Interpretacja indywidualna z dnia 27 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.126.2026.2.DW

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, z 9 marca 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 23 kwietnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca – (…) (ul. (…), (…), KRS: (…), NIP: (…); dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) - jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, podlegającym w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554; dalej: „ustawa o CIT”).

Spółka jest dużym przedsiębiorcą w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26 czerwca 2014 r., str. 1, ze zm.). Spółka wchodzi w skład (…) Grupy (…) i specjalizuje się w produkcji elementów osi i hamulców do przyczep oraz naczep rolniczych i przemysłowych.

Na podstawie wniosku z dnia (…) 2021 r. Spółka uzyskała Decyzję o wsparciu Nr (…) z dnia (…) 2021 r., wydaną przez Agencję Rozwoju Przemysłu S.A. jako zarządzającego obszarem (dalej: „Decyzja”), na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469 ze zm.; dalej: „ustawa o WNI”).

Decyzja została wydana na czas określony wynoszący 15 lat od dnia jej wydania, tj. do dnia 17 grudnia 2036 r. Charakter nowej inwestycji został zdefiniowany we wniosku o wydanie Decyzji i potwierdzony w jej uzasadnieniu jako „zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu” w rozumieniu art. 2 pkt 1 lit. a ustawy o WNI.

Nowa inwestycja jest realizowana w zakładzie produkcyjnym Spółki zlokalizowanym w (…), na terenie objętym Decyzją.

Decyzja określa zakres działalności gospodarczej, w ramach której Spółka uprawniona jest do korzystania ze zwolnienia podatkowego, poprzez wskazanie następujących klas Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU):

-PKWiU 25.99 - pozostałe gotowe wyroby metalowe, gdzie indziej niesklasyfikowane,

-PKWiU 29.20 - nadwozia do pojazdów silnikowych; przyczepy i naczepy,

-PKWiU 29.32 - pozostałe części i akcesoria do pojazdów silnikowych, z wyłączeniem motocykli,

-PKWiU 38.11.5 - odpady inne niż niebezpieczne nadające się do recyklingu,

-PKWiU 38.3 - usługi w zakresie odzysku surowców; surowce wtórne.

Dotychczasowy asortyment produkcyjny Spółki obejmuje w szczególności: korpusy osi, trawersy, szczęki hamulcowe, osłony hamulców, wsporniki, hamulce rolnicze i przemysłowe, koła/felgi i ich części oraz inne elementy stosowane do produkcji osi, półosi i zawieszeń. Spółka dotychczas nie produkowała rozpieraków do hamulców.

Spółka zamierza nabyć nowe i używane maszyny i urządzenia wchodzące w skład linii służącej do uruchomienia produkcji rozpieraków do hamulców (dalej: „rozpieraki”). Rozpierak do hamulca jest elementem mechanizmu hamulcowego - jest to komponent odpowiedzialny za rozpieranie szczęk hamulcowych, umożliwiający prawidłowe funkcjonowanie układu hamulcowego przyczep i naczep. Rozpieraki stanowią zatem integralną część składową układów hamulcowych produkowanych przez Spółkę - funkcjonalnie i technologicznie są ściśle powiązane z dotychczasowym profilem działalności.

Produkcja rozpieraków będzie prowadzona w tym samym zakładzie produkcyjnym w (…), na terenie objętym Decyzją. Rozpieraki do hamulców klasyfikowane są w ramach tych samych klas PKWiU, które zostały wskazane w Decyzji, tj. PKWiU 29.20 (nadwozia do pojazdów silnikowych; przyczepy i naczepy) oraz PKWiU 29.32 (pozostałe części i akcesoria do pojazdów silnikowych, z wyłączeniem motocykli).

Warunki Decyzji przewidują poniesienie kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji w wysokości co najmniej (…) zł ((…) złotych), przy czym maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych, od których liczona jest pomoc publiczna, wynosi (…) zł ((…) złotych). Termin zakończenia ponoszenia kosztów kwalifikowanych wyznaczony został na dzień 31 grudnia 2026 r. Spółka jest aktualnie w trakcie ponoszenia kosztów kwalifikowanych i zamierza nabyć maszyny do produkcji rozpieraków przed upływem tego terminu.

Ponadto, uzupełnili Państwo opis zdarzenia przyszłego w następujący sposób:

1.Czy wydatki na nabycie nowych maszyn i urządzeń służących do uruchomienia produkcji rozpieraków do hamulców zostały ujęte przez Państwa w biznesplanie, wskazane we wniosku o wydanie decyzji o wsparciu, albo w wydanej decyzji o wsparciu?

Wydatki na nabycie nowych maszyn i urządzeń służących do uruchomienia produkcji rozpieraków do hamulców nie zostały wprost wymienione w biznesplanie stanowiącym załącznik do wniosku z dnia (…) 2021 r. o wydanie decyzji o wsparciu, w samym wniosku, ani nie zostały enumeratywnie wskazane w treści Decyzji o wsparciu Nr (…) z dnia (…) 2021 r.

