Interpretacja indywidualna z dnia 19 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.373.2026.1.MM

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych/zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 29 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi działalność jako dzienny opiekun i rozlicza się w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Zgodnie z ustawą o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 na dziennym opiekunie – w przeciwieństwie do żłobków i klubów dziecięcych – nie spoczywa na Wnioskodawcy ustawowy obowiązek zapewnienia wyżywienia (art. 22 tej ustawy nie wymienia dziennego opiekuna).

Wnioskodawca umożliwia rodzicom dobrowolne skorzystanie z usług zewnętrznej firmy cateringowej. Model współpracy wygląda następująco:

Rodzice podejmują autonomiczną decyzję o chęci wykupienia posiłków.

Wnioskodawca zamawia posiłki u zewnętrznego dostawcy, a faktura za usługę wystawiana jest na dane firmy Wnioskodawcy.

Następnie Wnioskodawca dokonuje refakturowania kosztów na rodziców, pobierając od nich kwoty odpowiadające dokładnie wartości wykupionych przez nich posiłków (bez doliczania marży, prowizji czy kosztów obsługi).

Wnioskodawca pełni w tym procesie jedynie rolę pośrednika technicznego i płatniczego między rodzicami a dostawcą posiłków.

Pytanie

Czy kwoty otrzymywane przez Wnioskodawcę od rodziców tytułem zwrotu kosztów wyżywienia (refakturowanie kosztów cateringu bez marży), w sytuacji gdy jako dzienny opiekun Wnioskodawca nie ma ustawowego obowiązku zapewnienia wyżywienia, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy – kwoty otrzymywane od rodziców jako zwrot kosztów cateringu nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.

Uzasadnienie:

Brak przysporzenia majątkowego: przychodem w rozumieniu przepisów podatkowych jest tylko takie świadczenie, które trwale powiększa aktywa podatnika. W opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca otrzymuje jedynie zwrot wydatków poniesionych w imieniu rodziców. Środki te są dla Wnioskodawcy neutralne ekonomicznie (wpłata od rodzica = wypłata do firmy cateringowej).

Charakter usługi: ponieważ ustawa o opiece nad dziećmi do lat 3 nie nakłada na dziennego opiekuna obowiązku żywienia dzieci, usługa ta nie jest elementem składowym usługi opiekuńczej świadczonej przez Wnioskodawcę, lecz odrębnym świadczeniem realizowanym przez podmiot zewnętrzny, w którym Wnioskodawca jedynie pośredniczy.

Sumy przejściowe: otrzymane wpłaty mają charakter tzw. sum przejściowych (zwrotu wydatków). Opodatkowanie ich ryczałtem prowadziłoby do sytuacji, w której Wnioskodawca musiałby płacić podatek od kwot, które nie stanowią jego realnego dochodu ani zapłaty za jego własne usługi, co naruszałoby istotę opodatkowania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) jest zasada powszechności opodatkowania, która została wyrażona w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

Przepis ten wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w tej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z tej regulacji wynika, że przychód stanowią m.in. otrzymane lub postawione do dyspozycji pieniądze i wartości pieniężne. Przez termin „otrzymane”, zgodnie ze Słownikiem języka polskiego pod redakcją prof. M. Szymczaka (Wydawnictwo Naukowe PWN – 1998 r., wydanie I, tom II, str. 253), należy rozumieć takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Na podstawie istnienia wielu form rozliczeń należy stwierdzić, że otrzymane pieniądze to nie tylko gotówka, ale również kwota, która wpłynęła na rachunek bankowy podatnika. Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik, wykazując określoną aktywność, ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tych pieniędzy, a nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone środki do dyspozycji.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Według art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Co do zasady, przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej są wszelkie przysporzenia majątkowe, uzyskane w związku z tą działalnością, o ile ustawa nie wyłącza ich z tej kategorii. Przy czym, przychodem tym są nie tylko otrzymane przychody, ale również przychody należne.

