Interpretacja indywidualna z dnia 14 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.289.2026.1.AS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nie prowadzi Pan żadnej działalności gospodarczej.

Odziedziczył Pan lokal mieszkalny (Nieruchomość 1) po zmarłej matce – A.D. – na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia Repertorium A nr (...) z 16 maja 2025 r. Lokal znajduje się w A. przy ul. C.1, nr Księgi Wieczystej (...). Matka nabyła ten lokal na podstawie umowy sprzedaży Repertorium A nr (...) z 10 lutego 2025 r. Następnie dokonał Pan sprzedaży Nieruchomości 1 na podstawie umowy sprzedaży Repertorium A nr (...) z 3 lutego 2026 r., otrzymując za niego środki w następujących transzach:

1.50.000 zł – 5 września 2025 r. tytułem zadatku, na podstawie umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości z 5 września 2025 r.;

2.100.000 zł – 3 lutego 2026 r. tytułem pierwszej części pozostałej kwoty wynikającej z ww. aktu notarialnego;

3.290.000 zł – 5 lutego 2026 r. tytułem drugiej części pozostałej kwoty wynikającej z ww. aktu notarialnego

- łącznie za kwotę 440.000 zł.

30 stycznia 2026 r. dokonał Pan zakupu, wspólnie z żoną – B.D. – lokalu mieszkalnego (Nieruchomość 2) zlokalizowanego przy G.1 w H., o powierzchni 60,40 m², nr Księgi Wieczystej (...), na podstawie umowy sprzedaży Repertorium A nr (...) z 30 stycznia 2026 r. za łączną kwotę 1.270.000 zł.

Zgodnie z postanowieniami aktu notarialnego zakupił Pan z żoną lokal w następujących udziałach:

•3/4 części – za kwotę 952.000 zł – zakupił Pan do swojego majątku osobistego za środki pochodzące z tego majątku. Płatności dokonał Pan w następujących transzach:

a.582.500 zł – 30 stycznia 2026 r. tytułem pierwszej transzy za udział w mieszkaniu, częściowo za środki pochodzące z zadatku otrzymanego na poczet sprzedaży Nieruchomości 1, otrzymane 5 września 2025 r. – 50.000 zł, a częściowo ze środków otrzymanych ze sprzedaży (umowa sprzedaży Repertorium A nr (...) z 31 stycznia 2025 r.) udziału w lokalu mieszkalnym odziedziczonym po ojcu – C.D. – na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia Repertorium A nr (...) z 12 grudnia 2022 r. Środki, które otrzymał Pan ze sprzedaży tego udziału wyniosły 566.667 zł; środki, które z tego źródła przeznaczył Pan na zakup Nieruchomości 2 wyniosły 532.500 zł. Co istotne tata nabył lokal na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego (...) z 2 lipca 2003 r. sygn. akt (...), a więc sprzedaż odziedziczonego udziału w tej nieruchomości nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie przez ojca, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nie podlega opodatkowaniu.

b.370.000 zł – 5 lutego 2026 r. tytułem drugiej transzy za udział w mieszkaniu, za środki pochodzące ze sprzedaży Nieruchomości 1 otrzymane 3 i 5 lutego 2026 r.

Łącznie ze sprzedaży Nieruchomości 1 na zakup Nieruchomości 2 przeznaczył Pan kwotę 420.000 zł, pozostałe 20.000 zł ze sprzedaży Nieruchomości 1 planuje Pan przeznaczyć na remont Nieruchomości 2 jeszcze w bieżącym roku – czyli nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym dokonał Pan sprzedaży Nieruchomości 1.

•1/4 części – za kwotę 317.500 zł – zakupiła Pana żona do swojego majątku osobistego za środki pochodzące z tego majątku.

Podsumowując, kwota uzyskana ze sprzedaży Nieruchomości 1 przeznaczona na zakup Nieruchomości 2 stanowiła około 33% kwoty zapłaconej łącznie przez żonę i Pana za zakup Nieruchomości 2, tj. około 44% Pana udziału w tej nieruchomości, wynoszącego 75% całości.

Zakupu Nieruchomości 2 dokonał Pan z żoną z myślą o własnych celach mieszkaniowych, gdzie planuje się Pan wprowadzić po dokonaniu remontu i odpowiedniej adaptacji. W H. sprawuje Pan opiekę naprzemiennie z byłą żoną nad niepełnoletnim synem. Urodził się Pan w H. i tu prowadzi życie towarzyskie oraz uczestniczy w licznych aktywnościach związanych z rozwojem osobistym. Również w H. płaci Pan podatki. Po dokonaniu zakupu Nieruchomości nr 2 zameldował się Pan pod jej adresem.