Jednocześnie, Wnioskodawca wskazuje, że:

a)biznesplan oraz wniosek o wydanie decyzji o wsparciu zawierały ogólny opis nakładów inwestycyjnych na maszyny i urządzenia służące realizacji nowej inwestycji polegającej na zwiększeniu zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu w zakresie produkcji komponentów osi i hamulców. W biznesplanie ponadto wskazano, że: „Finalny kształt projektu nie został jeszcze określony, a w trakcie realizacji inwestycji może wystąpić sytuacja nieoczekiwana, w wyniku której niezbędny będzie zakup dodatkowych maszyn, aby zrealizować projekt”.

b)Decyzja o wsparciu nie określa szczegółowo wydatków jakie powinien ponieść Wnioskodawca w związku z realizacją decyzji o wsparciu. Decyzja określa m.in. minimalną i maksymalną kwotę kosztów kwalifikowanych oraz przedmiot działalności gospodarczej objętej wsparciem poprzez wskazanie klas PKWiU (w tym klas 29.20 i 29.32), w ramach, których mieszczą się rozpieraki do hamulców.

2.Czy nabycie nowych maszyn i urządzeń służących do uruchomienia produkcji rozpieraków do hamulców będzie spełniało następujące warunki:

-będą stanowić środki trwałe, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania, zaliczone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych?

-będą ujęte w aktywach zakładu przez okres co najmniej 5 lat?

-zostaną nabyte na warunkach rynkowych w rozumieniu art. 2 pkt 39a rozporządzenia nr 651/2014?

Nabycie nowych maszyn i urządzeń służących do uruchomienia produkcji rozpieraków do hamulców będzie spełniało łącznie następujące warunki;

1)Nabywane maszyny i urządzenia będą stanowiły środki trwałe, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania, zaliczone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

2)Nabywane maszyny i urządzenia będą ujęte w aktywach zakładu przez okres co najmniej 5 lat.

3)Nabywane maszyny i urządzenia zostaną nabyte na warunkach rynkowych w rozumieniu art. 2 pkt 39a rozporządzenia nr 651/2014.

Pytania

1.Czy wydatki na nabycie nowych maszyn i urządzeń służących do uruchomienia produkcji rozpieraków do hamulców, poniesione w okresie ważności Decyzji i w terminie określonym w Decyzji na ponoszenie kosztów kwalifikowanych, będą stanowiły koszty kwalifikowane nowej inwestycji w rozumieniu Decyzji o wsparciu Nr (…) oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji na potrzeby kalkulacji limitu pomocy publicznej w ramach przysługującego Spółce limitu zwolnienia o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

2.Czy dochód uzyskany przez Spółkę ze sprzedaży rozpieraków do hamulców wyprodukowanych w zakładzie w (…), na terenie objętym Decyzją, m.in. z wykorzystaniem nabytych przez Spółkę nowych i używanych urządzeń do produkcji rozpieraków do hamulców, będzie dochodem zwolnionym z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT - w ramach limitu przysługującej pomocy publicznej - bez konieczności prowadzenia odrębnej ewidencji rachunkowej wyłącznie dla tego asortymentu (tj. wystarczające jest prowadzenie ewidencji rachunkowej wyodrębniającej przychody i koszty działalności objętej Decyzją łącznie dla wszystkich wyrobów mieszczących się w klasach PKWiU wskazanych w Decyzji)?

Państwa stanowisko w sprawie

Wprowadzenie:

System wspierania nowych inwestycji, funkcjonujący na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji, zastąpił dotychczasowy model specjalnych stref ekonomicznych modelem terytorialnym, w którym wsparcie może być udzielane na terenie całego kraju, instrumentem udzielenia wsparcia jest decyzja o wsparciu, wydawana przez zarządzającego obszarem na wniosek przedsiębiorcy. Decyzja o wsparciu stanowi podstawę do korzystania ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT (odpowiednio art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o PIT).

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o WNI, przez nową inwestycję rozumie się inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu. Katalog ten odpowiada kategoriom inwestycji początkowej zdefiniowanym w art. 2 pkt 49 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014.

Szczegółowe warunki udzielania pomocy publicznej określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1713 ze zm.; dalej: „Rozporządzenie”).

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2024 r. poz. 459 oraz z 2025 r. poz. 39), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Przepis art. 17 ust. 4 ustawy o CIT precyzuje, że zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy lub z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu.

Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1: Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na nabycie nowych maszyn i urządzeń do produkcji rozpieraków do hamulców będą stanowiły koszty kwalifikowane nowej inwestycji objętej Decyzją.

Uzasadnienie

Zgodnie z § 8 ust. 1 Rozporządzenia, koszty kwalifikowane nowej inwestycji obejmują m.in. koszty będące ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich - zgodnie z odrębnymi przepisami - do składników majątku podatnika i za wartość ich nabycia albo wytworzenia.

