Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.312.2026.1.JG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni wyjechała z Polski do Wielkiej Brytanii 8 grudnia 2006 r., mając 17 lat. Od tego momentu Wielka Brytania stanowiła centrum interesów życiowych Wnioskodawczyni.

W Wielkiej Brytanii Wnioskodawczyni:

•wznowiła i ukończyła edukację na poziomie liceum,

•ukończyła studia wyższe (3-letnie) 12 czerwca 2015 r.,

•ukończyła studia magisterskie (2-letnie) 6 grudnia 2021 r.,

•pozostawała w zatrudnieniu przez cały okres pobytu,

•w okresie od 24 kwietnia 2018 r. do 21 grudnia 2022 r. była zatrudniona u swojego ostatniego pracodawcy w Wielkiej Brytanii,

•wraz z mężem (obywatelem Wielkiej Brytanii) posiadała własny dom w latach 2019-2023. Sprzedaż nieruchomości została sfinalizowana po przeprowadzce do Polski.

W czerwcu 2016 r., kilka dni przed zawarciem związku małżeńskiego, wspólnie z ówczesnym narzeczonym (obecnie mężem) Wnioskodawczyni nabyła mieszkanie w A w celach inwestycyjnych. Mąż Wnioskodawczyni zajmuje się wynajmem nieruchomości w Wielkiej Brytanii, w związku z czym zakup ten stanowił element ich wspólnej działalności inwestycyjnej. W latach 2016–2022 mieszkanie było przeznaczone wyłącznie na wynajem i nie było wykorzystywane przez Wnioskodawczynię i męża na cele mieszkaniowe. W okresach pomiędzy kolejnymi umowami najmu Wnioskodawczyni i mąż okazjonalnie przebywali w mieszkaniu w celu przeprowadzenia prac remontowych i przygotowania nieruchomości do dalszego wynajmu. Dochody z najmu były rozliczane przez męża Wnioskodawczyni w Wielkiej Brytanii, gdzie prowadzi działalność gospodarczą i podlega opodatkowaniu jako landlord. Posiadanie tej nieruchomości nie wpływało na miejsce zamieszkania Wnioskodawczyni dla celów podatkowych, ani nie stanowiło centrum jej interesów życiowych, które w całym tym okresie znajdowało się w Wielkiej Brytanii.

W konsekwencji przez cały okres przebywania za granicą Wnioskodawczyni była wyłącznie rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii i podlegała tam opodatkowaniu od całości swoich dochodów. Na potwierdzenie rezydencji podatkowej w Wielkiej Brytanii, w szczególności w okresie istotnym dla zastosowania ulgi na powrót, Wnioskodawczyni dysponuje następującymi dokumentami:

•zestawienia podatkowe (tax summary) z ostatnich pięciu lat, potwierdzające, że po przeprowadzce do Polski Wnioskodawczyni nie uzyskiwała dochodów podlegających opodatkowaniu w Wielkiej Brytanii,

•dokument P45 obejmujący okres zatrudnienia od 24 kwietnia 2018 r. do 21 grudnia 2022 r.,

•dokumenty P60 za lata podatkowe: 2019/2020, 2020/2021 oraz 2021/2022.

Podczas okazjonalnych wizyt w Polsce Wnioskodawczyni nigdy nie przebywała na jej terytorium dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W grudniu 2022 r. wraz z mężem Wnioskodawczyni podjęła decyzję o trwałej przeprowadzce do Polski i przeniesieniu tu centrum interesów życiowych. Ostatni dzień pracy Wnioskodawczyni u pracodawcy w Wielkiej Brytanii przypadał na 21 grudnia 2022 r.

Od 1 stycznia 2023 r. Wnioskodawczyni prowadzi w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. W latach 2023–2024 działalność była opodatkowana podatkiem liniowym, z zastosowaniem ulgi IP Box. Od 2025 r. działalność opodatkowana jest w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Po przeprowadzce do Polski mieszkanie w A stało się tymczasowym miejscem zamieszkania Wnioskodawczyni i jej męża na czas poszukiwania docelowej nieruchomości. W lipcu 2023 r. nabyli dom w B pod C, który stał się ich stałym miejscem zamieszkania oraz centrum interesów życiowych. Mieszkanie w A zostało sprzedane w 2025 r., a uzyskane środki zostały przeznaczone na renowację zakupionego domu.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni spełnia warunki do zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. ulga na powrót) w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych z pozarolniczej działalności gospodarczej w latach 2024–2027?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnienie przysługuje podatnikom, którzy:

•przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Polski,

•nie mieli miejsca zamieszkania w Polsce przez co najmniej 3 lata przed powrotem,

•posiadają odpowiednie źródła przychodów objęte zwolnieniem,

•spełniają pozostałe warunki określone w ustawie.

