Interpretacja indywidualna z dnia 20 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.286.2026.2.BM
Wydatek poniesiony na terapię psychologiczną dla niepełnosprawnego syna, stanowiący zabieg leczniczo-rehabilitacyjny, uprawnia do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, jeśli terapia zapewnia poprawę funkcjonowania i integrację społeczną osoby niepełnosprawnej.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 17 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 1 kwietnia 2026 r. (wpływ 8 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Ma Pani na utrzymaniu syna (19 lat, kontynuuje edukację, nie pracuje), który w listopadzie 2023 r. otrzymał orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności (symbol przyczyny niepełnosprawności 12-C). Orzeczenie zostało wydane na dwa lata, a następnie przedłużone do czasu kolejnego posiedzenia zespołu orzekającego w maju 2026 r.
Rozlicza Pani podatek jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
W marcu 2025 r. uzyskała Pani ustnie informację w Miejskim Zespole Orzekania o Niepełnosprawności, że może Pani w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczać wydatki na prywatną indywidualną terapię psychologiczną syna, ponieważ zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego psychoterapia jest oprócz leków podstawową formą leczenia (rehabilitacji) w tym przypadku. Znalazło to odzwierciedlenie w dokumentacji medycznej i dodatkowo zostało potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez lekarza prowadzącego w czerwcu 2025 r. o następującej treści:
„Psychoterapia w przypadku A.A. została zalecona jako konieczny zabieg leczniczo- rehabilitacyjny w celu osiągnięcia możliwie najwyższego poziomu funkcjonowania, poprawy jakości życia oraz integracji społecznej pacjenta."
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Wydatki na prywatną indywidualną terapię psychologiczną syna ponosiła Pani comiesięcznie przez całe dwa lata podatkowe 2024 r. i 2025 r. W roku 2024 r. wydatki te wyniosły w sumie 5.760 zł, a w 2025 r. - 6.300 zł.
Dochody uzyskała Pani z umowy o pracę (a w 2025 r. dodatkowo z świadczeń z ZUS w czasie zwolnienia chorobowego), w 2024 r. w sumie wyniosły one 373.887,65 zł, a w 2025 r. - 411.271,51 zł.
Orzeczenie o niepełnosprawności zostało wystawione z datą 13 listopada 2023 r. przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w (…). Zgodnie z tym orzeczeniem niepełnosprawność syna istnieje od 16-go roku życia, a ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 18 września 2023 r.
Posiada Pani faktury (wystawione na imię i nazwisko syna) potwierdzające poniesienie przez Panią wydatków na prywatną indywidualną terapię psychologiczną syna. Faktury te zawierają: dane syna (A.A.), przedmiot wystawienia ('terapia indywidualna"), datę wystawienia, nazwę placówki i kwotę do zapłaty.
Od sierpnia 2024 r. do końca 2025 r. faktury są wystawione na syna, wcześniej (do lipca 2024 r.) były wystawiane na Pani nazwisko i imię, jednocześnie zawierały w tytule imię i nazwisko syna jako osoby korzystającej z terapii (np. „usługi psychoterapeutyczne - psychoterapia A.A.").
Istnieje ścisły związek pomiędzy wydatkiem na terapię a rodzajem niepełnosprawności syna. Syn ma zdiagnozowany Zespół Aspergera oraz zaburzenia z przewagą myśli czy ruminacji natrętnych (OCD). Z Zespołem Aspergera związany jest ograniczony stopień rozumienia i nazywania emocji oraz ograniczony wgląd w sytuacje i relacje społeczne, a co za tym idzie problemy z podtrzymaniem kontaktów społecznych, pozytywnym budowaniem relacji, np. przyjmowaniem krytyki i perspektywy innych ludzi zamiast „zamykania się w swojej głowie", trudności z akceptowaniem jakichkolwiek zmian. Natręctwa potęgowały problemy i wielokrotnie uniemożliwiały synowi wyjście z domu i uczestnictwo w lekcjach czy innych zajęciach. Natrętne myśli i zachowania dotyczące np. zamknięcia okna w pokoju, mycia rąk czy miejsca różnych przedmiotów w najbliższym otoczeniu pochłaniały wiele godzin oraz dni i w efekcie uniemożliwiały realizację wielu zadań szkolnych (problemy z frekwencją) i życiowych.
