Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL1-2.4011.248.2026.2.AP
Sprzedaż udziałów w nieruchomościach nabytych w spadku po upływie 5 lat od nabycia przez spadkodawcę nie podlega opodatkowaniu. Zbycie 2/6 udziałów, nabytych w 2025 r. w drodze zniesienia współwłasności, generuje obowiązek podatkowy i wymaga złożenia PIT-39.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowy od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 10 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 20 kwietnia 2026 r. (wpływ 24 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wraz z mężem, BA, przez wiele lat opiekowała się Pani Panem CC, zmarłym (…) 2022 r. w R.
Postanowieniem z (…) 2022 r., zaopatrzonym w klauzulę prawomocności z (…) 2022 r., Sąd Rejonowy w R Wydział I Cywilny sygn. akt: (…) postanowił, że:
1) spadek po DC (żonie CC) na podstawie ustawy nabyli mąż CC, córka EC i syn FC – wszyscy po 1/3 części,
2) spadek po CC na podstawie testamentu notarialnego z (…) 2021 r., sporządzonym przed notariuszem BB z Kancelarii Notarialnej w X przy ul. (…) rep. (…) nabyli w całości AA i BA na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej.
Powyższe oznacza, że Pani oraz Pani mężowi przysługuje udział w wysokości 4/6 części w majątku wspólnym małżonków i przedmiocie działu spadku.
Sąd Rejonowy w R I Wydział Cywilny (…) 2025 r., sygn. (…) postanowił, że:
I. w skład spadku po DC, córce Y i Z wchodzą:
a)udział w wysokości 1/2 w prawie własności nieruchomości składającej się z działki nr 1, położonej w miejscowości (…),
b)udział w wysokości 1/2 w prawie własności nieruchomości składającej się z działek nr 2, 3 i 4, położonych w miejscowości (…),
c)kwota pieniężna w wysokości (…),
II. w skład spadku po CC, synu G i H wchodzą:
a)udział w wysokości 1/2 w prawie własności nieruchomości składającej się z działki nr 1, położonej w miejscowości (…),
b)udział w wysokości 1/2 w prawie własności nieruchomości składającej się z działek nr 2, 3 i 4, położonych w miejscowości (…),
c)kwota pieniężna w wysokości (…),
III. dokonuje podziału majątku oraz działu spadku po DC oraz CC w ten sposób, że własność nieruchomości składających się z działek opisanych w punkcie I a i b oraz II a i b przyznaje na wyłączną własność wnioskodawcom AA córce I i J oraz BA synowi K i L na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej,
IV. zasądza od wnioskodawców AA oraz BA na rzecz uczestnika FC kwotę (…) płatną w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia z odsetkami ustawowymi za opóźnienie na wypadek uchybienia terminowi płatności, tytułem spłaty 1/6 udziału,
V. zasądza od wnioskodawców AA oraz BA na rzecz uczestnika EC kwotę (…) płatną w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia z odsetkami ustawowymi za opóźnienie na wypadek uchybienia terminowi płatności, tytułem spłaty 1/6 udziału,
VI. dokonuje podziału majątku oraz działu spadku po DC oraz CC w ten sposób, że kwotę ustaloną w punkcie I c oraz II c dzieli stosownie do udziałów stron, tj. przyznaje na rzecz AA oraz BA kwotę równą udziałowi 4/6 to jest kwotę (…), a na rzecz FC kwotę równą udziałowi 1/6 to jest kwotę (…) oraz na rzecz AA kwotę równą udziałowi 1/6 to jest kwotę (…).
Dodatkowo pragnie Pani podkreślić, że spadkodawca, Pan CC, był właścicielem i użytkował nieruchomość od 1964 r.
Biegły sądowy wycenił nieruchomości na (…) i tę opinię sąd przyjął za wiążącą.
W styczniu 2026 r. sprzedali Państwo nieruchomość za (…).
Oświadcza Pani, że w sprawie, którą opisuje, nie toczy się postępowanie podatkowe, i nie jest prowadzona kontrola podatkowa lub kontrola celno-skarbowa oraz, że sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.
W piśmie z 20 kwietnia 2026 r. (wpływ 24 kwietnia 2026 r.) stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1. Czy posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
Odpowiedź: Tak.
2. Czy prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy odpłatne zbycie przedmiotowych nieruchomości nastąpiło w ramach wykonywania tej działalności?
Odpowiedź: Nie.
3. Czy nieruchomości będące przedmiotem wniosku zostały nabyte przez Panią DC i Pana CC do ich majątku wspólnego, tj. w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej? Czy do majątku osobistego Pana CC? Proszę wskazać odrębnie do każdej z nieruchomości będącej przedmiotem wniosku.