W myśl art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi natomiast, że:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl tego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

-pozostawać w związku przyczynowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

-nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

-być właściwie udokumentowany.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.

Stosownie do art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zasady opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych uregulowane są w przepisach ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.).

Stosownie do art. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność jako dzienny opiekun i rozlicza się w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Zgodnie z ustawą o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 na dziennym opiekunie – w przeciwieństwie do żłobków i klubów dziecięcych – nie spoczywa ustawowy obowiązek zapewnienia wyżywienia (art. 22 tej ustawy nie wymienia dziennego opiekuna). Umożliwia Pani rodzicom dobrowolne skorzystanie z usług zewnętrznej firmy cateringowej. Model współpracy wygląda następująco: rodzice podejmują autonomiczną decyzję o chęci wykupienia posiłków, zamawia Pani posiłki u zewnętrznego dostawcy, a faktura za usługę wystawiana jest na dane Pani firmy, następnie dokonuje Pani refakturowania kosztów na rodziców, pobierając od nich kwoty odpowiadające dokładnie wartości wykupionych przez nich posiłków (bez doliczania marży, prowizji czy kosztów obsługi). Pełni Pani w tym procesie jedynie rolę pośrednika technicznego i płatniczego między rodzicami a dostawcą posiłków.

Zgodnie natomiast z art. 44 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 798 ze zm.):

Z tego przepisu wynika, że rodzice są zobowiązani do ponoszenia opłat m.in. za wyżywienie dzieci u dziennego opiekuna.

Trudno zgodzić się z Pani twierdzeniem, że pośredniczy Pani jedynie w przyjmowaniu płatności między rodzicami a dostawcą posiłków. Okoliczność, że rodzice opłacają koszty wyżywienia swoich dzieci, a Pani przekazuje te środki firmie cateringowej, z którą w ramach działalności gospodarczej nawiązała Pani współpracę, nie powoduje, że nie stanowią one Pani przychodów. Opłata za wyżywienie stanowi ciężar zobowiązania pieniężnego, które leży po stronie rodzica dziecka będącego pod Pani opieką. Nie mogę zatem zgodzić się z twierdzeniem, że środki na wyżywienie nie zostały postawione do Pani dyspozycji i nie rozporządza Pani nimi, skoro rodzice uiszczają Pani kwoty kosztów wyżywienia.

Zauważam również, że opłaty za wyżywienie – w sytuacji gdyby Pani działalność opodatkowana była na zasadach ogólnych – stanowiłyby koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Ponadto, na podstawie powołanego wcześniej art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przychodami z działalności gospodarczej są otrzymane lub należne pieniądze i inne wartości uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Środki te nie stanowią zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odnosząc się szczegółowo do tego unormowania, wskazuję, że „zwrot” w języku powszechnym oznacza oddanie, zwrócenie czegoś. Użyte natomiast w art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określenie „inne wydatki” koresponduje z poprzedzającym go art. 14 ust. 3 pkt 3 tej ustawy, dotyczącym zwrotu określonego rodzaju wydatków. Przez inne wydatki należy zatem rozumieć wydatki inne niż wymienione w art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też, jeżeli zwrot poniesionych wydatków dotyczyć będzie kosztów, które zgodnie z przepisami podatkowymi nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, wówczas zwrócone wydatki nie będą dla podatnika przychodem podatkowym. Takie rozwiązanie wynika literalnie z art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie, posługując się zasadami wnioskowaniaa contrario, z art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mając ponadto na względzie art. 14 ust. 1 tej ustawy, można wyprowadzić zasadę, że zwrócone wydatki zaliczane do kosztów uzyskania przychodów stanowią przychody podatnika.

Podsumowanie: kwoty otrzymywane przez Panią od rodziców tytułem zwrotu kosztów wyżywienia (refakturowanie kosztów cateringu bez marży), w sytuacji gdy – jako dzienny opiekun – nie ma Pani ustawowego obowiązku zapewnienia wyżywienia, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.