Interpretacja indywidualna z dnia 16 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-1.4010.135.2026.2.PK
Działalność w zakresie opracowywania nowych procedur technologicznych przygotowania modeli odlewniczych, obejmująca nabywanie i przetwarzanie dostępnej wiedzy, spełnia wymagania działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 CIT, umożliwiającą skorzystanie z odliczenia kosztów kwalifikowanych, w tym materiałów używanych w próbnej produkcji mogącej przynieść wyniki handlowe.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia:
‒czy opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26–28 ustawy o CIT, a tym samym uprawniają Spółkę do skorzystania z odliczenia kosztów kwalifikowanych na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o CIT;
‒czy Koszty materiałowe ponoszone przez Spółkę w związku z prowadzonymi pracami stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT – w tym również wówczas, gdy odlewy wykonywane w ramach prób technologicznych należą do partii objętej równolegle realizowanym zamówieniem klienta i mogą zostać po przeprowadzeniu próby sprzedane.
Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 18 maja 2026 r. (data wpływu: 18 maja 2026 r.)
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
A. S.A. (…) w (…) (dalej: „Spółka”) wykonuje (…). Elementem niezbędnym do odwzorowania zewnętrznych powierzchni odlewu jest model odlewniczy, wykorzystywany na etapie formowania wnęki formy.
W praktyce Spółki, aby możliwe było użycie modelu do formowania, w pierwszej kolejności przygotowywany jest półwyrób w postaci bryły 3D odwzorowującej zewnętrzną geometrię detalu zamówionego przez klienta, wraz z naniesionymi elementami technologicznymi (np. marki rdzeniowe, kliny technologiczne itp.). Obecnie bryły 3D wykonywane są z materiałów takich jak sklejka, drewno lub żywica.
Półwyrób poddawany jest następnie czynnościom przygotowawczym, tak aby spełniał funkcję modelu odlewniczego, w szczególności poprzez:
‒przygotowanie powierzchni (m.in. szlifowanie, szpachlowanie, lakierowanie),
‒oznaczenie/wyznaczenie miejsc technologicznych, takich jak m.in. ochładzalniki, nadlewy, układy zalewania, miejsca użycia chromitu itp.
Tak przygotowany model odlewniczy służy do wykonania formy piaskowej, do której następnie wlewany jest ciekły metal.
Spółka wskazuje, że przygotowanie powierzchni modelu ma wpływ na przebieg formowania oraz jakość formy, a w konsekwencji na jakość odlewu (w szczególności jakość powierzchni). W przypadku niewłaściwie przygotowanej powierzchni modelu może dojść do niewystarczającego zagęszczenia masy formierskiej, co może powodować wymywanie formy przez ciekły metal i powstawanie wad odlewniczych, m.in. wtrąceń oraz przypaleń.
Spółka podjęła prace ukierunkowane na opracowanie (…) w taki sposób, aby mogła ona pełnić funkcję modelu odlewniczego w technologii sypkich mas samoutwardzalnych stosowanej przez Spółkę. Celem prac jest wytworzenie przez Spółkę własnej wiedzy technicznej (know-how) w zakresie doboru materiałów do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni bryły 3D oraz parametrów ich aplikacji, a także sposobu przygotowania takiej powierzchni zapewniającego prawidłowy przebieg formowania i spełnienie przez odlew wymagań jakościowych klienta.
Planowane rozwiązanie polega na wykonywaniu odlewów z wykorzystaniem modeli odlewniczych przygotowanych z półwyrobu nabywanego od podmiotu zewnętrznego, tj. bryły 3D wydrukowanej z piasku kwarcowego. Spółka nie będzie wykonywała wydruku 3D samodzielnie – bryły 3D będą zamawiane w firmie zewnętrznej.
Po stronie Spółki pozostanie opracowanie oraz praktyczne dopracowanie sposobu przygotowania powierzchni bryły 3D z piasku kwarcowego w taki sposób, aby mogła ona pełnić funkcję modelu odlewniczego w technologii stosowanej w Spółce (formy piaskowe w technologii sypkich mas samoutwardzalnych). Spółka zakłada, że ze względu na odmienność materiału (piasek kwarcowy w formie wydruku) w porównaniu do dotychczasowych materiałów, sposób przygotowania powierzchni (w tym dobór materiałów do utwardzenia/zabezpieczenia oraz parametry ich aplikacji) może różnić się od obecnie stosowanego.
Prace będą polegały na przeprowadzaniu prób i testów technologicznych związanych z przygotowaniem bryły 3D z piasku kwarcowego tak, aby:
‒możliwe było wykonanie na jej podstawie formy odlewniczej w warunkach procesu Spółki, oraz
‒odlew wykonany w takiej formie spełniał wymagania jakościowe klienta.
Na moment rozpoczęcia prac Spółka nie dysponuje jednoznaczną i potwierdzoną w praktyce, powtarzalną procedurą przygotowania powierzchni bryły 3D z piasku kwarcowego do roli modelu odlewniczego. W ramach prac Spółka będzie weryfikować w praktyce m.in. dobór materiału do utwardzenia/zabezpieczenia powierzchni oraz sposób i parametry wykonania warstwy zabezpieczającej (w tym wpływ uzyskiwanej warstwy na możliwość formowania i jakość formy). Spółka przyjmuje, że praktycznym miernikiem prawidłowego przygotowania modelu będzie odlew wykonany na podstawie formy uformowanej z użyciem danego modelu. Weryfikacja będzie polegała na ocenie, czy odlew spełnia wymagania jakościowe klienta, w szczególności w zakresie jakości powierzchni, oraz czy nie występują wady typowe dla problemów jakości formy, w tym w szczególności przypalenia i wtrącenia wymytej masy.
