Interpretacja indywidualna z dnia 19 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.279.2026.2.PS

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 16 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan czynnym zawodowo rolnikiem ryczałtowym i jest Pan w posiadaniu gruntów rolnych, których część na podstawie umowy dzierżawy wydzierżawił Pan firmie, która zajmuje się budową i eksploatacją instalacji fotowoltaicznych. W związku z powyższym w ustaleniach odnośnie zapłaty za dzierżawę zostało napisane, że czynsz będzie płacony Panu jako wydzierżawiającemu dopiero po rozpoczęciu budowy instalacji fotowoltaicznej, natomiast do momentu rozpoczęcia budowy instalacji fotowoltaicznej, otrzymuje Pan od dzierżawcy tzw. opłatę roczną w wysokości 12000 zł na rok za podtrzymanie umowy z dzierżawcą, tzn. z firmą, która zamierza przeprowadzić budowę instalacji fotowoltaicznej na Pana działce. Opłata roczna jest bezzwrotna i nie jest płacona na poczet przyszłego czynszu.

W uzupełnieniu wniosku z 16 kwietnia 2026 r. wskazuje Pan, że grunty rolne będące częścią dzierżawy stanowią część posiadanego przez Pana gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym. Wniosek dotyczy roku podatkowego 2025. Grunty będące przedmiotem dzierżawy są sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako grunty rolne. W umowie dzierżawy nieruchomości napisane jest, że przedmiotem niniejszej umowy jest: w dzierżawę przez wydzierżawiającego na rzecz dzierżawcy całości nieruchomości należących do wydzierżawiającego w celu zainstalowania na tych działkach przez dzierżawcę instalacji fotowoltaicznej składającej się z paneli fotowoltaicznych, inwerterów, bateryjnego magazynu energii linii energetycznych, szaf rozdzielczych i licznikowych, urządzeń monitorujących, oraz pozostałej infrastruktury.

Pytanie (zakres doprecyzowano w uzupełnieniu wniosku)

Czy jako wydzierżawiający rolnik ryczałtowy w myśl ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego jest Pan zobowiązany odprowadzać podatek zryczałtowany od otrzymanego czynszu rezerwacyjnego za dzierżawę gruntu rolnego pod przyszłą instalację fotowoltaiczną podmiotowi, który nie jest rolnikiem, czy mają tu zastosowanie przepisy ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz czy ma tu miejsce zastosowanie przepisów art.10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT.?

Pana stanowisko w sprawie (zakres doprecyzowano w uzupełnieniu wniosku)

Pana zdaniem, jako rolnik ryczałtowy w myśl ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, wydzierżawiając grunt rolny, który w ewidencji gruntów nadal jest gruntem rolnym i podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym oraz nadal jest użytkowany rolniczo, nie powinien Pan odprowadzać podatku od otrzymanego czynszu rezerwacyjnego, gdyż nie ma Pan pewności, że ta instalacja fotowoltaiczna w ogóle powstanie. Ponadto jest kwota wolna od podatku, która wynosi 30000 zł na rok, a Pan otrzymuje 12000 zł na rok więc tu też uważa Pan, że nie jest Pan w obowiązku odprowadzać od tej otrzymanej kwoty podatku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

W myśl definicji zawartej w art. 2 ust. 2 ww. ustawy:

Działalnością rolniczą jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1)miesiąc – w przypadku roślin,

2)16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,

3)6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,

4)2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt

– licząc od dnia nabycia.

Z powyższego przepisu wynika, że ustawodawca dla celów podatku dochodowego precyzuje wyraźnie, co należy rozumieć przez działalność rolniczą, a wyliczenie dokonane w tym przepisie ma charakter wyczerpujący.

Zgodnie z przedstawioną wyżej definicją działalności rolniczej podstawową jej cechą jest uzyskiwanie produktów w stanie nieprzetworzonym, pochodzących z uprawy (produkty roślinne), chowu lub hodowli (produkty zwierzęce). Wszelkie inne przychody pośrednio związane z działalnością rolniczą, czy też powstające przy okazji prowadzenia działalności rolniczej, nie stanowią przychodów z tej działalności.

W związku z powyższym należy zauważyć, że sama dzierżawa gruntów stanowiących gospodarstwo rolne (bądź jego część) – choćby na cele rolnicze – nie spełnia definicji „działalności rolniczej” w rozumieniu cytowanego wyżej art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, na gruncie badanej sprawy, nie zachodzi zawarte w cytowanym wyżej art. 2 ust. 1 pkt 1 wyłączenie stosowania ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji należy zbadać, czy środki uzyskane z dzierżawy stanowią źródło przychodu podlegające opodatkowaniu.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy:

Źródłem przychodów jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Jak wynika z powyższego, do przychodów z najmu, podnajmu, dzierżawy i poddzierżawy ustawodawca zalicza między innymi dzierżawę gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej. Nie stanowi jednak źródła przychodów, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dzierżawa gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele rolnicze.

Przy określaniu zakresu wspomnianego wyżej wyłączenia z katalogu źródeł przychodów należy uwzględnić treść definicji gospodarstwa rolnego, sformułowanej w ustawie o podatku rolnym.

