Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.235.2026.2.MM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – na wezwanie tutejszego organu - pismem z 22 kwietnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani wdową od 2017 r. i nie pozostaje w żadnym związku formalnym, ani nieformalnym.

Prowadzi Pani wspólne gospodarstwo domowe z dorosłą córką urodzoną w 2004 r., która posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności (...).

Pani córka jest osobą niepełnosprawną zgodnie z orzeczeniem od 15 września 2020 r. do 30 listopada 2027 r.

Pani córka w 2025 r. uzyskała zasiłek pielęgnacyjny (opiekuńczy) oraz rentę rodzinną. Ponadto uzyskała przychody objęte ulgą dla młodych w kwocie 27.122,80 zł.

Pani córka nie pozostaje w związku małżeńskim i nie była umieszczona - na podstawie orzeczenia sądu - w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie. W całym okresie objętym wnioskiem jej miejsce zamieszkania było takie samo jak Pani miejsce zamieszkania.

W 2025 r. wykonywała Pani (jak i wykonuje obecnie) wobec córki obowiązek alimentacyjny, polegający w szczególności na zapewnianiu jej środków utrzymania oraz osobistych staraniach o jej opiekę i funkcjonowanie w codziennym życiu.

W 2025 r. wobec Pani córki nie miały zastosowania przepisy dotyczące opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej podatkiem liniowym, przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem najmu prywatnego), ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Pani również posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności (...), które datowane jest od 9 kwietnia 2021 r. i zostało wydane na stałe.

W 2025 r. poniosła Pani koszty związane z lekarstwami, część z nich była przepisana przez lekarza specjalistę, część przez lekarza rodzinnego. Nie wszystkie lekarstwa widnieją na wypisanych przez lekarzy receptach, natomiast są one wskazane w dokumentacji medycznej - przykładowo - zalecenia po wizycie. Leki nie zostały sfinansowane, ani zwrócone ze środków publicznych. Wydatki nie są przez Panią zaliczone do kosztów uzyskania przychodów ani nie zostały odliczone w inny sposób. Do wszystkich leków posiada Pani imienne faktury potwierdzające nabycie.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Orzeczenie o niepełnosprawności Pani córki zostało wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności.

Zasiłek pielęgnacyjny dla Pani córki został przyznany decyzją Wójta Gminy z dnia 13 grudnia 2024 r. która obejmuje okres od 1 listopada 2024 r. do 30 listopada 2027 r.

Środki przyznane Pani córce z zasiłku pielęgnacyjnego nie wystarczyłyby na pokrycie niezbędnych w jej sytuacji potrzeb życiowych i zdrowotnych, córka nie byłaby w stanie utrzymać się samodzielnie za te środki.

W 2025 r. Pani córka uczyła się w szkole, o której mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie.

W 2025 r. w stosunku do Pani nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń. Nie miały zastosowania również przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Orzeczenie o Pani niepełnosprawności zostało wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności.

Leki przez Panią zakupione w 2025 r. stanowią leki, o których mowa w ustawie Prawo farmaceutyczne.

Faktury dokumentujące nabycie leków zawierają Pani dane jako kupującego, jak również dane sprzedającego, przedmiot oraz kwotę zapłaty. W poszczególnych miesiącach 2025 r. poniosła Pani wydatki na zakup leków zalecanych przez lekarza w kwocie przekraczającej 100 zł.

Wydatki na leki nie zostały i nie zostanę sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Nie zostały/nie zostaną one zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Pytania

1.Czy może Pani zastosować preferencję w rozliczeniach PIT za 2025 r. dla rodzica samotnie wychowującego dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli dziecko jest pełnoletnie i uzyskuje zasiłek pielęgnacyjny, jednocześnie dziecko uczy się i zarabia, a jego roczne zarobki przekraczają dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie o rencie socjalnej?