W przypadku Wnioskodawczyni:

•w okresie od 2006 r. do końca 2022 r. Wnioskodawczyni posiadała miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii, gdzie znajdowało się jej centrum interesów życiowych,

•była wyłącznie rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii i tam podlegała opodatkowaniu od całości dochodów,

•nie przebywała na terytorium Polski przez okres przekraczający 183 dni w roku podatkowym,

•posiadanie nieruchomości w Polsce miało charakter wyłącznie inwestycyjny i nie wpływało na jej rezydencję podatkową,

•od 2023 r. posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski i podlega tu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu,

•osiąga przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, które mieszczą się w katalogu źródeł objętych zwolnieniem.

Zgodnie z przepisami ustawy podatnik ma możliwość wyboru rozpoczęcia korzystania z ulgi od roku podatkowego następującego po roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Polski. W związku z tym Wnioskodawczyni zamierza skorzystać z ulgi na powrót w latach 2024–2027, tj. przez cztery kolejne lata podatkowe, licząc od roku następującego po roku powrotu do Polski.

Zmiana formy opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej (z podatku liniowego w latach 2023–2024 na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych od 2025 r.) nie wpływa na możliwość zastosowania ulgi, ponieważ przepisy nie uzależniają prawa do zwolnienia od formy opodatkowania, lecz od rodzaju źródła przychodów.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni uważa, że spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania ulgi na powrót w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej w latach 2024–2027.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a)ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3)podatnik:

a)posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)miał miejsce zamieszkania:

-nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

-na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia – w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a) tiret 13 ustawy z dnia 23 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).

Z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót”, spełnione muszą być wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 43 ustawy. Przy czym w świetle przepisów regulujących omawiane zwolnienie znaczenie ma takie przeniesienie miejsca zamieszkania, w wyniku którego podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (zmiana rezydencji podatkowej). Wprost stanowi o tym art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Definicja miejsca zamieszkania zawarta w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje dwa kryteria: pobyt na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym lub posiadanie na terytorium Polski ośrodka interesów życiowych, rozumianego jako centrum interesów osobistych lub centrum interesów gospodarczych. Przepisy te stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska. Zatem w świetle przepisów prawa podatkowego miejsce zamieszkania nie jest tożsame z miejscem zameldowania.

Z analizy sprawy wynika, że do Polski wróciła Pani na początku 2023 r. i w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest Pani polskim rezydentem podatkowym, tj. podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został więc spełniony.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że w okresie 3 lat kalendarzowych poprzedzających rok 2023, w którym przeprowadziła się Pani na stałe do Polski, nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski, bowiem w tym okresie mieszkała Pani w Wielkiej Brytanii, a Polskę odwiedzała okazjonalnie; podczas wizyt w Polsce pobyt nigdy nie przekraczał 183 dni w roku podatkowym. Tak więc zrealizowała Pani także wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy.

Spełnia Pani również wymóg z art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy.

Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest – stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy – posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Posiada Pani dowody dokumentujące, że Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych przed przyjazdem do Polski znajdowało się poza Polską (w Wielkiej Brytanii), spełniła Pani zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto posiadanie w Polsce nieruchomości (mieszkania) w okresie od 2016 do 2022 r., które zostało nabyte w celach inwestycyjnych, nie wyklucza Pani z prawa do ulgi podatkowej dla osób powracających do Polski. Posiadanie w Polsce nieruchomości w okresie pobytu za granicą nie oznacza, że Pani miejscem zamieszkania była w tym okresie Polska oraz nie oznacza zmiany rezydencji podatkowej i przeniesienia jej do Polski. Istotne jest posiadanie certyfikatu rezydencji podatkowej lub innego dowodu potwierdzającego poprzednie miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii.

Podsumowując, przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym przeniosła Pani to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.