Spółka wskazuje, że ocena jakości formy w warunkach odlewni jest utrudniona w oparciu o badania wizualne dostępne na miejscu, przez co część nieprawidłowości może ujawniać się dopiero po wykonaniu odlewu.
W związku z prowadzonymi pracami Spółka będzie ponosić koszty wynagrodzeń pracowników bezpośrednio produkcyjnych, tj. pracowników fizycznych bezpośrednio wykonujących czynności w ramach prób i testów technologicznych (formowanie, przygotowanie powierzchni modelu, obsługa procesu odlewania), oraz pracowników pośrednio produkcyjnych, tj. inżynierów i technologów uczestniczących w planowaniu, nadzorowaniu, parametryzacji i dokumentowaniu prowadzonych prac – w części odpowiadającej proporcji czasu faktycznie poświęconego na tę działalność w ogólnym czasie pracy danego pracownika w danym okresie rozliczeniowym (dalej: „Koszty osobowe").
Spółka będzie ponosić również koszty materiałów i surowców niezbędnych do przeprowadzenia prób technologicznych, obejmujące w szczególności bryły 3D drukowane z piasku kwarcowego nabywane od podmiotu zewnętrznego jako półwyrób modelowy przeznaczony do testów, materiały do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni bryły zużywane w trakcie kolejnych prób, a także masy formierskie oraz materiały i surowce zużywane do wykonania odlewów w ramach prób (dalej: „Koszty materiałowe").
Spółka wskazuje, że prace będą również prowadzone w ramach realizowanych równolegle innych zamówień produkcyjnych, co oznacza, że do przeprowadzenia prób technologicznych może zostać wytypowana określona partia odlewów objętych konkretnym zamówieniem klienta. Odlewy wykonywane w ramach tak wytypowanej partii stanowią jednocześnie przedmiot próby technologicznej i są w całości obarczone ryzykiem technologicznym opisanym w niniejszym wniosku, w tym w szczególności ryzykiem niespełnienia wymagań jakościowych lub konieczności zezłomowania wyrobu.
Działania wiążą się z ryzykiem technologicznym wynikającym z odmiennej charakterystyki półwyrobu w postaci bryły 3D wydrukowanej z piasku kwarcowego w porównaniu do materiałów dotychczas stosowanych przez Spółkę (drewno/sklejka/żywica), przy jednoczesnym braku, na moment rozpoczęcia prac, potwierdzonej i powtarzalnej technologii przygotowania powierzchni takiej bryły do roli modelu odlewniczego. W szczególności istnieje ryzyko, że zastosowany materiał lub sposób utwardzenia/zabezpieczenia powierzchni okaże się nieodpowiedni i nie pozwoli na wykonanie formy, albo że warstwa zabezpieczająca będzie niewystarczająca, co spowoduje uszkodzenie lub degradację zakupionej bryły 3D w trakcie formowania, a tym samym brak możliwości jej dalszego wykorzystania. Ryzykiem jest również uzyskanie powierzchni modelu o parametrach niewystarczających dla prawidłowego przebiegu formowania (w tym przemieszczania się masy po modelu i uzyskiwania odpowiedniego zagęszczenia), co może prowadzić do obniżenia jakości wnęki formy i w konsekwencji do wad odlewniczych, w tym wtrąceń wymytej masy i przypaleń. Ze względu na ograniczoną możliwość jednoznacznej oceny jakości formy w warunkach odlewni, część problemów może ujawniać się dopiero na etapie gotowego odlewu, co w praktyce może skutkować koniecznością zezłomowania odlewu.
Spółka zakłada, że w przypadku uzyskania rozwiązania umożliwiającego stabilne stosowanie modeli przygotowanych z brył 3D drukowanych z piasku kwarcowego, możliwe może być uzyskanie korzyści organizacyjnych, takich jak skrócenie czasu wykonania zespołu modelowego i skrócenie czasu realizacji zamówień, a także uproszczenie utylizacji modeli poprzez rozkruszenie masy oraz ograniczenie powierzchni magazynowych przeznaczonych na przechowywanie modeli. Spółka wskazuje jednocześnie, że na moment sporządzenia wniosku uzyskanie takich efektów nie jest przesądzone z uwagi na opisane ryzyka i niepewności technologiczne.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Pismem z 18 maja 2026 r. (data wpływu 18 maja 2026 r.) doprecyzowali Państwo opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i wskazali, że:
Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
Spółka nie opodatkowuje osiągniętych przez siebie dochodów ryczałtem od dochodów spółek zgodnie z przepisami rozdziału 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Spółka osiągała przychody z zysków kapitałowych i może takie osiągnąć w przyszłości. W stosunku do przychodów z zysków kapitałowych Spółka nie zamierza korzystać z odliczenia w ramach tzw. ulgi na działalność badawczo- rozwojową.
Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.
Spółka nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych.
Prace badawczo-rozwojowe będące przedmiotem niniejszego wniosku zostały rozpoczęte w 2025 r. Jednocześnie należy wskazać, że Spółka prowadziła działalność badawczo-rozwojową również w latach wcześniejszych – przy czym dotyczyła ona innych zagadnień i projektów niż te objęte wnioskiem.
Wnioskodawca nie oczekuje interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego obowiązujących przed datą 1 października 2018 r.
Spółka zamierza skorzystać z ulgi B+R w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych ponoszonych w związku z niniejszym projektem począwszy od roku podatkowego 2026 oraz w latach następnych, w których koszty te będą ponoszone.
Opisane we wniosku prace i testy prowadzone na odlewach stanowią integralną część projektu badawczo - rozwojowego i w tym zakresie mieszczą się w przedmiocie pytania nr 1 oraz pytania nr 2 niniejszego wniosku. Próby technologiczne ukierunkowane na weryfikację opracowywanej procedury przygotowania powierzchni bryły 3D z piasku kwarcowego prowadzone na dedykowanych odlewach z partii odlewów wytypowanej z bieżącego zamówienia produkcyjnego stanowią element projektu opisanego we wniosku. Przy czym Spółka zastrzega, że same prace realizowane w ramach odrębnych zamówień produkcyjnych z reguły nie będą stanowić działalności badawczo- rozwojowej i jako takie nie są przedmiotem ani pytania numer 1 ani pytani numer 2 - z zastrzeżeniem wyżej opisanych prób i testów.
Opisane prace nie stanowią rutynowych ani okresowych zmian w procesie produkcyjnym Spółki. Celem prac jest wytworzenie własnej wiedzy technicznej (know-how) w zakresie doboru materiałów do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni bryły 3D oraz parametrów ich aplikacji. Procedura taka nie istnieje dotychczas w zasobach Spółki, a jej wypracowanie wymaga przeprowadzenia własnych prób i testów.
Prace opisane we wniosku nie obejmują etapu wdrożenia. Efektem prac jest opracowanie instrukcji postępowania z modelami drukowanymi. Prace nie stanowią produkcji seryjnej. Każdy odlew wykonany w ramach próby jest w całości obarczony ryzykiem technologicznym wynikającym z niepewności towarzyszącej opracowywanej procedurze – ryzykiem niespełnienia wymagań jakościowych, uszkodzenia formy lub konieczności zezłomowania wyrobu. Prace posiadają charakter odrębny od bieżącej działalności produkcyjnej Spółki. Na moment rozpoczęcia prac Spółka nie dysponuje potwierdzoną i powtarzalną procedurą przygotowania powierzchni bryły 3D z piasku kwarcowego do roli modelu odlewniczego. Materiał ten charakteryzuje się odmienną strukturą i właściwościami w porównaniu do dotychczas stosowanych (drewno, sklejka, żywica), co sprawia, że dotychczasowe metody nie mogą zostać bezpośrednio przeniesione.
Prace nie mają charakteru pomocniczego ani wspomagającego wobec innej działalności. Stanowią zdefiniowany, autonomiczny projekt technologiczny posiadający własny cel merytoryczny, własną metodykę realizacji i własne kryteria zakończenia. Prace objęte wnioskiem będą prowadzone wyłącznie do momentu uzyskania wymaganego rezultatu – tj. powtarzalnej i zwalidowanej procedury (wiedzy). Po pozytywnym zakończeniu projektu odlewnia będzie stosować wypracowane rozwiązania do modeli prototypowych i jednostkowych w ramach bieżącej działalności produkcyjnej, nieobjętej ulgą B+R.
Prace nie ograniczają się do czynności testowania wyrobu finalnego. Celem jest wytworzenie nowej wiedzy technicznej (know-how) w zakresie przygotowania powierzchni bryły 3D drukowanej z piasku kwarcowego, obejmującej dobór materiałów do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni, parametry ich aplikacji oraz sposób przygotowania powierzchni zapewniający prawidłowy przebieg formowania. Wykonanie odlewu próbnego pełni funkcję weryfikacyjną wobec opracowywanej procedury, a nie funkcję standardowego badania jakości wyrobu. Wynika to ze specyfiki procesu odlewniczego – jakość formy piaskowej nie może być jednoznacznie oceniona przed etapem wylania metalu, a ewentualne wady ujawniają się dopiero na gotowym odlewie.
Prace nie stanowią czynności serwisowych, nie dotyczą promowania ulepszeń dokonywanych w działalności Spółki ani nie stanowią innych prac spoza prac B+R.
