Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.294.2026.2.SJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 17 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót. Uzupełniła go Pani pismem z 22 kwietnia 2026 r. (wpływ 23 kwietnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Przebywała Pani i pracowała na terytorium Królestwa Niderlandów przez okres od 2020 r. do 2023 r.

W tym czasie posiadała tam Pani stałe miejsce zamieszkania (tzw. meldunek), wykonywała Pani pracę zarobkową oraz koncentrowało się tam Pani centrum interesów życiowych i gospodarczych. Na terytorium Holandii uzyskiwała Pani dochody z pracy, była objęta tamtejszym systemem podatkowym, ubezpieczeniowym oraz funkcjonowała Pani w życiu społecznym i zawodowym. W czasie pobytu w Holandii była Pani zarejestrowana w lokalnej gminie i posiadała nadany numer identyfikacyjny BSN.

W analizowanym okresie posiadała Pani status rezydenta podatkowego w Holandii. Pani dochody podlegały opodatkowaniu w Holandii, gdzie składała Pani właściwe rozliczenia podatkowe każdego roku i w żadnym roku podatkowym nie odzyskiwała Pani podatku. Jednocześnie, aby rozliczyć się z holenderskim odpowiednikiem urzędu skarbowego (Belastingdienst) musiała Pani w Polsce złożyć zeznanie podatkowe PIT-36 wraz z załącznikiem ZG z uwzględnieniem przychodów osiągniętych tylko i wyłącznie za granicą. W czasie pobytu w Holandii nie miała Pani żadnego dochodu w Polsce. Rozliczenie w Polsce PIT-36 wraz z załącznikiem ZG umożliwiło Pani wystąpienie o wydanie zaświadczenia o dochodach za dany rok, w celu przekazania tego dokumentu administracji podatkowej w Holandii wymaganego do prawidłowego rozliczenia podatku w Królestwie Niderlandów. W rozliczeniach podatkowych złożonych w Polsce (PIT-36 wraz z załącznikiem ZG) wskazała Pani adres znajdujący się na terytorium Polski (adres Pani domu rodzinnego). Wskazanie tego adresu nie wynikało jednak z faktycznego miejsca zamieszkania ani z posiadania w Polsce centrum interesów życiowych. Adres ten został podany wyłącznie jako adres korespondencyjny dla polskiego urzędu. Decyzja o wskazaniu polskiego adresu była podyktowana względami praktycznymi. W miejscu Pani zamieszkania w Holandii korespondencja była dostarczana w sposób umożliwiający dostęp do niej wielu osobom zamieszkującym dane osiedle, co powodowało ryzyko zagubienia przesyłek lub zwykłą kradzież listu adresowanego do Pani. W związku z tym, kierując się chęcią zapewnienia bezpiecznego odbioru korespondencji urzędowej, podała Pani adres w Polsce, pod którym mogła mieć Pani pewność, że przesyłki zostaną odebrane przez Pani rodziców. Wskazanie adresu w Polsce nie oznaczało przeniesienia miejsca zamieszkania ani centrum interesów życiowych do Polski.

W okresie objętym wnioskiem faktycznie przebywała, mieszkała i pracowała Pani w Holandii. Po zakończeniu pobytu za granicą powróciła Pani do Polski (dokładnie w marcu 2024 r.) i przeniosła tu Pani miejsce zamieszkania oraz centrum interesów życiowych.

W związku z powrotem do kraju rozważa Pani zastosowanie tzw. ulgi na powrót przewidzianej w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, powstała wątpliwość czy złożenie deklaracji podatkowej PIT-36 wraz z załącznikiem ZG było słuszne i zasadne. Złożenie deklaracji PIT-36 wraz z załącznikiem ZG było konieczne w celu uzyskania zaświadczenia o dochodach wymaganego przez holenderski urząd w celu rozliczenia rocznego w kraju, w którym była Pani rezydentem podatkowym przez okres ponad 3 lat przed powrotem do Polski. Natomiast wskazanie w złożonych deklaracjach podatkowych adresu w Polsce - mającego charakter wyłącznie korespondencyjny - nie może być uznane za przesłankę świadczącą o posiadaniu miejsca zamieszkania w Polsce w rozumieniu przepisów o rezydencji podatkowej. Dokumenty potwierdzające Pani rezydenturę i spełnienie wszystkich warunków koniecznych do skorzystania z ulgi na powrót złożyła Pani w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w ...

Uzupełnienie wniosku

Posiada Pani obywatelstwo polskie.

Data wyjazdu do Holandii: 1 stycznia 2020 r., data powrotu do Polski: 8 marca 2024 r.

