym stanie faktycznym wydać rozstrzygnięcia odmiennie rozstrzygającego dane zagadnienie, od poprzednio wydanego. Zdaniem Sądu nie można żądać od organów podatkowych, by raz podjęte stanowisko, które następnie okazało się błędne w oparciu o ogólną zasadę, miało być kontynuowane. Praktyka taka byłaby sprzeczna z zasadą praworządności (art. 120 Ordynacji podatkowej i art. 7 Konstytucji RP), która zobowiązuje organy administracji do czuwania nad tym, by prowadzone przez nie postępowania, jak i wydane rozstrzygnięcia, były zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym” oraz „(…) jakkolwiek zmienność rozstrzygnięć podejmowanych przez organy podatkowe, przy tym samym stanie faktycznym i prawnym (…) narusza zasadę wyrażoną w art. 121 Ordynacji podatkowej, to jednak nie zawsze uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji, gdyż zasada prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych nie może być rozumiana jako bezwzględna konieczność wydawania decyzji sprzecznych z obowiązującym prawem i powielających poprzednio popełnione błędy (…)”.

Należy również wskazać, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane weryfikacji w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to, że interpretacje indywidualne wydawane przez upoważniony do tego organ w tym także powołane przez Pana interpretacje indywidualne znak 0114-KDIP1-3.4012.362.2023.1.AMA, 0114-KDIP1-3.4012.466.2023.2.PRM, 0112-KDIL1-3.4012.67.2024.1.KL, które w Pana opinii potwierdzają Pana stanowisko, każdorazowo podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawił Pan i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.