Odpowiedź: Nieruchomości będące przedmiotem wniosku zostały przez nich nabyte do majątku wspólnego.
4. Kiedy (proszę podać daty) i w jaki sposób (np. umowa kupna-sprzedaży, darowizna, inny – jaki?) Pani DC i Pan CC nabyli nieruchomości będące przedmiotem wniosku? Proszę wskazać odrębnie do każdej z nieruchomości będących przedmiotem wniosku.
W przypadku, gdy Pani DC i Pan CC nabyli przedmiotowe nieruchomości w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej, proszę podać datę i sposób nabycia ww. nieruchomości do ich majątku wspólnego.
Odpowiedź: Majątek został nabyty w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej w 1964 r.
5.Kiedy zmarła Pani DC (proszę podać datę śmierci)?
Odpowiedź: (…) 2009 r.
6.W związku ze wskazaniem w opisie sprawy:
VI. dokonuje podziału majątku oraz działu spadku po DC oraz CC w ten sposób, że kwotę ustaloną w punkcie I c oraz II c dzieli stosownie do udziałów stron tj. przyznaje na rzecz AA oraz BA kwotę równą udziałowi 4/6 to jest kwotę (…), a na rzecz FC kwotę równą udziałowi 1/6 to jest kwotę (…) oraz na rzecz AA kwotę równą udziałowi 1/6 to jest kwotę (…).
Proszę wyjaśnić, na czyją rzecz przyznana została ww. kwota równa udziałowi 1/6 (tj. kwota (…))? Czy nastąpiła tutaj omyłka pisarska i ww. kwotę przyznano na rzecz Pani EC?
Odpowiedź: Tak. Nastąpiła tutaj omyłka pisarska, która została poprawiona w postanowieniu z (…) 2025 r. Ww. kwotę przyznano na rzecz Pani EC.
7. Czy wartość majątku nabytego przez Panią w drodze działu spadku (zniesienia współwłasności) w 2025 r. przekroczyła wartość majątku jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej po Panu CC? (należy wziąć pod uwagę wszystkie składniki jakie wchodziły w skład masy spadkowej).
Odpowiedź: Nie. W podziale spadku sąd zadecydował, że razem z mężem otrzymuje Pani całą nieruchomość, ale zostaliście Państwo zobowiązani do spłacenia/odkupienia udziałów córki i syna Pana CC. Dlatego wartość majątku nabytego przez Panią w drodze działu spadku nie przekroczyła wartości majątku jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej po Panu CC.
8. W związku ze wskazaniem w pytaniu:
2. Czy sprzedanie 2/6 nieruchomości w styczniu 2026 roku (chodzi o część, której nie dostaliśmy w drodze spadku, tylko w drodze zniesienia współwłasności przez sąd) powoduje konieczność złożenia zeznania PIT-39 w 2027 roku od łącznego dochodu (…), który zgłaszamy oddzielnie po połowie, czyli po (…)?
proszę wyjaśnić, czy po śmierci Pana CC miało miejsce zniesienie współwłasności? Jeśli tak, to proszę wskazać:
a)kiedy odbyło się zniesienie współwłasności?
b)na czyją rzecz i w jakich udziałach nastąpiło zniesienie współwłasności?
c)czy wskutek zniesienia współwłasności uzyskała Pani przysporzenie majątkowe kosztem innych współwłaścicieli nieruchomości?
Innymi słowy: czy w wyniku zniesienia współwłasności nabyła Pani udział w nieruchomości o wartości ponad wartość udziału, który otrzymała Pani w wyniku spadkobrania (należy porównać wartość, a nie wysokość udziału)?
Odpowiedź: Tak, po śmierci Pana CC (…) 2025 sąd wydał takie postanowienie.
a) (…) 2025 r.
b) 4/6 udziałów na rzecz AA i BA, 1/6 udziałów na rzecz Pana FC, 1/6 udziałów na rzecz Pani EC.
c) W skutek zniesienia współwłasności nie uzyskała Pani przysporzenia majątkowego kosztem innych współwłaścicieli nieruchomości, ponieważ razem z mężem została Pani zobowiązana do spłaty 1/6 wartości majątku na rzecz Pana FC i 1/6 wartości majątku na rzecz Pani EC.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
1. Czy w przypadku sprzedaży części, którą otrzymała Pani w spadku (4/6) musi Pani składać zeznanie PIT-39 i zapłacić podatek dochodowy od sprzedaży tej części?
2. Czy sprzedanie 2/6 nieruchomości w styczniu 2026 r. (chodzi o część, której nie dostała Pani w drodze spadku, tylko w drodze zniesienia współwłasności przez sąd) powoduje konieczność złożenia zeznania PIT-39 w 2027 r. od połowy dochodu?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu)
Ad 1.