Przyjechała Pani do Polski w marcu 2024 r. z zamiarem stałego przesiedlenia się.

W związku z powrotem do Polski podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyjazd do Holandii był związany ze zmianą miejsca zamieszkania oraz podjęciem pracy zarobkowej w celu poprawy sytuacji życiowej i zawodowej.

W całym okresie pobytu w Holandii Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w Holandii. Podlegała tam Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W Holandii posiadała Pani stałe ognisko domowe w rozumieniu Komentarza do Modelowej Konwencji OECD.

W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok powrotu oraz do dnia poprzedzającego powrót do Polski, stałe miejsce zamieszkania posiadała Pani wyłącznie w Holandii.

Pani powiązania osobiste z Holandią obejmowały wspólne zamieszkiwanie z partnerem (obecnie mężem), życie towarzyskie oraz codzienne funkcjonowanie życiowe.

Pani powiązania osobiste z Polską w tym okresie ograniczały się wyłącznie do relacji rodzinnych (rodzice).

W Holandii uzyskiwała Pani dochody z pracy, posiadała rachunek bankowy, oszczędności, ubezpieczenie, wynajmowała mieszkanie oraz posiadała samochód zarejestrowany w Holandii.

Pani powiązania majątkowe z Polską były ograniczone i miały charakter pomocniczy (konto bankowe do wymiany waluty oraz numer telefonu komórkowego bez abonamentu). Nie uzyskiwała Pani dochodów w Polsce ani nie posiadała tu majątku o charakterze trwałym.

Podczas krótkotrwałych pobytów w Polsce przebywała Pani w domu rodzinnym swoich rodziców.

Zarządzanie Pani majątkiem odbywało się z terytorium Holandii.

W Holandii prowadziła Pani życie codzienne, gospodarstwo domowe, aktywność społeczną oraz korzystała Pani ze świadczeń zdrowotnych i społecznych. Tam koncentrowało się Pani życie osobiste i zawodowe.

Dla celów podatkowych w Holandii była Pani traktowana jako rezydent podatkowy tego państwa.

Składając w Polsce zeznania PIT-36 wraz z załącznikiem ZG wskazywała Pani adres w Polsce wyłącznie jako adres korespondencyjny. Wskazanie tego adresu miało charakter techniczny i nie stanowiło deklaracji miejsca zamieszkania dla celów podatkowych. Faktyczne miejsce zamieszkania oraz centrum interesów życiowych znajdowało się w tym okresie w Holandii.

Przewiduje Pani, że w latach objętych ulgą na powrót Pani przychody nie przekroczą kwoty 85 528 zł rocznie.

Nie korzystała Pani wcześniej z ulgi na powrót.

Zamierza Pani skorzystać z ulgi na powrót w latach 2024-2027.

Uzyskuje Pani dochody ze stosunku pracy na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony.

Pytanie

Czy w przedstawionym opisie stanu faktycznego spełnia Pani warunki do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdy przed powrotem do Polski posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Holandii przez okres przekraczający trzy lata, a złożenie w Polsce zeznań podatkowych PIT-36 wraz z załącznikiem ZG następowało tylko i wyłącznie w celu uzyskania zaświadczenia o dochodach wymaganego przez administrację podatkową w Holandii i nie było związane z posiadaniem miejsca zamieszkania i rezydencji podatkowej w Polsce?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, odpowiedź na postawione pytanie winna być twierdząca, gdyż składanie deklaracji PIT-36 wraz z załącznikiem ZG i wskazanie adresu w Polsce w deklaracji podatkowej nie przesądza o posiadaniu miejsca zamieszkania na terytorium Polski w rozumieniu przepisów podatkowych.

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych decyduje przede wszystkim posiadanie na terytorium danego państwa centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodka interesów życiowych), albo przebywanie na jego terytorium przez okres przekraczający 183 dni w roku podatkowym.

W analizowanym okresie zarówno miejsce wykonywania pracy, uzyskiwania dochodów, jak i Pani codzienne funkcjonowanie życiowe związane było tylko i wyłącznie z terytorium Holandii. Nie posiadała Pani w tym czasie w Polsce centrum interesów osobistych ani gospodarczych. W związku z powyższym należy uznać, że w analizowanym okresie nie posiadała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, a wskazanie w deklaracji podatkowej adresu w Polsce miało wyłącznie charakter techniczny i korespondencyjny. W konsekwencji fakt ten nie powinien wykluczać możliwości uznania, że spełnia Pani warunki wymagane do zastosowania ulgi na powrót po przeniesieniu miejsca zamieszkania i centrum interesów życiowych, i gospodarczych do Polski.

