Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.365.2026.2.JM
Ulga na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 PDOF, przysługuje podatnikowi, który przeniósł miejsce zamieszkania do RP po 31 grudnia 2021 r., pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek dotyczących rezydencji, dokumentacji oraz niekorzystania wcześniej z ulgi; jej stosowanie odbywa się w czterech kolejnych latach podatkowych od tego przeniesienia.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wnioskuowydanieinterpretacjiindywidualnej
18 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan - na wezwanie - pismem z 21 kwietnia 2026 r. (data wpływu 21 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanufaktycznego
Posiada Pan obywatelstwo polskie.
W dniu 1 kwietnia 2017 r. wyjechał Pan do Holandii w celu podjęcia stałego zatrudnienia oraz zmiany miejsca zamieszkania. W okresie pobytu w Holandii wykonywał Pan pracę na podstawie umowy o pracę oraz prowadził działalność gospodarczą zarejestrowaną w Holandii.
W okresie:
- od 1 kwietnia 2017 r. do 31 maja 2018 r. był Pan zatrudniony w A. C.V. (Holandia),
- od 4 czerwca 2018 r. do 30 kwietnia 2022 r. był Pan zatrudniony w B. B.V. (Holandia),
- od 9 maja 2022 r. do 23 lipca 2023 r. prowadził Pan działalność gospodarczą zarejestrowaną w Holandii, profil działalności (…),
- od 1 czerwca 2022 r. do 31 maja 2025 r. był Pan zatrudniony w C. B.V. (Holandia).
W okresie pobytu w Holandii Pan:
- wykonywał pracę na podstawie holenderskiej umowy o pracę,
- wykonywał pracę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
- z tytułu zatrudnienia osiągał dochody wyłącznie w Holandii,
- posiadał miejsce zamieszkania w Holandii,
- podlegał holenderskiemu systemowi podatkowemu
Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w tym okresie w Holandii.
W okresie pobytu w Holandii nie był Pan zatrudniony w Polsce oraz nie prowadził Pan działalności gospodarczej w Polsce. Jedynym powiązaniem majątkowym z Polską w tym okresie było posiadanie mieszkania, które było przedmiotem najmu. Należy podkreślić, że nie zajmował się Pan obsługą tego najmu osobiście - początkowo zarządzała nim Pana siostra, a następnie profesjonalna firma zewnętrzna. Kontakty z Polską ograniczały się wyłącznie do wizyt prywatnych oraz utrzymywania relacji rodzinnych z rodzicami i dalszymi krewnymi mieszkającymi w Polsce. Pobyt w Polsce w żadnym roku podatkowym nie przekroczył 183 dni.
Powrócił Pan na stałe do Polski w dniu 20 marca 2025 r. w celu:
- przeniesienia centrum interesów życiowych i zawodowych,
- podjęcia pracy w Polsce,
- stałego osiedlenia się.
Po powrocie do Polski założył Pan działalność gospodarczą w dniu 10 kwietnia 2025 r. w zakresie: PKD: 62.20.B Pozostała działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki oraz zarządzaniem urządzeniami informatycznymi.
Po powrocie do Polski, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zarejestrowanej w Polsce, świadczył Pan zdalnie usługi na rzecz holenderskiego kontrahenta (C) od dnia 1 czerwca 2025 r. do 31 lipca 2025 r. Od dnia 1 sierpnia 2025 r. nie utrzymuje Pan żadnych stosunków gospodarczych ani osobistych z Holandią.
Skorzystał Pan z tzw. ulgi na powrót od 2026 r. i planuje kontynuować jej stosowanie przez cztery kolejne lata podatkowe, tj. 2026-2029. Przewiduje Pan, że w latach korzystania z ulgi Pana przychody przekroczą kwotę 85.528 zł rocznie. Nie korzystał Pan wcześniej z ulgi na powrót ani w całości, ani w części.