Należy dodać, że pozostaje Pan współwłaścicielem jeszcze następujących nieruchomości:

•Nieruchomość 3 – w H. przy ul. E.1, o powierzchni 60 m², nr Księgi Wieczystej (...), gdzie dotychczas mieszkał Pan będąc w H., gdy sprawuje Pan opiekę nad synem. Jest to jednak współwłasność z byłą żoną. Po rozwodzie (czerwiec 2022 r.) nie dokonał Pan podziału majątku wspólnego. W mieszkaniu tym pozostał Pan, regulując jednocześnie osobiście wszelkie opłaty z nim związane, w tym raty kredytu, który na jego zakup wspólnie z byłą żoną Pan zaciągnął. Utrzymywanie w dalszym ciągu takiej sytuacji jest dla Pana ekonomicznie nieuzasadnione, dlatego planowana jest sprzedaż tego lokalu i wzajemne uregulowanie należności wynikających ze sprzedaży, co uzasadniało jednocześnie zakup przez Pana Nieruchomości 2, czego celem było zaspokojenie Pana niezaspokojonych celów mieszkaniowych.

•Nieruchomość 4 – w H. przy F.1 o powierzchni 23,58 m², nr Księgi Wieczystej (...), które – podobnie jak Nieruchomość 3 – stanowi współwłasność z byłą żoną i które od roku 2018 jest wynajmowane w trybie najmu prywatnego, z którego dochód przeznaczany jest na opłacenie rachunków z nim związanych, spłatę wspólnego kredytu zaciągniętego na jego zakup. Od uzyskanego przychodu z wynajmu ewidencjonowanego odprowadza Pan co miesiąc zryczałtowany podatek w wysokości 8,5%. W przyszłości mieszkanie to planowane jest do przekazania na własność synowi.

•Nieruchomość 5 – odziedziczony po matce udział 50% - w A. przy ul. B.1, nr Księgi Wieczystej (...), o powierzchni 60,45 m², w której zamieszkuje Pana ciotka, siostra zmarłej matki.

Żadna z ww. nieruchomości nie stanowi składnika majątku żadnej działalności gospodarczej. Nie jest Pan właścicielem innych nieruchomości.

Istotną dla przedmiotowej sprawy jest następująca okoliczność. Pana żona prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmie obiektów noclegowych. Sporadycznie pomaga Pan jej w bieżących czynnościach organizacyjnych, jednak nie jest Pan wspólnikiem tej działalności ani jej formalnym współpracownikiem. Działalność ta prowadzona jest przede wszystkim w K. (…) oraz w I. (…). Działalność ta, powiązana z wynikającą z małżeństwa chęcią i potrzebą wspólnego prowadzenia życia i gospodarstwa domowego, wymaga od Pana i żony okresowych nieobecności w H., nasilonych zwłaszcza w okresach wysokich sezonów turystycznych na (...), czy w I.. Żona nie zatrudnia pracowników, więc Pana i żony okresowa obecność w obu miejscach prowadzenia działalności jest niezbędna. W działalności tej pomagają również rodzice żony, co z kolei pozwala na Pana i żony okresową obecność w H.

Biorąc pod uwagę zarówno koszty zakupu Nieruchomości 2 i jej remontu, jak i koszty jej utrzymania, powiązane z Pana i żony okresową nieobecnością w tej nieruchomości planuje Pan okresowo wynajmować Nieruchomość 2 w ramach najmu krótkoterminowego, w okresach nieobecności w H. Najem będzie miał charakter okazjonalny i będzie występował wyłącznie w okresach Pana i żony nieobecności w H. W tym celu planuje Pan korzystać z możliwości oferowania najmu na dedykowanej stronie internetowej oraz z możliwości ogłaszania się na portalach świadczących usługi pośrednictwa w wynajmie krótkoterminowym, jak (...). Takie działania bowiem dają jedyną realną szansę na możliwość wynajęcia lokalu w okresach nieobecności w H. oraz uniemożliwienia takiego najmu w okresach Pana i żony obecności w H. w tym mieszkaniu. Obsługą najmu pod względem organizacyjnym, jak i formalnym planuje Pan zajmować się samodzielnie, nie będzie Pan w tym celu zatrudniał pracowników ani księgowej. Wynajem nie będzie obejmował żadnych usług dodatkowych charakterystycznych dla usług hotelowych, takich jak wyżywienie, codzienne sprzątanie, recepcja, wymiana pościeli w trakcie pobytu czy obsługa gości.

