Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.309.2026.4.BS
Sprzedaż nieruchomości nabytej do majątku wspólnego po upływie pięciu lat od jej nabycia nie stanowi źródła przychodu podatkowego zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli następuje poza działalnością gospodarczą.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
11 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 9 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
Uzupełnili go Państwo pismem z 28 kwietnia 2026 r. (data wpływu 30 kwietnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1)Zainteresowany będący stroną postępowania:
A.A.
2)Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
B.B.
Opis zdarzenia przyszłego
Stan faktyczny
Wnioskujący wraz z współmałżonką są właścicielami nieruchomości, która położona jest w (…) przy ul. (…).
Dla nieruchomości urządzona jest księga wieczysta nr (…) przy czym składany wniosek o interpretację dotyczy działki o numerze ewidencyjnym 1 o powierzchni 0,753 ha oraz 2 o powierzchni 0,0065 ha wchodzącej w skład wymienionej księgi wieczystej.
Dla nieruchomości nie wydano warunków zabudowy, nie znalazła się ona w zakresie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poza zajęciem pod ten plan części działki i wskazaniem linii zabudowy.
Wnioskujący wraz z małżonką pozostają właścicielami nieruchomości od 1999 r. i stanowi ona składnik ich majątku prywatnego w ramach wspólnoty małżeńskiej.
Przedmiotowa nieruchomość była wynajmowana przez Wnioskodawczynię z przeznaczeniem na skład złomu. W umowie najmu Wnioskodawczyni występowała jako osoba fizyczna. Umowa najmu zakończyła się we wrześniu 2025 r.
Obecnie nieruchomość nie jest wykorzystywana przez Podatników, nie jest też przedmiotem żadnej umowy.
Według oznaczenia w księdze wieczystej zakwalifikowana jest jako nieruchomość gruntowa niezabudowana.
Odpis z Księgi Wieczystej jako załącznik do niniejszego wniosku
Podatnik i współmałżonka weszli w posiadanie nieruchomości na podstawie umowy przeniesienia własności nieruchomości - umowy sprzedaży nieruchomości - umowa z (…) 1999 r., akt notarialny Repertorium (…) . Notariusz w (…).
Decyzja o sprzedaży nieruchomości podejmowana jest ze względu na wiek Podatników i potrzebę uporządkowania spraw majątkowych.
Przed sprzedażą nieruchomości nie będą podejmowane żadne aktywne działania marketingowe.
Podatnicy nie będą dokonywali ogłoszenia, nie będą korzystali z usług biura obrotu nieruchomościami.
Przed wystąpieniem z niniejszym wnioskiem o interpretację doszło do sprzedaży nieruchomości stanowiącej własność podatnika A.A. Dotyczyło to jednej nieruchomości położonej w (…) przy ul. (…). Wskazana wyżej nieruchomość nabyta w 1993 r. w drodze spadku, na nieruchomości wybudowano budynek wielorodzinny 3-kondygnacyjny, nieruchomość była wynajmowana na cele niemieszkalne, magazynowe, pozostawała w stanie surowym zamkniętym. Nieruchomość została sprzedana w 2023 r. po uzyskaniu interpretacji podatkowej 0113-KDIPT2-2.4011.744.2020.8.AKU oraz 0114-KDIP4-4.4012.421.2020.4.KS.
Podatnicy posiadają inne nieruchomości, lecz nie mają względem nich planów sprzedaży.
Podatnicy nie udzielili i nie zamierzają udzielić pełnomocnictwa do działania w ich imieniu w związku z transakcją sprzedaży nieruchomości, a także nie prowadzą działalności związanej z obrotem nieruchomościami.
Podatnicy nie planują zlecenia sprzedaży agencji pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości.
Przed sprzedażą Podatnicy nie podejmowali działań mających na celu zwiększenie wartości nieruchomości.
Podatnicy nie zawarli ani też nie zamierzają zawierać umowy przedwstępnej w związku ze sprzedażą nieruchomości.
W odniesieniu do warunków mających znaczenie dla podatku VAT
Oboje Wnioskujący wiele lat temu jako osoby fizyczne byli podatnikami podatku VAT z tytułu najmu powierzchni banneru reklamowego na nieruchomości.
Małżonka Podatnika była podatnikiem VAT jako osoba fizyczna wcześniej z tytułu wynajmu nieruchomości niezabudowanej - wykorzystywanej na skup złomu.