W zakresie przesłanki twórczości oraz systematyczności prowadzonych prac Wnioskodawca wskazuje, że szczegółowa odpowiedź w tym przedmiocie została udzielona w ramach odpowiedzi na inne pytania zawarte w wezwaniu
Twórczy charakter prac przejawia się w konieczności samodzielnego opracowania doboru materiałów do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni bryły 3D drukowanej z piasku kwarcowego, parametrów ich aplikacji oraz sekwencji czynności przygotowawczych – przy braku gotowej procedury możliwej do przeniesienia z dotychczasowej praktyki Spółki. Wynik prac nie jest prostym powieleniem ani przeniesieniem istniejących rozwiązań stosowanych dla innych materiałów modelarskich. Efektem prac będzie nowy proces – tj. proces technologiczny, procedura technologiczna (know-how) – a nie nowy produkt ani usługa (innowacja procesowa). Wynik prac nie jest z góry możliwy do przewidzenia ani do określenia jako powtarzalny na moment ich rozpoczęcia. Istnieje ryzyko, że zastosowany materiał lub sposób utwardzenia/zabezpieczenia powierzchni okaże się nieodpowiedni i nie pozwoli na wykonanie formy, z której po zalaniu powstanie odlew o akceptowalnej jakości, albo że warstwa zabezpieczająca będzie niewystarczająca, co spowoduje uszkodzenie lub degradację zakupionej bryły 3D w trakcie formowania. Prace nie stanowią technicznej realizacji projektu zleconego przez podmiot zewnętrzny. Są prowadzone z inicjatywy własnej Spółki, w oparciu o wewnętrzne zasoby kadry inżynierskiej i technologicznej, przy samodzielnie określonym przez Spółkę celu i zakresie merytorycznym.
Na moment złożenia wniosku Spółka nie stworzyła jeszcze żadnych konkretnych gotowych rozwiązań w ramach projektu opisanego we wniosku.
Przed rozpoczęciem projektu Wnioskodawca posiadał: wieloletnie doświadczenie w technologii odlewniczej (formowanie w sypkich masach samoutwardzalnych); wiedzę o przygotowaniu powierzchni modeli z drewna, sklejki i żywicy; ogólną informację o istnieniu analogicznego rozwiązania w Europie, bez dostępu do szczegółów technologicznych; ogólną wiedzę o właściwościach fizycznych piasku kwarcowego jako materiału druku 3D. Spółka precyzuje, że posiadana wiedza o rozwiązaniu europejskim ma charakter ogólny – szczegóły technologiczne niezbędne do opracowania własnej procedury muszą zostać wypracowane samodzielnie.
W ramach opisanej działalności Spółka wykorzystuje i rozwija wiedzę inżynierską obejmującą cztery wzajemnie powiązane obszary. Pierwszym jest inżynieria materiałowa i technologia powierzchni – w zakresie właściwości fizyko- mechanicznych brył drukowanych z piasku kwarcowego (kruchość, chropowatość, porowatość, odporność na ścieranie) oraz doboru materiałów do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni bryły 3D, w tym rodzaju i składu środków chemicznych, powłok ochronnych lub impregnatów, a także parametrów ich aplikacji (grubość warstwy, czas utwardzania, kolejność czynności) i mechanizmu oddziaływania tak przygotowanej powierzchni z masą formierską. Drugim obszarem jest technologia odlewnicza – obejmująca wiedzę o sposobie przygotowania powierzchni zapewniającym prawidłowy przebieg formowania i spełnienie wymagań jakościowych, przy czym ocena prawidłowości przygotowanej powierzchni możliwa jest dopiero na podstawie jakości powierzchni wykonanego odlewu, co determinuje metodykę weryfikacji wyników prób. Trzecim obszarem jest inżynieria procesów produkcyjnych – w zakresie projektowania sekwencji czynności przygotowania powierzchni bryły, parametryzacji procesu oraz opracowania powtarzalnej instrukcji technologicznej możliwej do stosowania przez pracowników produkcyjnych. Czwartym obszarem jest analiza wad odlewniczych – obejmująca wiedzę o zależności między stanem powierzchni modelu z piasku kwarcowego a jakością uformowanej wnęki formy i gotowego odlewu, a w szczególności wiedzę o mechanizmach powstawania wad typowych dla problemów jakości formy (przypalenia, wtrącenia wymytej masy), niezbędną do właściwej oceny wyników kolejnych prób technologicznych.
Projekt dotyczy opracowania nowej procedury technologicznej przygotowania modeli odlewniczych z piasku kwarcowego, która dotychczas nie funkcjonowała w zasobach Spółki. W toku prac wykorzystywana i zestawiana jest wiedza z zakresu technologii odlewniczej, inżynierii materiałowej oraz technologii powierzchni, tak aby możliwe było wypracowanie procesu produkcyjnego odpowiadającego na potrzeby Spółki. Rezultatem projektu ma być rozwiązanie pozwalające na prowadzenie i planowanie produkcji z krótszymi terminami realizacji zamówień, ograniczenie powierzchni magazynowych przeznaczonych na modele oraz uproszczenie procesu ich utylizacji.
Efekty prowadzonych prac (będących przedmiotem pytań) będą stanowić novum w zasobach wiedzy technicznej Spółki. Na moment rozpoczęcia prac Spółka nie dysponowała powtarzalną procedurą przygotowania powierzchni bryły 3D z piasku kwarcowego do roli modelu odlewniczego. Bryły drukowane z piasku są bardzo kruche i chropowate – takiej powierzchni nie da się bezpośrednio użyć do formowania. Konieczne jest przeprowadzenie prób z różnymi materiałami celem uzyskania wymaganej wytrzymałości i gładkości powierzchni. Odmienność właściwości materiałowych piasku kwarcowego w stosunku do dotychczas stosowanych materiałów modelowych (drewno, sklejka, żywica) sprawia, że dotychczasowe metody Spółki nie mogą być bezpośrednio przeniesione.