Wynajem nie będzie stanowił stałego źródła utrzymania ani zorganizowanej działalności zarobkowej. Wynajem będzie miał charakter uboczny wobec podstawowej funkcji mieszkalnej lokalu.

Pytania

1)Czy wydatkowanie przez Pana pełnych środków pozyskanych ze sprzedaży Nieruchomości 1 na zakup i remont Nieruchomości 2 stanowić będzie wydatkowanie na realizację własnych celów mieszkaniowych, o których mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji przychód uzyskany ze sprzedaży Nieruchomości 1 będzie w całości zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji kiedy jest Pan współwłaścicielem również innych nieruchomości?

2)Czy spełniony będzie warunek określony jako „własne cele mieszkaniowe” w sytuacji, kiedy Nieruchomość 2 będzie wynajmowana okresowo podczas Pana i żony nieobecności w niej?

3)Czy okresowe wynajmowanie Nieruchomości 2 w ramach najmu krótkoterminowego, przy wykorzystaniu portali pośredniczących takich jak (...), może być kwalifikowane jako najem prywatny i opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych?

4)Czy fakt uzyskiwania przez Pana przychodów z najmu prywatnego Nieruchomości 4 wyklucza możliwość kwalifikowania przychodów z najmu Nieruchomości 2 jako przychodów z najmu prywatnego?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

W Pana ocenie wydatkowanie przez Pana pełnych środków pozyskanych ze sprzedaży Nieruchomości 1 na zakup i remont Nieruchomości 2 stanowić będzie wydatkowanie na realizację celów mieszkaniowych, o których mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji Pana przychód uzyskany ze sprzedaży Nieruchomości 1 w całości będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad 2

W Pana ocenie fakt czasowego wynajmowania mieszkania nie wyklucza możliwości skorzystania ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy w przypadku, gdy mieszkanie to zostało nabyte w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych, a taki był właśnie cel jego nabycia, co w Pana ocenie zostało należycie przedstawione w opisie sprawy.

Uzasadnienie do stanowiska w zakresie pytania 1 i 2

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy: Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Na podstawie art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a-e) cytowanej ustawy za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a)na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c)nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d)budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e)rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

–położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Stosownie do art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c), uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), w związku z którymi podatnik poniósł wydatki na nabycie.

Jak stanowi art. 21 ust. 28 powołanej ustawy: Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1)nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub

2)budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części - przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Jak wynika zatem z treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do zastosowania ulgi w nim przewidzianej konieczne jest spełnienie dwóch warunków, a mianowicie:

•wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe i

•dokonanie tej czynności przed upływem trzyletniego terminu od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie.

Przy czym zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru: dochód zwolniony = D × W/P,

gdzie: D - dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W - wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P - przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Odnosząc powyższe na grunt stanu faktycznego przedstawionego we wniosku należy zauważyć, iż w 2026 r. dokonał Pan sprzedaży Nieruchomości 1. Środki pieniężne pochodzące ze sprzedaży Nieruchomości 1 (440.000 zł) przeznaczył Pan na:

a.wkład do zakupu w 2026 r. udziału w Nieruchomości 2 (420.000 zł) oraz

b.20.000 zł planuje Pan jeszcze w 2026 r. przeznaczyć na remont Nieruchomości 2, w której planuje zamieszkać po zakończeniu remontu.

Pana wątpliwości budzi kwestia, czy w sytuacji, gdy środki ze sprzedaży Nieruchomości 1 przeznaczył Pan na uzupełnienie środków na nabycie udziału w Nieruchomości 2 i jej remont, pozostając jednocześnie współwłaścicielem Nieruchomości 3, 4 i 5, to czy będzie miał Pan prawo do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 punkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do tego wydatku.

Jak wskazano powyżej z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie czasu.

Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter mieszany, podmiotowo-przedmiotowy, wydatkowanie środków na określony przedmiot w połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy – zaspokojenie jego niezaspokojonych celów mieszkaniowych. W świetle powyższego, co do zasady, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia w związku z zakupem nieruchomości na cele mieszkalne w sytuacji, gdy nabył własność w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych i faktycznie realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby mieszkaniowe.

