Interpretacja indywidualna z dnia 18 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.374.2026.2.AC
Otrzymanie darowizny w postaci środków pieniężnych od rezydenta podatkowego Ukrainy nie podlega wyłączeniu z opodatkowania na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli obdarowany jest rezydentem podatkowym w Polsce. W takim przypadku darowizna stanowi przychód opodatkowany polskim podatkiem dochodowym.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 24 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pan obywatelem Ukrainy zamieszkującym w Polsce od maja 2023 r. Przebywa Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy i posiada kartę pobytu czasowego. Prowadzi Pan w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą. Spełnia Pan kryteria uznania za rezydenta podatkowego w Polsce dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT), jednak nie posiada Pan obywatelstwa polskiego ani karty stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Spodziewa się Pan otrzymać darowiznę pieniężną od matki. Środki te stanowią jej majątek osobisty i pochodzą ze środków zgromadzonych przez nią poza granicami Polski, w tym w szczególności ze sprzedaży należącej do niej nieruchomości. W chwili dokonania darowizny zarówno środki pieniężne, jak i prawa majątkowe z nimi związane będą znajdować się poza terytorium RP. Pokrewieństwo między Państwem jest udokumentowane Pana aktem urodzenia.
Pana matka jest osobą fizyczną będącą rezydentem podatkowym Ukrainy oraz nieposiadającą obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu w Polsce.
Pana matka planuje przekazać Panu środki pieniężne w formie darowizny. Darowizna zostanie zrealizowana w formie przelewu środków pieniężnych z indywidualnego rachunku płatniczego Darczyńcy (matki), posiadającego unikalny numer IBAN, prowadzonego przez licencjonowaną instytucję pieniądza elektronicznego (np. ...). Przelew zostanie dokonany na Pana rachunek bankowy prowadzony w Polsce. Transfer środków zostanie przeprowadzony w sposób umożliwiający jednoznaczną identyfikację Darczyńcy jako osoby zlecającej przekazanie funduszy. Darowizna może zostać przekazana w walucie obcej, a jej wartość dla celów podatkowych zostanie określona według kursu średniego NBP z dnia powstania obowiązku podatkowego.
Darowizna zostanie udokumentowana poprzez:
·pisemną umowę darowizny,
·dokumenty potwierdzające transfer środków.
Darowizna może zostać zrealizowana w następujących wariantach:
Wariant 1
Środki pieniężne zostaną przekazane przelewem z rachunku należącego do Pana matki na rachunek płatniczy należący do Pana.
Transfer może zostać dokonany bezpośrednio lub za pośrednictwem platformy płatniczej, przy czym dokumentacja przelewu będzie umożliwiała jednoznaczne ustalenie:
·tożsamości darczyńcy,
·tożsamości obdarowanego,
·tytułu przelewu,
·daty oraz wysokości przekazanych środków.
Wariant 2
Rozważany jest również scenariusz, w którym darowizna zostanie dokonana poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności na terytorium Ukrainy.
W takim przypadku:
·darowizna zostanie dokonana pomiędzy rachunkami prowadzonymi poza terytorium Polski,
·środki pieniężne w chwili dokonania darowizny będą znajdować się poza terytorium Polski,
·darowizna może podlegać opodatkowaniu zgodnie z przepisami prawa ukraińskiego.
Umowa darowizny zostanie zawarta w drodze porozumienia stron i wykonana poprzez faktyczny przelew środków. Darowizna nie zostanie dokonana w formie aktu notarialnego.
Pytania
1.Czy w przypadku otrzymania przez Wnioskodawcę darowizny pieniężnej od matki, przekazanej przelewem bankowym lub za pośrednictwem platformy płatniczej na rachunek należący do Wnioskodawcy, darowizna ta będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, pod warunkiem:
·złożenia zgłoszenia SD-Z2 w terminie 6 miesięcy
·oraz posiadania dokumentacji potwierdzającej transfer środków?
2.Czy w przypadku, gdy Wnioskodawca otrzyma od matki darowiznę środków pieniężnych na terytorium Ukrainy, a czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu zgodnie z przepisami prawa ukraińskiego, otrzymanie tych środków nie spowoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, z uwagi na wyłączenie określone w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT?
Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 2 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie pytania nr 1 dotyczącego podatku od spadków i darowizn, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy otrzymanie darowizny środków pieniężnych od matki, dokonanej na terytorium Ukrainy i opodatkowanej zgodnie z przepisami prawa ukraińskiego, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w Polsce na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.”
Oznacza to, że przysporzenia majątkowe uzyskane tytułem darowizny nie są objęte zakresem opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż ustawodawca przewidział dla nich odrębny reżim podatkowy – podatek od spadków i darowizn. W konsekwencji darowizna środków pieniężnych nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o PIT, niezależnie od jej wartości.
Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego: „Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.”
W analizowanym przypadku środki pieniężne przekazywane są przez matkę na rzecz dziecka bez ekwiwalentu, co spełnia przesłanki darowizny w rozumieniu prawa cywilnego. Oznacza to, że uzyskane przysporzenie ma charakter nieodpłatny i podlega kwalifikacji jako darowizna.
W przedstawionym stanie faktycznym darowizna zostanie dokonana na terytorium Ukrainy, a należny podatek zostanie zapłacony zgodnie z przepisami prawa ukraińskiego. Okoliczność ta potwierdza, że czynność została objęta właściwym reżimem podatkowym przewidzianym dla darowizn w państwie, w którym została dokonana. Jednocześnie dla zastosowania art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT kluczowe znaczenie ma charakter świadczenia, a nie miejsce jego dokonania. Jeżeli przysporzenie stanowi darowiznę, to ustawa o PIT nie znajduje zastosowania.