W szczególności, do kosztów kwalifikowanych zalicza się wydatki na nabycie albo wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, w tym m.in. wydatki poniesione na zakup maszyn i urządzeń. Koszty te, aby mogły zostać uznane za kwalifikowane, muszą być poniesione w okresie ważności Decyzji i w terminach w niej wyznaczonych.

Nie ulega wątpliwości, że maszyny i urządzenia przeznaczone do produkcji rozpieraków do hamulców stanowią rzeczowe aktywa trwałe (środki trwałe), które zostaną zaliczone do ewidencji środków trwałych Spółki i będą podlegać amortyzacji na zasadach ogólnych. Wydatki na ich nabycie zostaną poniesione w okresie ważności Decyzji oraz przed upływem terminu na poniesienie kosztów kwalifikowanych (tj. przed 31 grudnia 2026 r.).

Kluczowym zagadnieniem pozostaje zatem to, czy zakup maszyn do produkcji rozpieraków mieści się w zakresie nowej inwestycji zdefiniowanej w Decyzji jako „zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu”. Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź jest twierdząca, z następujących powodów:

(i) Pojęcie „zwiększenia zdolności produkcyjnej” ma charakter szeroki i obejmuje rozszerzenie asortymentu w ramach określonych kodów PKWiU.

Ustawa o WNI w art. 2 pkt 1 lit. a wyróżnia cztery typy nowej inwestycji: (a) założenie nowego zakładu, (b) zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, (c) dywersyfikację produkcji oraz (d) zasadniczą zmianę procesu produkcyjnego.

Pojęcie „zwiększenie zdolności produkcyjnej” nie zostało zdefiniowane ustawowo poprzez zawężenie do wytwarzania wyłącznie tych samych produktów, które były dotychczas wytwarzane. Zdolność produkcyjna zakładu to ogólna miara jego potencjału wytwórczego - może ona wzrastać zarówno poprzez zwiększenie wolumenu dotychczas produkowanych wyrobów, jak i poprzez uruchomienie produkcji nowych wyrobów mieszczących się w profilu działalności zakładu i w ramach kodów PKWiU objętych Decyzją. Wprowadzenie do produkcji nowego komponentu - rozpieraka do hamulca - który jest częścią układu hamulcowego (a więc mieści się w dotychczasowej specjalizacji Spółki i w klasach PKWiU wskazanych w Decyzji), obiektywnie zwiększa zdolność produkcyjną zakładu, rozumianą jako zdolność do wytwarzania wyrobów objętych Decyzją.

(ii) Decyzja o wsparciu definiuje zakres przedmiotowy poprzez klasy PKWiU, a nie poprzez poszczególne produkty.

Jest to fundamentalna okoliczność z punktu widzenia niniejszego wniosku. Decyzja o wsparciu - zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o WNI - określa m.in. przedmiot działalności gospodarczej objętej wsparciem. Przedmiot ten definiowany jest poprzez wskazanie klas PKWiU, a nie poprzez enumeratywne wyliczenie konkretnych produktów. Takie podejście jest celowym zabiegiem legislacyjnym - ustawodawca założył, że w okresie obowiązywania Decyzji (w przypadku Spółki: 15 lat) asortyment produkcyjny przedsiębiorcy może ulegać naturalnej ewolucji w ramach danej klasy PKWiU, bez konieczności zmiany Decyzji.

Rozpieraki do hamulców klasyfikowane są w ramach klas PKWiU 29.20 oraz PKWiU 29.32 – a zatem w klasach wprost wskazanych w Decyzji. Maszyny nabywane w celu ich produkcji służą zatem wytwarzaniu wyrobów objętych zakresem Decyzji, co oznacza, że pozostają w bezpośrednim związku z nową inwestycją.

(iii) Rozpieraki stanowią funkcjonalne i technologiczne rozszerzenie dotychczasowej produkcji.

Warto także podkreślić, że rozpierak do hamulca jest komponentem systemu hamulcowego - elementem współpracującym m.in. ze szczękami hamulcowymi, osłonami hamulców i innymi częściami, które Spółka już wytwarza. Uruchomienie produkcji rozpieraków stanowi naturalne, ewolucyjne rozszerzenie asortymentu zakładu specjalizującego się w produkcji komponentów hamulcowych i osiowych. Nie jest to działalność nowa rodzajowo ani niepowiązana z dotychczasowym profilem - wręcz przeciwnie, wpisuje się w logikę integracji pionowej i rozszerzenia oferty produktowej w ramach tego samego segmentu rynkowego.

(iv) Stanowisko organów podatkowych potwierdza szeroką interpretację zakresu kosztów kwalifikowanych.