Jednocześnie należy zauważyć, że ustawodawca regulując ww. zwolnienie nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do jednego z wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy celów, jednakże – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – wydatkowanie przychodu musi być ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Innymi słowy, ustawodawca nie zastrzegł, że własne cele mieszkaniowe podatnika ograniczać się muszą do posiadania tylko jednej nieruchomości mieszkalnej. Zatem osoba, która posiada miejsce zamieszkania może nabyć kolejną nieruchomość mieszkalną w celu zaspokojenia własnych celów mieszkaniowych.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 maja 2017 r. sygn. akt II FSK 1053/15 wskazał: „Dokonując jednak wykładni art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. nie można poprzestać wyłącznie na wykładni językowej tego przepisu, tracąc tym samym z pola widzenia cel, jaki ustawodawca zamierzał osiągnąć regulując tę materię. Odczytanie wyłącznie verba legis art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f. powodowałoby, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, niedopuszczalne zawężenie omawianego zwolnienia. Należy zaakcentować, że będące przedmiotem rozpatrywanej sprawy zwolnienie zastąpiło ulgę meldunkową. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego celem przedmiotowego zwolnienia było wspieranie różnych form budownictwa mieszkaniowego poprzez zwolnienie od opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, wydatkowanego na własne cele mieszkaniowe, wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 u.p.d.o.f. Jak podkreślono w trakcie prac legislacyjnych, „dodawane zwolnienie mieszkaniowe może pozytywnie wpłynąć na rynek mieszkaniowy oraz zachęcić do lokowania dochodu uzyskanego z omawianego tytułu w nowe inwestycje mieszkaniowe” (zob. uzasadnienie projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw Sejm RP VI Kadencji, druk sejmowy nr 1075). Ustawodawca w odniesieniu do omawianego zwolnienia posługuje się zwrotem niedookreślonym „własnych celów mieszkaniowych”. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zwrotu tego nie można jednak zawężać. Ustawodawca w żaden sposób nie limituje bowiem lokali, które podatnik może nabyć. To zaś, czy podatnik w drodze nabytych lokali realizuje własne cele mieszkaniowe, bądź jego działania wypełniają znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, wymaga indywidualnej oceny w konkretnym stanie faktycznym”.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 15 lutego 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 650/16 wskazał: „W ocenie Sądu art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f. nie stoi na przeszkodzie skorzystania z analizowanej ulgi okoliczność, że podatnik nabywa kilka lokali mieszkalnych, jak i to, że aktualnie posiada inny lokal mieszkalny, w którym zamieszkuje. Niemniej jednak od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy będzie zależało, czy rzeczywiście takie zakupy realizują ustawowy warunek uznania własnych celów mieszkaniowych. Jeżeli zatem podatnik dokonuje zakupu co najmniej dwóch lokali mieszkaniowych w dwóch różnych miejscowościach, co wynika stąd, że w jednej miejscowości pracuje, w drugie koncentruje się jego życie rodzinne wówczas można uznać, że własny cel mieszkaniowy jest realizowany w odniesieniu do obu lokali. Także w sytuacji, gdy dwa położone obok siebie lokale mogą zostać połączone można uznać, że cel mieszkaniowy może być realizowany. Z drugiej jednak strony nie można mówić o realizacji własnych celów mieszkaniowych w sytuacji, gdy podatnik deklaruje, że jedno z zakupionych mieszkań zamierza przeznaczyć dla dzieci. Podatnik nie realizuje wówczas własnego celu mieszkaniowego, ale cel mieszkaniowy innej osoby i nie ma tutaj znaczenia w jakim stosunku pokrewieństwa ta inna osoba pozostaje względem podatnika”.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w świetle powołanych uprzednio przepisów prawa wydatkowanie przez Pana przychodu z odpłatnego zbycia Nieruchomości 1 przed upływem trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie Nieruchomości 1 na uzupełninie wkładu na zakup udziału w Nieruchomości 2 i jej remont, w której będzie Pan realizować własne cele mieszkaniowe, uprawniać będzie Pana do zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia Nieruchomości 1 na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ww. ustawy, pomimo faktu posiadania tytułu współwłasności innych nieruchomości.

