Interpretacja indywidualna z dnia 15 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-2.4011.38.2026.1.AP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zastosowania zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości w przypadku jego wydatkowania na budowę domu jednorodzinnego, realizowaną na nieruchomości gruntowej stanowiącej początkowo majątek osobisty męża.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W 2022 r. Wnioskodawczyni dokonała odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego jej własność. Środki uzyskane ze sprzedaży tej nieruchomości zostały przeznaczone na realizację własnych celów mieszkaniowych.

Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim od 2021 r., w którym obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa małżeńska.

Po zawarciu małżeństwa Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem podjęła decyzję o budowie wspólnego domu jednorodzinnego, który ma służyć zaspokojeniu ich potrzeb mieszkaniowych.

Budowa domu realizowana była na nieruchomości gruntowej, która w chwili rozpoczęcia inwestycji stanowiła majątek osobisty małżonka Wnioskodawczyni (nabyty przed zawarciem małżeństwa).

W latach 2023-2025 Wnioskodawczyni ponosiła wydatki związane z budową domu jednorodzinnego, finansowane ze środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego. Zdecydowana większość wydatków była ponoszona bezpośrednio przez Wnioskodawczynię, co znajduje odzwierciedlenie w dokumentacji w postaci faktur oraz przelewów. Wydatki te są udokumentowane fakturami VAT.

Dodatkowo Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem zaciągnęła kredyt hipoteczny na budowę domu jednorodzinnego, który był wspólnie spłacany.

Celem ponoszonych wydatków była realizacja własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni poprzez budowę domu, w którym zamieszkuje wraz z małżonkiem i dziećmi od 2024 r.

Brak wcześniejszego objęcia nieruchomości gruntowej wspólnością majątkową wynikał z uwarunkowań formalnych związanych z procesem kredytowym, w tym jego zaciągnięciem oraz późniejszym refinansowaniem, a także przebiegiem inwestycji budowlanej.

W 2026 r. małżonkowie dokonali rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej, w wyniku czego nieruchomość gruntowa, na której wybudowano dom, została włączona do majątku wspólnego małżonków.

W konsekwencji Wnioskodawczyni stała się współwłaścicielką nieruchomości, na której realizowana była inwestycja mieszkaniowa.

Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość, czy wydatki poniesione na budowę domu jednorodzinnego na gruncie należącym pierwotnie do majątku osobistego małżonka, a następnie objętym wspólnością majątkową małżeńską, stanowią wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pytanie

Czy wydatki poniesione przez Wnioskodawczynię w latach 2023-2025 na budowę domu jednorodzinnego, realizowaną na nieruchomości gruntowej stanowiącej początkowo majątek osobisty małżonka, a następnie w 2026 r. objętej wspólnością majątkową małżeńską, mogą zostać uznane za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniające do zastosowania zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości w 2022 r.?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, wydatki poniesione na budowę domu jednorodzinnego stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni wskazuje, że środki uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w 2022 r. zostały faktycznie przeznaczone na realizację własnych potrzeb mieszkaniowych poprzez budowę domu jednorodzinnego, w którym Wnioskodawczyni zamieszkuje wraz z rodziną od 2024 r.

Wydatki na budowę domu zostały poniesione w latach 2023-2025, a więc w ustawowym terminie określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Inwestycja od początku miała charakter wspólnego przedsięwzięcia małżonków, ukierunkowanego na zaspokojenie ich potrzeb mieszkaniowych, co znajduje potwierdzenie w fakcie wspólnego zaciągnięcia kredytu hipotecznego na budowę domu, jego późniejszego refinansowania oraz wspólnej spłaty przez małżonków.

Ponadto, zdecydowana większość wydatków związanych z budową domu była ponoszona bezpośrednio przez Wnioskodawczynię, co znajduje odzwierciedlenie w dokumentacji w postaci faktur oraz przelewów.

Bez znaczenia dla oceny prawa do zwolnienia powinien pozostawać fakt, że w momencie ponoszenia wydatków nieruchomość gruntowa stanowiła majątek osobisty małżonka, skoro wydatki były ponoszone w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej oraz w celu realizacji wspólnych potrzeb mieszkaniowych.

Brak wcześniejszego objęcia nieruchomości gruntowej wspólnością majątkową wynikał z uwarunkowań formalnych związanych z procesem kredytowym, w tym jego zaciągnięciem oraz późniejszym refinansowaniem, a także przebiegiem inwestycji budowlanej.

Wnioskodawczyni podkreśla, że celem przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest umożliwienie podatnikom realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych, a nie uzależnianie prawa do zwolnienia wyłącznie od formalnego momentu nabycia prawa własności nieruchomości.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że dla oceny realizacji własnych celów mieszkaniowych kluczowe znaczenie ma rzeczywisty charakter inwestycji oraz sytuacja majątkowa małżonków, a nie wyłącznie formalny stan własności nieruchomości w dacie ponoszenia wydatków.