Obecnie zarówno A.A. jak i B.B. jako osoby fizyczne nie są podatnikami VAT.
Dodatkowo Podatnicy nie posiadają statusu rolnika ryczałtowego.
Nieruchomość, której dotyczy wniosek o interpretację, nie była oddawana do używania na podstawie umów odpłatnych innych niż najem.
Obecnie nieruchomość nie jest w żaden sposób wykorzystywana.
Na potrzeby własne do działki została doprowadzona energia elektryczna.
Na nieruchomości nie znajdują się budynki ani budowle w rozumieniu prawa budowlanego, należące do właścicieli.
Wnioskujący i Jego współmałżonka jednocześnie są wspólnikami C. Spółka jawna, która zajmuje się projektowaniem i budową linii elektrycznych oraz wznoszeniem budynków mieszkalnych na ograniczoną skalę.
Ze względu na rodzaj prowadzonej działalności C. sp. j. jest podatnikiem podatku VAT.
Nieruchomość, której dotyczy niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie była w żadnym momencie wkładem do spółki lub składnikiem majątkowym wykorzystywanym w prowadzonej działalności.
Wnioskujący w imieniu własnym w 2020 r. występował o interpretację indywidualną w zakresie planowanej transakcji sprzedaży innej nieruchomość będącej jego wyłączną własnością zabudowanej budynkiem wielorodzinnym, która była przedmiotem interpretacji nr 0114-KDIP4-2.4012.421.2020.4.KS pod kątem podatku od towarów i usług oraz 0113-KDIPT2-2.4011.744.2020.8.AKU w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Dodatkowo, Podatnik wraz z współmałżonką występował w 2025 r. z wnioskiem o interpretację podatkową w zakresie nieruchomości niezabudowanej przy (…) w (…) , w zakresie którego otrzymał interpretuję odnoszącą się do podatku VAT 0114-KDIP1-3.4012.306.2025.AMA oraz do podatku dochodowego od osób fizycznych 0114-KDIP3-2.4011.422.2025.4.MT. Do dnia składania niniejszego wniosku nie doszło do sprzedaży nieruchomości, której dotyczyły wnioski o interpretacje wskazane powyżej.
Zdarzenie przyszłe
Wnioskujący wraz z małżonką zamierzają sprzedać opisaną powyżej nieruchomość.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Na moment sprzedaży w zakresie miejscowego planu zagospodarowanie przestrzennego znajduje się jedynie część działki o numerze ewidencyjnym 1 o powierzchni 120 m2 z przeznaczeniem terenu według planu pod drogę publiczną klasy głównej ruchu przyspieszonego.
Wynajem terenu na skład złomu przez B.B., dotyczył terenu obu działek, tj. nr 1 i 2, łącznie z terenem objętym ww. miejscowym planem.
Na moment planowanej sprzedaży jedynie na części działki 1 objętej planem miejscowym znajduje się budowla, tj. - stacja transformatorowa będąca własnością spółki (...). Nieruchomość jest obciążona służebnością przesyłu na rzecz tego podmiotu. Poza wymienioną stacją transformatorową na działkach 1 i 2 nie znajdują się i nie będą się znajdowały jakiekolwiek naniesienia należące do osób trzecich.
Wynajmowany był wyłącznie teren pod baner reklamowy, który znajdował się na terenie działki nr 1 w części nieobjętej miejscowym planem. Teren pod baner nie był wynajmowany jednocześnie z wynajmem nieruchomości pod skład złomu. Okres trwania umowy najmu pod baner reklamowy to: 1 maja 2008 r. do 17 marca 2016 r. Baner nie był wynajmowany na rzecz tego samego nabywcy co wynajem pod skład złomu.
Pytania
1.Czy Wnioskodawca i jego Współmałżonka mogą zostać uznani za podatników podatku VAT ze względu na to, że przyszła transakcja sprzedaży dotyczyłaby nieruchomości gruntowej niezabudowanej, która podlegałaby zwolnieniu przedmiotowemu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług?
2.Czy Podatnicy w związku z planowaną sprzedażą mogą być uznani za wykonujących działalność gospodarczą w świetle art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
3.Czy wobec planowanej transakcji sprzedaży nieruchomości względem podatnika i jego współmałżonka powstanie obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych lub też transakcja może być uznana za przeprowadzoną w ramach działalności gospodarczej?
