Interpretacja indywidualna z dnia 20 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.279.2026.3.KP
Zwrot nadpłaconych rat kredytowych oraz zwrot kosztów poniesionych na opłaty prawnicze i inne związane z umową kredytową, które nie przewyższają faktycznych wydatków, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 11 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 15 kwietnia 2026 r. (wpływ 15 kwietnia 2026 r.) oraz pismem z 18 maja 2026 r. (wpływ 18 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Bank i Kredytobiorca działający w charakterze konsumenta w dniu (…) 2006 r. zawarli umowę kredytu hipotecznego w walucie wymienialnej kredytu denominowanego we franku szwajcarskim (CHF). Celem kredytu był zakup mieszkania dla Kredytobiorcy (M.G.) na potrzeby mieszkaniowe. Kredyt został w całości zaciągnięty i przeznaczony na potrzeby mieszkaniowe, tj. na zakup lokalu mieszkalnego w K. przy ul. (...), gdzie Kredytobiorca mieszka do tej pory (Umowa kredytu (...)).
W 2023 r. został złożony pozew. o ustaniu mediacji bank zaproponował ugodę, w której postanowiono m.in.:
1. Przeliczenie zadłużenia w wysokości (...) CHF na PLN po średnim kursie NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zawarcia ugody.
2. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w zakresie kwoty (...) PLN (po przeliczeniu). Na ww. kwotę składa się kwota (...) PLN kapitału bieżącego.
3. Strony postanawiają, ze Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę (...) PLN w związku z rozliczeniem ww umowy.
Bank informuje, że w wyniku zwolnienia z długu (umorzenia) z tytułu zadłużenia Kredytobiorcy wobec Banku i otrzymania kwoty, o której mowa w ugodzie ((...) PLN) u Kredytobiorcy powstaje przychód podlegający opodatkowaniu a Bank będzie zobowiązany do wypełnienia ciążących na nim obowiązków informacyjnych (tj. sporządzenia informacji PIT-11).
Od kwoty zwolnienia z długu z tytułu zadłużenia Kredytobiorcy wobec Banku może zostać zaniechany pobór podatku zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w celu skorzystania z zaniechania poboru podatku powinien złożyć oświadczenie potwierdzające, że Kredytobiorca spełnia warunki wskazane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniającym rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912). Kredytobiorca M.G. podpisał oświadczenie o spełnieniu warunków wynikających z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r., które jest częścią (załącznikiem) ugody z Bankiem podpisanej przed Sądem Okręgowym (…) Wydział Cywilny, sygnatura akt (...) dnia (…) 2025 r. pomiędzy (...) i Kredytobiorcą M.G..
Zgodnie z wystawionym przez Bank zaświadczeniem z dnia (…) 2023 r. i załącznikami nr 1, nr 2, nr 3, historia spłat kapitałowo-odsetkowych dla celów rozprawy sądowej i na podstawie którego kancelaria sporządziła powództwo tytułem spłat rat kredytu, kwoty wynoszą:
1. Kwota wpłaconego kredytu w transzach sumarycznie wynosi (...) PLN;
2. Kwota wpłat CHF w przeliczeniu na PLN zgodnie z tabelą NBP i średniego kursu CHF do PLN na dzień wpłat od dnia podpisania umowy do (…) 2023 r. kapitał (...) PLN, odsetki (...) PLN oraz opłata przygotowawcza wraz z prowizją (...) PLN.
Dodatkowo od dnia (…) 2023 r. do dnia zawarcia ugody (…) 2025 r. Kredytobiorca wpłacił kwotę (…) PLN tytułem spłaty rat kredytu po przeliczeniu na PLN po średnim kursie NBP z dnia spłat.
Razem Kredytobiorca wpłacił do Banku (…) PLN ((...) PLN powyżej kredytu). Bank wypłacił Kredytobiorcy kwotę kredytu (...) PLN plus kwotę w związku z rozliczeniem kredytu po podpisaniu ugody przed Sądem w wysokości (...) PLN, razem (...) PLN. Kwota umorzonego kredytu (...) PLN.
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał co następuje.
Pytanie Wnioskodawcy odnosi się tylko do skutków podatkowych wypłaty przez bank środków w części dotyczącej zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych nadpłaconych przez Wnioskodawcę (kredytobiorcę) do banku. Dla pełnego obrazu Wnioskodawca opisał również kwestie umorzenia, która jest zawarta w ugodzie.
W wyniku zawartej ugody Bank zwrócił Wnioskodawcy kwotę (...) zł. Kwota ta została obliczona
i zaakceptowana jako:
-zwrot kwoty nadpłaconego kredytu tytułem spłat rat kapitałowo-odsetkowych powyżej kwoty udzielonego kredytu w kwocie (...) zł.
-kosztów kancelarii prawnej (...) zł
-kosztów ubezpieczenia i dodatkowych opłat poniesionych.