Wnioskodawczyni wskazuje ponadto, że w orzecznictwie prezentowane jest stanowisko, zgodnie z którym rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej na nieruchomość stanowiącą wcześniej majątek osobisty jednego z małżonków nie stanowi klasycznego „nabycia” tej nieruchomości przez drugiego małżonka w rozumieniu przepisów prawa podatkowego. W konsekwencji dopuszcza się przyjęcie, że dla celów stosowania przepisów dotyczących ulgi mieszkaniowej, moment uzyskania prawa do nieruchomości przez oboje małżonków może być odnoszony do chwili pierwotnego nabycia nieruchomości przez współmałżonka.

Powyższe podejście prowadzi do wniosku, że wydatki ponoszone na budowę domu na takiej nieruchomości mogą być kwalifikowane jako wydatki na własne cele mieszkaniowe podatnika, nawet jeżeli w momencie ich ponoszenia nieruchomość formalnie należała do majątku osobistego współmałżonka.

W niniejszej sprawie wydatki zostały poniesione w ustawowym terminie, a dom wybudowany w ramach tej inwestycji faktycznie służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni i jej rodziny.

Dodatkowo w 2026 r. nieruchomość gruntowa została objęta wspólnością majątkową małżeńską, co potwierdza, że inwestycja od początku miała charakter wspólnego przedsięwzięcia małżonków, a Wnioskodawczyni stała się współwłaścicielką nieruchomości.

W związku z powyższym należy uznać, że Wnioskodawczyni spełniła warunki do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

W świetle powyższego przepisu każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw w nim wymienionych stanowi źródło przychodów, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2022 r. dokonała Pani odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego Pani własność. Od 2021 r. pozostaje Pani w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa małżeńska. Po zawarciu małżeństwa wraz z małżonkiem podjęła Pani decyzję o budowie wspólnego domu jednorodzinnego, który ma służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych. W latach 2023-2025 ponosiła Pani wydatki związane z budową domu jednorodzinnego, finansowane ze środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego. Budowa domu realizowana była na nieruchomości gruntowej, która w chwili rozpoczęcia inwestycji stanowiła majątek osobisty Pani małżonka. Dodatkowo wraz z małżonkiem zaciągnęła Pani kredyt hipoteczny na budowę domu jednorodzinnego, który był wspólnie spłacany. W wybudowanym domu zamieszkuje Pani wraz z małżonkiem i dziećmi od 2024 r. W 2026 r. dokonano rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej, w wyniku czego nieruchomość gruntowa, na której wybudowano dom, została włączona do majątku wspólnego małżonków. W konsekwencji stała się Pani współwłaścicielką nieruchomości, na której realizowana była inwestycja mieszkaniowa.

Pani wątpliwości dotyczą kwestii określenia, czy wydatki poniesione na budowę domu jednorodzinnego, realizowaną na nieruchomości gruntowej stanowiącej początkowo majątek osobisty małżonka, a następnie objętej wspólnością majątkową małżeńską mogą zostać uznane za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe, uprawniające do zastosowania zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych:

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych:

Na podstawie art. 21 ust. 26 powołanej ustawy:

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z cytowanego art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym jest fakt wydatkowania przychodu z odpłatnego zbycia, począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie własne cele mieszkaniowe podatnika. Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia.

Jak już wskazano powyżej, zgodnie z ww. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się wydatki poniesione m.in. na budowę własnego budynku mieszkalnego, a nie na budowę budynku mieszkalnego w ogóle.

Zatem warunkiem koniecznym do skorzystania z opisanej ulgi jest wymóg posiadania prawa własności lub współwłasności do budowanego budynku mieszkalnego. Ten warunek nierozerwalnie związany jest ze stwierdzeniem zawartym w cytowanym powyżej przepisie art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d w związku z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że zwolnienie przysługuje w przypadku przeznaczenia przychodu na budowę własnego budynku mieszkalnego, przy czym przez własny budynek rozumie się budynek stanowiący własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takim prawie.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że środki uzyskane ze sprzedaży w 2022 r. lokalu mieszkalnego przeznaczyła Pani na budowę budynku mieszkalnego na działce, która stanowi majątek osobisty Pani małżonka. Wydatki ponosiła Pani w latach 2023-2025. W 2026 r. stała się Pani współwłaścicielką nieruchomości, na której realizowana była inwestycja mieszkaniowa w wyniku rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej, a tym samym włączenia nieruchomości gruntowej, na której wybudowano dom do majątku wspólnego małżonków.

