Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-1.4011.32.2026.2.DK

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe a w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych:

• w zakresie uwzględnienia wydatków poniesionych na wynajem biura obejmujących czynsz za wynajem biura oraz opłaty eksploatacyjne związane z biurem za koszt do obliczenia wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej - jest nieprawidłowe,
• w pozostałym zakresie - jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie pismem z 30 kwietnia 2026 r. (wpływ tego samego dnia).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana w roku 2026 przez Wnioskodawcę forma opodatkowania to podatek liniowy 19%. Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2474 ze zm.). Wnioskodawca tworzy aplikacje webowe i mobilne. Są to wewnętrzne systemy CRM do krytycznej komunikacji (dworce, komisariaty policji, jednostki straży pożarnej). Aplikacje pomagają dyspozytorom wykonywać ich pracę maksymalnie efektywnie, szybko i z minimalnym ryzykiem błędów. Osiąga się to dzięki różnym funkcjom, takim jak: nagrywanie rozmów, odtwarzanie rozmów, rozpoznawanie słów kluczowych w trakcie rozmowy, rozpoznawanie twarzy i obiektów na kamerach wideo, wykonywanie połączeń z innymi dyspozytorami (również grupowych i konferencyjnych), monitorowanie aktywności i efektywności innych dyspozytorów. Wnioskodawca używa (…) do tworzenia i utrzymywania tych aplikacji. Oprócz tego korzysta z wielu bibliotek do różnych specyficznych zadań (np. tworzenie odtwarzacza, odtwarzanie nagrań rozmów). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych, Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich zleceniodawców.

Wnioskodawca zawiera umowy ze zleceniodawcami, na podstawie których realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb zleceniodawcy, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. Wnioskodawca otrzymuje od zleceniodawcy zadanie oraz termin jego wykonania, następnie Wnioskodawca przygotowuje plan działania, realizuje zadanie i przekazuje gotowe rozwiązanie zleceniodawcy. Wnioskodawca tworzy rozwiązania dedykowane, w oparciu o indywidualne wymagania zleceniodawców. Wnioskodawca jako autor aplikacji webowych i mobilnych na mocy umów przenosi na zleceniodawcę autorskie prawa majątkowe. Rozwiązania takie głównie pomagają zwiększyć efektywność i konkurencyjność na rynku klientów oraz wspomagają ich rozwój. Za powyżej opisane działania Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie określone w umowie. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom zleceniodawcy kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonej aplikacji webowej i mobilnej.

Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m in zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne.

Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez niego wytworzony. Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi - każda nowa aplikacja webowa i mobilna wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Omawiane usługi są świadczone przez Wnioskodawcę w Polsce. Wnioskodawca wykonuje powierzone mu zadania jako niezależny i samodzielny wykonawca w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej. Wnioskodawca ma dowolność w wyborze miejsca i czasu świadczenia usług, nie jest ograniczony przez zleceniodawcę w tym zakresie, a także nie jest pod ich kierownictwem oraz przyjmuje na siebie pełną odpowiedzialność za wykonane prace i czynności w celu realizacji zlecenia.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, polegającej na wytwarzaniu aplikacji webowych i mobilnych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:

1.Koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego - zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne do prowadzenia działalności programistycznej w zakresie tworzenia aplikacji webowych i mobilnych. Komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego programisty, natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty

2.Koszt zakupu licencji do programu komputerowego - wydatki ponoszone na nabycie licencji do oprogramowania stanowią koszty niezbędne do prowadzenia działalności programistycznej. Specjalistyczne programy umożliwiają tworzenie, testowanie, optymalizację oraz wdrażanie aplikacji webowych i mobilnych, a także zapewniają dostęp do narzędzi programistycznych wymaganych przez aktualne standardy technologiczne. Bez ponoszenia tych kosztów Wnioskodawca nie miałby możliwości świadczenia usług na odpowiednim poziomie jakości ani realizowania projektów zgodnie z wymaganiami klientów,

3.Koszt usługi księgowej i doradczej - koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej. Koszt poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box (porada prawna, przygotowanie wniosku o interpretację),

4.Koszt dokształcenia zawodowego - wydatki ponoszone na szkolenia, kursy, materiały edukacyjne oraz udział w konferencjach branżowych pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Branża programistyczna charakteryzuje się dynamicznym rozwojem technologii, dlatego stałe podnoszenie kwalifikacji jest konieczne w celu zachowania konkurencyjności na rynku oraz możliwości realizowania nowoczesnych projektów. Zdobywana wiedza przekłada się bezpośrednio na jakość tworzonych aplikacji webowych i mobilnych oraz zakres świadczonych usług,

5.Koszt użytkowania samochodu - koszty związane z leasingiem oraz użytkowaniem samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania. Podkreślić należy, iż koszty te są wprost związane ze świadczeniem usług programistycznych w zakresie tworzenia aplikacji webowych i mobilnych,

6.Koszt wynajęcia biura, w którym Wnioskodawca tworzy aplikacje webowe i mobilne oraz koszt zakupu artykułów biurowych i sprzętu biurowego - Wnioskodawca dba o ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z wynajęciem i wyposażeniem biura. Odpowiednio przygotowane miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć, że wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej,

7.Składki na ubezpieczenia społeczne - niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych w zakresie tworzenia aplikacji webowych i mobilnych. Wnioskodawca nie odlicza składek na ubezpieczenia społeczne od dochodu.

