Interpretacja indywidualna z dnia 20 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.125.2026.2.ISL
Odpłatne zbycie nieruchomości przez spadkobierców, nabytej wcześniej do majątku wspólnego, przed upływem pięciu lat od jej pierwotnego nabycia, stanowi źródło przychodu podatkowego, wymaga wykazania w PIT-39, ale nie generuje dochodu podlegającego opodatkowaniu przy cenie sprzedaży niższej od nabycia.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
9 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 24 marca 2026 r. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu 8 sierpnia 2022 r. Zainteresowana będąca stroną postępowania i Jej mąż nabyli nieruchomość rolną za kwotę 750 000 zł, korzystając ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych, na podstawie art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Mąż Zainteresowanej będącej stroną postępowania zmarł 6 września 2024 r., a spadek po nim nabyli żona - Zainteresowana będąca stroną postępowania oraz dzieci (Zainteresowani niebędący stroną postępowania) po 1/3 każdy.
26 stycznia 2026 r. spadkobiercy sprzedali nieruchomość za kwotę 648 000 zł, co oznacza stratę w wysokości 102 000 zł względem ceny zakupu.
W uzupełnieniu wniosku wspólnego Zainteresowani wskazali, że Zainteresowana będąca stroną postępowania wraz z mężem nabyli nieruchomość do majątku wspólnego w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej. Mąż Zainteresowanej będącej stroną postępowania prowadził zarejestrowaną działalność gospodarczą na moment nabycia nieruchomości. Zakres prowadzonej działalności obejmował handel hurtowy. Jednocześnie Zainteresowana będąca stroną postępowania wskazuje, że najem, ani obrót nieruchomościami nie wchodziły w zakres tej działalności gospodarczej.
Nieruchomość nie była wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej męża Zainteresowanej będącej stroną postępowania, ani działalności innych osób. Na nieruchomości były jedynie prowadzone uprawy rolne, a sprzedawane były plony rolne. Od dnia nabycia do dnia sprzedaży Zainteresowani wykorzystywali nieruchomość w ten sposób, że uprawiali pole znajdujące się na terenie działki. Wskazana we wniosku nieruchomość spełniała definicję gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ustawy o podatku rolnym.
Do momentu sprzedaży nieruchomości Zainteresowani nie ponieśli żadnych nakładów w celu jej uatrakcyjnienia, w szczególności nie dokonywali uzbrojenia działki/działek, nie występowali o przyłącza do sieci, nie wykonywali ogrodzenia ani innych działań zmierzających do zwiększenia wartości lub atrakcyjności nieruchomości. Nieruchomość nie była nieodpłatnie udostępniana osobom trzecim. Zainteresowani nie posiadają innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży (oprócz nieruchomości wymienionej we wniosku). Zainteresowani w przeszłości nie dokonywali nabycia innych nieruchomości i ich odpłatnego zbycia.
Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych
Czy w przedstawionym stanie faktycznym, odpłatne zbycie nieruchomości przez spadkobierców skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a tym samym czy po stronie Zainteresowanych powstaje obowiązek wykazania i zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży tej nieruchomości (PIT-39)?
(pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (przedstawione ostatecznie w uzupełnieniu wniosku wspólnego)
Zdaniem Zainteresowanych, w przedstawionym stanie faktycznym, odpłatne zbycie nieruchomości nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji po stronie Zainteresowanych nie powstaje obowiązek zapłaty podatku dochodowego, ani obowiązek rozliczenia tej sprzedaży jako dochodu podlegającego opodatkowaniu w formularzu PIT-39, o ile sprzedaż nastąpiła po upływie terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W ocenie Zainteresowanych, brak obowiązku zapłaty podatku nie wynika ze „zwolnienia podatkowego”, lecz z faktu, że w opisanym stanie faktycznym nie powstaje przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli zbycie następuje po upływie ustawowego 5-letniego terminu liczonego zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednocześnie Zainteresowani wskazują, że nieruchomość:
·nie była związana z działalnością gospodarczą polegającą na obrocie nieruchomościami;
·nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej;
·nie była przedmiotem najmu;
·nie była przygotowywana do sprzedaży w sposób profesjonalny;
·nie była objęta działaniami zwiększającymi jej atrakcyjność handlową.
Powyższe potwierdza, że sprzedaż nieruchomości miała charakter prywatny, a nie gospodarczy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 omawianej ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d)innych rzeczy,
-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu.
Zgodnie z art. 30e ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
ust. 1.
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
ust.4.
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:
1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
W myśl art. 45 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
Natomiast na podstawie art. 45 ust. 1a pkt 3 tejże ustawy :
W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e (PIT-39).
Jeżeli natomiast odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym dochód uzyskany z tego tytułu w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie w drodze spadku”.
Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego.
Tym samym stwierdzam, że pojęcie „nabycia w drodze spadku” użyte w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje zarówno nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie nieruchomości w wyniku zwolnienia się z obowiązku wypłaty zachowku przez przeniesienie własności nieruchomości na rzecz osoby pominiętej w testamencie oraz nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu zwykłego i windykacyjnego.
Dodatkowo wyjaśniam, że we wszystkich wymienionych wyżej przypadkach nieruchomości będące przedmiotem nabycia muszą stanowić część masy spadkowej.