Powyższe znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach podatkowych, m.in. w:

•interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 listopada 2025 r., Nr 0115- KDIT1.4011.661.2025.3.ASZ:

Ustawodawca nie zastrzegł, że własne cele mieszkaniowe podatnika ograniczać się muszą do posiadania przez niego tylko jednej nieruchomości mieszkalnej. Zatem osoba, która posiada miejsce zamieszkania może nabyć kolejną nieruchomość mieszkalną w celu zaspokojenia własnych celów mieszkaniowych.

•interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 sierpnia 2025 r. Nr 0113- KDIPT2-2.4011.517.2025.2.HJ:

Dla skorzystania z opisanego zwolnienia nie ma znaczenia liczba posiadanych czy nabywanych nieruchomości mieszkalnych. Z punktu widzenia ustawodawcy istotne jest bowiem, aby wydatkowanie przychodu było ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Oznacza to, że w momencie poniesienia wydatku celem podatnika powinno być dążenie, aby w tym nowym lokalu/budynku podatnik mógł zamieszkać. Wyrażenie „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić do zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do wydatkowania przychodu na nabycie mieszkania w znaczeniu przedmiotowym.

•interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 czerwca 2024 r. Nr 0115- KDIT3.4011.420.2024.2.AD:

W świetle powyższego, co do zasady, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia w związku z zakupem nieruchomości na cele mieszkalne w sytuacji, gdy nabył własność w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych i faktycznie realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby mieszkaniowe. Jednocześnie należy zauważyć, że ustawodawca regulując ww. zwolnienie nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do jednego z wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy celów, jednakże – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – wydatkowanie przychodu musi być ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Innymi słowy, ustawodawca nie zastrzegł, że własne cele mieszkaniowe podatnika ograniczać się muszą do posiadania tylko jednej nieruchomości mieszkalnej. Mając zatem na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skoro, jak wskazał Pan w opisie sprawy, w nabytym lokalu Pan mieszka, a w wybudowanym w przyszłości domu na zakupionej do tych celów działce będzie Pan mieszkał, to uznać należy, że wydatkowanie przychodu z mającego mieć miejsce odpłatnego zbycia opisanej we wniosku nieruchomości będzie uprawniało Pana do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym wskazać należy, że zwolnieniu podlega dochód w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości.

•interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 maja 2023 r. Nr 0115- KDIT3.4011.256.2023.1.DP:

Mając powyższe na uwadze stwierdzam, że w świetle powołanych uprzednio przepisów prawa wydatkowanie przez Pana przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości, na zakup lokalu mieszkalnego, w którym będzie realizował Pan własne cele mieszkaniowe – pomimo tego że jest Pan właścicielem innych nieruchomości mieszkalnych – uprawnia Pana do zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ww. ustawy.

•interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 czerwca 2022 r. Nr 0114-KDIP2-2.4011.266.2022.2.RK:

Wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie lokalu mieszkalnego ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa, kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w celu zamieszkania w nim, ale w lokalu tym – z różnych powodów – zamieszka po upływie określonego czasu. W takim przypadku prawa do zwolnienia nie pozbawia podatnika okoliczność, że np. przez jakiś czas lokal będzie wynajmowany. Co istotne, nie jest więc przeszkodą dla zastosowania omawianego zwolnienia wynajęcie nieruchomości mieszkalnej innemu podmiotowi – i to zarówno przed realizacją własnego celu mieszkaniowego, jak i już po tym fakcie. Innymi słowy, nie ma znaczenia kolejność wykonywanych działań. Ważne jest jedynie to, że nieruchomość została nabyta z zamiarem realizacji własnego celu mieszkaniowego – czy to od razu po jej nabyciu, czy też w czasie późniejszym.

Mówimy więc o ugruntowanej linii interpretacyjnej potwierdzającej Pana stanowisko w zakresie pytań 1 i 2.

Pragnie Pan również zauważyć, że po nabyciu Nieruchomości 2 dokonał Pan zameldowania pod jej adresem, co dodatkowo potwierdza zamiar realizacji własnych celów mieszkaniowych.