2.Czy - jako rodzic pełnoletniego dziecka, które uzyskuje zasiłek pielęgnacyjny i jednocześnie uczy się oraz zarabia kwotę przekraczają dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie o rencie socjalnej – może Pani zastosować ulgę na niepełnosprawną córkę w rozliczeniu za 2025 r. zgodnie z art. 27f ust. 6 w zw. z art. 27f ust. 1-5 w zw. z art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

3.Czy może Pani odliczyć w 2025 r. wydatki na zakup leków przepisanych przez lekarza specjalistę w ramach ulgi rehabilitacyjnej, zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Przedstawiając swoje stanowisko w zakresie pytania nr 1 wskazuje Pani, że zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o PIT, od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)małoletnie,

2)pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)pełnoletnie do ukończenia 25 roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

–podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

W myśl art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku o którym mowa w ust. 4c podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Prawo do preferencyjnego opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko przysługuje wyłącznie rodzicowi lub opiekunowi prawnemu, który faktycznie samotnie wychowuje dziecko oraz posiada odpowiedni status cywilnoprawny, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o PIT.

Warunkiem skorzystania z tej preferencji jest również to, aby ani podatnik, ani dziecko nie stosowali przepisów dotyczących opodatkowania podatkiem liniowym (art. 30c ustawy o PIT), przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy), ani nie podlegali opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym oraz ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, co wynika z art. 6 ust. 8 ustawy o PIT.

Wobec powyższego, w Pani opinii, z preferencyjnego opodatkowania może skorzystać osoba samotnie wychowująca dziecko bez względu na jego wiek, jeżeli dziecko - zgodnie z odrębnymi przepisami - otrzymuje zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, o czym stanowi art. 6 ust. 4c pkt 2 ustawy o PIT.

W opisanym stanie faktycznym Pani córka ukończyła 21 lat, nadal studiuje, posiada orzeczenie o niepełnosprawności i pobiera zasiłek pielęgnacyjny oraz rentę rodzinną. Oznacza to, że Pani córka mieści się co najmniej w dwóch kategoriach dzieci z art. 6 ust. 4c: jako dziecko pełnoletnie do 25 roku życia uczące się oraz jako dziecko otrzymujące zasiłek pielęgnacyjny. Tym samym spełnione są kryteria dotyczące dziecka uprawniające Panią do preferencyjnego rozliczenia na zasadach art. 6 ust. 4c-4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ spełnia Pani kryteria osoby samotnie wychowującej dziecko.

Ponieważ ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zdefiniował pojęcia: „wychowywać”, przy jego interpretacji należy odwołać się do znaczenia słownikowego.

W ujęciu językowym „wychowywać” oznacza zapewniać dziecku warunki bytowe oraz prowadzić je do pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega zatem na stałej trosce o zaspokojenie potrzeb materialnych dziecka, a także o jego rozwój emocjonalny. Obejmuje również kształtowanie osobowości poprzez rozwijanie samodzielności i poczucia obowiązku, wspieranie rozwoju intelektualnego i praktycznych umiejętności, a także formowanie systemu wartości, światopoglądu oraz postaw emocjonalnych.

Ustawa wskazuje ograniczenia w zakresie zastosowania preferencji, a jedno z nich jest wskazane w art 6 ust. 4e ustawy o PIT - w momencie, gdy dziecko uzyska w roku podatkowym dochody (z wyjątkiem renty rodzinnej) - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej w danym roku podatkowym - rodzic nie może skorzystać z preferencji rozliczeń dla samotnych rodziców. Względem rozliczenia za 2025 r. będzie to kwota 22.546,92 zł. Jednak to ograniczenie znajduje zastosowanie tylko do kategorii dzieci z art. 6 ust. 4c pkt 3 ustawy o PIT tj. dzieci pełnoletnich do ukończenia 25 roku życia, uczących się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie.

Pani córkę natomiast kwalifikuje fakt otrzymywania zasiłku pielęgnacyjnego, ponieważ w takiej sytuacji nie ma kryterium przychodu/dochodu (art. 6 ust. 4c ustawy o PIT).

Konkludując - stoi Pani na stanowisku, że przysługuje Pani możliwość zastosowania preferencji w rozliczeniach PIT za 2025 r. dla rodzica samotnie wychowującego dziecko zgodnie z art. 6 ust. 4c pkt 2 ustawy o PIT.

Odnosząc się do pytania nr 2 wskazuje Pani, że zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma prawo odliczyć od podatku tzw. ulgę prorodzinną na dziecko, jeżeli w roku podatkowym wykonywał władzę rodzicielską, pełnił funkcję opiekuna prawnego albo sprawował opiekę jako rodzina zastępcza.

