Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.236.2026.4.JK3

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 17 marca 2026 r. (wpływ 17 marca 2026 r.) oraz pismem z 10 kwietnia 2026 r. (wpływ 10 kwietnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i jego uzupełnienie

Posiada Pani umiarkowany stopień niepełnosprawności (kod E ) i zakupiła smartfon. Niepełnosprawność ogranicza Pani sprawność (ograniczona mobilność i istnieje potrzeba stałego kontaktu z lekarzem). Smartfon z aplikacjami posiada funkcje ułatwiające dostęp do niezbędnej komunikacji.

Wniosek dotyczy roku 2025. 20 lipca 2022 r. zostało wydane na stałe orzeczenie o niepełnosprawności. W orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datuje się od 15 października 2000 r.

Smartfon posiada częściowo indywidualny charakter, tj. ma zainstalowane specjalne aplikacje: ikp, mobywatel, czytnik QR, rozbudowane funkcje głosowe, aplikacje nawigacyjne GPS, bluetooth, aplikację pakietu medycznego. Oprogramowanie i aplikacje pozwalają na stały kontakt z osobami najbliższymi w przypadku zasłabnięć i nieprzewidzianych spadków kondycji, orientację przestrzenną, z którą ma Pani problem, służą stałemu monitorowaniu Pani stanu zdrowia poprzez połączenie ze smartwatch, pozwalają na stały kontakt z dokumentacją medyczną w trakcie nagłych wizyt lekarskich. Smartfonu zakupiony został w maju 2025 roku.

Wydatki, o których mowa we wniosku, nie zostały Pani zwrócone w jakiejkolwiek formie. Jest Pani zatrudniona na umowę o pracę w Polsce i rozlicza się Pani z tego tytułu PIT. Posiada Pani fakturę potwierdzającą zakup smartfonu. Faktura zawiera Pani dane jako kupującego i dane sprzedającego, przedmiot oraz kwotę zapłaty.

Wydatek nie został sfinansowane (ani dofinansowany) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych ani nie został zwrócony w jakiejkolwiek formie.

Specjalna aplikacja pakietu medycznego w smartfonie daje Pani dostęp do dokumentacji medycznej - ma Pani stały, szybki dostęp do swoich e-recept, e-skierowań, wyników badań i pełnej historii leczenia. Pozwala to Pani na realizację recept w aptece za pomocą kodu QR, co jest dla Pani znacznym ułatwieniem. Ma Pani możliwość sprawdzić wszystkie wystawione dla Pani i zrealizowane e-recepty, kontrolować dokładne dawkowanie leków oraz zamówić kolejną receptę na leki stałe bez konieczności wizyty w gabinecie (po konsultacji telefonicznej z lekarzem). Aplikacja wspomaga i bezpośrednio odpowiada na potrzeby wynikające z Pani niepełnosprawności, zwiększając Pani niezależność i bezpieczeństwo. Aplikacja eliminuje ryzyko pomyłek w przyjmowaniu leków i przypomina o konieczności ich zażycia. Ułatwia również organizację wizyt u lekarzy specjalistów, przechowując informacje w jednym miejscu. Monitoruje Pani stan zdrowia - aplikacja umożliwia śledzenie parametrów życiowych (np. ciśnienia, poziomu cukru) i udostępnianie tych danych lekarzowi, co jest kluczowe przy Pani chorobie.

Aplikacja, która wspomaga Panią w monitorowaniu Pani stanu zdrowia, obok aplikacji moje IKP to aplikacja moje (…).

Aplikacje mojeIKP i moje(…) współpracują ze smartwatchem na zasadzie powiadomień i przesyłania danych z telefonu (wysyłanie powiadomień i przypomnień o przyjęciu leków, e-receptach, e- skierowaniach na smartwatch). Aplikacje monitorują zmiany stanu zdrowia: ciśnienie i jego zmiany, tętno, a także, co jest bardzo istotne w Pani przypadku, to monitoring Pani lokalizacji i przekazywanie jej dla najbliższych.

Przyczyną Pani niepełnosprawności jest epilepsja spowodowana wypadkiem komunikacyjnym w 2000 roku, a orzeczenia od tamtej miały różne kody (R, N i E). Ostanie orzeczenie ma kod wyłącznie E.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, osoba niepełnosprawna w stopniu umiarkowanym (kod E), dokonując zakupu smartfona w celu ułatwienia wykonywania codziennych czynności życiowych (np.przywoływanie pomocy, komunikacja), ma prawo odliczyć pełną kwotę poniesionego wydatku od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, zakup telefonu komórkowego (smartfona) w opisanym przypadku stanowi wydatek na urządzenia ułatwiające wykonywanie czynności życiowych, o którym mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT, i podlega odliczeniu od dochodu w zeznaniu rocznym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów je ustanawiających należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do korzystania z przedmiotowej ulgi przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek m.in. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach.

Z opisanego stanu faktycznego wynika, że posiada Pani umiarkowany stopień niepełnosprawności (kod E ) i zakupiła Pani smartfon. Niepełnosprawność ogranicza Pani sprawność (ograniczona mobilność i istnieje potrzeba stałego kontaktu z lekarzem). Smartfon z aplikacjami posiada funkcje ułatwiające dostęp do niezbędnej komunikacji. 20 lipca 2022 r. zostało wydane na stałe orzeczenie o niepełnosprawności. W orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datuje się od 15 października 2000 r.

Odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w związku z ponoszonymi wydatkami na cele rehabilitacyjne, które wymienione zostały w katalogu wydatków na cele rehabilitacyjne zawartym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jest to katalog zamknięty, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione.

Odnosząc się do ww. wydatków należy mieć w pierwszej kolejności na uwadze wydatki wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.

Na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 930 ze zm.) - do którego odsyła art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - zostało wydane rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie wykazu wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 500 ze zm.).

Załącznik do tego rozporządzenia zawiera wykaz wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie. W wykazie tym nie został wymieniony ww. sprzęt. Zatem wydatków, które poniosła Pani na jego zakup nie sposób zakwalifikować do wydatków o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże do wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych zaliczone zostały również wskazane w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a niewymienione w ww. wykazie wydatki, poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych, w związku z tym należy odnieść się do ich pojęć zawartych w słownikach języka polskiego, które określają, iż:

• „sprzęt” to przedmioty użytkowe, maszyny, urządzenia,
• „urządzenie” to mechanizm lub zespół mechanizmów, służący do wykonania określonych czynności,
• „narzędzie” to urządzenie proste lub złożone umożliwiające wykonywanie jakiejś czynności lub pracy.

Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie urządzenia, narzędzia i sprzęt o indywidualnym charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych.

Związek pomiędzy zakupionym sprzętem, urządzeniem lub narzędziem technicznym, a niepełnosprawnością podatnik powinien wykazać w taki sposób, aby organy podatkowe mogły uznać, że zakupiony przedmiot jest rzeczywiście niezbędny w rehabilitacji oraz ułatwia wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, jak również, że istnieje związek pomiędzy rodzajem nabytego przedmiotu a rodzajem niepełnosprawności podatnika.

Z uregulowań zawartych w ww. przepisie wynika zatem, że:

• pomiędzy rodzajem nabytego sprzęt, urządzenia i narzędzia a rodzajem niepełnosprawności musi pozostawać ścisły związek,
• musi on być wykorzystywany (używany) w rehabilitacji oraz służyć przywracaniu sprawności organizmu i ułatwiać wykonywanie czynności życiowych,
• cechą zakupionego sprzętu, urządzenia i narzędzia musi być jego indywidualny charakter.

Odnosząc się do wydatków na zakup telefonu komórkowego - smartfona wyjaśnić należy, że każdy wydatek na zakup sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych musi być rozpatrywany indywidualnie w odniesieniu do konkretnej osoby, w związku z niepełnosprawnością której zostanie poniesiony. Podkreślić należy, że aktualny rozwój nauki i techniki, w wyniku którego są wprowadzane na rynek nowe sprzęty/nowe urządzenia oraz doskonalone dotychczas funkcjonujące na rynku, powoduje, że sprzęt/urządzenia, które dotychczas nie były wykorzystywane w rehabilitacji, stają się również sprzętem/urządzeniami ułatwiającymi wykonywanie czynności życiowych osobom niepełnosprawnym. Zainstalowanie na sprzęcie/urządzeniu oprogramowania lub aplikacji, które zmniejszają ryzyko negatywnych konsekwencji zdrowotnych, powoduje, że posiada on indywidualny charakter, związany z niepełnosprawnością, co również oznacza, że posiada on cechy indywidualnego sprzętu ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych.

Mając na uwadze opisany stan faktyczny, stwierdzić należy, że telefon komórkowy - smartfon, to ogólnodostępne urządzenie mieszczące się w kategorii dóbr powszechnego użytku, z których w zwykły sposób korzystać może ogół osób, niezależnie od ewentualnej niepełnosprawności. Nie kwestionuję faktu, że może on przyczynić się do poprawy Pani samopoczucia, jednakże zamontowanie na telefonie komórkowym aplikacji, z których mogą korzystać wszyscy użytkownicy, niezależnie od stanu ich zdrowia, w tym m.in. aplikacji: IKP, mObywatel, ikp, czytnik QR, rozbudowane funkcje głosowe, aplikacje nawigacyjne GPS, bluetooth, aplikację pakietu medycznego moje (…) nie spowoduje, że telefon ten będzie posiadał cechy indywidualnego urządzenia ułatwiającego Pani wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności.

W sytuacji zatem, gdy zakupiony przez Panią sprzęt (telefon komórkowy -smartfon) nie wyróżnia się jakimiś indywidualnymi cechami związanymi z Pani niepełnosprawnością, nie posiada oprogramowania lub aplikacji, które zmniejszają ryzyko negatywnych konsekwencji zdrowotnych, to nie spełnia on kryteriów „indywidualnego sprzętu, urządzeń technicznych” niezbędnego w rehabilitacji oraz ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji wydatki, które poniosła Pani na ich zakup nie będą mogły zostać odliczone od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz zaprezentowany przez Panią opis sprawy stwierdzić należy, że wydatki na zakup smartfona, który nie wyróżnia się indywidualnymi cechami związanymi z Pani niepełnosprawnością nie mieszczą się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji w zeznaniu podatkowym składanym za 2025 rok, w którym wydatki te zostały poniesione nie będzie mogła Pani ich odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…), (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.