Zwrócił się Pan do holenderskiego organu o wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej jak również dysponuje dokumentami potwierdzającymi pobyt i pracę w Holandii, w szczególności:
- umowami o pracę,
- miesięcznymi rozliczeniami wynagrodzeń,
- rocznymi informacjami o dochodach,
- umową kupna/sprzedaży mieszkania będącego ośrodkiem życia w Holandii.
Uzupełnienie opisusprawy
Przed wyjazdem do Holandii mieszkał Pan na stałe w Polsce. Miał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres pobytu zagranicą. W latach 2022-2024 miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Holandii, zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju. Holandia traktowała Pana jako rezydenta podatkowego. W okresie od początku roku 2025 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (powrócił Pan do Polski) miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Holandii, zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju, w tym okresie Holandia traktowała Pana jako rezydenta podatkowego.
W latach 2022-2024 oraz w okresie od początku roku 2025 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (powrócił Pan do Polski) z Polską wiązała Pana jedynie najbliższa rodzina (tj. rodzice oraz rodzeństwo). Natomiast w Holandii Pana powiązania osobiste obejmowały najbliższych przyjaciół, znajomych oraz sąsiadów.
W latach 2022-2024 oraz w okresie od początku roku 2025 do dnia poprzedzającego dzień w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (powrócił Pan do Polski) w Holandii prowadził Pan aktywność społeczną, kulturalną, obywatelską. W szczególności należał Pan do klubu sportowego, motocyklowego, głosował Pan w lokalnych wyborach.
W latach 2022-2024 oraz w okresie od początku roku 2025 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (powrócił Pan do Polski) zazwyczaj przebywał Pan w Holandii.
Od momentu wyjazdu do Holandii nie składał Pan zeznania podatkowego w Polsce, wskazując, że ma Pan miejsce zamieszkania w Polsce. Dla potrzeb rozliczeń podatkowych w Holandii nie wskazywał Pan, że jest Pan polskim rezydentem podatkowym.
Od momentu powrotu do Polski w 2025 r. centrum Pana interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
W okresie od 20 marca 2025 r. do 31 maja 2025 r. wykonywał Pan pracę na rzecz C. B.V. zdalnie z terytorium Polski oraz przebywał Pan na urlopie.
Dochody uzyskiwane przez Pana na terytorium Polski z prowadzonej działalności gospodarczej są opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Pytanie
Czy w przedstawionym zdarzeniu spełnia Pan warunki do skorzystania z tzw. ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od roku 2026?
Pana stanowiskowsprawie
Pana zdaniem, spełnia Pan warunki do skorzystania z ulgi na powrót określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności:
- przeniósł Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., tj. w dniu 20 marca 2025 r.,
- w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok powrotu, tj. w latach 2022-2024, nie posiadał Pan miejsca zamieszkania w Polsce,
- w okresie od początku roku 2025 do dnia poprzedzającego powrót do Polski również nie posiadał Pan miejsca zamieszkania w Polsce,
- posiada Pan obywatelstwo polskie,
- w okresie wymaganym przez przepisy posiadał Pan miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej - w Holandii.
- posiada Pan dokumenty potwierdzające Pana miejsce zamieszkania i zatrudnienie w Holandii,
- nie korzystał Pan wcześniej z ulgi na powrót.
W związku z powyższym, Pana zdaniem, spełnia Pan wszystkie warunki przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ma Pan prawo do skorzystania z ulgi na powrót w latach 2026-2029, do wysokości limitu 85.528 zł rocznie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacjiindywidualnej
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte:
a)ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b)z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c)z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d)z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1)w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2)podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b)okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3)podatnik:
a)posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b)miał miejsce zamieszkania:
- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4)posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5)nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85.528 zł.
Ponadto, z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.
Osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W świetle art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Z opisu sprawy wynika, że przed wyjazdem do Holandii mieszkał Pan na stałe w Polsce. W dniu 1 kwietnia 2017 r. wyjechał Pan do Holandii celem podjęcia stałego zatrudnienia oraz zmiany miejsca zamieszkania. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w Holandii. W latach 2022-2024 oraz w okresie od początku roku 2025 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (powrócił Pan do Polski) z Polską wiązała Pana jedynie najbliższa rodzina (tj. rodzice oraz rodzeństwo). W okresie pobytu w Holandii nie był Pan zatrudniony w Polsce oraz nie prowadził Pan działalności gospodarczej w Polsce. Jedynym powiązaniem majątkowym z Polską w tym okresie było posiadanie mieszkania, które było przedmiotem najmu.
W Holandii Pana powiązania osobiste obejmowały najbliższych przyjaciół, znajomych oraz sąsiadów. W latach 2022-2024 oraz w okresie od początku roku 2025 do dnia poprzedzającego dzień w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (powrócił Pan do Polski) w Holandii prowadził Pan aktywność społeczną, kulturalną, obywatelską. W szczególności należał Pan do klubu sportowego, motocyklowego, głosował Pan w lokalnych wyborach. W Holandii wykonywał Pan pracę oraz prowadził Pan działalność gospodarczą, podlegał Pan holenderskiemu systemowi podatkowemu. Pobyt w Polsce w żadnym roku nie przekroczył 183 dni.
20 marca 2025 r. przeniósł się Pan do Polski w celu stałego osiedlenia się, tj. przeniósł Pan swoje centrum interesów życiowych i zawodowych. Po powrocie do Polski założył Pan działalność gospodarczą oraz świadczył Pan zdalnie usługi na rzecz holenderskiego kontrahenta. Od dnia 1 sierpnia 2025 r. nie utrzymuje Pan żadnych stosunków gospodarczych ani osobistych z Holandią.
W związku z powyższym, od momentu przyjazdu do Polski 20 marca 2025 r. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
Miał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres pobytu zagranicą. W latach 2022-2024 miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Holandii, zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju. Holandia traktowała Pana jako rezydenta podatkowego. W okresie od początku roku 2025 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (powrócił Pan do Polski) miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Holandii, zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju, w tym okresie Holandia traktowała Pana jako rezydenta podatkowego. Posiada Pan obywatelstwo Polskie.
Zatem, zrealizował Pan także wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ww. ustawy. Spełnił Pan również warunek określony w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. b) ww. ustawy. Co równie istotne, spełnił Pan również wymóg z art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy.
Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:
Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie mniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
Z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia wynika, że nie posiada Pan certyfikatu rezydencji. Zwrócił się Pan do holenderskiego organu o wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej jak również dysponuje dokumentami potwierdzającymi pobyt i pracę w Holandii, w szczególności: umowami o pracę, miesięcznymi rozliczeniami wynagrodzeń, rocznymi informacjami o dochodach, umową kupna/sprzedaży mieszkania będącego ośrodkiem życia w Holandii.
Spełnił Pan zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Pana „inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające do zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest sam przepis prawa.
Ponadto, nie korzystał Pan wcześniej z ulgi na powrót ani w całości, ani w części. Skorzystał Pan z ulgi na powrót od 2026 r. i planuje Pan jej kontynuowanie przez cztery kolejne lata podatkowe, tj. 2026-2029. Uzyskuje Pan przychody z prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Wobec powyższego, w przedstawionym stanie faktycznym spełnia Pan warunki do zastosowania „ulgi na powrót”. Przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych do wysokości limitu 85.528 zł rocznie zostały objęte zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z zastrzeżenia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ulgę na powrót można zastosować w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego.
Zatem, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na powrót przysługuje Panu od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, czyli w Pana przypadku od 2025 r. lub od początku roku następnego, czyli od 2026 r. w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych. Tym samym, ulga Panu przysługuje za lata 2025-2028 lub 2026-2029.
W związku z powyższym - zgodnie z zapytaniem - może Pan zastosować ulgę na powrót do przychodów uzyskanych z prowadzonej działalności gospodarczej za lata 2026 - 2029.
Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja ozakresierozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionych stanie faktycznym.
Pouczenie ofunkcjiochronnejinterpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie oprawiedowniesieniaskarginainterpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawnadlawydaniainterpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