Z literalnego brzmienia przepisów Ustawy o WNI oraz Rozporządzenia WNI wynika, że koszt poniesiony przez przedsiębiorcę będzie mógł zostać uznany za koszt kwalifikowany pod warunkiem łączne spełnienia następujących przesłanek:

a)wydatek musi mieć bezpośredni związek funkcjonalny z realizowaną nową inwestycją;

b)musi zostać poniesiony w okresie obowiązywania decyzji o wsparciu, tj. po jej wydaniu i przed określonym terminem zakończenia inwestycji;

c)musi zostać poniesiony na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu, tj. w obrębie określonej lokalizacji inwestycji;

d)musi należeć do jednej z kategorii wymienionych w § 8 ust. 1 Rozporządzenia WNI.

Przy tym należy podkreślić, iż katalog wydatków kwalifikowanych określony w § 8 ust. 1 Rozporządzenia WNI obejmuje wszelkie nakłady spełniające wskazane kryteria, poniesione w ramach realizacji nowej inwestycji, co wyklucza konieczność szczegółowego wykazywania każdego wydatku w dokumentacji aplikacyjnej.

Tym samym, wydatki mieszczące się w katalogu wskazanym w § 8 ust. 1 Rozporządzenia, które zostały poniesione w ramach realizacji nowej inwestycji, stanowią koszty kwalifikowane zwiększające wartość realizowanej inwestycji w rozumieniu przepisów Rozporządzenia.

W ocenie Wnioskodawcy, praktyka gospodarcza dopuszcza - i niejednokrotnie wręcz wymusza - elastyczność w zakresie podejmowanych działań inwestycyjnych. W toku realizacji Projektu mogą bowiem wystąpić uzasadnione potrzeby rozszerzenia lub modyfikacji katalogu środków trwałych, wynikające z postępu technicznego, zmieniających się realiów rynkowych czy optymalizacji procesów produkcyjnych. Tego rodzaju zmiany - o ile służą realizacji Inwestycji, do której odnosi się Decyzja - pozostają w zgodzie z przedmiotem wsparcia określonym w Ustawie o WNI i Rozporządzeniu o WNI, a zatem mogą być kwalifikowane jako wydatki objęte pomocą publiczną.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, wydatki wskazane w zdarzeniu przyszłym „mieszczące się” rodzajowo w § 8 ust. 1 Rozporządzenia, będą podlegać zaliczeniu do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu przepisów Rozporządzenia.

Takie stanowisko zostało potwierdzone przez organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych, tj.:

-interpretacja indywidualna z dnia 14 grudnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.789.2022.1.IZ - w której Dyrektor KIS zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, że wydatki na zakup nieruchomości, które nie zostały wskazane w dokumentach aplikacyjnych o wydanie decyzji o wsparciu mogą zostać uznane za koszt kwalifikowany;

-interpretacja indywidualna z dnia 20 maja 2022 r., o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.118.2022.1.PC, w której Dyrektor KIS odstępując od uzasadnienia, zgodził się z wnioskodawcą, że: „jakkolwiek wydatki objęte niniejszym wnioskiem nie zostały przez Spółkę wprost wymienione w Dokumentacji PSI, tak w świetle przedstawionych powyżej regulacji należy zwrócić uwagę na fakt, że warunkiem zaliczenia wydatków do kosztów kwalifikowanych inwestycji nie jest jego bezpośrednie wskazanie we wniosku o wydanie decyzji o wsparciu lub biznesplanie inwestycji. W ocenie Spółki, treść tych dokumentów powinna w sposób możliwie precyzyjny opisywać zakres prowadzonej inwestycji, niemniej jednak należy mieć na uwadze, iż w praktyce gospodarczej powszechne są przypadki, w których poniesienie kolejnych nakładów inwestycyjnych uwarunkowane jest bieżącym rozwojem inwestycji i przedsiębiorcy oraz postępem technologicznym, które to czynniki nie mogę zostać przewidziane na moment sporządzenia dokumentacji. Podsumowując, w ocenie Spółki, wszystkie przesłanki warunkujące możliwość zaliczenia wydatków na budowę Sortowni oraz Innych niewymienionych wprost w Dokumentacji PSI wydatków inwestycyjnych pozostają spełnione”;

-interpretacja indywidualna z dnia 17 marca 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.48.2022.1.MBD, w której organ na gruncie analogicznych przepisów dotyczących działalności na terenie Specjalnych Stref Ekonomicznych (dalej: „SSE”) wskazał, że: „stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy wydatek Wnioskodawcy, poniesiony po dniu uzyskania Zezwolenia, w postaci zakupu Nieruchomości może zostać zaliczony do wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą w rozumieniu § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia SSE, stanowiących podstawę do kalkulacji limitu zwolnienia podatkowego wskazanego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pomimo nieuwzględnienia tego wydatku w biznes planie i perspektywie finansowania na etapie wniosku o wydanie Zezwolenia, należy uznać za prawidłowe”;