Rozstrzygającym zatem będzie ustalenie, czy wydatkowała Pani środki na budowę własnego budynku mieszkalnego, jeżeli współwłaścicielem stała się pani po upływie trzyletniego terminu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) budynek jest zawsze własnością właściciela gruntu, chyba że został wzniesiony na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym. Wyłącznym właścicielem gruntu, na którym został wzniesiony budynek był Pani małżonek. Innymi słowy budowała Pani budynek, do którego nie przysługiwało Pani prawo własności ani współwłasności. Tytuł własności uzyskała Pani na podstawie rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej.

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236):

W myśl natomiast art. 33 pkt 2 ww. Kodeksu:

Tym samym nawet jeżeli nieruchomość będzie nabyta przez jednego z małżonków podczas trwania wspólności majątkowej małżeńskiej, ale sposób jej nabycia to darowizna (a darczyńca w akcie notarialnym darowizny inaczej nie postanowił), wówczas wchodzi ona do majątku odrębnego tego małżonka, który nabył nieruchomość w darowiźnie.

Jednakże zgodnie z art. 47 § 1 zd. 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Małżonkowie mogą zatem przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć np. na przedmioty należące do majątku odrębnego jednego z małżonków. Wówczas przedmioty, które należały do majątku osobistego jednego z małżonków zostają włączone do majątku wspólnego małżonków.

Z powyższych przepisów wynika, że na podstawie umowy rozszerzającej ustawową wspólność majątkową małżonkowie mogą włączyć do majątku wspólnego nieruchomość, która została wcześniej (w przeszłości) nabyta do majątku osobistego jednego z małżonków. W konsekwencji, drugi z małżonków nabywa prawo własności do tej nieruchomości w momencie zawarcia takiej umowy. Innymi słowy, datą nabycia nieruchomości lub praw dla małżonka, który nie miał do nich prawa własności, gdyż znajdowały się one w majątku odrębnym współmałżonka, będzie data zawarcia umowy rozszerzającej wspólność ustawową.

Mając na uwadze powyższe przepisy stwierdzić należy, że w omawianej sprawie doszło do rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej, zatem nabyła Pani tytuł własności do nieruchomości dopiero w momencie rozszerzenia wspólności.

Ustawodawca pozwolił wydatkować dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Przy czym w przypadku ponoszenia wydatków na budowę musi być budowany własny budynek mieszkalny. Zwolnienie przysługuje bowiem podatnikowi jeżeli łącznie spełni dwa warunki: mianowicie wydatkuje przychód na budowę budynku mieszkalnego i budynek będzie jego własnością lub współwłasnością. Czynności tych jednak musi dokonać przed upływem terminu trzyletniego licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło zbycie. Zatem w momencie wydatkowania środków ze sprzedaży, względnie w okresie jaki został przewidziany przez ustawodawcę na wydatkowanie środków ze sprzedaży grunt, na którym budowany jest budynek mieszkalny musi stanowić własność lub współwłasność podatnika. Jeżeli nawet w chwili ponoszenia wydatków na budowę domu podatnik nie dysponuje tytułem własności (współwłasności) do gruntu, to najpóźniej tytuł taki podatnik powinien uzyskać ostatniego dnia okresu o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kiedy może wydatkować środki na realizację własnego celu mieszkaniowego. W omawianej sprawie termin, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy minął 31 grudnia 2025 r. i w tym czasie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości nie wydatkowała Pani zgodnie z wolą ustawodawcy na realizację własnych celów mieszkaniowych, ponieważ poniosła Pani wydatki na budowę domu, który do końca 2025 r. nie został Pani własnością ani współwłasnością.

Tymczasem zwolnienie przysługuje w związku z budową własnego budynku a nie w związku z samym zakupem materiałów budowlanych. Nie nabywając – w terminie trzech lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło zbycie lokalu mieszkalnego – prawa własności do działki, na której budowany jest budynek mieszkalny poniosła Pani tylko wydatki na zakup materiałów budowlanych a takiego przeznaczenia przychodu nie przewiduje art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który jest katalogiem zamkniętym.

Wskazać bowiem należy, że zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne bądź spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania – skutkuje zwolnieniem dochodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.

Podsumowując, nie może Pani skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nie wydatkowała Pani zgodnie z wolą ustawodawcy na budowę własnego budynku mieszkalnego. Okoliczność, że uzyskała Pani w 2026 r. tytuł prawny do budynku nie zmieni niniejszego rozstrzygnięcia, gdyż ustawowy termin uprawniający do wydatkowania środków na realizację własnego celu mieszkaniowego i nabycia tytułu własności lub współwłasności do wybudowanego ze środków ze sprzedaży budynku, upłynął z końcem 2025 r.

Tym samym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.