Dzięki wspomaganej farmakologicznie prywatnej indywidualnej terapii psychologicznej syna udało się opisane wyżej trudności, zwłaszcza natrętne zachowania, jak i natrętne myśli na tyle ograniczyć, że syn był w stanie podjąć studia i kontynuuje naukę, biorąc w miarę możliwości aktywny udział w zajęciach. Problemy z wyjściem z domu pojawiają się znacznie rzadziej. Terapia jest cały czas konieczna, co podkreślał prowadzący syna lekarz psychiatra, gdyż natręctwa nawracają i zmieniają formę. Ważny jest regularny kontakt z terapeutką i indywidualne ćwiczenia prowadzące do nabywania strategii radzenia sobie z trudnymi emocjami i stresem wynikającymi ze stanu zdrowia syna. Ponadto terapia pozwala też synowi przezwyciężyć ograniczenia społeczne związane z Zespołem Aspergera. Sesje pomagają mu zrozumieć kontakty z rówieśnikami, rozpoznawać i interpretować emocje oraz zachowania innych, co jest niezbędne do funkcjonowania w społeczeństwie. Podsumowując, terapia jest koniecznym zabiegiem leczniczo-rehabilitacyjnym umożliwiającym osiągnięcie możliwie najwyższego poziomu funkcjonowania w życiu codziennym, umiejętności radzenia sobie z problemami, poprawę jakości życia, wsparcie przy realizacji zadań życiowych (obecnie studia) oraz integrację społeczną syna poprzez pomoc w rozwoju konstruktywnych sposobów funkcjonowania w sytuacjach społecznych.
Wydatki, o których mowa we wniosku, nie zostały sfinansowane ani dofinansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych ani z zakładowego funduszu aktywności, ani z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, ani ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, ani z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, ani nie zostały Pani zwrócone w żadnej innej formie.
Wydatki, o których mowa we wniosku, nie zostały/zostaną:
-zaliczone do kosztów uzyskania przychodu
-odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c
-odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
-uwzględnione w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
Pytanie
Czy zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6, 7a-g ustawy o PIT może Pani skorzystać z odliczenia – w ramach ulgi rehabilitacyjnej - na indywidualną terapię psychologiczną syna w czasie obowiązującego orzeczenia (czyli za pełne lata 2024 i 2025)?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6, 7a-g ustawy o PIT może Pani skorzystać z odliczenia – w ramach ulgi rehabilitacyjnej - na indywidualną terapię psychologiczną syna w czasie obowiązującego orzeczenia (czyli za pełne lata 2024 i 2025).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osóbfizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b – 7g oraz 13a tego artykułu.
Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1)orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2)decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3)orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
W świetle art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 953 ), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1207 ), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1509 ), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1288 i 1831 ), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303 , 834 , 859 i 1635 ), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz.U. poz. 859 i 1831 oraz z 2025 r. poz. 290 ), bonu ciepłowniczego, o którym mowa w ustawie z dnia 12 września 2025 r. o bonie ciepłowniczym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia wysokości cen energii elektrycznej (Dz.U. poz. 1302), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.
Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Zgodnie z art. 26 ust. 7c ww. ustawy:
W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
1)wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;
2)okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Zgodnie z art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Pani pełnoletni syn jest osobą niepełnosprawną oraz pozostaje na Pani wyłącznym utrzymaniu (syn kontynuuje edukację, nie pracuje). W listopadzie 2023 r. zostało wydane dla Pani syna orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności (symbol przyczyny niepełnosprawności 12-C). Orzeczenie zostało wydane na dwa lata, a następnie przedłużone do czasu kolejnego posiedzenia zespołu orzekającego w maju 2026 r. W orzeczeniu wskazano, że niepełnosprawność syna istnieje od 16- go roku życia, a ustalony termin niepełnosprawności datuje się od 18 września 2023 r.