-interpretacja indywidualna z dnia 8 kwietnia 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.32.2020.2.SK - gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej również na gruncie przepisów o SSE potwierdził, że: „Wnioskodawca będzie zatem mógł ww. wydatki inwestycyjne, nieprzewidziane wprost w Biznes Planie, uznać za koszty kwalifikowane na potrzeby kalkulacji limitu pomocy publicznej w ramach przysługującego Spółce limitu zwolnienia o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydatki na nabycie maszyn i urządzeń do produkcji rozpieraków do hamulców:

1.stanowią wydatki na nabycie środków trwałych w rozumieniu § 8 ust. 1 Rozporządzenia,

2.są ponoszone w związku z nową inwestycją polegającą na zwiększeniu zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu,

3.dotyczą produkcji wyrobów klasyfikowanych w ramach klas PKWiU objętych Decyzją (29.20 oraz 29.32),

4.będą poniesione w okresie obowiązywania Decyzji i w terminie na poniesienie kosztów kwalifikowanych,

5.a zatem stanowią koszty kwalifikowane nowej inwestycji w rozumieniu Decyzji i Rozporządzenia.

Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2: Zdaniem Wnioskodawcy, dochód ze sprzedaży rozpieraków do hamulców wyprodukowanych m.in. z wykorzystaniem nabytych przez Spółkę nowych i używanych urządzeń do produkcji rozpieraków do hamulców będzie korzystał ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, a Spółka nie będzie zobowiązana do prowadzenia odrębnej ewidencji rachunkowej wyłącznie dla rozpieraków - wystarczające jest wyodrębnienie przychodów i kosztów na poziomie całej działalności objętej Decyzją.

Uzasadnienie

(i) Zakres zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT

Jak wskazano wyżej, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu. Zakres „działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu” wyznaczany jest przez dwa kumulatywne kryteria:

-kryterium przedmiotowe - działalność musi mieścić się w klasach PKWiU wskazanych w Decyzji,

-kryterium terytorialne - działalność musi być prowadzona na terenie wskazanym w Decyzji.

Rozpieraki do hamulców:

-klasyfikowane są w ramach klas PKWiU 29.20 oraz 29.32, które są wprost wymienione w Decyzji (kryterium przedmiotowe - spełnione),

-będą produkowane w zakładzie w (…), na terenie objętym Decyzją (kryterium terytorialne - spełnione).

W konsekwencji, dochód uzyskany ze sprzedaży rozpieraków wyprodukowanych w zakładzie w (…) stanowi dochód z działalności gospodarczej określonej w Decyzji i podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT - do wysokości limitu pomocy publicznej przysługującego Spółce.

(ii) Brak podstawy prawnej do wyodrębniania ewidencji dla poszczególnych produktów

Przepis art. 17 ust. 6a ustawy o CIT stanowi, że w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza terenem wskazanym w decyzji o wsparciu, działalność prowadzoną na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu wydziela się organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o przychody i koszty uzyskania przychodów jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność określoną w decyzji o wsparciu.

Obowiązek wyodrębnienia dotyczy zatem poziomu działalności objętej Decyzją jako całości w stosunku do działalności nieobjętej Decyzją - a nie poszczególnych produktów lub asortymentów w ramach działalności objętej Decyzją.

Ani ustawa o CIT, ani ustawa o WNI, ani Rozporządzenie nie nakładają na przedsiębiorcę obowiązku prowadzenia odrębnej ewidencji rachunkowej dla każdego rodzaju produktu wytwarzanego w ramach działalności objętej Decyzją. Obowiązek ewidencyjny ogranicza się do wyodrębnienia: przychodów i kosztów działalności objętej Decyzją od przychodów i kosztów działalności nieobjętej Decyzją (art. 17 ust. 6a ustawy o CIT).

Skoro rozpieraki do hamulców klasyfikowane są w tych samych klasach PKWiU co dotychczasowe wyroby Spółki (PKWiU 29.20 i 29.32), a ich produkcja prowadzona będzie na terenie objętym tą samą Decyzją, dochód z ich sprzedaży stanowi część dochodu z działalności objętej Decyzją. Nie istnieje norma prawna, która nakazywałaby wyodrębnienie tego dochodu od dochodu z pozostałych wyrobów objętych Decyzją ani traktowanie go w jakikolwiek szczególny sposób ewidencyjny.

Powyższe podejście jest logiczną konsekwencją systemowej konstrukcji wsparcia inwestycyjnego, w którym Decyzja wyznacza ramy działalności poprzez kody PKWiU, a nie poprzez szczegółowe specyfikacje produktowe. Przyjęcie odmiennej interpretacji - tj. wymaganie od przedsiębiorcy odrębnego ewidencjonowania każdego produktu lub wykluczenie ze zwolnienia produktów niewymienionych z nazwy w momencie uzyskania Decyzji - prowadziłoby do absurdalnych rezultatów, stojących w sprzeczności z celem ustawy o WNI, jakim jest zachęcanie do nowych inwestycji i zwiększania potencjału produkcyjnego polskiej gospodarki.

