Interpretacja indywidualna z dnia 15 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.306.2026.3.KP
Przychody uzyskane po zaprzestaniu wykorzystywania nieruchomości w działalności spółki cywilnej mogą być opodatkowane jako najem prywatny ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, zaś takie zaprzestanie nie prowadzi do powstania przychodu podatkowego dla wspólników spółki cywilnej.
Interpretacjaindywidualna–stanowiskoprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych/zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 15 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – 15 kwietnia 2026 r. o dodatkowa opłatę. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzeń przyszłych
Wnioskodawca jest osobą fizyczną oraz wspólnikiem spółki cywilnej prowadzonej wspólnie z synem. Wnioskodawca jest wyłącznym właścicielem nieruchomości stanowiącej lokal użytkowy.
Nieruchomość ta nie została wniesiona do majątku spółki cywilnej ani wprowadzona do ewidencji środków trwałych spółki.
Na podstawie pisemnej umowy użyczenia zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a spółką cywilną Wnioskodawca udostępnił nieruchomość spółce do korzystania na potrzeby prowadzonej działalności, w tym z prawem oddania lokalu w najem podmiotowi trzeciemu (najemcy). Stroną umowy najmu zawartej z najemcą była spółka cywilna działająca jako podatnik. Najemca prowadzi w lokalu działalność gastronomiczną we własnym imieniu i na własny rachunek.
Przychody z najmu były rozliczane w ramach spółki cywilnej i przypisywane wspólnikom zgodnie z postanowieniami umowy spółki. W związku z wykorzystywaniem nieruchomości do najmu ponoszone były nakłady dokumentowane fakturami wystawianymi na spółkę cywilną. Wydatki te były ujmowane jako koszty uzyskania przychodów w spółce, a od ponoszonych nakładów spółka cywilna dokonywała odliczenia podatku od towarów i usług (VAT), uznając ich związek z czynnościami opodatkowanymi.
II. Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca planuje zmianę sposobu wykorzystania nieruchomości polegającą na zaprzestaniu jej wykorzystywania w ramach rozliczeń prowadzonych przez spółkę cywilną oraz zakończeniu modelu najmu realizowanego przez spółkę. Po dokonaniu tej zmiany Wnioskodawca – jako właściciel nieruchomości – będzie stroną umowy najmu zawieranej bezpośrednio z najemcą.
Najem będzie realizowany przez Wnioskodawcę poza działalnością gospodarczą, w ramach zarządu majątkiem prywatnym, jako najem prywatny. Wnioskodawca zamierza opodatkowywać przychody z tego tytułu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki właściwej dla najmu prywatnego. Wnioskodawca zakłada, że czynności najmu wykonywane przez niego w opisanym zdarzeniu przyszłym nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT). W konsekwencji spółka cywilna przestanie być stroną umowy najmu, nie będzie wystawiać faktur ani ujmować przychodów i kosztów związanych z nieruchomością.
Pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych/zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne
1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu najmu lokalu użytkowego, po zaprzestaniu wykorzystywania nieruchomości w rozliczeniach spółki cywilnej i zawarciu umowy najmu bezpośrednio przez Wnioskodawcę jako właściciela, będą stanowiły przychody z najmu prywatnego, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych? (pytanie nr 1 we wniosku)
2. Czy zaprzestanie wykorzystywania nieruchomości w działalności spółki cywilnej i zakończenie najmu realizowanego przez spółkę spowoduje powstanie przychodu podatkowego po stronie wspólników spółki cywilnej? (pytanie nr 4 we wniosku)
Pana stanowisko w sprawie
Ad. 1
Zdaniem Wnioskodawcy w opisanym zdarzeniu przyszłym przychody uzyskiwane z tytułu najmu lokalu użytkowego będą stanowiły przychody z najmu prywatnego, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Po zaprzestaniu wykorzystywania nieruchomości w rozliczeniach spółki cywilnej oraz zawarciu umowy najmu bezpośrednio przez Wnioskodawcę jako właściciela, najem będzie wykonywany w ramach zarządu majątkiem prywatnym, poza działalnością gospodarczą.
W konsekwencji przychody te będą mogły podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach właściwych dla najmu prywatnego.
Ad. 2 (we wniosku Ad. 4)
W ocenie Wnioskodawcy zaprzestanie wykorzystywania nieruchomości w działalności spółki cywilnej oraz zakończenie najmu realizowanego przez spółkę nie spowoduje powstania przychodu podatkowego po stronie wspólników spółki cywilnej, gdyż nie dojdzie do odpłatnego zbycia składnika majątku ani uzyskania trwałego przysporzenia majątkowego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są:
- pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
- najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).
Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.
Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
Przepis ten koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem, wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.
Z cytowanych powyżej przepisów wynika zatem, że najem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy podatkowej.
Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:
Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.
Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim jest umowa najmu.
Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzam, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą lub przedmiotem tej działalności jest najem, wynajmowanie tego składnika zaliczane jest do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
W tym miejscu wskazuję na Uchwałę NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21:
To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...)
Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.
Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z działalności gospodarczej.
Przychody z najmu zaliczane są zatem bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że przedmiot najmu stanowi składnik majątkowy związany z wykonywaną działalnością gospodarczą lub najem jest przedmiotem tej działalności.
Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochody osiągane przez podatnika ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
W myśl art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):
Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 i 232), zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
Według art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
Zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pan wspólnikiem spółki cywilnej prowadzonej wspólnie z Pana synem. Posiada Pan nieruchomość – lokal użytkowy, którego jest Pan wyłącznym właścicielem. Lokal ten nie został wniesiony do majątku spółki cywilnej ani wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Na podstawie pisemnej umowy użyczenia ze spółką cywilną udostępnił Pan lokal do korzystania na potrzeby prowadzonej przez spółkę cywilną działalności, w tym z prawem oddania lokalu w najem podmiotowi trzeciemu (najemcy). Stroną umowy najmu zawartej z najemcą była spółka cywilna działająca jako podatnik. Planuje Pan zmianę sposobu wykorzystania lokalu polegającą na zaprzestaniu wykorzystywania go przez spółkę cywilną, w tym realizowanego przez nią najmu. Po dokonaniu tej zmiany Pan, jako właściciel, będzie bezpośrednio stroną umowy najmu z najemcą. Najem będzie Pan realizował poza działalnością gospodarczą, w ramach majątku prywatnego.
Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy przychody uzyskiwane przez Pana z tytułu najmu lokalu na rzecz najemcy, po zaprzestaniu wykorzystywania go przez spółkę cywilną na podstawie umowy użyczenia, będą podlegać opodatkowaniu na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Mając na względzie opis sprawy oraz powołane przepisy wskazuję, że Pana przychody z najmu lokalu opisanego we wniosku, w związku z zaprzestaniem wykorzystywania go w spółce cywilnej, uzyskiwane będą przez Pana w ramach tzw. najmu prywatnego, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji przychody te będą podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Ponadto Pana wątpliwość dotyczy również kwestii, czy fakt zaprzestania wykorzystywania lokalu użytkowego przez spółkę cywilną, w tym jego najmu, spowoduje powstanie przychodu podatkowego po Pana stronie, jako wspólnika spółki cywilnej.
W odniesieniu do powyższego wskazuję, że – jak wynika z wniosku – przychody z najmu nieruchomości były rozpoznawane przez wspólników spółki cywilnej zgodnie z postanowieniami umowy spółki. Źródłem tych przychodów był najem nieruchomości realizowany w ramach prowadzonej przez tę spółkę działalności gospodarczej. Natomiast sam fakt zmiany sposobu wykorzystania nieruchomości, tj. jej zaprzestanie wykorzystywania w działalności spółki cywilnej i zakończenie najmu realizowanego przez tę spółkę, nie skutkuje powstaniem po Pana stronie – jako wspólnika spółki – przychodu podatkowego. Okoliczność ta nie wiąże się z powstaniem po Pana stronie, jako wspólnika spółki cywilnej, żadnego przysporzenia majątkowego.
Podsumowanie:
Przychody uzyskiwane przez Pana z tytułu najmu lokalu użytkowego, po zaprzestaniu wykorzystywania lokalu użytkowego w rozliczeniach spółki cywilnej i zawarciu umowy najmu bezpośrednio przez Pana jako właściciela, będą stanowiły przychody z najmu prywatnego, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Jednocześnie zaprzestanie wykorzystywania nieruchomości w działalności spółki cywilnej i zakończenie najmu realizowanego przez spółkę nie spowoduje powstania przychodu podatkowego po Pana stronie jako wspólnika spółki cywilnej.
Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Mając zatem na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Pana – należy zaznaczyć, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego wspólnika spółki cywilnej – Pana syna.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wniosek w zakresie podatku od towarów i usług podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