Uzupełnienie

Pismem z 30 kwietnia 2026 r. (data wpływu tego samego dnia) uzupełnił Pan opis sprawy w odpowiedzi na poniższe pytania Organu:

1.Od kiedy prowadzi Pan działalność gospodarczą, o której mowa we wniosku (działalność związana z oprogramowaniem), w ramach której tworzy/rozwija/ulepsza Pan „oprogramowanie”?

Odpowiedź: działalność w wyżej wskazanym zakresie Wnioskodawca prowadzi od 13.09.2024 roku.

2.Kiedy zawarł Pan umowy ze Zleceniodawcami dotyczące tworzenia/rozwoju oprogramowania, o którym mowa we wniosku?

Odpowiedź: umowa ze Zleceniodawcami była zawarta 12.08.2024 roku.

3.W jakim okresie powstawało „Oprogramowanie”, o którym mowa we wniosku?

Odpowiedź: oprogramowania powstaje od momentu zawarcia umowy i powstają nadal.

4.Kiedy osiągnął Pan pierwszy dochód z tytułu wytworzenia/rozwoju/ulepszenia oprogramowania, o którym mowa we wniosku?

Odpowiedź: pierwszy dochód z tytułu wytworzenia/rozwoju/ulepszenia oprogramowania, o którym mowa we wniosku osiągnął Pan we wrześniu 2024 roku.

5.Jakiego okresu (lat) dotyczy Pana wniosek?

Odpowiedź: wniosek dotyczy roku 2026 i lat przyszłych.

6.W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowań”, których dotyczy wniosek?

Odpowiedź: Twórczy charakter działalności przejawia się w tym, że każde tworzone oprogramowanie jest rezultatem indywidualnej, kreacyjnej pracy intelektualnej, prowadzącej do powstania nowych, niepowtarzalnych rozwiązań programistycznych, dostosowanych do specyficznych potrzeb zleceniodawców.

7.Jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania nowego „oprogramowania” lub rozwijania istniejącego, a w szczególności:

a)jakie konkretne działania zmierzające do rozwijania (jakiego „oprogramowania”?) zostały podjęte w celu realizacji projektu, w ramach którego tworzy i rozwija Pan „program komputerowy”?

b)w oparciu o jakie technologie informatyczne zostały wytworzone i rozwinięte przez Pana „oprogramowania”? Czego dotyczyło tworzenie i rozwijanie przez Pana „oprogramowań”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan zastosował?

c)co powoduje, że wytworzone nowe „oprogramowania” lub rozwinięte w znacznym stopniu różnią się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana? Na czym polega oryginalność tego „oprogramowania”?

Odpowiedź: a) realizuje Pan pełny proces tworzenia i rozwijania oprogramowania — od analizy potrzeb, przez projektowanie, implementację, testy, aż po wdrożenie. Realizuje Pan projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb zleceniodawcy, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. Wytwarzane przez Pana aplikacje webowe i mobilne opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.

Konkretne działania obejmują:

1.Analiza potrzeb i projekt architektury systemu - identyfikacja wymagań funkcjonalnych i niefunkcjonalnych, - projektowanie modułów, przepływów danych, logiki biznesowej.

2.Tworzenie nowych funkcjonalności - implementacja modułów takich jak:

• nagrywanie i odtwarzanie rozmów,
• rozpoznawanie słów kluczowych w czasie rzeczywistym,
• rozpoznawanie twarzy i obiektów,
• połączenia grupowe i konferencyjne,
• monitorowanie aktywności dyspozytorów.

3.Rozwój istniejącego oprogramowania - dodawanie nowych funkcji, - optymalizacja wydajności, - przebudowa modułów, - integracja z nowymi systemami klienta.

4.Testowanie i walidacja - testy jednostkowe, integracyjne, manualne, - poprawa błędów, refaktoryzacja kodu.

5.Wdrożenie i utrzymanie - przygotowanie środowisk, - wsparcie przy uruchomieniach produkcyjnych.

b.Technologie wykorzystywane w projektach: (…). Biblioteki specjalistyczne, m.in.: - biblioteki do odtwarzania nagrań, - biblioteki do przetwarzania dźwięku, - biblioteki do obsługi kamer i analizy obrazu, - narzędzia do komunikacji w czasie rzeczywistym (…). Zakres tworzenia i rozwijania oprogramowania obejmuje: projektowanie algorytmów przetwarzania dźwięku i obrazu, tworzenie logiki komunikacji dyspozytorskiej, implementację systemów rozpoznawania słów kluczowych, integrację z systemami monitoringu wideo, tworzenie mechanizmów raportowania i analityki. Nowe koncepcje i rozwiązania niewystępujące wcześniej w praktyce Wnioskodawcy: autorskie algorytmy obsługi połączeń grupowych i konferencyjnych, własne mechanizmy synchronizacji nagrań audio/wideo, moduły analizy aktywności dyspozytorów, integracje z systemami bezpieczeństwa klienta, projektowanie unikalnych interfejsów użytkownika dla służb dyspozytorskich. Każdy projekt wymaga opracowania nowych rozwiązań, ponieważ środowisko klienta, jego sprzęt, procesy i wymagania są odmienne.