(iii) Wykładnia celowościowa i systemowa

Celem ustawy o WNI jest stymulowanie nowych inwestycji generujących rozwój gospodarczy, tworzenie miejsc pracy i zwiększanie konkurencyjności polskich przedsiębiorstw. Instrument decyzji o wsparciu ma zachęcać przedsiębiorców do rozbudowy i modernizacji zakładów produkcyjnych. Naturalne rozszerzenie asortymentu o nowy komponent (rozpierak), produkowany przy użyciu nowych i używanych maszyn nabytych ze środków własnych przedsiębiorcy, wpisuje się idealnie w ten cel.

Interpretacja, zgodnie z którą rozszerzenie produkcji o nowy wyrób w ramach tych samych kodów PKWiU wymagałoby uzyskania odrębnej Decyzji lub prowadzenia odrębnej ewidencji, byłaby nadmiernie restrykcyjna i nie znajdowałaby oparcia w treści przepisów. Prowadziłaby ona do nieuzasadnionego ograniczenia zachęty inwestycyjnej i zniechęcałaby przedsiębiorców do rozwijania oferty produktowej w ramach prowadzonej działalności - co stałoby w sprzeczności z ratio legis ustawy o WNI.

Należy ponadto podkreślić, że w świetle § 5 Rozporządzenia, dla dużych przedsiębiorców (takich jak Wnioskodawca) nowa inwestycja polegająca na zwiększeniu zdolności produkcyjnej jest jednym z typów inwestycji uprawniających do wsparcia. Gdyby ustawodawca zamierzał ograniczyć zakres kosztów kwalifikowanych lub zwolnienia podatkowego wyłącznie do wyrobów produkowanych w momencie uzyskania Decyzji, dałby temu wyraz wprost w przepisach - czego nie uczynił.

Powyższe, potwierdzają następujące poglądy prezentowane w orzecznictwie:

-w wyroku NSA z dnia 11 stycznia 2024 r., sygn. akt II FSK 439/21 i II FSK 510/21, Sąd wskazał, że: „Zwolnieniem podatkowym przewidzianym w art. 21 ust. 1 pkt 63b u.p.d.o.f. objęty jest cały dochód Spółki z działalności gospodarczej prowadzonej przez nią na terenie określonym w decyzji o wsparciu w ramach rodzajów działalności wskazanych w jej treści, do wysokości limitu przyznanej pomocy publicznej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest podstaw do uznania, aby zwolnieniu podatkowemu podlegał tylko dochód związany z realizacją danego, nowego projektu inwestycyjnego. Przepisy podatkowe nie określają w ogóle zasad kalkulowania wysokości zwolnienia wyłącznie w oparciu o dochód osiągnięty w ramach nowej inwestycji. Gdyby zamiarem ustawodawcy, było rzeczywiste ograniczenie zakresu zwolnienia podatkowego wyłącznie do części dochodu uzyskanego z nowej inwestycji, to takie zastrzeżenie powinno znaleźć wprost odzwierciedlenie w treści wskazanego przepisu. Ponadto określenie dochodu wyłącznie z nowej inwestycji, przykładowo w sytuacji rozwoju już prowadzonej działalności często byłoby niemożliwe.”;

-w wyroku NSA z dnia 10 grudnia 2024 r., sygn. II FSK 329/22, Sąd przedstawił stanowisko, iż: „W świetle omawianego przepisu brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, że zwolnieniu podlega tylko dochód związany z realizacją danego (nowego) projektu inwestycyjnego, skoro może on dotyczyć rozwijania działalności gospodarczej prowadzonej przez ten sam podmiot, na terenie objętym inną decyzją o wsparciu.”

-w wyroku NSA z dnia 4 lipca 2023 r., sygn. akt II FSK 77/21, gdzie Sąd za prawidłowe uznał stanowisko wnioskodawcy dotyczące objęcia zwolnieniem całego dochodu z nowej inwestycji (zagadnienie z pkt 1), wskazując, że: „literalna wykładnia art. 21 ust. 1 pkt 63b u.p.d.o.f. wskazuje, że zwolnieniu powinien podlegać cały dochód z działalności objętej decyzją o wsparciu. W przepisach nie przewidziano limitowania zakresu dochodu, podlegającego zwolnieniu wyłącznie do dochodu osiąganego w ramach nowej inwestycji, która stanowiła podstawę do wydania decyzji o wsparciu. Brak jest też takiego ograniczenia także w przepisach ustawy o wsparciu nowych inwestycji”.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:

1.Dochód ze sprzedaży rozpieraków do hamulców wyprodukowanych w zakładzie w (…), na terenie objętym Decyzją, stanowić będzie dochód z działalności gospodarczej określonej w Decyzji i podlegał będzie zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT - do wysokości limitu przysługującej pomocy publicznej.