Pani zdaniem, ponieważ spadkodawca CC użytkował nieruchomość od 1964 r., to biorąc pod uwagę interpretację (0112-KDIL2-1.4011.498.2024.2.AK) nie płaci Pani podatku od sprzedaży części, którą otrzymała Pani w spadku, nie składa Pani zeznania PIT-39 i nie płaci Pani podatku dochodowego od 4/6 wartości sprzedanej nieruchomości.
Ad 2.
W Pani ocenie, sprzedanie 2/6 nieruchomości w styczniu 2026 r. (chodzi o część, której nie dostała Pani w drodze spadku, tylko w drodze zniesienia współwłasności przez sąd) powoduje dla Pani konieczność złożenia zeznania PIT-39 w 2027 r. od połowy dochodu (czyli od kwoty o jaką wartość sprzedaży 2/6 nieruchomości przekraczała kwotę spłaty za 1/6 nieruchomości na rzecz EC i 1/6 nieruchomości na rzecz FC).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) stanowi, że:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z kolei, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów
d)innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.
Natomiast na podstawie art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie stanowi nabycia lub odpłatnego zbycia, o którym mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
W sytuacji, gdy podatnik sprzedaje nieruchomości lub udziały w nieruchomościach nabyte w spadku i kolejno w ramach działu spadku lub zniesienia współwłasności to istotne znaczenie ma ustalenie:
·daty nabycia tych nieruchomości przez spadkodawcę oraz
·czy w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności nie nastąpiło nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Pojęcie „nabycie w drodze spadku”, użyte w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje zarówno nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu zwykłego.
Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
Jednak zgodnie z art. 1036 ww. ustawy:
Istnieje możliwość rozporządzenia przez spadkobierców prawem lub rzeczą należącą do spadku, mimo istnienia współwłasności, jeśli następuje to za zgodną wolą wszystkich spadkobierców.
Na mocy art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
§ 1. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.
§ 2. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.
Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
W świetle art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
§ 1 Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
§ 2Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Natomiast zgodnie z art. 210 Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności.
Jak stanowi art. 211 ww. Kodeksu:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
Art. 212 Kodeksu cywilnego stanowi, że
§ 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi.
§ 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
§ 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat już wymagalnych.
Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku działu spadku czy też zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy. Jednakże, co wynika z analizy orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli, ale tylko wówczas jeśli:
-podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
-jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym (rzeczy wspólnej).
Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
Zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Jeżeli przy zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części nieruchomości – nabytej w drodze zniesienia współwłasności – datą nabycia, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
Z opisu sprawy wynika, że Pan CC wraz z żoną – Panią DC – byli właścicielami nieruchomości będącymi przedmiotem wniosku od 1964 r. Majątek został nabyty przez nich w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej. Pani DC zmarła (…) 2009 r., a Pan CC zmarł (…) 2022 r. Spadek po Pani DC na podstawie ustawy nabyli mąż – CC, córka – EC i syn – FC – wszyscy po 1/3 części, natomiast spadek po Panu CC na podstawie testamentu notarialnego z (…) 2021 r., nabyli w całości Pani AA i Pan BA na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej. Powyższe oznacza, że Pani oraz Pani mężowi przysługiwał udział w wysokości 4/6 części w majątku wspólnym małżonków i przedmiocie działu spadku. Sąd Rejonowy w R I Wydział Cywilny (…) 2025 r., sygn. (…) postanowił, że:
- dokonuje podziału majątku oraz działu spadku po Pani DC oraz Panu CC w ten sposób, że własność nieruchomości składających się z działek nr 1, 2, 3 i 4 przyznaje na wyłączną własność Pani AA oraz Panu BA na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej,
- zasądza od Pani AA oraz Pana BA na rzecz uczestników Pana FC i Pani EC kwoty (…), tytułem spłaty 1/6 udziału (każdy),
- dokonuje podziału majątku oraz działu spadku po Pani DC oraz Panu CC w ten sposób, że kwotę (…) dzieli stosownie do udziałów stron, tj. przyznaje na rzecz Pani AA oraz Pana BA kwotę równą udziałowi 4/6, to jest kwotę (…), a na rzecz Pana FC kwotę równą udziałowi 1/6, to jest kwotę (…) oraz na rzecz Pani EC kwotę równą udziałowi 1/6, to jest kwotę (…).
W styczniu 2026 r. sprzedali Państwo ww. nieruchomość.
Jak wcześniej wskazałem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytej w drodze spadku i dziale spadku/zniesienia współwłasności istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania działu spadku/zniesienia współwłasności nie następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.
Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt, czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku), a w przypadku zaś ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.