c.Oryginalność oprogramowania wynika z: Indywidualnych wymagań klientów - każdy klient ma inne procesy, sprzęt, systemy, procedury bezpieczeństwa. Autorskich rozwiązań programistycznych - własne algorytmy, moduły, logika działania. Tworzenia funkcjonalności, które wcześniej nie istniały - np. systemy rozpoznawania słów kluczowych w czasie rzeczywistym. Integracji z unikalnymi systemami klienta - środowiska dyspozytorskie różnią się w zależności od jednostki (dworce, policja, straż pożarna). Projektowania nowych interfejsów użytkownika - UI/UX dostosowane do specyfiki pracy dyspozytorów. Znaczącego ulepszania istniejących modułów - przebudowa architektury, optymalizacja, dodawanie nowych funkcji.

8.W związku ze wskazaniem we wniosku, że Pan „prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy” proszę wyjaśnić:

a)jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego i rozwijanego „oprogramowania” w poszczególnych latach oraz jakie jest źródło finansowania zaplanowanych prac?

b)jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?

c)na czym polega systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie wykonywanych przez Pana czynności?

d)jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w poszczególnych latach, a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego nowego, ulepszonego i rozwiniętego „oprogramowania”?

Odpowiedź: Na początku każdego projektu określa Pan cel funkcjonalny, jaki ma spełniać nowe lub rozwijane oprogramowanie - np. stworzenie modułu nagrywania rozmów, rozpoznawania słów kluczowych, obsługi połączeń grupowych czy integracji z kamerami. Cele wynikają z wymagań zleceniodawcy. Prace finansuje Pan wyłącznie ze środków własnych z działalności gospodarczej. W kolejnych latach realizuje Pan cele polegające na tworzeniu nowych modułów i rozwijaniu istniejących funkcjonalności. Pracuje Pan samodzielnie, wykorzystując własną wiedzę, sprzęt komputerowy, licencje, biuro i inne zasoby opisane we wniosku. Opracowane rozwiązania obejmują m.in. algorytmy przetwarzania dźwięku, logikę komunikacji dyspozytorskiej, integracje z systemami wideo oraz moduły analityczne. Dokument wskazuje, że prace obejmują zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Systematyczność polega na tym, że każdy projekt realizuje Pan w sposób metodyczny: analiza potrzeb, projekt, implementacja, testy, wdrożenie i rozwój. Jak wskazano we wniosku, działania są prowadzone w sposób metodyczny, tj. określenie celu, ustalenie sposobu dojścia do celu, zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Harmonogramy tworzy Pan dla każdego projektu osobno - obejmują kolejno analizę, projektowanie, implementację, testowanie i wdrożenie. Są one realizowane w zależności od zakresu danego oprogramowania, np. modułu nagrywania rozmów, rozpoznawania słów kluczowych czy obsługi połączeń konferencyjnych. Każdy projekt ma inny harmonogram, ponieważ - jak wskazano - każda nowa aplikacja wymaga indywidualnego podejścia i dotyczy innego środowiska technicznego i biznesowego.

9.Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych „oprogramowań”?

Odpowiedź: przed rozpoczęciem prac nad każdym oprogramowaniem dysponowałem wiedzą i umiejętnościami wynikającymi z Pana doświadczenia w tworzeniu aplikacji webowych i mobilnych. Przed rozpoczęciem projektów posiadał Pan znajomość technologii (…), umiejętność projektowania architektury systemów, tworzenia kodu źródłowego, testowania i wdrażania aplikacji. Dysponował Pan także wiedzą o bibliotekach i narzędziach do obsługi dźwięku, obrazu i komunikacji w czasie rzeczywistym oraz doświadczeniem w integracji systemów używanych przez klientów. Wszystko to stanowiło bazę wiedzy, którą następnie wykorzystywał Pan do tworzenia nowych zastosowań i rozwijania oprogramowania.

10.Przy użyciu jakich „technologii” powstają poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie nowe rozwiązania Pan zastosował, jakie usprawnienia odróżniają tworzone oprogramowania od już istniejących?