2.Spółka nie jest zobowiązana do prowadzenia odrębnej ewidencji rachunkowej wyłącznie dla rozpieraków - wystarczające jest prowadzenie ewidencji wyodrębniającej przychody i koszty uzyskania przychodów całej działalności objętej Decyzją, zgodnie z art. 17 ust. 6a ustawy o CIT, obejmującej łącznie wszystkie wyroby i usługi mieszczące się w klasach PKWiU wskazanych w Decyzji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”),

Według art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,

Jak stanowi art. 2 pkt 1 lit. a ustawy o WNI,

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o WNI,

Ad. 1

Ponieważ decyzję o wsparciu otrzymaliście Państwo w 2021 r., zastosowanie w sprawie znajdzie rozporządzenie rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1713 ze zm., dalej: „Rozporządzenie z 2018 r.”).

Katalog ponoszonych wydatków, które można uznać za koszty kwalifikowane, określa § 8 ust. 1 Rozporządzenia z 2018 r.

Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia z 2018 r.,

Według § 8 ust. 3 Rozporządzenia z 2018 r.,

Jak wynika z opisu sprawy, na podstawie wniosku z dnia (…) 2021 r. Spółka uzyskała Decyzję o wsparciu z dnia (…) 2021 r. Charakter nowej inwestycji został zdefiniowany we wniosku o wydanie Decyzji i potwierdzony w jej uzasadnieniu jako „zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu” w rozumieniu art. 2 pkt 1 lit. a ustawy o WNI. Nowa inwestycja jest realizowana w zakładzie produkcyjnym Spółki, na terenie objętym Decyzją.

Spółka dotychczas nie produkowała rozpieraków do hamulców. Spółka zamierza nabyć nowe i używane maszyny i urządzenia wchodzące w skład linii służącej do uruchomienia produkcji rozpieraków do hamulców. Produkcja rozpieraków będzie prowadzona w zakładzie produkcyjnym na terenie objętym Decyzją.

Wydatki na nabycie nowych maszyn i urządzeń służących do uruchomienia produkcji rozpieraków do hamulców nie zostały wprost wymienione w biznesplanie stanowiącym załącznik do wniosku o wydanie decyzji o wsparciu, w samym wniosku, ani nie zostały enumeratywnie wskazane w treści Decyzji o wsparciu. Spółka wskazuje, że biznesplan oraz wniosek o wydanie decyzji o wsparciu zawierały ogólny opis nakładów inwestycyjnych na maszyny i urządzenia służące realizacji nowej inwestycji polegającej na zwiększeniu zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu w zakresie produkcji komponentów osi i hamulców. W biznesplanie ponadto wskazano, że: „Finalny kształt projektu nie został jeszcze określony, a w trakcie realizacji inwestycji może wystąpić sytuacja nieoczekiwana, w wyniku której niezbędny będzie zakup dodatkowych maszyn, aby zrealizować projekt”.

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą ustalenia, czy wydatki na nabycie nowych maszyn i urządzeń służących do uruchomienia produkcji rozpieraków do hamulców, poniesione w okresie ważności Decyzji i w terminie określonym w Decyzji na ponoszenie kosztów kwalifikowanych, będą stanowiły koszty kwalifikowane nowej inwestycji w rozumieniu Decyzji o wsparciu Nr (…) oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji na potrzeby kalkulacji limitu pomocy publicznej w ramach przysługującego Spółce limitu zwolnienia o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Uwzględniając powyższe przepisy oraz opis sprawy, należy stwierdzić, iż nie spełniają Państwo warunki uznania wydatków na nabycie nowych maszyn i urządzeń służących do uruchomienia produkcji rozpieraków do hamulców, za koszty kwalifikowane nowej inwestycji.

Odpowiadając na Państwa wątpliwości należy przytoczyć treść Objaśnień podatkowych MF z dnia 6 marca 2020 r. dotyczących sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym, osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji.

W pkt 27 stwierdzono, że:

Nowa inwestycja polegająca na zwiększeniu zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa, realizowana jest poprzez inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne służącą zwiększeniu produkcji lub świadczonych usług, z zastrzeżeniem, że inwestycja nie może mieć charakteru wyłącznie odtworzeniowego. Efektem takiej inwestycji jest zwiększenie wolumenu produkcji lub usług, w porównaniu do tego jaki możliwy jest do osiągnięcia przy wykorzystaniu zasobów technicznych istniejących w przedsiębiorstwie przed realizacją nowej inwestycji. (…)

Nowa inwestycja ma zatem co do zasady służyć zwiększeniu zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, tj. produktów dotychczas w zakładzie produkowanych.

Natomiast, nie sposób stwierdzić, iż wydatki na nabycie nowych maszyn i urządzeń służących do uruchomienia produkcji rozpieraków do hamulców, stanowią koszty kwalifikowane nowej inwestycji w rozumieniu decyzji o wsparciu, które służą zwiększeniu wolumenu produkcji.

Wskazać należy, iż nie każdy koszt mieszczący się w katalogu kosztów kwalifikowanych może być uznany za kwalifikowany. Jeżeli realizowana inwestycja (poniesione wydatki) nie powoduje zwiększenia zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, nie spełnia tym samym wymagań zawartych w definicji nowej inwestycji.