Moment nabycia spadku przez spadkobiercę należy ocenić zgodnie z przepisami ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
W świetle art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Na mocy art. 925 powołanej ustawy:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
W myśl art. 1035 ustawy Kodeks cywilny:
Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
Stosownie do art. 1025 § 1 ww. ustawy:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Natomiast z art. 195 tego Kodeksu wynika, że:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
W świetle art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu, bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału.
Na mocy art. 206 ustawy Kodeks cywilny:
Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.
W związku z tym, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku, stanowiła majątek wspólny małżonków (Zainteresowanej będącej stroną postępowania oraz Jej męża) odnieść należy się także do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236), w której zostały uregulowane stosunki majątkowe między małżonkami.
Zgodnie z art. 31 § 1 powołanego Kodeksu:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Przedmiotami majątkowymi, w rozumieniu tego przepisu, są wszelkie prawa majątkowe, zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna.
Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków, nabycie nieruchomości do majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową, oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Wskutek tego, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich, nie mógł ponownie nabyć udziału w tej nieruchomości.
Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że 8 sierpnia 2022 r. Zainteresowana będąca stroną postępowania i Jej mąż nabyli nieruchomość rolną. Zainteresowana będąca stroną postępowania wraz z mężem nabyli nieruchomość do majątku wspólnego w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej. Mąż Zainteresowanej będącej stroną postępowania zmarł 6 września 2024 r., a spadek po nim nabyli: Zainteresowana będąca stroną postępowania oraz dzieci Zainteresowani niebędący stroną postępowania po 1/3 każdy. 26 stycznia 2026 r. Zainteresowani sprzedali nieruchomość ze stratą względem ceny zakupu. Nieruchomość nie była wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej męża Zainteresowanej będącej stroną postępowania ani działalności innych osób. Na nieruchomości były jedynie prowadzone uprawy rolne, a sprzedawane były plony rolne.
Mają Państwo wątpliwość, czy w przedstawionym stanie faktycznym odpłatne zbycie nieruchomości przez Państwa skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, czy po Państwa stronie powstaje obowiązek wykazania i zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży tej nieruchomości (PIT-39)?
Państwa zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym odpłatne zbycie nieruchomości nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji po Państwa stronie nie powstaje obowiązek zapłaty podatku dochodowego, ani obowiązek rozliczenia tej sprzedaży jako dochodu podlegającego opodatkowaniu w formularzu PIT-39, o ile sprzedaż nastąpiła po upływie terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Należy zatem wyjaśnić, że datą nabycia w odniesieniu do odziedziczonej w drodze spadku nieruchomości, dla Zainteresowanej będącej stroną postępowania jest data nabycia ww. nieruchomości do majątku wspólnego Zainteresowanej będącej stroną postępowania i Jej męża (spadkodawcy), tj. 8 sierpnia 2022 r., natomiast datą nabycia ww. nieruchomości przez Zainteresowanych niebędących stronami postępowania (tj. dzieci) należy uznać datę nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę do majątku wspólnego małżonków, tj. 8 sierpnia 2022 r.
W konsekwencji, w sytuacji zbycia przez Państwa przedmiotowej nieruchomości w 2026 r. - termin pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w stosunku do nabytych przez Państwa części w prawie własności nieruchomości jeszcze nie upłynął. Oznacza to, że odpłatne zbycie przez Państwa praw własności tej nieruchomości będzie stanowiło dla Państwa źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Należy jednak zgodzić się z Państwem, że jeżeli zbycie ww. nieruchomości nastąpiłoby po upływie ustawowego 5-letniego terminu liczonego zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych to nie powstałby przychód podlegający opodatkowaniu.
Jednakże skoro w przedmiotowej sprawie, odpłatne zbycie w 2026 r. nieruchomości przez Państwa stanowi źródło przychodu, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpiło przed upływem 5 lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość została nabyta (przez spadkodawcę do majątku wspólnego małżonków), to z uwagi na fakt, że cena sprzedaży była niższa od kosztów nabycia ww. nieruchomości nie powstał przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, nie wystąpił obowiązek zapłaty podatku, przy jednoczesnym obowiązku wykazania ww. transakcji w zeznaniu PIT-39.
Wobec powyższego, po Państwa stronie nie powstał dochód do opodatkowania, a w konsekwencji nie mają Państwo obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, jednakże są Państwo zobowiązani w związku ze zbyciem nieruchomości do złożenia po zakończeniu roku podatkowego w urzędzie skarbowym odrębnego zeznania PIT-39 o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia ww. nieruchomości za 2026 r.
Wobec powyższego, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Informuję, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie tylko i wyłącznie w zakresie sprawy objętej Państwa zapytaniem. A zatem, nie odnosi się do innych kwestii zawartych w opisie sprawy oraz Państwa stanowiska, które nie były przedmiotem zapytania w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego (w tym ustalenia w zakresie kosztów uzyskania przychodów).
Ta interpretacja stanowi ocenę stanowiska Państwa wyłącznie w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony ww wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
•Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
•Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
•Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Pani … (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 w zw. z art. 14r Ordynacji podatkowej.