Biorąc pod uwagę kwotę udzielonego kredytu (...) zł oraz kwotę wpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych w wysokości (...) zł wraz z prowizja (...) zł, razem (...) zł (dane opisane we wniosku głównym oparte na zaświadczeniu z Banku z dnia (…) 2023 r.).
Kwota (...) zł jest kwotą nadpłaconych przez kredytobiorcę rat kapitałowo-odsetkowych powyżej kwotę udzielonego kredytu wyliczoną na podstawie zaświadczenia z dnia (…) 2023 r. zwracana wraz z innymi kosztami opisanymi powyżej.
Kwota stanowiąca zwrot kosztów kancelarii prawnej jest równa kwocie poniesionych opłat i nie przewyższa faktycznie poniesionych przez Wnioskodawcę wydatków z tego tytułu.
Zwrot kosztów ubezpieczenia i dodatkowych opłat stanowi zwrot kwot, które Wnioskodawca poniósł wcześniej z własnych środków w trakcie trwania umowy w związku z zawarciem umowy kredytowej z bankiem i nie przewyższa faktycznie poniesionych przez Wnioskodawcę wydatków z tego tytułu.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy kwota w wysokości (...) zł, jako że jest kwotą nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych powyżej kwotę udzielonego kredytu, nie jest traktowana jako przychód i może być pomniejszona od wypłaconej przez bank kwoty (...) zł i wskazanej przez bank w PIT-11? Czyli podatek do zapłacenia dotyczy tylko różnicy czyli kwoty (...) zł?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, kwota (...) PLN wypłacona przez Bank nie podlega opodatkowaniu do kwoty (...) PLN. Kwota ta stanowi zwrot części środków wpłaconych przez Kredytobiorcę w ramach spłaty kredytu. Nie następuje więc faktyczny przyrost majątku a jedynie odzyskanie środków własnych.
W związku z tym kwota ta nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.
Dodatkowo Kredytobiorca M.G. oświadcza, że spełnia warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniającym rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. z 2024 r., poz. 1912) umożliwiające zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych, tj.:
1. wierzytelność umorzona zgodnie z ugodą wynika z tytułu kredytu mieszkaniowego (zaciągniętego zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych) zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej na potrzeby mieszkaniowe i zabezpieczonego hipotecznie, udzielonego przed dniem 15 stycznia 2015 r.
2. Zabezpieczenie w postaci hipoteki ustanowiono na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie.
3. Do dnia zawarcia ugody Wnioskodawca nie skorzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego/kredtów mieszkaniowych zabezpieczonego/zabezpieczonych hipotecznie, zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż określono w umowie kredytu będącej przedmiotem ugody.
- co pozwala na zaniechanie poboru od umorzonej części kredytu mieszkaniowego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku
Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15 , art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19 , art. 25b , art. 30ca , art. 30da i art. 30f , są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 , uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14 , dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 .
Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Wobec powyższego, skoro Bank w wyniku zawartej ugody zwrócił Panu środki pieniężne w kwocie uprzednio przez Pana spłaconej, która w świetle postanowień ugody została uznana za nienależną Bankowi, to jej otrzymanie nie spowodowało po Pana stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego.
W konsekwencji pieniądze te nie stanowią Pana przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ich uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
W tym zakresie Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.
Odnosząc się do skutków podatkowych zwrotu poniesionych kosztów dla kancelarii wskazuję co następuje.
Zgodnie z art. 98 § 1, § 2, § 3, § 4 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 468 ze zm.):
§ 1. Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
§ 2. Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu prowadzącego postępowanie.
§ 3. Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
§ 4. Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie będzie przewyższać faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że zwrot kosztów kancelarii, w ramach ugody, którą zawarł Pan z bankiem, nie spowodowała powstania u Pana przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zwracana przez bank kwota nie przewyższa poniesionych przez Pana wydatków z tego tytułu. W takiej sytuacji zwrot ten nie stanowi po Pana stronie przysporzenia, wzrostu Pana majątku. Otrzymana kwota stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Pana wydatków.
Pieniądze te nie są Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Również zwrócone przez Bank koszty ubezpieczenia i poniesionych przez Pana dodatkowych opłat nie powodują powstania u Pana przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak Pan wskazał, zwrot tych kwot przez Bank stanowi zwrot kwot, które wcześniej poniósł Pan z własnych środków w trakcie trwania umowy w związku z zawarciem umowy kredytowej i nie przewyższa faktycznie poniesionych przez Pana wydatków z tego tytułu.
W takiej sytuacji zwrot ten nie będzie stanowił po Pana stronie przysporzenia, wzrostu Pana majątku. Otrzymana kwota stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Pana wydatków.
Pieniądze te nie są zatem Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zatem Pana stanowisko, zgodnie z którym wyłącznie kwota (...) zł stanowiąca zwrot kwoty nadpłaconego kredytu tytułem spłat rat kapitałowo odsetkowych powyżej kwoty udzielonego kredytu nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