Stanowisko, zgodnie z którym darowizna nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jest jednolicie potwierdzane w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
Przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 23 marca 2021 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.1059.2020.1.KR wskazano, że otrzymanie środków pieniężnych w drodze darowizny nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ przysporzenie takie podlega przepisom o podatku od spadków i darowizn oraz w interpretacji z 5 sierpnia 2020 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.387.2020.1.MM organ podatkowy potwierdził, że darowizny otrzymane od członków rodziny pozostają poza zakresem opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na wyłączenie przewidziane w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter przepisu systemowego, który wyłącza z zakresu opodatkowania podatkiem dochodowym wszelkie przysporzenia majątkowe kwalifikowane jako darowizny. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 lutego 2020 r., sygn. II FSK 627/18, wskazano, że przysporzenia majątkowe uzyskane tytułem darowizny nie mogą być traktowane jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ ustawodawca przewidział dla nich odrębny reżim podatkowy w postaci podatku od spadków i darowizn.
W rezultacie darowizna środków pieniężnych otrzymana od matki, dokonana na Ukrainie i opodatkowana zgodnie z tamtejszymi przepisami, pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce. Wnioskodawca podkreśla, że przekazanie środków pieniężnych ma charakter wyłącznie rodzinnej darowizny pomiędzy matką a synem i nie jest związane z żadnym świadczeniem wzajemnym ani czynnością o charakterze gospodarczym.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.
Dnia 14 maja 2026 r. wydałem dla Pana interpretację indywidualną nr 0111-KDIB2-1.4015.7.2026.1. MN w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia w podatku od spadków i darowizn. W interpretacji tej wskazałem, że „skoro – jak wynika z wniosku – w momencie otrzymania darowizny, nie będzie Pan obywatelem Polski i nie będzie Pan miał miejsca stałego pobytu na terytorium Polski, to nabycie przez Pana w drodze darowizny środków pieniężnych, znajdujących się poza terytorium RP, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, a tym samym nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatków od spadków i darowizn”.
Oznacza to, że w przedstawionej sytuacji nie będzie miało zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, w przedstawionej sytuacji zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Obowiązek podatkowy
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Jak wynika z art. 3 ust. 2a ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Te przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co oznacza, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby stwierdzić, że osoba ma miejsce zamieszkania w Polsce w rozumieniu tych przepisów.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów życiowych.
Z przedstawionego opisu wynika, że jest Pan obywatelem Ukrainy i posiada kartę pobytu czasowego w Polsce. Prowadzi Pan w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą, spełnia Pan kryteria do uznania za rezydenta podatkowego w Polsce dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, jednak nie posiada Pan obywatelstwa polskiego ani karty stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spodziewa się Pan otrzymać darowiznę pieniężną od matki. W chwili dokonania darowizny zarówno środki pieniężne, jak i prawa majątkowe z nimi związane będą znajdować się poza terytorium RP.
Mając na uwadze, że otrzyma Pan darowiznę środków pieniężnych z Ukrainy, to do jej opodatkowania zastosowanie znajdują przepisy Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. nr 63 poz. 269).
Umowa nie wymienia wprost w żadnym z artykułów dochodów związanych z darowizną środków pieniężnych, zatem zastosowanie w sprawie znajduje art. 21 ust. 1 tej umowy, w myśl którego:
Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to skąd one pochodzą, a które nie zostały wymienione w poprzednich artykułach konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
Z tego względu otrzymane przez Pana w darowiźnie środki pieniężne stosownie do art. 21 ust. 1 tej Konwencji będą podlegały opodatkowaniu tylko w Polsce, tj. w państwie w którym ma Pan miejsce zamieszkania.
Oznacza to, że w przedstawionej sytuacji nie będzie miała zastosowania metoda unikania podwójnego opodatkowania. Zgodnie z Konwencją środki pieniężne, które Pan otrzyma będą podlegały opodatkowaniu tylko w Polsce. Nie dojdzie do ich podwójnego opodatkowania.
Opodatkowanie w Polsce otrzymanych w darowiźnie środków pieniężnych
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy źródłami przychodów są m. in.:
Inne źródła
W myśl art. 11 ust. 1 ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Pod pojęciem przychodu należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
Otrzymanie środków pieniężnych w drodze darowizny, stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Darowizna jest umową, przez którą należy rozumieć zobowiązanie się darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Skoro zatem nieodpłatnie otrzyma Pan od darczyńcy środki pieniężne, to niewątpliwie skutkiem tego zdarzenia będzie uzyskanie przez Pana korzyści kosztem innego podmiotu.
W Polsce przychód ten na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł. Zgodnie z tym przepisem:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 tej ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy – jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
Na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
W konsekwencji uznać należy, że w związku z otrzymaniem środków pieniężnych w drodze darowizny, uzyska Pan przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten, będzie Pan zobowiązany wykazać w zeznaniu podatkowym PIT-36 składanym za rok podatkowy, w którym otrzyma Pan darowiznę, łącznie z innymi dochodami osiągniętymi w tym samym roku i opodatkować na zasadach ogólnych, według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Odnosząc się do przywołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Dodatkowo należy wskazać, że powołane przez Pana interpretacje, nie dotyczą zagadnienia przedstawionego przez Pana we wniosku.
Z kolei odnosząc się do przywołanych przez Pana wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


