Interpretacja indywidualna z dnia 27 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.385.2026.1.RS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 21 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni przekraczającej 1 ha użytków rolnych, położonego na terenie wiejskim, poza granicami administracyjnymi miasta (adres: A, B1). Nieruchomość spełnia definicję gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym.

W budynku mieszkalnym wchodzącym w skład ww. gospodarstwa rolnego Wnioskodawczyni prowadzi działalność polegającą na wynajmie pokoi gościnnych. Łączna liczba wynajmowanych pokoi gościnnych wynosi [5] i nie przekracza 5 pokoi. Pokoje zlokalizowane są wyłącznie w budynku mieszkalnym – nie w budynkach gospodarczych ani obiektach letniskowych.

Działalność Wnioskodawczyni polega na:

·wynajmie pokoi gościnnych osobom przyjeżdżającym na pobyt czasowy (wypoczynkowy, weekendowy, urlopowy).

·zapewnieniu śniadań.

Wśród gości znajdują się zarówno osoby przyjeżdżające w celach wypoczynkowych (urlop, weekend, odpoczynek), jak i osoby odbywające podróż służbową, korzystające wyłącznie z noclegu jednodniowego lub kilkudniowego w trakcie podróży. Osoby odbywające podróż służbową proszą o wystawienie dokumentu sprzedaży (rachunku) na firmę, jednak cel ich pobytu u Wnioskodawczyni jest wyłącznie noclegowy. W żadnym przypadku nie są organizowane szkolenia, konferencje, warsztaty ani inne imprezy o charakterze edukacyjnym lub biznesowym.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności zarejestrowanej w CEIDG w zakresie usług noclegowych. Nie organizuje szkoleń, konferencji, warsztatów ani żadnych wydarzeń o charakterze innym niż nocleg i wyżywienie. Goście biznesowi korzystają z pokoi wyłącznie w celu noclegu podczas podróży służbowej.

Pytanie

Czy dochody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię z tytułu wynajmu pokoi gościnnych — zarówno osobom przebywającym w celach wypoczynkowych, jak i osobom odbywającym podróż służbową korzystającym z noclegu – korzystają w całości ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, całość przychodów osiąganych z tytułu wynajmu pokoi gościnnych – niezależnie od tego, czy gościem jest osoba prywatna przyjeżdżająca na wypoczynek, czy pracownik odbywający podróż służbową korzystający z noclegu – korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o PIT.

Wnioskodawczyni spełnia bowiem wszystkie warunki określone w tym przepisie:

·wynajem odbywa się w pokojach gościnnych zlokalizowanych w budynku mieszkalnym, budynek mieszkalny położony jest na terenie wiejskim w gospodarstwie rolnym,

·łączna liczba wynajmowanych pokoi nie przekracza 5,

·wszyscy goście korzystają z pokoi wyłącznie w celu noclegu i wypoczynku,

·Wnioskodawczyni nie organizuje szkoleń, konferencji ani innych wydarzeń o charakterze innym niż noclegowy.

Wnioskodawczyni pragnie zwrócić uwagę, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o PIT posługuje się pojęciem „osobom przebywającym na wypoczynku” – nie zaś „osobom przebywającym na urlopie” czy „turystom”. Ustawa nie definiuje pojęcia wypoczynku, ani nie wyklucza wprost z tego pojęcia osób odbywających podróż służbową.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2022 r„ sygn. akt II FSK 901/22, w którym NSA stwierdził, że zwolnienie z podatku dochodowego przysługuje właścicielowi gospodarstwa agroturystycznego nawet wówczas, gdy wśród gości znajdują się pracownicy odbywający podróże służbowe lub przedsiębiorcy podróżujący w interesach – o ile korzystają oni z pokoi w celu noclegu, a nie w celu udziału w szkoleniach, konferencjach lub zajęciach dydaktycznych.

NSA podkreślił w ww. wyroku, że art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o PIT nie posługuje się pojęciami turystyki ani agroturystyki, lecz wyłącznie przebywaniem na wypoczynku w określonym miejscu, którym są pokoje gościnne w budynkach mieszkalnych położonych na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym. Innych warunków zwolnienia przepis nie formułuje.

W stanie faktycznym opisanym we wniosku goście biznesowi korzystają u Wnioskodawczyni wyłącznie z noclegu – nie są im świadczone żadne usługi szkoleniowe, edukacyjne ani konferencyjne. Cel pobytu jest zatem noclegowy, co – zgodnie z wykładnią NSA – mieści się w pojęciu przebywania na wypoczynku w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o PIT.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni wnosi o potwierdzenie, że całość jej dochodów z tytułu wynajmu pokoi gościnnych – zarówno gościom wypoczynkowym, jak i biznesowym korzystającym z noclegu – korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są dochody uzyskane z tytułu wynajmu pokoi gościnnych, w budynkach mieszkalnych położonych na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym, osobom przebywającym na wypoczynku oraz dochody uzyskane z tytułu wyżywienia tych osób, jeżeli liczba wynajmowanych pokoi nie przekracza 5.