Na podstawie art. 27f ust. 2 ustawy o PIT odliczenie przysługuje za każdy miesiąc sprawowania opieki nad dzieckiem, przy czym jego wysokość zależy od liczby dzieci. W przypadku jednego dziecka stosuje się także limit dochodów określony w tym przepisie. Definicję dochodów uwzględnianych przy tym limicie określa art. 27f ust. 2a ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 27f ust. 2c ustawy o PIT ulga nie przysługuje od miesiąca, w którym dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie lub zawarło związek małżeński.

Natomiast od 2023 r. art. 27f ust. 2e ustawy o PIT przewiduje, że limit dochodów nie ma zastosowania w przypadku jednego dziecka posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności lub prawo do renty socjalnej.

Na podstawie art. 27f ust. 6 ustawy o PIT przepisy dotyczące ulgi prorodzinnej stosuje się odpowiednio również do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3 ustawy o PIT, jeżeli wykonują wobec nich obowiązek alimentacyjny.

Warunki dotyczące obowiązku alimentacyjnego wynikają z Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w szczególności z art. 128, art. 133 oraz art. 135, które określają, że obowiązek ten polega na dostarczaniu środków utrzymania i wychowania osobie uprawnionej, w zależności od jej potrzeb oraz możliwości zobowiązanego.

W przedstawionej sytuacji jest Pani rodzicem córki posiadającej orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, która otrzymuje rentę rodzinną oraz zasiłek pielęgnacyjny. Sprawuje Pani nad córką stałą opiekę i wykonuje wobec niej obowiązek alimentacyjny. Jednocześnie wobec Pani nie mają zastosowania przepisy wskazane w art. 6 ust. 8 ustawy o PIT (m.in. art. 30c ustawy o PIT, przepisy o ryczałcie czy podatku tonażowym).

Reasumując - spełnione są przesłanki wynikające z ustawy o PIT, co oznacza, że ma Pani prawo zastosować ulgę na niepełnosprawną córkę w rozliczeniu za 2025 r. zgodnie z art. 27f ust. 6 w zw. z art. 27f ust. 1-5 w zw. z art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3 ustawy o PIT.

W zakresie pytania nr 3 wskazuje Pani, że zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik ma prawo odliczyć od dochodu wydatki na cele rehabilitacyjne, w tym wydatki na leki, poniesione przez osobę niepełnosprawną lub podatnika utrzymującego osobę niepełnosprawną.

W Pani ocenie zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o PIT wydatki na leki mogą być odliczone w części przekraczającej kwotę 100 zł miesięcznie, pod warunkiem że lekarz specjalista stwierdzi konieczność ich stosowania. Jednocześnie - jak wynika z art. 26 ust. 7b ustawy o PIT - odliczeniu podlegają wyłącznie wydatki, które nie zostały sfinansowane ani zwrócone ze środków publicznych.

Warunkiem skorzystania z ulgi jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek, odpowiedniego orzeczenia o niepełnosprawności lub decyzji o przyznaniu renty, o czym stanowi art. 26 ust. 7d ustawy o PIT, a pojęcie poszczególnych grup inwalidztwa wyjaśnia art. 26 ust. 7f tej ustawy.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o PIT wysokość wydatków powinna być ustalona dokumentem potwierdzającym ich poniesienie, natomiast zgodnie z art. 26 ust. 13a ustawy o PIT wydatki te nie mogą być jednocześnie zaliczone do kosztów uzyskania przychodów ani odliczone w inny sposób.

Możliwość odliczenia wydatków na leki, w Pani opinii, nie jest uzależniona od tego, czy są one związane bezpośrednio ze schorzeniem stanowiącym przyczynę niepełnosprawności, o ile lekarz specjalista stwierdzi konieczność ich stosowania.

W związku z powyższym stoi Pani na stanowisku, że odliczeniu w ramach ulgi podlegają wyłącznie wydatki na leki przepisane przez lekarza specjalistę, których stosowanie zostało odpowiednio udokumentowane - w szczególności receptą, a w przypadku leków dostępnych bez recepty również dokumentacją medyczną zawierającą zalecenie ich stosowania.

Natomiast wydatki na leki, których stosowanie nie zostało zalecone przez lekarza specjalistę, nie mogą zostać uwzględnione w ramach ulgi.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na mocy art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 , będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)małoletnie,

2)pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

–podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d tej ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Art. 6 ust. 4e ww. ustawy stanowi, że:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2)przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

- w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615 ), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

W myśl art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576 ).