Prace objęte wnioskiem ukierunkowane są na opracowanie nowej, powtarzalnej i zwalidowanej procedury technologicznej przygotowania powierzchni bryły 3D drukowanej z piasku kwarcowego w taki sposób, aby mogła ona pełnić funkcję modelu odlewniczego w tej technologii. Na moment rozpoczęcia prac Spółka nie dysponuje jednoznaczną i potwierdzoną w praktyce, powtarzalną procedurą w tym zakresie – prowadzone próby i testy technologiczne służą weryfikacji kolejnych wariantów doboru materiałów do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni bryły oraz parametrów ich aplikacji, a ich praktycznym miernikiem jest ocena jakości odlewu wykonanego na podstawie formy uformowanej z użyciem danego modelu.
Prace mogą być prowadzone również w ramach realizowanych równolegle zamówień produkcyjnych – do przeprowadzenia próby technologicznej może zostać wytypowana określona partia odlewów objętych konkretnym zamówieniem klienta. Między tymi dwiema sytuacjami zachodzi istotna różnica: w pierwszym przypadku próba technologiczna stanowi cel sam w sobie i jest realizowana niezależnie od bieżących zamówień, w drugim – zamówienie produkcyjne stanowi jedynie ramy organizacyjne, w których osadzona jest próba, przy czym odlewy wykonywane w ramach tak wytypowanej partii są w całości obarczone ryzykiem technologicznym opisanym we wniosku, w tym ryzykiem niespełnienia wymagań jakościowych lub konieczności zezłomowania wyrobu.
Systematyczność i twórczość prowadzonych prac została opisana w ramach pozostałych pytań.
Prace są prowadzone w ramach projektu mającego określony cel technologiczny, tj. opracowanie powtarzalnej procedury przygotowania powierzchni bryły 3D z piasku kwarcowego do roli modelu odlewniczego. Projekt ma wyznaczony zespół osób zaangażowanych w jego realizację, obejmujący pracowników technologicznych, inżynierów oraz pracowników produkcyjnych, a także przypisane zasoby niezbędne do przeprowadzania prób, w tym materiały, bryły 3D, masy formierskie i zaplecze produkcyjne.
Prace są prowadzone według uporządkowanej sekwencji działań: dobór materiałów do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni, określenie parametrów ich aplikacji, wykonanie próby formowania oraz ocena jakości uzyskanego odlewu. Kolejne próby wynikają z analizy wcześniejszych wyników, są odpowiednio dokumentowane i służą doprecyzowaniu procedury aż do uzyskania powtarzalnego efektu, którego praktycznym miernikiem jest brak wad typowych dla problemów jakości formy, w szczególności przypaleń i wtrąceń wymytej masy.
Działalność w obszarze wniosku będzie prowadzona w miarę potrzeb, do momentu uzyskania zadawalających wyników z prób przeprowadzonych w różnych zakresach i na różnym etapie procesu przygotowania modelu z piasku, do uzyskania odpowiedniej jakości odlewu i opisania tego w formie odpowiednich procedur i instrukcji.
W celu skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej Spółka prowadzi i będzie prowadzić ewidencję spełniającą warunki ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Ponoszone przez Spółkę wydatki na materiały, które mogą stanowić koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, były/są/będą zaliczane przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów danego roku, w którym zostały poniesione.
Wydatki na materiały w ramach działań, które Spółka uważa za działalność badawczo-rozwojową, które mogą stanowić koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, Spółka zamierza odpisać od podstawy opodatkowania na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zeznaniach za poszczególne lata podatkowe, w których te wydatki zostały / zostaną rozpoznane jako koszty uzyskania przychodu.
Koszty materiałowe, o których mowa we wniosku, Spółka ponosi/poniesie ze środków własnych i nie zostały/nie zostaną one Spółce zwrócone w jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym, w tym także w postaci innych ulg podatkowych. Jednocześnie Spółka wskazuje, że odlew wykonany w ramach próby technologicznej może zostać sprzedany do klienta.
Wykonanie odlewu stanowi jedyny praktyczny i miarodajny sposób weryfikacji prawidłowości opracowywanej procedury, ponieważ sama ocena modelu lub formy przed zalaniem metalem nie pozwala przesądzić, czy powierzchnia została przygotowana właściwie. Dopiero w rzeczywistych warunkach procesu odlewniczego można sprawdzić, czy model umożliwia prawidłowe uformowanie wnęki formy, odpowiednie zagęszczenie masy formierskiej oraz uzyskanie odlewu bez wad wynikających z jakości formy. Nieprawidłowości w przygotowaniu formy prowadzą do powstania na odlewach wad takich jak przypalenia, wtrącenia wymytej masy czy pogorszenie jakości powierzchni, które ujawniają się dopiero po wykonaniu gotowego odlewu.
Z tego względu materiały opisane we wniosku jako koszty materiałowe pozostają w bezpośrednim związku z prowadzonymi pracami opisanymi jako działalność B+R. Jednocześnie Spółka wskazuje, że jeżeli odlew wykonany w ramach próby technologicznej – pomimo istniejącego ryzyka technologicznego – spełni wymagania jakościowe, zostanie sprzedany do klienta. Odlew może również być sprzedany do klienta w przypadku gdy nie spełni wymagań jakościowych, jednak zostanie zakwalifikowany do napraw, poprzez dodatkowy nakład pracy niezbędny do wykonania, w celu doprowadzenia odlewu do uzyskania zgodności z zamówieniem.