Odpowiedź: innowacyjne rozwiązania, które Pan tworzy, powstają głównie w oparciu o technologie (…) oraz zestaw specjalistycznych bibliotek do obsługi dźwięku, obrazu, komunikacji w czasie rzeczywistym i integracji z urządzeniami. Na tej bazie projektuje Pan własną logikę działania systemów, nowe moduły i algorytmy, które są dopasowane do potrzeb konkretnego klienta. Nowe rozwiązania, które Pan stosuje, to m.in. autorskie mechanizmy nagrywania i odtwarzania rozmów, moduły rozpoznawania słów kluczowych w trakcie rozmowy, integracje z kamerami i systemami monitoringu, logika połączeń grupowych i konferencyjnych oraz narzędzia do monitorowania aktywności dyspozytorów. Każdy z tych elementów wymaga zaprojektowania nowej architektury, nowego kodu i nowych sposobów przetwarzania danych. Oprogramowania, które Pan tworzy, różnią się od istniejących tym, że są projektowane od podstaw pod konkretne środowisko techniczne i biznesowe. Nie korzysta Pan z gotowych, uniwersalnych rozwiązań - każdy projekt wymaga innego podejścia, innej logiki działania i innych integracji. Dzięki temu powstają funkcjonalności, których wcześniej nie było ani u klienta, ani w Pana praktyce, a całość ma charakter niepowtarzalny i dostosowany do specyficznych procesów operacyjnych odbiorcy.

11.Czy każdy odrębny stworzony/zmodyfikowany przez Pana program komputerowy jest utworem w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24), który podlega i będzie podlegać ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy?

Odpowiedź: tak, każdy odrębny stworzony/zmodyfikowany przez Pana program komputerowy jest utworem w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24), który podlega i będzie podlegać ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy

12.Czy wyłącznie Panu przysługują majątkowe prawa autorskie do tych programów komputerowych?

Odpowiedź: tak, wyłącznie Panu przysługują majątkowe prawa autorskie do tych programów komputerowych

13.Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „programem komputerowym” zawsze, tj. zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

• zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
• nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
• nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahentów?

Odpowiedź: tak, efekty pana pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahentów.

14.Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż zleceniodawca/kontrahent)?

Odpowiedź: tak, ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż zleceniodawca/kontrahent)

15.W jaki sposób umowy z kontrahentami regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy otrzymuje Pan wynagrodzenie:

• wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta praw do „programu komputerowego” (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);
• także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich i czy ulgą IP Box zamierza Pan objąć również dochód z tego tytułu)?

Odpowiedź: umowy z kontrahentami regulują kwestie wynagrodzenia w ten sposób, że otrzymuje Pan wynagrodzenie zarówno jak za przenoszenie praw do programu komputerowego, tak zarówno i za inne czynności mające charakter typowo organizacyjny. Takimi czynnościami są uczestniczenie na spotkaniach online, pisane dokumentacji i raportów. Także otrzymuje wynagrodzenie za naprawianie błędów w już gotowych programach komputerowych. Wynagrodzenie za te czynności wymienione powyżej nie zamierzam obejmować ulgą IP BOX.

16.Czy sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?

Odpowiedź: tak, sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy

17.Czy faktury, które wystawiał Pan na rzecz Zleceniodawców wyodrębniały wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac na Zleceniodawcę? Jeśli nie, proszę by Pan wskazał dlaczego i w jaki sposób określał Pan wartość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich?

Odpowiedź: nie, faktury wystawiane przez Pana na rzecz Zleceniobiorców nie wyodrębniały wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw autorskich do poszczególnych efektów prac na Zleceniodawcę. Przyczyną tego jest regulowanie metodyki określenia wysokości wynagrodzenia za prawa autorskie w umowie z kontrahentem, która to wprowadza metodykę określenia tej wysokości. Wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich wskazane jest jako wynagrodzenie za usługę tworzenia programowania, gdyż przeniesienie praw autorskich jest nieodłącznym elementem tej usługi, a efektem tej usługi są posiadane przez Zleceniodawcę gotowe programy komputerowe.

18.W jaki sposób poszczególne umowy z kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnych stworzonych przez Pana „oprogramowań”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie konkretnego „oprogramowania” i przeniesienie praw do efektu Pana pracy na zleceniodawcę (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i zleceniodawca)? Co potwierdza przeniesienie tych praw?

Odpowiedź: Umowy, które zawiera Pan ze zleceniodawcami, regulują przeniesienie praw w sposób standardowy dla branży IT: określają, że po wykonaniu konkretnego zadania lub etapu prac przenosi Pan na zleceniodawcę autorskie prawa majątkowe do stworzonego oprogramowania. Przeniesienie następuje co do konkretnego efektu prac, czyli wyodrębnionego modułu, funkcjonalności lub całej aplikacji, którą dostarcza Pan w ramach projektu. Wyodrębnienie oprogramowania odbywa się w praktyce poprzez przekazanie gotowego kodu źródłowego, dokumentacji technicznej, opisów funkcjonalnych lub wersji wdrożeniowej. Po Pana stronie jest stworzenie i dostarczenie rozwiązania, a po stronie zleceniodawcy - jego odbiór, akceptacja i potwierdzenie wykonania prac. Najczęściej odbywa się to poprzez protokół odbioru, akceptację zadania w systemie projektowym albo zatwierdzenie faktury za dany etap. Przeniesienie praw potwierdza sama umowa oraz dokument potwierdzający odbiór prac - w zależności od projektu może to być akceptacja zadania, podpisany protokół, korespondencja mailowa lub inna forma potwierdzająca, że zleceniodawca przyjął efekt mojej pracy i zapłacił za niego wynagrodzenie.