Ad 3

W Pana ocenie najem prywatny (rozliczany ryczałtem) może mieć charakter krótkoterminowy oraz może być realizowany za pośrednictwem portali pośredniczących, jak (...). Takie działania bowiem dają jedyną realną szansę na możliwość wynajęcia lokalu w okresach Pana i żony nieobecności w H. oraz uniemożliwienia takiego najmu w okresach obecności w H. w tym mieszkaniu. Można bowiem za ich pomocą określić terminy, kiedy lokal jest dostępny, a kiedy nie jest dostępny do wynajmu. Za pomocą tych portali można skutecznie dotrzeć do potencjalnych klientów, podczas gdy bez takich działań dotarcie do potencjalnych najemców byłoby bardzo mocno ograniczone.

W Pana ocenie, z uwagi na okazjonalny, okresowy charakter planowanej świadczonej usługi oraz fakt, że Nieruchomość 2 planowana jest do użytkowania głównie przez Pana oraz Pana rodzinę (żonę, spodziewane dziecko oraz obecnego syna) oraz fakt, że nieruchomość nie stanowi składnika majątku działalności gospodarczej, ma Pan prawo traktować krótkoterminowy najem tej nieruchomości jako najem prywatny bez konieczności rejestrowania i prowadzenia działalności gospodarczej, rozliczać podatek w sposób ryczałtowy od przychodu ewidencjonowanego oraz stosować 8,5% stawkę podatku dla przychodu nieprzekraczającego 100.000 zł rocznie oraz 12,5% stawkę podatku od nadwyżki od tej kwoty.

W interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 maja 2025 r. Nr 0115-KDST2-1.4011.175.2025.2.MR stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast zgodnie z art. 9a ust. 6 ww. ustawy: Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 przywołanej ustawy: Źródłami przychodów są:

–pozarolnicza działalność gospodarcza;

–najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.), zgodnie z którym: Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

–prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 przywoływanej ustawy: Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z tych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki:

–zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej ustawy, pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,

–nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, oraz

–wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, należy dokonywać na podstawie postanowień wyżej powołanego art. 11 ww. ustawy.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Zatem podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim jest umowa najmu.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest przedmiotem tej działalności, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza”.

Kluczowe znaczenie dla rozróżnienia najmu prywatnego i najmu w ramach działalności gospodarczej ma uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2021 r., sygn. II FPS 1/21, w której stwierdzono, że: To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem (...).

Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.

Zasadą jest kwalifikowanie przychodów do źródła - najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą" - do przychodów z działalności gospodarczej.

W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 776 z późn. zm.): Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:

–prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 1);

–osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawa o podatku dochodowym" (pkt 2).

Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi: 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego oraz opis okoliczności sprawy stwierdzić należy, że Pana planowana działalność w zakresie krótkotrwałego wynajmowania Nieruchomości 2 nie wypełnia definicji pozarolniczej działalności gospodarczej, a zatem przychody uzyskiwane przez Pana z tytułu tego wynajmu należy zaliczyć do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Podobną interpretację Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał 25 września 2024 r. pod sygnaturą Nr 0115-KDST2-1.4011.406.2024.2.KB.

Ad 4

W Pana ocenie przychody, które będzie Pan uzyskiwał z najmu Nieruchomości 2 należy uznać za przychody określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli osiągane ze źródła przychodów z najmu prywatnego. Czynności podejmowane w związku z wynajmowanymi nieruchomościami nie będą posiadać cech charakterystycznych dla działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 5a pkt 6 powołanej ustawy. Najem odbywać się będzie w ramach majątku prywatnego.

Dotychczasowy najem Nieruchomości 4 oraz planowany najem Nieruchomości 2 mieści się i będzie mieścił się w zakresie zarządu majątkiem prywatnym.

W ugruntowanej linii orzeczniczej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wielokrotnie wskazywano, że najem więcej niż jednej nieruchomości (mowa nawet o kilkudziesięciu) – o ile nieruchomości te należą do majątku prywatnego, a co za tym idzie przedmiotem najmu nie będą składniki majątku związane z działalnością gospodarczą – stanowić będzie źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, określanego jako najem prywatny, a w konsekwencji należy je opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Dyrektor Krajowej Izby Skarbowej wskazywał na to m.in. w następujących interpretacjach:

•interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 grudnia 2022 r. Nr KDIT1.4011.634.2022.1;

•interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 stycznia 2025 r. Nr 0115-KDIT1.4011.488.2025.1.MST;

•interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 sierpnia 2025 r. Nr 0115-KDIT1.4011.487.2025.1.MN.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnośnie do powołanych interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądowych, dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonych stanach faktycznych (zdarzeniach przyszłych) i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.