Spółka zamierza dokonać odliczenia z tytułu ulgi na działalność badawczo-rozwojową, zgodnie z limitami wskazanymi w art. 18d ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Pytania:
1)Czy opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26–28 ustawy o CIT, a tym samym uprawniają Spółkę do skorzystania z odliczenia kosztów kwalifikowanych na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o CIT?
2)Czy Koszty materiałowe ponoszone przez Spółkę w związku z prowadzonymi pracami stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT – w tym również wówczas, gdy odlewy wykonywane w ramach prób technologicznych należą do partii objętej równolegle realizowanym zamówieniem klienta i mogą zostać po przeprowadzeniu próby sprzedane?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad. Pytanie 1 – Kwalifikacja działalności jako B+R
Zdaniem Spółki opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26–28 ustawy o CIT, a tym samym uprawniają Spółkę do skorzystania z odliczenia kosztów kwalifikowanych na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Przez prace rozwojowe, stosownie do art. 4a pkt 28 ustawy o CIT w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Prowadzone przez Spółkę prace spełniają wszystkie przesłanki tak rozumianej działalności badawczo-rozwojowej.
Przesłanka twórczości jest spełniona, ponieważ celem prac jest wytworzenie przez Spółkę nowej, własnej wiedzy technicznej (know-how) w zakresie przygotowania powierzchni bryły 3D drukowanej z piasku kwarcowego do pełnienia funkcji modelu odlewniczego w technologii sypkich mas samoutwardzalnych. Spółka nie dysponuje na moment rozpoczęcia prac żadną gotową procedurą w tym zakresie i nie ma możliwości jej pozyskania bez przeprowadzenia własnych prób i testów. Efektem prac będzie nowa procedura technologiczna – dotychczas nieistniejąca w zasobach wiedzy Spółki – obejmująca dobór materiałów do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni bryły, parametry ich aplikacji oraz sposób przygotowania powierzchni zapewniający prawidłowy przebieg formowania i spełnienie przez odlew wymagań jakościowych klienta. Prace mają zatem charakter twórczy, a ich wynik nie jest prostym powieleniem ani przeniesieniem istniejących rozwiązań stosowanych dla innych materiałów modelowych.
Przesłanka systematyczności jest spełniona, ponieważ prace prowadzone są w sposób zaplanowany i zorganizowany, przez wyznaczonych pracowników – inżynierów, technologów oraz pracowników bezpośrednio produkcyjnych – z dokumentowaniem wyników kolejnych prób i testów technologicznych. Każda kolejna próba służy systematycznemu eliminowaniu niepewności i zbliżaniu się do powtarzalnej, zwalidowanej procedury. Prace nie mają charakteru doraźnego ani jednorazowego.
Przesłanka niepewności technologicznej jest spełniona, ponieważ na moment rozpoczęcia prac Spółka nie dysponuje potwierdzoną i powtarzalną procedurą przygotowania powierzchni bryły 3D z piasku kwarcowego do roli modelu odlewniczego. Materiał ten charakteryzuje się odmienną strukturą i właściwościami w porównaniu do dotychczas stosowanych przez Spółkę (drewno, sklejka, żywica), co sprawia, że dotychczasowe metody przygotowania powierzchni nie mogą zostać bezpośrednio przeniesione na nowy materiał. Istnieje realne ryzyko, że zastosowane materiały do utwardzenia lub zabezpieczenia powierzchni okażą się nieodpowiednie, co może skutkować uszkodzeniem bryły, wadami formy piaskowej lub koniecznością zezłomowania odlewu. Spółka nie posiada dostępu do szczegółowego know-how w tym zakresie, a rozwiązanie nie może zostać wdrożone bez przeprowadzenia własnych prób i testów.
Prowadzone prace wpisują się tym samym w definicję prac rozwojowych w rozumieniu art. 4a pkt 28 ustawy o CIT – obejmują kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy w celu opracowania nowego procesu technologicznego, przy czym ich wynik nie jest z góry przesądzony, a sama działalność nie ma charakteru rutynowej ani okresowej zmiany w procesie produkcyjnym. Spółka wskazuje, że powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych, zgodnie z którą prace polegające na opracowywaniu nowych procedur i technologii produkcyjnych w warunkach niepewności technologicznej, przy braku dostępnych gotowych rozwiązań, kwalifikują się jako prace rozwojowe w rozumieniu ustawy o CIT.
Ad. Pytanie 2
Zdaniem Spółki Koszty materiałowe ponoszone w związku z prowadzonymi pracami stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, w tym również wówczas, gdy odlewy wykonywane w ramach prób technologicznych należą do partii objętej równolegle realizowanym zamówieniem klienta i mogą zostać po przeprowadzeniu próby sprzedane jako wyroby handlowe.
Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepis ten posługuje się wyłącznie kryterium bezpośredniego związku z działalnością B+R – nie uzależnia kwalifikacji kosztu od wyniku przeprowadzonej próby, nie wymaga zniszczenia ani zezłomowania wyrobu, ani nie wyklucza z zakresu kosztów kwalifikowanych materiałów zużytych do wykonania wyrobów, które ostatecznie zostają sprzedane.
Koszty materiałowe ponoszone przez Spółkę obejmują materiały i surowce bezpośrednio zużywane w toku prób i testów technologicznych, tj. bryły 3D drukowane z piasku kwarcowego, materiały do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni modelu, masy formierskie oraz materiały i surowce zużywane do wykonania odlewów w ramach prób. Wszystkie wymienione kategorie pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową – są zużywane w celu weryfikacji opracowywanej procedury technologicznej.
Spółka podkreśla, że wykonanie odlewu stanowi w jej procesie badawczo-rozwojowym jedyny praktyczny i miarodajny miernik prawidłowości opracowywanej procedury przygotowania modelu. Wynika to ze specyfiki procesu odlewniczego – jakość formy piaskowej nie może być jednoznacznie oceniona przed etapem wylania metalu, a ewentualne wady ujawniają się dopiero na gotowym odlewie. Oznacza to, że każdorazowe wykonanie odlewu jest nieodłącznym i koniecznym elementem prowadzonej próby technologicznej, a materiały i surowce zużyte do jego wykonania są bezpośrednio związane z działalnością B+R niezależnie od tego, jaki jest końcowy los wyrobu.
Każdy odlew wykonany w ramach próby jest w całości obarczony ryzykiem technologicznym wynikającym z niepewności towarzyszącej opracowywanej procedurze – ryzykiem niespełnienia wymagań jakościowych, uszkodzenia formy lub konieczności zezłomowania wyrobu. Ryzyko to jest immanentną cechą prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, nie zaś zwykłym ryzykiem produkcyjnym towarzyszącym rutynowej działalności Spółki. To właśnie obecność tego ryzyka – wynikającego z braku potwierdzonej procedury, a nie z błędu operatora czy awarii urządzenia – odróżnia odlewy próbne od odlewów wykonywanych w ramach standardowego procesu produkcyjnego.
Spółka wskazuje jednocześnie, że wymaganie, aby odlew wykonany w ramach próby obowiązkowo podlegał złomowaniu jako warunek kwalifikacji poniesionych kosztów, nie znajduje żadnej podstawy w treści art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT i byłoby sprzeczne ze specyfiką działalności odlewniczej oraz realiami gospodarczymi. W praktyce przemysłowej weryfikacja nowej technologii musi odbywać się w warunkach rzeczywistego procesu produkcyjnego – nie istnieje możliwość przeprowadzenia prób na wyrobach pozbawionych wartości handlowej, gdyż próba pozbawiona związku z rzeczywistym zamówieniem i rzeczywistymi wymaganiami jakościowymi klienta nie spełniałaby swojej funkcji weryfikacyjnej. Uznanie, że koszt materiałów zużytych do próby traci charakter kosztu kwalifikowanego wyłącznie dlatego, że wyrób okazał się zgodny z wymaganiami i trafił do klienta, prowadziłoby do rezultatu nieracjonalnego – premiowałoby niepowodzenie próby kosztem jej powodzenia, co pozostaje w oczywistej sprzeczności z celem ulgi badawczo-rozwojowej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Ad. 1
Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz.554., dalej: „updop”):
podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop:
Ilekroć w ustawie jest mowa o: działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W myśl art. 4a pkt 27 updop:
ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
a.badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
b.badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2025 r. poz. 24), badania naukowe są działalnością obejmującą:
1.badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop:
ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Przy odniesieniu wskazanych przepisów na grunt analizowanej sprawy należy wskazać, że aby uznać, czy działalność Spółki spełniała będzie przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, konieczne jest przeprowadzenie analizy nakierowanej na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).
Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
Wobec tego ocena, czy prace, które Państwo prowadzą i będą prowadzili w ramach Projektu opisanego we wniosku, stanowią/będą stanowiły działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Państwa we wniosku i uzupełnieniach wniosku efektów tych prac.
Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
W opisie sprawy wskazali Państwo, Spółka podjęła prace ukierunkowane na (…) w taki sposób, aby mogła ona pełnić funkcję modelu odlewniczego w technologii sypkich mas samoutwardzalnych stosowanej przez Spółkę. Celem prac jest wytworzenie przez Spółkę własnej wiedzy technicznej (know-how) w zakresie doboru materiałów do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni bryły 3D oraz parametrów ich aplikacji, a także sposobu przygotowania takiej powierzchni zapewniającego prawidłowy przebieg formowania i spełnienie przez odlew wymagań jakościowych klienta. Planowane rozwiązanie polega na wykonywaniu odlewów z wykorzystaniem modeli odlewniczych przygotowanych z półwyrobu nabywanego od podmiotu zewnętrznego, tj. bryły 3D wydrukowanej z piasku kwarcowego. Spółka nie będzie wykonywała wydruku 3D samodzielnie – bryły 3D będą zamawiane w firmie zewnętrznej. Po stronie Spółki pozostanie opracowanie oraz praktyczne dopracowanie sposobu przygotowania powierzchni bryły 3D z piasku kwarcowego w taki sposób, aby mogła ona pełnić funkcję modelu odlewniczego w technologii stosowanej w Spółce (formy piaskowe w technologii sypkich mas samoutwardzalnych).