Tym samym, ponoszone przez Państwa wydatki w istocie nie przyczyniają się do realizacji nowej inwestycji związanej z zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu.

Uruchomienie produkcji nowego produktu (rozpieraki do hamulców) w istocie odpowiada nowej inwestycji związanej z dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy wydatki na nabycie nowych maszyn i urządzeń służących do uruchomienia produkcji rozpieraków do hamulców, poniesione w okresie ważności Decyzji i w terminie określonym w Decyzji na ponoszenie kosztów kwalifikowanych, będą stanowiły koszty kwalifikowane nowej inwestycji w rozumieniu Decyzji o wsparciu Nr (…) oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji na potrzeby kalkulacji limitu pomocy publicznej w ramach przysługującego Spółce limitu zwolnienia o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest nieprawidłowe.

Ad. 2

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT,

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,

Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się,

Zgodnie z art. 17 ust. 6a ustawy o CIT,

Według art. 17 ust. 6aa ustawy o CIT,

Dodatkowo, wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT,

Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, są przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522). W związku z powyższym, konieczne jest prowadzenie ksiąg rachunkowych w taki sposób, aby możliwe było precyzyjne rozdzielenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów związanych z działalnością z nowej inwestycji określoną w decyzji o wsparciu oraz pozostałą działalnością podatnika.

Analizując opis zdarzenia przyszłego należy zwrócić uwagę na wykładnię art. 17 ust. 1 pkt 34a i art. 17 ust. 4 ustawy o CIT. Norma wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 34a i art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, stanowi formę ulgi podatkowej, która jest wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tym samym, powinna być interpretowana w sposób precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ulgą może zostać objęty wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej w ramach inwestycji objętej decyzją o wsparciu.

Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że ww. regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu działalności gospodarczej, zgodnie z decyzją o wsparciu nowych inwestycji, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę podatek dochodowy. Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch warunków:

-prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowych inwestycji,

-uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej osiągniętego z realizacji nowej inwestycji określonej w ww. decyzji.

W konsekwencji, dokonując oceny, czy w świetle treści art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, dany dochód może zostać objęty zwolnieniem podatkowym, w każdym przypadku niezbędne jest między innymi ustalenie, czy dochody zwolnione są uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu oraz, czy prowadzona działalność wskazana jest w treści wydanej dla Spółki decyzji o wsparciu.

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą ustalenia, czy dochód uzyskany przez Spółkę ze sprzedaży rozpieraków do hamulców wyprodukowanych w zakładzie w (…), na terenie objętym Decyzją, m.in. z wykorzystaniem nabytych przez Spółkę nowych i używanych urządzeń do produkcji rozpieraków do hamulców, będzie dochodem zwolnionym z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT - w ramach limitu przysługującej pomocy publicznej - bez konieczności prowadzenia odrębnej ewidencji rachunkowej wyłącznie dla tego asortymentu (tj. wystarczające jest prowadzenie ewidencji rachunkowej wyodrębniającej przychody i koszty działalności objętej Decyzją łącznie dla wszystkich wyrobów mieszczących się w klasach PKWiU wskazanych w Decyzji).

Jak wskazano w pkt 47 Objaśnień podatkowych MF z dnia 6 marca 2020 r. dotyczących sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym, osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji:

Jeżeli nowa inwestycja związana jest ze zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa, przychodem stanowiącym podstawę do obliczenia dochodu zwolnionego z opodatkowania jest przychód z tej części działalności przedsiębiorstwa, która w wyniku realizacji nowej inwestycji odnotowuje zwiększony wolumen produkcji (usług).

Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, iż tylko przychód/dochód związany z zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu może podlega zwolnieniu z opodatkowania.

Natomiast, nie sposób stwierdzić, iż przychód/dochód pochodzący z uruchomienia produkcji rozpieraków do hamulców, których Spółka dotychczas nie produkowała, mieści się w zakresie zwiększenia zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu.

Tym samym, nie można uznać, iż dochód uzyskany przez Spółkę z sprzedaży rozpieraków do hamulców stanowi dochód z działalności gospodarczej osiągnięty z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu (zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu).

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy dochód uzyskany przez Spółkę ze sprzedaży rozpieraków do hamulców wyprodukowanych w zakładzie w (…), na terenie objętym Decyzją, m.in. z wykorzystaniem nabytych przez Spółkę nowych i używanych urządzeń do produkcji rozpieraków do hamulców, będzie dochodem zwolnionym z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT - w ramach limitu przysługującej pomocy publicznej - bez konieczności prowadzenia odrębnej ewidencji rachunkowej wyłącznie dla tego asortymentu (tj. wystarczające jest prowadzenie ewidencji rachunkowej wyodrębniającej przychody i koszty działalności objętej Decyzją łącznie dla wszystkich wyrobów mieszczących się w klasach PKWiU wskazanych w Decyzji), jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko do nich się odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.