19.Jakich konkretnie kosztów użytkowania samochodu dotyczy Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „itp.”, „i inne”, „takie jak” itp.).

Odpowiedź: koszty użytkowania samochodu, o które chodzi we wniosku, obejmują zamknięty katalog wydatków ponoszonych przez Pana w związku z wykorzystywaniem auta w działalności programistycznej. Są to: - raty leasingowe, - paliwo, - opłaty za serwis i przeglądy, - opłaty za ubezpieczenie pojazdu (OC/AC), - opłaty za myjnię, - opłaty za parking, - opłaty za autostrady.

20.Jakich konkretnie kosztów wynajęcia i wyposażenia biura dotyczy Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „itp.”, „i inne”, „takie jak” itp.).

Odpowiedź: Koszty wynajęcia i wyposażenia biura, o które chodzi we wniosku, obejmują zamknięty katalog wydatków ponoszonych przez Pana w związku z utrzymaniem miejsca pracy wykorzystywanego do tworzenia oprogramowania. Są to: - czynsz za wynajem biura, - opłaty eksploatacyjne związane z biurem,

21.Jakich konkretnie kosztów zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego dotyczy Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „itp.”, „i inne”, „takie jak” itp.).

Odpowiedź: Koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego obejmują: zakup komputera, zakup laptopa, zakup monitora, zakup telefonu do testowania aplikacji, zakup słuchawek, zakup mikrofonu, zakup kamery internetowej, zakup zasilacza awaryjnego UPS, zakup dysku zewnętrznego, zakup routera lub innego urządzenia sieciowego.

22.Jakich konkretnie kosztów dokształcenia zawodowego dotyczy Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „itp.”, „i inne”, „takie jak” itp.).

Odpowiedź: Koszty dokształcenia zawodowego, których dotyczy wniosek, obejmują: zakup kursów programistycznych online, zakup szkoleń specjalistycznych, zakup materiałów szkoleniowych w formie cyfrowej, zakup książek branżowych, opłaty za udział w konferencjach branżowych, opłaty za udział w warsztatach technicznych.

23.Na jakie konkretnie oprogramowanie ponosi Pan koszt zakupu licencji? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „itp.”, „i inne”, „takie jak” itp.).

Odpowiedź: Koszty zakupu licencji na oprogramowanie, których dotyczy mój wniosek, obejmują zamknięty katalog wydatków. Są to: zakup licencji (…)

24.Czy którekolwiek z opisanych wydatków, których dotyczy Pana pytanie nr 3 były lub są ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Pana działań polegających na tworzeniu „oprogramowań”?

Odpowiedź: żadne z wydatków wskazanych w pytaniu nr 3 nie są ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Pana działań polegających na tworzeniu “oprogramowań”. Częściowo te wydatki są związane ze świadczeniem usług wyłącznie o charakterze organizacyjnym, czyli uczestniczenie w spotkaniach oraz pisanie raportów i dokumentacji, oraz usług związanych w bieżącym naprawianiem błędów w już gotowych programach komputerowych. Wszystkie te usługi mają charakter dodatkowy i uboczny w stosunku do usług polegających na tworzeniu oprogramowania.

25.W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z Pana trzeciego pytania do działań polegających na tworzeniu i rozwijaniu przez Pana „oprogramowań”? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego „oprogramowania”? Czy stosuje Pan inne zasady przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus? (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady).

Odpowiedź: Wydatek, żeby został zaliczony do wskaźnika Nexus (pod literą „a”, gdyż o innych literach Wnioskodawca nie pytał we wniosku), musi być: bezpośrednio związany z tworzeniem lub rozwijaniem Oprogramowania (np. sprzęt komputerowy, narzędzia programistyczne, koszty telekomunikacyjne, koszty dojazdów na konsultacje, usługi księgowe związane z ewidencją IP Box); niezbędny do realizacji prac rozwojowych w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT (czyli nie może dotyczyć rutynowych lub okresowych zmian); przypisany do konkretnego prawa IP Box w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej (zgodnie z art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT), gdzie Wnioskodawca wyodrębnia przychody, koszty i dochód dla każdego programu komputerowego. Nie wszystkie koszty są kwalifikowane. Zgodnie z zasadami IP Box: do wskaźnika Nexus zalicza Pan tylko koszty bezpośrednie, które są faktycznie poniesione na działalność B+R związaną z danym prawem własności intelektualnej; nie uwzględnia kosztów pasywnych, takich jak odsetki, opłaty finansowe. Wnioskodawca nie zamierza stosować innych zasad i sposobów przyporządkowania wydatków do wskaźnika Nexus.

26.O jakiej „odpowiedniej metodyce alokacji” mowa jest w pytaniu nr 3? Czy stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Odpowiedź: tak, stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

27.Czy przyjęta „metodyka alokacji” (prawdopodobnie sposób alokacji kosztów - klucz podziału kosztów wskazany w pytaniu nr 3) stosowany jest wyłącznie w przypadku, gdy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych IP i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego kwalifikowanego IP)?