Dodatkowo była Pani zobowiązana do rozliczenia się w Holandii, tj. w kraju, w którym była Pani rezydentem podatkowym. W tym celu złożyła Pani w Polsce rozliczenie roczne PIT-36 wraz z załącznikiem ZG (z uwzględnieniem dochodu tylko i wyłącznie z Królestwa Niderlandów), na podstawie, którego mogła Pani wnioskować we właściwym dla Pani urzędzie skarbowym (Pierwszy Urząd Skarbowy w ...), o wydanie zaświadczenia o dochodach za dany rok. Nie ma innej drogi rozliczenia się w Holandii bez dokumentu z Belastingdienst do wypełnienia przez właściwy urząd skarbowy w Polsce. Bez zaświadczenia o dochodach (druk pobierany z internetowej holenderskiej strony rządowej – specjalny numer dokumentu w każdym roku rozliczeniowym) nie ma możliwości rozliczenia się z holenderskim odpowiednikiem urzędu skarbowego.

Podsumowując, w Pani ocenie, spełnia Pani wszystkie wymogi ustawowe do skorzystania z ulgi na powrót.

W konsekwencji, przychody ze stosunku pracy powinny być zwolnione z PIT do kwoty 85 528 zł rocznie przez 4 kolejne lata.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592), wolne od podatku dochodowego są:

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:

Katalog dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a został przedstawiony w art. 3 ust. 2b ustawy. Nie jest to jednak katalog zamknięty, i ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy). Podatnik, który podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu nie jest więc co do zasady zobowiązany do wykazywania w zeznaniu podatkowym dochodów uzyskanych z pracy wykonywanej w innym kraju.

Kwestie rezydencji podatkowej w Polsce zostały obszernie przedstawione w Objaśnieniach podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ww. ustawy. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Zgodnie z Objaśnieniami, centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Z opisu sprawy wynika, że 8 marca 2024 r. powróciła Pani do Polski, przenosząc swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych i w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Panią spełniony.

Ponadto wyjaśniła Pani, że w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok powrotu oraz do dnia poprzedzającego powrót do Polski posiadała Pani w Holandii stałe miejsce zamieszkania (tzw. meldunek), wykonywała Pani pracę zarobkową oraz koncentrowało się tam Pani centrum interesów życiowych i gospodarczych. Na terytorium Holandii uzyskiwała Pani dochody z pracy, była objęta tamtejszym systemem podatkowym, ubezpieczeniowym oraz funkcjonowała Pani w życiu społecznym i zawodowym. W tym okresie nie posiadała Pani miejsca zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

Zatem uznać należy, że spełnia Pani wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyjaśniła Pani również, że posiada polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ww. ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:

Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

We wniosku wskazała Pani, że w analizowanym okresie posiadała Pani status rezydenta podatkowego w Holandii a Pani dochody podlegały opodatkowaniu w Holandii, gdzie składała Pani właściwe rozliczenia podatkowe każdego roku i w żadnym roku podatkowym nie odzyskiwała Pani podatku. Była Pani zarejestrowana w lokalnej gminie i posiadała nadany numer identyfikacyjny BSN. Ponadto w Holandii uzyskiwała Pani dochody z pracy, posiadała rachunek bankowy, oszczędności, ubezpieczenie, wynajmowała mieszkanie oraz posiadała samochód zarejestrowany w Holandii.

W oparciu o przedstawiony przez Panią opis uznać należy, że spełnia Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Po powrocie do Polski uzyskuje Pani dochody ze stosunku pracy na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony.

W konsekwencji, przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych z tytułu umowy o pracę. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Ponadto mając na uwadze, że skoro z podanych przez Panią informacji wynika, że w latach 2020-2023 i w okresie od 1 stycznia do 8 marca 2024 r. nie miała Pani miejsca zamieszkania w Polsce, to w przedstawionej sytuacji okoliczność składania zeznań podatkowych wraz załącznikami PIT-ZG nie ma wpływu na możliwość skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”. Dla skorzystania z ulgi istotne jest bowiem m.in. to, żeby podatnik nie miał w okresie wskazanym w przepisie miejsca zamieszkania na terytorium Polski. Warunek ten – w świetle przedstawionych przez Panią informacji – należy uznać za spełniony.

W związku z powyższym, w przedstawionym opisie stanu faktycznego spełnia Pani warunki do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i może Pani skorzystać z ulgi w latach 2024-2027.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.