Interpretacja indywidualna z dnia 20 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.226.2026.3.EK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 14 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku uznania Pana za podatnika podatku VAT z tytułu planowanej sprzedaży nieruchomości oraz braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT dla tej czynności. Uzupełnił go Pan pismem, które wpłynęło do mnie 18 kwietnia 2026 r. oraz 20 kwietnia 2026 r. (brak daty sporządzenia pisma) – w odpowiedzi na wezwanie, a także pismem z 29 kwietnia 2026 r. (wpływ 29 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną, prowadzi Pan działalność gospodarczą pod nazwą (…) (NIP). Niniejszy stan nie dotyczy, w Pana opinii, prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

W roku 2008 nabył Pan wraz z ojcem po 1/2 udziału w nieruchomości gruntowej o powierzchni ok. 3000 m², stanowiącej wówczas grunt rolny. W roku 2014 ojciec darował Panu swój udział, w wyniku czego stał się Pan jedynym właścicielem nieruchomości.

Nieruchomość od momentu nabycia była wykorzystywana wyłącznie prywatnie. Nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani żadnych umów cywilnoprawnych. Nie prowadzi Pan działalności w zakresie obrotu nieruchomościami, nie jest deweloperem, nie zajmuje się zawodowo sprzedażą gruntów.

W roku 2019 uchwalono nowy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w którym działka została przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną lub usługową, natomiast ok. 320 m² działki przeznaczono pod tereny dróg publicznych klasy zbiorczej.

W sierpniu 2025 r. wystawił Pan działkę, poprzez agencję nieruchomości, do sprzedaży jako całość, jednak nie znalazł nabywcy. Obecnie, w związku z niemożliwością sprzedania działki jako całości, planuje Pan dokonać podziału nieruchomości na cztery działki budowlane o powierzchni ok. 600 m² każda oraz wydzielić drogę wewnętrzną zapewniającą dostęp do dwóch z nowo powstałych działek, w celu ułatwienia sprzedaży działki. Część działki przeznaczona w MPZP pod drogę publiczną (ok. 320 m²) nie będzie obecnie przedmiotem sprzedaży.

Nie planuje Pan uzbrajania terenu, budowy infrastruktury technicznej, wykonywania przyłączy, ogrodzeń, utwardzeń ani innych prac inwestycyjnych zwiększających wartość działek. Podział ma charakter techniczny i służy jedynie ułatwieniu sprzedaży. Nie zamierza Pan podejmować działań marketingowych wykraczających poza zwykłe ogłoszenia sprzedaży dokonywane przez agencję nieruchomości.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy

1.Podział działki.

Podział nie został jeszcze dokonany. Działka przeznaczona do podziału: nr ewidencyjny A/1, Księga Wieczysta KW nr (…) (3000 m²). Po podziale planowane jest powstanie czterech działek ok. 600 m² oraz działki pod drogę wewnętrzną.

2.Działki będące przedmiotem wniosku.

Przedmiotem wniosku są cztery działki budowlane, każda o planowanej powierzchni ok. 600 m² wraz z działką na drogę dla dwóch z tych działek. Działka w części, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego, przeznaczona jest pod drogę publiczną (ok. 320 m²) i w tym zakresie nie będzie sprzedawana.

3.Cel nabycia działki.

Działka została nabyta w roku 2008 wyłącznie w celach prywatnych. Nie była nabywana z zamiarem wykorzystania w działalności gospodarczej ani jej prowadzenia.

4.Wykorzystanie działki.

Działka była wykorzystywana wyłącznie prywatnie jako teren zielony. Nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej ani rolniczej.

5.Zmiana MPZP.

Nie występował Pan o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

6.Umowy przedwstępne.

Nie planuje Pan zawierania umów przedwstępnych z warunkami inwestycyjnymi. Jeśli umowy przedwstępne będą zawierane, będą to zwykłe umowy rezerwacyjne, bez warunków inwestycyjnych i bez możliwości prowadzenia prac przez kupującego. Jedynym warunkiem sprzedaży będzie dokonanie podziału geodezyjnego.

7.Pełnomocnictwa.

Nie zamierza Pan udzielać nabywcom pełnomocnictw do jakichkolwiek działań dotyczących działek.

8.Wykorzystanie działek w okresie posiadania.

Działka była i będzie wykorzystywana wyłącznie prywatnie. Nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych, zwolnionych ani niepodlegających VAT.

9.Cele prywatne.

Działka służyła jako teren zielony, bez zabudowy i bez prowadzenia działalności.

10.Przygotowanie działek do sprzedaży.