Natomiast wedle art. 6 ust. 8 tej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)stosuje przepisy:

a)art. 30c lub

b)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia dodokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać", należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać" w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.

Z ww. przepisów wynika również, że podatnikowi przysługuje prawo do rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującą dziecko m.in. w sytuacji gdywychowuje dzieci pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną.

W przypadku niepełnosprawnych pełnoletnich dzieci – w przeciwieństwie do dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 3 omawianej ustawy, tj. dzieci pełnoletnich do ukończenia 25 roku życia, uczących się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie - ustawodawca nie ustanowił jednak progu dochodów, po przekroczeniu którego następuje utrata prawa do omawianej preferencji podatkowej.

Jednocześnie podkreślić należy, że ww. preferencja podatkowa ma zastosowanie w sytuacji, gdy ani do rodzica, ani do dziecka nie mają zastosowania przepisy wymienione w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z opisu zdarzenia jest Pani wdową od 2017 r. i nie pozostaje w żadnym związku formalnym, ani nieformalnym. Prowadzi Pani wspólne gospodarstwo domowe z dorosłą córką urodzoną w 2004 r., która posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności (...). W całym okresie objętym wnioskiem jej miejsce zamieszkania było takie samo jak Pani miejsce zamieszkania. Pani córka jest osobą niepełnosprawną zgodnie z orzeczeniem od 15 września 2020 r. do 30 listopada 2027 r. Pani córka w 2025 r. uzyskała zasiłek pielęgnacyjny (opiekuńczy) oraz rentę rodzinną. Zasiłek pielęgnacyjny dla Pani córki został przyznany decyzją Wójta Gminy z dnia 13 grudnia 2024 r., która obejmuje okres od 1 listopada 2024 r. do 30 listopada 2027 r.

W 2025 r. w stosunku do Pani oraz Pani córki nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń. Nie miały zastosowania również przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że jest Pani osobą wymienioną w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i samotnie wychowuje Pani niepełnosprawne dziecko, o którym mowa w pkt 2 tego przepisu. W opisanym zdarzeniu do Pani i niepełnosprawnej córki nie mają zastosowania przepisy wymienione w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego przysługuje Pani prawo do rozliczenia dochodów uzyskanych w 2025 r. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

Odnosząc się natomiast do możliwości skorzystania przez Panią z odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej wskazać należy, że zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27 , podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1)wykonywał władzę rodzicielską;

2)pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3)sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Na mocy art. 27f ust. 2 omawianej ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1)jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a)pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b)niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g , do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2)dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3)trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:

a)92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b)166,67 zł na trzecie dziecko,

c)225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Wedle art. 27f ust. 2a ww. ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27 , art. 30b i art. 30c , pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.

Stosownie do art. 27f ust. 2e tej ustawy:

Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka, którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d.

Z art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1)na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

2)wstąpiło w związek małżeński.

Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 , podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)odpis aktu urodzenia dziecka;

2)zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3)odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4)zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Art. 27f ust. 6 tej ustawy stanowi, że:

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3 , z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e i 8 , w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Z art. 27f ust. 6 i art. 6 ust. 4c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika zatem, że prawo do dokonania odliczenia w ramach ulgi prorodzinnej, przysługuje m.in. podatnikom utrzymującym pełnoletnie niepełnosprawne dziecko, otrzymujące zasiłek pielęgnacyjny, w związku z wykonywaniem ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego.

Obowiązek alimentacyjny zdefiniowany został w art. 128 ustawy z dnia z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 236). Zgodnie z tym przepisem:

Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo.

W myśl art. 129 § 1 ww. Kodeksu:

Obowiązek alimentacyjny obciąża zstępnych przed wstępnymi, a wstępnych przed rodzeństwem; jeżeli jest kilku zstępnych lub wstępnych - obciąża bliższych stopniem przed dalszymi.

Z art. 133 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że:

Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Jak stanowi art. 135 § 1 ww. Kodeksu:

Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Przy czym stosownie do treści art. 135 § 2 ww. Kodeksu:

Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

Z przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika zatem, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zakres obowiązku alimentacyjnego rodziców wobec dzieci zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Dostarczanie środków utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, opału, niezbędnych przedmiotów umożliwiających przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków, itp. Dostarczanie środków wychowania obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury, itp.