Biorąc pod uwagę fakt, że nieruchomości będące przedmiotem spadku stanowiły składniki majątku wspólnego małżonków, tj. Pani DC i Pana CC, zasadnym jest odniesienie się również do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).
Przepis art. 31 § 1 tej ustawy stanowi, że:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Z kolei z art. 35 ww. Kodeksu wynika:
W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.
Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W konsekwencji, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie może ponownie nabyć udziału w tej nieruchomości.
Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków”.
W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości.
Odnosząc zatem powyższe do przedstawionego przez Panią opisu sprawy wskazuję, że z uwagi na panujący w małżeństwie Pani DC i Pana CC ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej nie jest możliwe wyodrębnienie udziałów, które posiadali oni w chwili nabycia nieruchomości. Z tego względu Pan CC nie mógł ponownie nabyć udziałów w przedmiotowych nieruchomościach w spadku po zmarłej żonie (Pani DC).
Zatem, skoro Pan CC nabył przedmiotowe nieruchomości z żoną (Panią DC) do ich majątku wspólnego, to za datę nabycia tych nieruchomości należy uznać 1964 r.
Przystępując do oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia przez Panią w 2026 r. odziedziczonych nieruchomości (udziałów w tych nieruchomościach) wskazać należy, że skoro nabyła Pani w spadku 4/6 udziałów w nieruchomościach, które spadkodawca – Pan CC nabył w 1964 r., to pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z ust. 5 ww. ustawy niewątpliwie upłynął. Zatem, sprzedaż 4/6 udziałów w nieruchomościach nabytych w spadku po Panu CC nie stanowi dla Pani źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego skoro sprzedaż przez Panią udziału 4/6 w nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu ww. sprzedaży.
Natomiast przychodem z odpłatnego zbycia opisanych w zdarzeniu nieruchomości jest przychód ze sprzedaży w 2026 r. 2/6 udziałów w nieruchomościach, które nabyła Pani w wyniku działu spadku/zniesienia współwłasności w 2025 r. Zatem, sprzedaż przez Panią w 2026 r. – 2/6 udziałów w nieruchomościach, które nabyła Pani ponad udział w spadku, stanowi dla Pani źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem pięcioletni termin, o którym mowa w ww. przepisie, należy w tym przypadku liczyć od końca 2025 r., tj. od dokonania działu spadku/zniesienia współwłasności. Ponieważ sprzedaż ta nastąpiła przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpił dział spadku/zniesienie współwłasności, w tej części będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Dochód z tej części odpłatnego zbycia podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie bowiem z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Art. 30e ust. 2 ww. ustawy stanowi, że:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami, a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
Według art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
W świetle art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Kosztem uzyskania przychodów będzie całość udokumentowanych kosztów nabycia lub udokumentowanych kosztów wytworzenia nieruchomości, powiększonych o udokumentowane nakłady zwiększające wartość nieruchomości.
Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości, określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 , wykazać:
1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131 , lub
2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że przedmiotowe nieruchomości nabyła Pani wraz z małżonkiem do majątku wspólnego.
Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.
Natomiast w myśl art. 6 ust. 2 ww. ustawy:
Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
1)przez cały rok podatkowy albo
2)od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego
- mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.
W przypadku dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie znajduje zastosowania art. 6 ust. 2 ww. ustawy, ponieważ dochody z tego tytułu zostały wyłączone z możliwości łącznego opodatkowania. Oznacza to, że podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu jest odrębnie każdy z małżonków, a nie małżonkowie łącznie. Obowiązek podatkowy obciąża zatem każdego z małżonków z osobna.
Skoro zatem, każdy z małżonków jest odrębnie podatnikiem podatku dochodowego od przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to każdy z nich zobowiązany jest do rozliczenia połowy przychodu, kosztów uzyskania przychodu i dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub prawa majątkowego (udziału) stanowiącej majątek wspólny małżeński i wyliczenia należnego podatku dochodowego.
Odpowiadając na Pani pytania stwierdzam, że z tytułu sprzedaży w 2026 r. części nieruchomości (4/6 udziału) będących przedmiotem złożonego wniosku, które otrzymała Pani w spadku po Panu CC, nie jest Pani zobowiązana do złożenia zeznania PIT-39 i nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Z kolei sprzedaż w 2026 r. 2/6 udziału w ww. nieruchomości nabytych w wyniku dział spadku/zniesienia współwłasności powoduje konieczność złożenia przez Panią zeznania PIT-39 w 2027 r. oraz zapłaty podatku od połowy dochodu uzyskanego ze sprzedaży tego udziału.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisem stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Końcowo należy wskazać, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna jest wiążąca dla Pani jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pani męża).
W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej wskazuję, że rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy i nie ma zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