Na pytanie: Czy podejmował/będzie podejmował Pan działania zmierzające do przygotowania działek do sprzedaży? Jeśli tak, to jakie konkretnie?

odpowiedział Pan:

Jedyną czynnością będzie techniczny podział geodezyjny. Nie będą wykonywane żadne prace inwestycyjne, uzbrojenie, ogrodzenia, utwardzenia, przyłącza ani infrastruktura.

11.Udostępnianie osobom trzecim.

Działka nie była i nie będzie udostępniana osobom trzecim w jakiejkolwiek formie.

12.Inne nieruchomości.

Nie posiada Pan innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży. Poza działką posiada Pan mieszkanie, w którym mieszka, oraz dom otrzymany w darowiźnie od rodziców, który nie jest przeznaczony do sprzedaży.

13.Sprzedaż nieruchomości w przeszłości.

Nie dokonywał Pan sprzedaży innych nieruchomości.

14.Plany nabywania nieruchomości.

Nie planuje Pan nabywania innych nieruchomości.

Wskazał Pan również, że prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą (…) – NIP. Działka nie była wykorzystywana przez Pana w działalności gospodarczej ani rolniczej. Nie jest i nie był Pan rolnikiem ryczałtowym. Nie dokonywał Pan żadnych zbiorów ani sprzedaży produktów rolnych. Prowadzona działalność gospodarcza nie ma żadnego związku z nieruchomością.

Dodatkowo w piśmie uzupełniającym z 29 kwietnia 2026 r. wskazał Pan, że sprzedał Pan nieruchomość w roku 2005.

Pytanie ostatecznie sformułowane w piśmie uzupełniającym, które wpłynęło do mnie 18 kwietnia 2026 r. i 20 kwietnia 2026 r.

Czy planowany podział nieruchomości na cztery działki budowlane oraz ich sprzedaż – przy jednoczesnym wydzieleniu drogi wewnętrznej – stanowić będą czynności wykonywane w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a tym samym nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ Wnioskodawca nie będzie działał jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, planowana sprzedaż działek powstałych z podziału nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ Wnioskodawca nie będzie działał jako podatnik VAT w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a nie w ramach działalności gospodarczej.

Ponadto w piśmie uzupełniającym wyraził Pan stanowisko, że sprzedaż działek powstałych z podziału nieruchomości będzie czynnością z zakresu zarządu majątkiem prywatnym, a nie działalnością gospodarczą. Nie podejmuje Pan działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, nie uzbraja terenu, nie prowadzi inwestycji, nie wykonuje infrastruktury, nie prowadzi marketingu wykraczającego poza zwykłe ogłoszenia. Podział ma charakter techniczny i służy wyłącznie możliwości sprzedaży majątku prywatnego.

W konsekwencji nie występuje Pan jako podatnik VAT, a sprzedaż działek nie podlega opodatkowaniu VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy zbycie nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zgodnie z przedstawionymi przepisami grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Należy jednak zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza” na potrzeby podatku od towarów i usług zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu planowanej sprzedaży 4 działek o pow. ok. 600 m² każda, które powstaną z podziału działki nr A/1, istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży, podjął lub podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w związku z planowanym podziałem działki nr A/1 i wydzieleniem drogi wewnętrznej oraz sprzedażą 4 działek, które powstaną z tego podziału, będzie Pan występować w charakterze podatnika podatku VAT, a sprzedaż ta będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT dla danej czynności – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do planowanej czynności sprzedaży 4 działek, które powstaną z podziału działki nr A/1, będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podjął Pan działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Jak wskazał TSUE w powołanym wcześniej wyroku z 15 września 2011 r. – podział działki na mniejsze części nie jest przesłanką świadczącą o działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.

Należy również zaznaczyć, że podział nieruchomości wymaga spełnienia określonych warunków, o których mowa w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 399).

Zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

W myśl art. 94 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

Podobnie należy spojrzeć na kwestię wydzielenia drogi wewnętrznej i przeanalizować ją w kontekście art. 93 ust. 3 zdanie pierwsze ustawy o gospodarce nieruchomościami:

Należy zatem uznać, że wydzielenie drogi wewnętrznej w tej sytuacji nie jest aktywnością porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, lecz wymogiem warunkującym możliwość podziału nieruchomości.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:

· Prowadzi Pan działalność gospodarczą pod nazwą (…) (NIP).

· W roku 2008 nabył Pan wraz z ojcem po 1/2 udziału w nieruchomości gruntowej o powierzchni ok. 3000 m², stanowiącej wówczas grunt rolny. W roku 2014 ojciec darował Panu swój udział, w wyniku czego stał się Pan jedynym właścicielem nieruchomości.

· Nieruchomość od momentu nabycia była wykorzystywana wyłącznie prywatnie. Działka służyła jako teren zielony, bez zabudowy i bez prowadzenia działalności.

· Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani żadnych umów cywilnoprawnych. Nie prowadzi Pan działalności w zakresie obrotu nieruchomościami, nie jest deweloperem, nie zajmuje się zawodowo sprzedażą gruntów.

· Nie jest i nie był Pan rolnikiem ryczałtowym. Nie dokonywał Pan żadnych zbiorów ani sprzedaży produktów rolnych.

· W roku 2019 uchwalono nowy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w którym działka została przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną lub usługową, natomiast ok. 320 m² działki przeznaczono pod tereny dróg publicznych klasy zbiorczej.

· Nie występował Pan o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

· W sierpniu 2025 r. wystawił Pan działkę, poprzez agencję nieruchomości, do sprzedaży jako całość, jednak nie znalazł nabywcy. Obecnie, w związku z niemożliwością sprzedania działki jako całości, planuje Pan dokonać podziału nieruchomości na cztery działki budowlane o powierzchni ok. 600 m² każda oraz wydzielić drogę wewnętrzną zapewniającą dostęp do dwóch z nowo powstałych działek, w celu ułatwienia sprzedaży działki. Część działki przeznaczona w MPZP pod drogę publiczną (ok. 320 m²) nie będzie obecnie przedmiotem sprzedaży. Podział ma charakter techniczny i służy jedynie ułatwieniu sprzedaży.

· Nie planuje Pan uzbrajania terenu, budowy infrastruktury technicznej, wykonywania przyłączy, ogrodzeń, utwardzeń ani innych prac inwestycyjnych zwiększających wartość działek. Nie zamierza Pan podejmować działań marketingowych wykraczających poza zwykłe ogłoszenia sprzedaży dokonywane przez agencję nieruchomości.

· Nie planuje Pan zawierania umów przedwstępnych z warunkami inwestycyjnymi. Jeśli umowy przedwstępne będą zawierane, będą to zwykłe umowy rezerwacyjne, bez warunków inwestycyjnych i bez możliwości prowadzenia prac przez kupującego. Jedynym warunkiem sprzedaży będzie dokonanie podziału geodezyjnego.

· Nie zamierza Pan udzielać nabywcom pełnomocnictw do jakichkolwiek działań dotyczących działek.

· W roku 2005 sprzedał Pan nieruchomość. Nie posiada Pan innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży. Poza działką posiada Pan mieszkanie, w którym mieszka, oraz dom otrzymany w darowiźnie od rodziców, który nie jest przeznaczony do sprzedaży.

· Nie planuje Pan nabywania innych nieruchomości.

Mając na uwadze powyższe okoliczności sprawy stwierdzam, że w analizowanej sytuacji brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie wystąpi bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzą, że sprzedaż 4 działek, które powstaną z podziału działki nr A/1, będzie wypełniać przesłanki działalności gospodarczej. Działania podejmowane przez Pana w stosunku do nieruchomości należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Jak bowiem wynika z opisu sprawy nieruchomość od momentu nabycia była wykorzystywana wyłącznie prywatnie. Działka służyła jako teren zielony, bez zabudowy i bez prowadzenia działalności. Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani żadnych umów cywilnoprawnych. Nie planuje Pan uzbrajania terenu, budowy infrastruktury technicznej, wykonywania przyłączy, ogrodzeń, utwardzeń ani innych prac inwestycyjnych zwiększających wartość działek.

Działania podejmowane przez Pana w związku z planowaną sprzedażą 4 działek o pow. ok. 600 m² każda, które powstaną z podziału działki nr A/1, nie stanowią więc ciągu zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przez Pana tych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie będzie Pan podejmować aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Podjęte przez Pana czynności stanowią jedynie racjonalny sposób gospodarowania posiadanym majątkiem prywatnym. Całokształt okoliczności, ich zakres oraz stopień zaangażowania wskazują, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem osobistym.

W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży 4 działek, które powstaną z podziału działki nr A/1, wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu transakcji sprzedaży ww. działek korzystać Pan będzie z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Skala Pana zaangażowania w odniesieniu do sprzedaży ww. działki nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Podsumowanie

W zakresie planowanej sprzedaży nieruchomości, tj. 4 działek o pow. 600 m² każda, które powstaną z podziału działki nr A/1, nie będzie Pan działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W analizowanej sytuacji sprzedaż ww. działek należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, do której przepisy ustawy nie będą miały zastosowania. Zatem sprzedaż przez Pana ww. działek nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym Pana stanowisko oceniłem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie podkreślam, że przy sprzedaży 4 działek, które powstaną z podziału działki nr A/1 nie będzie Pan działać w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a ww. sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że nie podejmie Pan dodatkowych działań w stosunku do tych działek mogących zmienić ten stan rzeczy.

Dodatkowo informuję, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.