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedz na pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie podatku od towarów i usług zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.
Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
Podatek dochodowy od osób fizycznych
W zakresie podlegania podatkowi dochodowemu podatnik stoi na stanowisku, że zarówno on jak i współmałżonka nie będą podlegać podatkowi dochodowemu z tytułu zbycia nieruchomości. Swoje stanowisko opierają na tym, że nieruchomość, której dotyczy wniosek o interpretację wchodzi w skład majątku wspólnego, prywatnego od 27 lat to jest od 1999 roku.
Ze względu na to do zbycia nieruchomości nie znajdą zastosowania przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a sprzedaż nieruchomości nie będzie stanowiła przychodu podatników.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:
Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d)innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.
W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Tak więc, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
- odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
- zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
pozarolnicza działalność gospodarcza.
Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy.
Zgodnie z tym przepisem, za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:
a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,
- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ww. ustawy, daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób ciągły.
Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca 2015 r. sygn. I SA/Po 919/14:
„Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.
Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio określone czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując środki wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem działań podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.
Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodu, możliwość odliczenia kosztów jego uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym, jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.
Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości (działki) działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przekracza zwykły zarząd majątkiem prywatnym czego przejawem jest np. nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, uzbrojenie terenu, itp.
Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez Państwa do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem działki o której mowa we wniosku.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że są Państwo właścicielami niezabudowanych działek gruntu nr 1 o powierzchni 0,753 ha i nr 2 o powierzchni 0,0065 ha, które zamierzają Państwo sprzedać. Pozostają Państwo właścicielami nieruchomości od 1999 r. na podstawie umowy przeniesienia własności nieruchomości - umowy sprzedaży nieruchomości i stanowi ona składnik Państwa majątku prywatnego w ramach wspólnoty małżeńskiej. Obecnie nieruchomość nie jest wykorzystywana przez Państwa, nie jest też przedmiotem żadnej umowy. Decyzja o sprzedaży nieruchomości podejmowana jest ze względu na Państwa wiek i potrzebę uporządkowania spraw majątkowych. Obecnie nieruchomość nie jest w żaden sposób wykorzystywana. Przed sprzedażą nieruchomości nie będą podejmowane żadne aktywne działania marketingowe. Nie będą dokonywali Państwo ogłoszenia, nie będą korzystali z usług biura obrotu nieruchomościami. Posiadają Państwo inne nieruchomości, lecz nie mają względem nich planów sprzedaży. Nie udzielili i nie zamierzają Państwo udzielić pełnomocnictwa do działania w ich imieniu w związku z transakcją sprzedaży nieruchomości, a także nie prowadzą działalności związanej z obrotem nieruchomościami. Nie planują Państwo zlecenia sprzedaży agencji pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości. Przed sprzedażą nie podejmowali Państwo działań mających na celu zwiększenie wartości nieruchomości. Nie zawarli ani też nie zamierzają Państwo zawierać umowy przedwstępnej w związku ze sprzedażą nieruchomości.
Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy wobec planowanej transakcji sprzedaży nieruchomości względem podatnika i jego współmałżonka powstanie obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych lub też transakcja może być uznana za przeprowadzoną w ramach działalności gospodarczej?
W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przychodów uzyskanych z planowanej sprzedaży należy rozważyć, czy czynność sprzedaży powyższej nieruchomości zawiera znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.
Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.
Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z przedstawionych we wniosku zdarzeń nie sposób zatem przyjąć, że sprzedaż nieruchomości wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W analizowanej sprawie, czynności podejmowane przez Państwo wskazują, że mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. W konsekwencji, istotą Państwa działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, lecz zwykły zarząd majątkiem. Zatem kwota przychodu uzyskana ze sprzedaży nie będzie stanowiła przychodu ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że skutki podatkowe planowanej sprzedaży należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
Pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
Jak wskazano wyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
W tym miejscu wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236 ze zm.).
Przepis art. 31 § 1 Kodeksu stanowi, że:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.
Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.
W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu cywilnego oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
W związku z powyższym za datę nabycia nieruchomości, należy w Państwa sytuacji przyjąć datę nabycia nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży do majątku wspólnego małżonków, tj. 1999 rok.
Podsumowując, sprzedaż nieruchomości po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, nie będzie stanowić dla Państwa źródeł przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wobec powyższego Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania
Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.