Odpowiedź: tak, przyjęta metodyka alokacji stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych IP i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego kwalifikowanego IP).

28.Czy w odrębnej ewidencji na bieżąco wyodrębnia Pan:

• każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
• przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
• koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?

Odpowiedź: tak, w odrębnej ewidencji na bieżąco wyodrębnia Pan każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?

29.Czy w latach następujących prowadzona przez Pana działalność będzie prowadzona na dotychczasowych zasadach, tj. w sposób, o którym mowa we wniosku.

Odpowiedź: tak, w następujących latach prowadzona przez Pana działalność będzie prowadzona na dotychczasowych zasadach, tj. w sposób, o którym mowa we wniosku.

Pytania

1)Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu aplikacji webowych i mobilnych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ustawy o PIT?

2)Czy odpłatne przeniesienie przez Wnioskodawcę prawa autorskiego do programu komputerowego (aplikacji webowej i mobilnej) stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?

3)Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na:

• koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
• koszt zakupu licencji do programu komputerowego,
• koszt usługi księgowej i doradczej,
• koszt dokształcenia zawodowego,
• koszt użytkowania samochodu,
• koszt wynajęcia biura, w którym wnioskodawca tworzy aplikacje webowe i mobilne oraz
• koszt zakupu artykułów biurowych i sprzętu biurowego,
• składki na ubezpieczenia społeczne,

w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?

4)Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu aplikacji webowych i mobilnych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ustawy o PIT. Odpłatne przeniesienie przez Wnioskodawcę prawa autorskiego do programu komputerowego (aplikacji webowej i mobilnej) stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT. Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na: Koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego, Koszt usługi księgowej i doradczej, Koszt dokształcenia zawodowego, Koszt użytkowania samochodu, Koszt zakupu artykułów biurowych oraz sprzętu biurowego, Składki na ubezpieczenia społeczne, w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Natomiast, art. 5a pkt 6 ustawy o PIT stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Jednakże, na podstawie art. 5b ust. 1 ustawy o PIT, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z uwagi na to, że przepisy dotyczące ulgi IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, Wnioskodawca pragnie przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o PIT i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm., dalej: “Prawo o szkolnictwie”). Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Użycie przez ustawodawcę spójnika „lub” wskazuje, iż w celu uznania działalności podatnika za działalność badawczo-rozwojową wystarczy, aby podatnik prowadził badania naukowe lub alternatywnie, aby prowadził prace rozwojowe. Jednocześnie może prowadzić badania naukowe i prace rozwojowe. W każdej z tych trzech sytuacji spełniona zostanie definicja działalności badawczo-rozwojowej.

W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie, badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie. Z kolei, w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o PIT wskazano, że ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie. Na podstawie art. 4 ust. 2 Prawa o szkolnictwie, badania naukowe są działalnością obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Należy podkreślić, iż zarówno badania naukowe, jak i prace rozwojowe muszą spełniać kryteria „twórczości”, „systematyczności” i „zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”. Wynika to wprost z konstrukcji definicji działalności badawczo-rozwojowej, która to posługuje się ww. kryteriami zarówno wobec badań naukowych, jak i prac rozwojowych. Ze względu na różnice między definicją badań naukowych a pracami rozwojowymi, co do zasady, „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się do prowadzenia badań naukowych, natomiast „wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy odnosi się do tworzenia nowych zastosowań” do prac rozwojowych. Zatem aby odpowiedzieć na pytanie czy działalność Wnioskodawcy spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, konieczne jest odwołanie się do kryteriów: twórczości, systematyczności oraz zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca posłuży się Objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX. Kryterium twórczości Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb klientów, z którymi współpracuje. Wytwarzane przez Wnioskodawcę aplikacje webowe i mobilne opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom zleceniodawcy kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonej aplikacji webowej i mobilnej.

Kryterium systematyczności Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną [działalność] w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo- rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalność w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie ma również wymogu ciągłego lub długotrwałego prowadzenia działalności przez podatnika, by uznać daną działalność za działalność spełniającą kryterium systematyczności, albo też by podatnik musiał planować tego rodzaju działalność na przyszłość. Podobnie, nie ma wymogu, aby podatnik otworzył działalność na przykład na okres trzech miesięcy lub nawet jednego miesiąca lub jednego tygodnia lub jednego dnia w celu przeprowadzenia określonego projektu badawczo-rozwojowego, jeżeli takie działania są uzasadnione charakterem i planowanym rezultatem działalności badawczo-rozwojowej. W każdym z powyższych przypadków zostanie bowiem spełnione kryterium systematyczności działalności prowadzonej przez podatnika. Działania Wnioskodawcy prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Kryterium zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań Kryterium to odnosi się do rezultatów prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej. W konsekwencji, głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Działalność badawczo-rozwojowa to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, w tym badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i umiejętności) oraz prac rozwojowych (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i umiejętności) w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług (również w formie nowych technologii). Istotny jest element celowościowy w postaci zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań, niezależnie od tego czy zastosowania te obejmują wyłącznie jedno przedsiębiorstwo czy też całe państwo, kontynent lub świat. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji.

