Interpretacja indywidualna z dnia 19 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-2.4012.137.2026.2.AW
Transakcja sprzedaży części działek nieruchomości przez osobę fizyczną nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jeśli nie są podjęte aktywne działania typowe dla handlowego obrotu nieruchomościami, a działki stanowią majątek prywatny wykorzystywany do celów osobistych, nie podlegając zatem opodatkowaniu VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
31 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek sygnowany datą 18 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży części wydzielonych działek.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pan rolnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny od 27 września 2012 r.
Od 3 kwietnia 2023 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą (w chwili obecnej zawieszoną).
W roku 2007 (ok. 18 lat temu, jeszcze przed uzyskaniem statusu podatnika VAT czynnego) nabył Pan nieruchomość rolną – działki oznaczone nr KW (…), nr działek 1, 2; (…), działka 3, położone w (…). Działki nie były wykorzystywane do produkcji rolnej, ani gospodarczej, a jedynie do zgłoszenia dopłat bezpośrednich i przez pewien okres były na nich posadzone orzechy włoskie na dopłaty z EU. Na części tej działki znajduje się drewniany budynek mieszkalny, co sprawia, że część gruntu ma charakter działki budowlanej, mimo że stanowi jeden numer ewidencyjny.
Około 3 lata temu (w roku 2022) zakupił Pan działkę sąsiednią (…), nr ewid. 4, na której znajduje się murowany budynek mieszkalny (do remontu lub rozbiórki). Działka ta również nie była wykorzystywana do działalności rolniczej ani gospodarczej, a jedynie zgłaszana do dopłat bezpośrednich.
Przy nabyciu żadnej z powyższych nieruchomości nie odliczał Pan podatku VAT od zakupu (sprzedawcy nie byli podatnikami VAT).
Obecnie planuje Pan sprzedaż części działek sprzed 18 lat i też części nieruchomości zakupionej 3 lata temu. Działka zakupiona 3 lata temu obejmie około połowę powierzchni. Sprzedaż nastąpi na rzecz spółki prowadzącej działalność gospodarczą, w celu budowy na niej sklepu (supermarket X) wraz z parkingiem. Została podpisana umowa przedwstępna Rep. A nr (…).
·Jakie działki będą przedmiotem Pana sprzedaży?
Część działki 1 i cześć 4.
·Czy wystąpił Pan już z wnioskiem o podział działek mających być przedmiotem sprzedaży?
Nie występował Pan i nie ma zamiaru, wszystkie czynności związane z pozwoleniami itp. są robione przez X.
·Jeśli tak, to ile działek powstało/powstanie z tytułu podziału i które z nich będą/będzie przedmiotem sprzedaży? Proszę podać numery ewidencyjne działek mających być przedmiotem sprzedaży.
Nie będzie podziału, X najpierw stara się o pozwolenia na budowę itp. i zakłada Pan, że dopiero potem wydzielą działkę, jak było wymienione w umowie przedwstępnej.
·W jaki sposób nastąpi podział działek? Czy będzie Pan sprzedawał udział w działkach, czy prawo własności całych działek? Proszę szczegółowo opisać.
Sprzedaż części działek 1 i 4.
·Proszę wskazać konkretnie, w jakim celu nabył Pan działki będące przedmiotem wniosku? Informacji proszę udzielić dla każdej działki odrębnie.
1 i inne kupione 18 lat temu w miejscowości, bo cena była odpowiednia; 4 kupił Pan 3 lata temu, bo jest obok innych Pana działek.
·Proszę wskazać, z tytułu prowadzenia jakiej dokładnie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT?
Produkcja roślinna, warzywa.
·Czy wskazane działki były wykorzystywane przez Pana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, w tym w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy? Jeżeli tak, to proszę wskazać na czym polegała ta działalność i w jakim okresie była wykonywana? Informacji proszę udzielić dla każdej działki odrębnie.
Nie były używane w produkcji roślinnej, ma Pan inne działki gdzie Pan mieszka, które używa Pan do produkcji roślinnej.
·Czy z tytułu wykonywania działalności rolniczej był/jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT?
Tak
·Czy z ww. działek będących przedmiotem Pana wniosku, dokonywał/dokonuje Pan zbiorów i dostaw (sprzedaży) produktów rolnych? Czy też produkty rolne uzyskiwane z przedmiotowych działek przeznaczane były/są przez Pana wyłącznie na własne potrzeby? Informacji proszę udzielić dla każdej działki odrębnie.
Nie z tych działek.
·W opisie sprawy wskazał Pan w odniesieniu do działek nr 1, 2 i 3:
Przez pewien okres były na nich posadzone orzechy włoskie na dopłaty z EU oraz w odniesieniu do działki nr 4: (Orzechy były 10-15 lat temu) jakiś tam program z EU. Działka ta również nie była wykorzystywana do działalności rolniczej ani gospodarczej, a jedynie zgłaszana do dopłat bezpośrednich.
·Czy otrzymywane dopłaty bezpośrednie były/są związane z posiadanymi przez Pana ww. działkami, będącymi przedmiotem Pana wniosku, a w związku z tym z wykonywaniem przez Pana działalności rolniczej? Jeśli nie, proszę wskazać konkretnie, z jakiego tytułu/na jakiej podstawie korzysta/korzystał Pan z ww. dopłat bezpośrednich.
Dopłaty bezpośrednie były płacone za hektar jak każdemu innemu rolnikowi, który je dostaje za posiadanie działek, jeżeli wypełnia wniosek, ale nie musi być ktoś rolnikiem żeby te dopłaty podstawowe otrzymać. Warunkiem jest posiadanie min. 1 ha.