Zastosowanie zwolnienia określonego w tym przepisie – w odniesieniu do wynajmu pokoi gościnnych – uzależnione jest od spełnienia łącznie kilku warunków, a mianowicie:

·najem musi dotyczyć pokoi gościnnych znajdujących się w budynkach mieszkalnych;

·budynki mieszkalne, w których znajdują się wynajmowane pokoje, są położone na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym;

·przedmiotem usług jest najem pokoi gościnnych osobom przebywającym na wypoczynku;

·liczba wynajmowanych pokoi nie przekracza 5.

Należy w tym miejscu podkreślić, że zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądowo-administracyjnym poglądem, przepisy dotyczące wszelkiego rodzaju ulg i zwolnień podatkowych, jako odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania, powinny być interpretowane ściśle, w oparciu o wykładnię gramatyczną przepisów ustawy, z wyłączeniem wykładni rozszerzającej.

Z opisu sprawy wynika, że posiada Pani gospodarstwo rolne na terenach wiejskich o powierzchni ponad 1 ha użytków rolnych. W budynku mieszkalnym wchodzącym w skład ww. gospodarstwa rolnego prowadzi Pani działalność polegającą na wynajmie pokoi gościnnych. Łączna liczba wynajmowanych pokoi gościnnych nie przekracza 5 pokoi.

Wśród gości znajdują się zarówno osoby przyjeżdżające w celach wypoczynkowych (urlop, weekend, odpoczynek), jak i osoby odbywające podróż służbową, korzystające wyłącznie z noclegu jednodniowego lub kilkudniowego w trakcie podróży. Osoby odbywające podróż służbową proszą o wystawienie dokumentu sprzedaży (rachunku) na firmę, jednak cel ich pobytu u Pani jest wyłącznie noclegowy. W żadnym przypadku nie są organizowane szkolenia, konferencje, warsztaty ani inne imprezy o charakterze edukacyjnym lub biznesowym.

Pani wątpliwość dotyczy kwestii, czy będzie Pani mogła skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści powoływanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika, aby zwolnienie przedmiotowe odnosiło się również do podatników uzyskujących dochody z tytułu świadczenia usług wynajmu pokoi gościnnych oraz wyżywienia osób, które są w podróży służbowej.

Wobec powyższego, w stosunku do pracowników będących w podróży służbowej pomimo, że wynajmuje im Pani pokoje gościnne w budynku mieszkalnym, który położony jest na terenie wiejskim, w gospodarstwie rolnym, nie został spełniony warunek wynajmowania pokoi osobom przebywającym na wypoczynku, konieczny dla zastosowania omawianego zwolnienia. Osoby te nie przebywają bowiem na wypoczynku w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 43 ww. ustawy. W takich przypadkach pokoje są wynajmowane bowiem osobom będącym w podróży służbowej a nie na wypoczynku, a więc pracownikom firm, które chcą zapewnić swoim pracownikom zamieszkałym poza miejscem świadczenia pracy, jedną z podstawowych potrzeb bytowych, tj. zakwaterowanie. Nie mamy tu zatem do czynienia z przebywaniem pracowników firm na wypoczynku w rozumieniu przepisu przewidującego zwolnienie podatkowe. Pracownicy korzystają bowiem ze świadczonych usług najmu oraz wyżywienia z uwagi na świadczoną przez siebie pracę oraz obowiązki służbowe, a przebywanie w miejscu, w których świadczone są usługi wyżywienia oraz najmu nie zależy od ich woli, ale od woli pracodawcy.

Użyte w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowanie „pobyt na wypoczynku” dotyczy wyłącznie pobytów urlopowych, weekendowych itp. Pobyt wypoczynkowy jest pobytem czasowym, akcydentalnym, nie ma charakteru stałego. Zwolnienie nie dotyczy wynajmowania pokoi na stałe, czy też robotnikom sezonowym lub studentom. Nie dotyczy zatem również sytuacji opisanej we wniosku – wynajmu pokoi, który de facto nie jest związany z wypoczynkiem pracowników a z wykonywaną przez nich pracą.

Wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowanie „pobyt na wypoczynku” należy odczytywać jako dotyczące osób, których jedynym celem korzystania z pokoi gościnnych jest wypoczynek. Nie mogą być to zatem osoby, które wynajęły pokoje w związku z obowiązkami wynikającymi z pracy, nauki czy też innych niż wypoczynek przyczyn. Błędne jest zatem Pani twierdzenie, że sformułowanie to odnosi się również do pojęcia osób odbywających podróż służbową.

Zatem Pani stanowisko, że:

całość przychodów osiąganych z tytułu wynajmu pokoi gościnnych – niezależnie od tego, czy gościem jest osoba prywatna przyjeżdżająca na wypoczynek, czy pracownik odbywający podróż służbową korzystający z noclegu – korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o PIT.

̶uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

W odniesieniu do przywołanego przez Panią wyroku sądu administracyjnego informuję, że został on wydany w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania, ani konsekwencji wiążących, w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.