W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji. Reasumując, podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu aplikacji webowych i mobilnych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ustawy o PIT.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym - ulgi IP Box.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: patent, prawo ochronne na wzór użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, prawo z rejestracji topografii układu scalonego, dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213), autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „Prawo autorskie”).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 Prawa autorskiego, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 Prawa autorskiego, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie zawieranych umów ze zleceniodawcami tworzy aplikacje webowe i mobilne, które stanowią utwory w rozumieniu Prawa autorskiego. Efekty pracy Wnioskodawcy: zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny, nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.

Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Wnioskodawcę autorskie prawo do programu komputerowego (aplikacja webowa i mobilna), jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane prawo własności intelektualnej wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Zatem skorzystanie z ulgi IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) x 1,3 / a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o PIT, podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w okresie, w którym kwalifikowane prawo własności intelektualnej posiada ochronę prawną. Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z preferencyjnej stawki jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Przepisy o uldze IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT, podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ustawy o PIT, w przypadku, gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Odnosząc się do kwestii ustalania wskaźnika Nexus należy wskazać, że istotnym jest, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik Nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

• wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
• kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
• dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Przyjąć więc trzeba, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT.

Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie tworzenia aplikacji webowych i mobilnych to:

• Koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego;
• Koszt usługi księgowej i doradczej;
• Koszt dokształcenia zawodowego;
• Koszt użytkowania samochodu;
• Koszt zakupu artykułów biurowych oraz sprzętu biurowego;
• Składki na ubezpieczenia społeczne.

Ponoszone przez Wnioskodawcę koszty są bezpośrednio i funkcjonalnie związane z wytworzeniem aplikacji webowych i mobilnych, jak i powstaniem praw autorskich przysługujących do nich.

Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Reasumując, należy wskazać, że: na podstawie umowy ze zleceniodawcami, Wnioskodawca tworzy aplikacje webowe i mobilne w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję, o której mowa w ustawie o PIT, aplikacje webowe i mobilne stanowią utwory w rozumieniu Prawa autorskiego i zawsze są odrębnymi autorskimi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie przepisów Prawa autorskiego, wnioskodawca przenosi na zleceniodawcę majątkowe prawa autorskie do aplikacji webowych i mobilnych, wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, zapewniającą wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę obejmuje również przychody, koszty uzyskania przychodów oraz dochód (lub stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a także koszty określone w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.

Wobec powyższego, odpłatne przeniesienie przez Wnioskodawcę prawa autorskiego do programu komputerowego (aplikacji webowej i mobilnej) stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT.

Zatem w przedstawionym stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia: 27 marca 2024 r., 0115-KDIT3.4011.573.2021.18.MJ, 26 kwietnia 2024 r., 0114-KDIP3-2.4011.192.2024.2.MG, 17 czerwca 2024 r., 0113-KDIPT2-3.4011.221.2021.12.IR, 2 lipca 2024 r., 0113-KDIPT2-1.4011.119.2021.12.RK, 9 października 2024 r., 0112-KDSL1-1.4011.444.2024.2.AG, 13 stycznia 2025 r., 0112-KDSL1-1.4011.512.2024.3.DT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

a)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

b)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

c)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),

b)badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana w roku 2026 przez Wnioskodawcę forma opodatkowania to podatek liniowy 19%.

Wnioskodawca tworzy aplikacje webowe i mobilne. Są to wewnętrzne systemy CRM do krytycznej komunikacji (dworce, komisariaty policji, jednostki straży pożarnej). Aplikacje pomagają dyspozytorom wykonywać ich pracę maksymalnie efektywnie, szybko i z minimalnym ryzykiem błędów. Osiąga się to dzięki różnym funkcjom, takim jak: nagrywanie rozmów, odtwarzanie rozmów, rozpoznawanie słów kluczowych w trakcie rozmowy, rozpoznawanie twarzy i obiektów na kamerach wideo, wykonywanie połączeń z innymi dyspozytorami (również grupowych i konferencyjnych), monitorowanie aktywności i efektywności innych dyspozytorów. Wnioskodawca używa (…) jako głównych frameworków do tworzenia i utrzymywania tych aplikacji. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych, Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich zleceniodawców. Wnioskodawca zawiera umowy ze zleceniodawcami, na podstawie których realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb zleceniodawcy, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. Wnioskodawca otrzymuje od zleceniodawcy zadanie oraz termin jego wykonania, następnie Wnioskodawca przygotowuje plan działania, realizuje zadanie i przekazuje gotowe rozwiązanie zleceniodawcy. Wnioskodawca tworzy rozwiązania dedykowane, w oparciu o indywidualne wymagania zleceniodawców. Wnioskodawca jako autor aplikacji webowych i mobilnych na mocy umów przenosi na zleceniodawcę autorskie prawa majątkowe. Rozwiązania takie głównie pomagają zwiększyć efektywność i konkurencyjność na rynku klientów oraz wspomagają ich rozwój. Za powyżej opisane działania Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie określone w umowie. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom zleceniodawcy kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonej aplikacji webowej i mobilnej.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy.

Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. Zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahentów.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania oprogramowania ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

W przedstawionym opisie sprawy stwierdził Pan, że wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.

W uzupełnieniu wskazał Pan, że systematyczność polega na tym, że każdy projekt realizuje Pan w sposób metodyczny: analiza potrzeb, projekt, implementacja, testy, wdrożenie i rozwój Działania są prowadzone w sposób metodyczny, tj. określenie celu, ustalenie sposobu dojścia do celu, zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Harmonogramy tworzy Pan dla każdego projektu osobno - obejmują kolejno analizę, projektowanie, implementację, testowanie i wdrożenie. Są one realizowane w zależności od zakresu danego oprogramowania, np. modułu nagrywania rozmów, rozpoznawania słów kluczowych czy obsługi połączeń konferencyjnych. Każdy projekt ma inny harmonogram, ponieważ - jak wskazano - każda nowa aplikacja wymaga indywidualnego podejścia i dotyczy innego środowiska technicznego i biznesowego.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana oprogramowania jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji - głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że przed rozpoczęciem prac nad każdym oprogramowaniem dysponował Pan wiedzą i umiejętnościami wynikającymi z Pana doświadczenia w tworzeniu aplikacji webowych i mobilnych. Przed rozpoczęciem projektów posiadał Pan znajomość technologii (…), umiejętność projektowania architektury systemów, tworzenia kodu źródłowego, testowania i wdrażania aplikacji. Dysponował Pan także wiedzą o bibliotekach i narzędziach do obsługi dźwięku, obrazu i komunikacji w czasie rzeczywistym oraz doświadczeniem w integracji systemów używanych przez klientów. Wszystko to stanowiło bazę wiedzy, którą następnie wykorzystywał Pan do tworzenia nowych zastosowań i rozwijania oprogramowania.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

• badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
• prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

• nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy - w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

• nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;
• łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;
• kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
• wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

• planowaniu produkcji oraz
• projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług - od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wynika z wniosku, pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy stwierdzić, że podejmowana przez Wnioskodawcę działalność twórcza polegająca na tworzeniu aplikacji webowych i mobilnych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ustawy o PIT.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)patent,

2)prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8)autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:

• w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe programy komputerowe,
• każdy odrębny stworzony/zmodyfikowany przez Pana program komputerowy jest utworem w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24), który podlega i będzie podlegać ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy,
• Pan jako autor aplikacji webowych i mobilnych na mocy umów przenosi na zleceniodawcę autorskie prawa majątkowe. Sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy,
• w odrębnej ewidencji na bieżąco wyodrębnia Pan każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Należy także wskazać, że oprogramowanie - definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu komputerowego (oprogramowanie) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego (oprogramowania) stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za 2026 rok i lata przyszłe o ile okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.

Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.

Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

• dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
• wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

• dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
• wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.

Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.

W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania, można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.

Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

• wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
• kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
• dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej, który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem, ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.

Zatem wydatki, które Pan poniósł lub będzie Pan ponosić na:

• koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
• koszt zakupu licencji do programu komputerowego,
• koszt usługi księgowej i doradczej,
• koszt dokształcenia zawodowego,
• koszt użytkowania samochodu,
• koszt zakupu artykułów biurowych i sprzętu biurowego,
• składki na ubezpieczenia społeczne,

mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu właściwej proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Pana stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Natomiast, w odniesieniu do poniesionych przez Pana wydatków na wynajęcie biura tj. na czynsz za wynajem biura oraz opłaty eksploatacyjne związane z biurem, w którym wnioskodawca tworzy aplikacje webowe i mobilne wskazać ponownie należy, że zgodnie z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Powyższy przepis wskazuje na nieadekwatność kosztów związanych np. z nieruchomością. Koszty takie nie są bowiem bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej co nie zmienia faktu, że pośrednio taka relacja istnieje. Powyższe wyliczenie stanowi katalog otwarty, nieograniczony do wyliczenia w nim zawartego.

Tym samym - wskazane przez Pana wydatki na wynajęcie biura obejmujące czynsz za wynajem biura oraz opłaty eksploatacyjne, nie mogą zostać uznane za koszt bezpośrednio związany z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i uwzględnione przy obliczaniu wskaźnika nexus.

Skoro charakter wydatków wskazuje na brak bezpośredniego związku z wytworzeniem IP, nie mogą stanowić kosztów, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec tego, koszty poniesione na wynajęcie biura obejmujące czynsz za wynajem biura oraz opłaty eksploatacyjne nie mogą stanowić kosztów bezpośrednio związanych z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i nie mogą być uwzględnione przy obliczaniu wskaźnika nexus.

Pana stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 w części dotyczącej:

• wydatków na wynajem biura - jest nieprawidłowe,
• w pozostałym zakresie - jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.