Pani syn ma zdiagnozowany Zespół Aspergera oraz zaburzenia z przewagą myśli czy ruminacji natrętnych (OCD).
Wskazała Pani, że prywatna indywidualna terapia psychologiczna syna jest koniecznym zabiegiem leczniczo-rehabilitacyjnym umożliwiającym osiągnięcie możliwie najwyższego poziomu funkcjonowania w życiu codziennym, umiejętności radzenia sobie z problemami, poprawę jakości życia, wsparcie przy realizacji zadań życiowych (obecnie studia) oraz integrację społeczną syna poprzez pomoc w rozwoju konstruktywnych sposobów funkcjonowania w sytuacjach społecznych.
Należy zaznaczyć, że katalog wydatków wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Zgodnie bowiem z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca.
Odnosząc się do możliwości odliczenia przez Panią w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na indywidualną terapię psychologiczną na rzecz Pani niepełnosprawnego syna wskazać należy, że w myśl przepisu art. 26 ust. 7a pkt 6b ww. ustawy, wydatkami, które uprawniają do skorzystania z ww. ulgi, są wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg” i „rehabilitacja”. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych.
Jednakże jak już wcześniej wskazałem, odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają między innymi wydatki poniesione na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne (terapie). Wysokość tych wydatków stosownie do art. 26 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.
We wniosku wskazała Pani, że posiada Pani faktury (wystawione na imię i nazwisko syna) potwierdzające poniesienie przez Panią wydatków na prywatną indywidualną terapię psychologiczną syna. Faktury te zawierają: dane syna (A.A.), przedmiot wystawienia ('terapia indywidualna"), datę wystawienia, nazwę placówki i kwotę do zapłaty.
W przypadku wydatków na rehabilitację niepełnosprawnego dziecka faktura może być wystawiona na dziecko niepełnosprawne lub na rodzica, który utrzymuje dziecko niepełnosprawne.
Wyjaśniła Pani, że od sierpnia 2024 r. do końca 2025 r. faktury były wystawione na syna, wcześniej (do lipca 2024 r.) były wystawiane na Pani nazwisko i imię, jednocześnie zawierały w tytule imię i nazwisko syna jako osoby korzystającej z terapii (np. „usługi psychoterapeutyczne - psychoterapia A.A.").
Ponadto, wydatki na prywatną indywidualną terapię psychologiczną syna ponosiła Pani comiesięcznie przez całe dwa lata podatkowe 2024 r. i 2025 r. W roku 2024 r. wydatki te wyniosły w sumie 5.760 zł, a w 2025 r. - 6.300 zł.
W konsekwencji, skoro terapia psychologiczna, z której korzysta Pani syn:
·ogranicza natrętne zachowania jak i natrętne myśli, w skutek czego Pani syn był w stanie podjąć studia i kontynuować naukę, biorąc w miarę możliwości aktywny udział w zajęciach,
·rozwiązuje problem wyjścia z domu, który pojawia się znacznie rzadziej,
·pozwala przezwyciężać mu ograniczenia społeczne związane z Zespołem Aspergera,
·pomaga mu zrozumieć kontakty z rówieśnikami, rozpoznawać i interpretować emocje oraz zachowania innych, co jest niezbędne do funkcjonowania w społeczeństwie,
·umożliwia mu osiągnięcie możliwie najwyższego poziomu funkcjonowania w życiu codziennym, umiejętności radzenia sobie z problemami, poprawę jakości życia, wsparcie przy realizacji zadań życiowych (obecnie studia) oraz integrację społeczną syna poprzez pomoc w rozwoju konstruktywnych sposobów funkcjonowania w sytuacjach społecznych,
to stwierdzić należy, że poniesiony przez Panią wydatek za ww. terapię psychologiczną, z której korzysta Pani niepełnosprawny syn, stanowią tytuł do odliczenia tychże wydatków od dochodu w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej.
W związku z tym, ma Pani prawo do odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na terapię psychologiczną prowadzoną na rzecz Pani niepełnosprawnego syna przez wykwalifikowanych specjalistów, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zeznaniu składanym za 2024 i 2025 r., przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z powołanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