·Proszę jednoznacznie wskazać, czy przedmiotem sprzedaży:
a)będą zabudowane działki nr i nr 4
Część ww. działek, które posiada Pan, dom drewniany 1 i dom murowany 4 będą sprzedane dla X.
b)będą działki wydzielone z działek nr 1 i nr 4 oraz, czy na dzień sprzedaży działki będące przedmiotem sprzedaży będą zabudowane czy niezabudowane?
X kupuje (...) ar, jak na razie nie ma żadnego podziału, ale jak będzie podział, to będzie od strony drogi i z zabudowaniami istniejącymi.
·W jaki sposób wykorzystywał/wykorzystuje Pan działki mające być przedmiotem sprzedaży w całym okresie ich posiadania, tj. do jakich czynności (zwolnionych, opodatkowanych, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT)?
Nie wykorzystuje Pan tych działek do działalności gospodarczej tzn. nie były wynajęte komuś ani też nie prowadził Pan tam jakieś zarejestrowanej działalności, na żadnej z tych działek nie był Pan zameldowany. Przez jakiś okres miały posadzone orzechy włoskie pod dopłaty z UE lata temu, i brane dopłaty bezpośrednie.
·Czy działki mające być przedmiotem sprzedaży były/będą przez Pana wykorzystywane od chwili wejścia w ich posiadanie do momentu zbycia na cele prywatne (osobiste)? Jeśli tak, proszę wskazać, jakie konkretnie cele prywatne zaspokajały/zaspokajają i w jakim okresie?
Celem prywatnym Pana jest ich posiadanie, 18 lat temu, jak i 3 lata temu kupując je ceny były odpowiednie. Jak na razie są one inwestycją prywatną w przyszłość Pana rodziny/dzieci. Nie jest Pan deweloperem ani też nigdy Pan nie był, nigdy też nie sprzedał Pan ziemi (oprócz przymusowej sprzedaży na Y).
Pytanie
Czy sprzedaż opisanych nieruchomości (części działek) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT), czy też stanowi czynność poza zakresem VAT (zbycie majątku prywatnego?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, nie podlega Pan opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ dokonuje jej Pan jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomości, a sprzedaż stanowi zbycie majątku prywatnego.
W związku z powyższym, prosi Pan o potwierdzenie czy opisana czynność sprzedaży działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, czy też będzie podlegała zwolnieniu od podatku VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji:
1)dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem;
2)dostawa terenu budowlanego.
W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku prywatnego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Z opisu sprawy wynika, że planuje Pan sprzedaż części działek wydzielonych z działek nr 1 i nr 4, stanowiących Pana majątek prywatny.
W związku z powyższym, wątpliwości Pana dotyczą niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży ww. działek.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek istotne jest, czy w celu dokonania ich dostawy podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku prywatnego.
Opis sprawy wskazuje, że w roku 2007 (nie będąc czynnym podatnikiem podatku VAT) nabył Pan nieruchomość rolną – m.in. działkę nr 1. W roku 2022 zakupił Pan działkę sąsiednią nr . Na działce nr 1 znajduje się drewniany dom, a na działce 4 jest murowany budynek mieszkalny (do remontu lub rozbiórki). Obecnie planuje Pan sprzedaż części działek nr: 1 i 4 na rzecz podmiotu, z którym zwarł Pan umowę przedwstępną. Nabywca będzie realizował wszystkie czynności związane z pozwoleniami w zakresie działek, w tym z ich podziałem, w celu wydzielenia części działek do sprzedaży.
Działki będące przedmiotem sprzedaży zaspokajają Pana cele prywatne od 18 i 3 lat. Są one inwestycją prywatną w przyszłość Pana rodziny/dzieci. Nie jest Pan deweloperem ani też nigdy Pan nie był, nigdy też nie sprzedał Pan ziemi.
Około 10-15 lat temu na działce nr 1 były posadzone orzechy włoskie. Co istotne, to ww. działki nie były wykorzystywane do produkcji rolnej, ani gospodarczej, a jedynie do zgłoszenia dopłat bezpośrednich.
Będąc czynnym rolnikiem, do produkcji roślinnej wykorzystuje Pan inne działki, tam gdzie Pan mieszka, a nie działki przeznaczone na sprzedaż. Zatem z tych działek nie dokonywał Pan sprzedaży produktów rolnych.
Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy będzie Pan działał w charakterze podatnika zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników podatku VAT.
W niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że w związku z dostawą części działek nr 1 i nr 4 wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podejmował Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Zatem nie wystąpi ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzałyby, że sprzedaż działek będzie wypełniała przesłanki działalności gospodarczej. Co istotne, nie wykorzystywał Pan działek do produkcji rolnej oraz do działalności gospodarczej, jak i nie dokonywał Pan z nich sprzedaży produktów rolnych.
Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek wydzielonych z działek nr 1 i nr 4 należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dokonując ww. dostawy będzie korzystał Pan z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Tym samym planowana dostawa będzie oznaczała działanie w sferze prywatnej, do której nie będą miały zastosowania przepisy ustawy. Skutkiem powyższego, transakcja sprzedaży ww. działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Podsumowując, stwierdzam, że sprzedaż przez Pana części działek, wskazanych w opisie sprawy, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, i będzie stanowiła dostawę majątku prywatnego, poza zakresem podatku VAT.
Tym samym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego, w szczególności na informacji, że działki nie były wykorzystywane do produkcji rolnej, ani gospodarczej. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