Zgodnie z treścią art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1176 ze zm.):

Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Przy czym nie każde grunty, które podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym, wchodzą w skład gospodarstwa rolnego. Zgodnie bowiem z uregulowaniami zawartymi w art. 1 powołanej ustawy o podatku rolnym:

Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Aby takie grunty stanowiły gospodarstwo rolne muszą zostać spełnione wymogi postanowień powołanego już art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, tzn. musi to być obszar gruntów o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy.

W związku z powyższym, aby przychód z najmu, podnajmu, dzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze nie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych to przedmiotem najmu, dzierżawy (czy też innych umów wymienionych w cytowanym art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) muszą być działy specjalne produkcji rolnej albo gospodarstwo rolne lub jego składniki i przedmiot ten musi być w wyniku zawartej umowy wykorzystywany na cele rolnicze.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że:

· Jest Pan czynnym zawodowo rolnikiem ryczałtowym i jest Pan w posiadaniu gruntów rolnych, których część na podstawie umowy dzierżawy wydzierżawił Pan firmie, która zajmuje się budową i eksploatacją instalacji fotowoltaicznych;

· grunty rolne będące częścią dzierżawy stanowią część posiadanego przez Pana gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym;

· grunty będące przedmiotem dzierżawy są sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako grunty rolne;

· w umowie dzierżawy nieruchomości napisane jest, że przedmiotem niniejszej umowy jest dzierżawa całości nieruchomości należących do wydzierżawiającego w celu zainstalowania na tych działkach przez dzierżawcę instalacji fotowoltaicznej składającej się z paneli fotowoltaicznych, inwerterów, bateryjnego magazynu energii linii energetycznych, szaf rozdzielczych i licznikowych, urządzeń monitorujących, oraz pozostałej infrastruktury;

· czynsz będzie płacony Panu dopiero po rozpoczęciu budowy instalacji fotowoltaicznej natomiast do momentu rozpoczęcia jej budowy otrzymuje Pan od dzierżawcy tzw. opłatę roczną w wysokości 12000 zł na rok za podtrzymanie umowy z dzierżawcą;

· opłata roczna jest bezzwrotna i nie jest płacona na poczet przyszłego czynszu.

W konsekwencji, opłata roczna z tytułu dzierżawy gruntów rolnych, spełniających ustawowe kryteria definicji gospodarstwa rolnego, stanowić będzie jednak źródło przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem wbrew Pana twierdzeniom, grunty nie są i nie będą wykorzystywane na cele rolnicze, których definicja zawarta została w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz w celu wybudowania instalacji fotowoltaicznej.

Natomiast zgodnie z art. 9a ust. 6 ww. ustawy:

Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W myśl art. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:

1)prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;

2)osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. 163, 340, 368, 620 i 680), zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.

Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Zatem w przypadku źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w postaci najmu/dzierżawy stosuje się opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ww. ustawy:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 i ust. 1a ww. ustawy:

Podatnicy są obowiązani za każdy miesiąc obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do dnia 20 następnego miesiąca, a za miesiąc grudzień – w terminie do dnia 20 stycznia następnego roku podatkowego.

Podatnicy mogą obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po upływie kwartału, za który ryczałt ma być opłacony, a za ostatni kwartał roku podatkowego - w terminie do dnia 20 stycznia następnego roku podatkowego.

Zatem podatnik uzyskujący przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym ma więc obowiązek wpłaty ryczałtu do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu uzyskania przychodu z najmu/dzierżawy (z możliwością rozliczania w formie kwartalnej).

Na podstawie art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku rozliczenia rocznego dokonuje się na formularzu PIT-28 składanym w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.

Odnosząc się do Pana stanowiska w sprawie wskazuję, że zasady ustalania podstawy obliczenia podatku określone w art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz skala podatkowa, o której mowa w art. 27 ust. 1 tej ustawy, a przewidująca kwotę zmniejszającą podatek, nie będą mieć zastosowania w Pana sprawie.

Kwota wolna od podatku będąca ilorazem kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, o których mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zastosowanie ma do dochodów opodatkowanych wyłącznie na podstawie tego przepisu. Kwota wolna od podatku to część rocznego dochodu opodatkowanego według skali podatkowej, dla której podatek wynosi 0 zł. W praktyce oznacza to, że podatek pojawia się dopiero od nadwyżki ponad kwotę wolną.

Tymczasem przychody z tytułu najmu, podnajmu czy dzierżawy poza działalnością gospodarczą podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne i podlegają rozliczeniu w osobnym zeznaniu PIT-28.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych to zryczałtowany podatek, który nie przewiduje progu 30 000 zł dochodu wolnego od podatku.

Reasumując, przychody otrzymane przez Pana z tytułu opłaty rocznej/czynszu rezerwacyjnego z tytułu dzierżawy części gospodarstwa rolnego na cele nierolnicze powinien Pan opodatkować ryczałtem od przychodów eiwdencjonowanych na zasadach określonych w art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1a, z uwzględnieniem art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a oraz art. 21 ust. 1, 1a i ust. 2 pkt 2 tej ustawy.

Zatem Pana stanowisko uznać należy za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie zaznaczam, że interpretację tę wydałem w oparciu o opis okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania kontrolnego organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.