Analiza treści art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje natomiast, że ulga prorodzinna na dorosłe dziecko (w tym dziecko niepełnosprawne otrzymujące zasiłek pielęgnacyjny, o którym mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 ww. ustawy) przysługuje rodzicowi, na utrzymaniu którego pozostaje to dziecko i który względem tego dziecka wykonuje ciążący na nim obowiązek alimentacyjny.

Z opisu zdarzenia wynika, że Pani niepełnosprawna córka w 2025 r. uzyskała zasiłek pielęgnacyjny (opiekuńczy) oraz rentę rodzinną. Ponadto uzyskała przychody objęte ulgą dla młodych w kwocie 27.122,80 zł. W 2025 r. wykonywała Pani (jak i wykonuje obecnie) wobec córki obowiązek alimentacyjny, polegający w szczególności na zapewnianiu jej środków utrzymania oraz osobistych staraniach o jej opiekę i funkcjonowanie w codziennym życiu.

Zatem w sytuacji gdy w 2025 r. utrzymywała Pani niepełnosprawną dorosłą córkę i wykonywała Pani względem córki ciążący na Pani obowiązek alimentacyjny, to uznać należy, że spełnia Pani warunek, o którym mowa w art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W Pani przypadku, w związku z utrzymywaniem niepełnosprawnej córki, nie znajduje zastosowania limit dochodów określony w art. 27f ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po przekroczeniu którego podatnik traci prawo do odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, gdyż jak wynika z art.27f ust. 2e tej ustawy limit ten nie dotyczy podatnika, który sprawował opiekę w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d.

Skoro zatem w 2025 r. utrzymywała Pani jedno dziecko, które posiadało orzeczenia o niepełnosprawności, o którym mowa w art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz otrzymywało zasiłek pielęgnacyjny, to niezależnie od wysokości dochodów, jakie uzyskała Pani w 2025 r. przysługuje Pani prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej na jedno dziecko.

Przechodząc natomiast do kwestii odnoszących się do możliwości dokonywania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej wskazać należy, że w myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lubart. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g oraz w ust. 13a tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki.

W myśl art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Z art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;

2)okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego;

3)(uchylony).

Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Natomiast wedle art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne, stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnychprzepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Z opisu zdarzenia wynika w szczególności, że posiada Pani orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności (...), datowane od 9 kwietnia 2021 r., które wydane zostało na stałe przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności.

W 2025 r. poniosła Pani koszty związane z lekarstwami, część z nich była przepisana przez lekarza specjalistę, część przez lekarza rodzinnego. Nie wszystkie lekarstwa widnieją na wypisanych przez lekarzy receptach, natomiast są one wskazane w dokumentacji medycznej, przykładowo w zaleceniach po wizycie. Leki przez Panią zakupione w 2025 r. stanowią leki, o których mowa w ustawie Prawo farmaceutyczne. Do wszystkich leków posiada Pani imienne faktury potwierdzające nabycie.

Faktury dokumentujące nabycie leków zawierają Pani dane jako kupującego, jak również dane sprzedającego, przedmiot oraz kwotę zapłaty. W poszczególnych miesiącach 2025 r. poniosła Pani wydatki na zakup leków zalecanych przez lekarza w kwocie przekraczającej 100 zł.

Mając na uwadze opisane zdarzenie stwierdzić należy, skoro posiada Pani orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, które zostało Pani wydane na stałe przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności i jest datowane od 9 kwietnia 2021 r., to uznać należy, że posiada Pani dokument, o którym mowa wyżej, uprawniający Panią do dokonywania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

W katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały wymienione leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł – jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować te leki stale lub czasowo.

Wysokość wydatków na cele rehabilitacyjne, w tym wydatków na zakup leków – stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ustala się na podstawiedokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.

Wobec powyższego uznać należy, że do obliczania wydatków uprawniających do zastosowania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej w związku z zakupem leków, o których mowa w ustawie Prawo farmaceutyczne, należy brać pod uwagę leki, które zostały przepisane Pani przez lekarza specjalistę i lekarza rodzinnego oraz te leki, które widnieją w Pani dokumentacji medycznej np. w zaleceniach po wizycie.

Skoro w 2025 r. wydatki na zakup leków są udokumentowane imiennymi fakturami na Panią wystawionymi, to wydatki w kwocie przekraczającej 100 zł miesięcznie może Pani odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.