Na moment rozpoczęcia prac Spółka nie dysponuje jednoznaczną i potwierdzoną w praktyce, powtarzalną procedurą przygotowania powierzchni bryły 3D z piasku kwarcowego do roli modelu odlewniczego. W ramach prac Spółka będzie weryfikować w praktyce m.in. dobór materiału do utwardzenia/zabezpieczenia powierzchni oraz sposób i parametry wykonania warstwy zabezpieczającej (w tym wpływ uzyskiwanej warstwy na możliwość formowania i jakość formy). Spółka przyjmuje, że praktycznym miernikiem prawidłowego przygotowania modelu będzie odlew wykonany na podstawie formy uformowanej z użyciem danego modelu. Weryfikacja będzie polegała na ocenie, czy odlew spełnia wymagania jakościowe klienta, w szczególności w zakresie jakości powierzchni, oraz czy nie występują wady typowe dla problemów jakości formy, w tym w szczególności przypalenia i wtrącenia wymytej masy. Spółka wskazuje, że ocena jakości formy w warunkach odlewni jest utrudniona w oparciu o badania wizualne dostępne na miejscu, przez co część nieprawidłowości może ujawniać się dopiero po wykonaniu odlewu.
Działania wiążą się z ryzykiem technologicznym wynikającym z odmiennej charakterystyki półwyrobu w postaci bryły 3D wydrukowanej z piasku kwarcowego w porównaniu do materiałów dotychczas stosowanych przez Spółkę (drewno/sklejka/żywica), przy jednoczesnym braku, na moment rozpoczęcia prac, potwierdzonej i powtarzalnej technologii przygotowania powierzchni takiej bryły do roli modelu odlewniczego. W szczególności istnieje ryzyko, że zastosowany materiał lub sposób utwardzenia/zabezpieczenia powierzchni okaże się nieodpowiedni i nie pozwoli na wykonanie formy, albo że warstwa zabezpieczająca będzie niewystarczająca, co spowoduje uszkodzenie lub degradację zakupionej bryły 3D w trakcie formowania, a tym samym brak możliwości jej dalszego wykorzystania. Ryzykiem jest również uzyskanie powierzchni modelu o parametrach niewystarczających dla prawidłowego przebiegu formowania (w tym przemieszczania się masy po modelu i uzyskiwania odpowiedniego zagęszczenia), co może prowadzić do obniżenia jakości wnęki formy i w konsekwencji do wad odlewniczych, w tym wtrąceń wymytej masy i przypaleń.
Spółka zakłada, że w przypadku uzyskania rozwiązania umożliwiającego stabilne stosowanie modeli przygotowanych z brył 3D drukowanych z piasku kwarcowego, możliwe może być uzyskanie korzyści organizacyjnych, takich jak skrócenie czasu wykonania zespołu modelowego i skrócenie czasu realizacji zamówień, a także uproszczenie utylizacji modeli poprzez rozkruszenie masy oraz ograniczenie powierzchni magazynowych przeznaczonych na przechowywanie modeli. Spółka wskazuje jednocześnie, że na moment sporządzenia wniosku uzyskanie takich efektów nie jest przesądzone z uwagi na opisane ryzyka i niepewności technologiczne.
Jak doprecyzowali Państwo w uzupełnieniu wniosku, opisane we wniosku prace i testy prowadzone na odlewach stanowią integralną część projektu badawczo- rozwojowego. Próby technologiczne ukierunkowane na weryfikację opracowywanej procedury przygotowania powierzchni bryły 3D z piasku kwarcowego prowadzone na dedykowanych odlewach z partii odlewów wytypowanej z bieżącego zamówienia produkcyjnego stanowią element projektu opisanego we wniosku. Przy czym Spółka zastrzega, że same prace realizowane w ramach odrębnych zamówień produkcyjnych z reguły nie będą stanowić działalności badawczo- rozwojowej.
Celem prac jest wytworzenie własnej wiedzy technicznej (know-how) w zakresie doboru materiałów do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni bryły 3D oraz parametrów ich aplikacji. Procedura taka nie istnieje dotychczas w zasobach Spółki, a jej wypracowanie wymaga przeprowadzenia własnych prób i testów. Prace opisane we wniosku nie obejmują etapu wdrożenia. Efektem prac jest opracowanie instrukcji postępowania z modelami drukowanymi. Prace nie stanowią produkcji seryjnej. Każdy odlew wykonany w ramach próby jest w całości obarczony ryzykiem technologicznym wynikającym z niepewności towarzyszącej opracowywanej procedurze – ryzykiem niespełnienia wymagań jakościowych, uszkodzenia formy lub konieczności zezłomowania wyrobu. Prace posiadają charakter odrębny od bieżącej działalności produkcyjnej Spółki. Na moment rozpoczęcia prac Spółka nie dysponuje potwierdzoną i powtarzalną procedurą przygotowania powierzchni bryły 3D z piasku kwarcowego do roli modelu odlewniczego. Materiał ten charakteryzuje się odmienną strukturą i właściwościami w porównaniu do dotychczas stosowanych (drewno, sklejka, żywica), co sprawia, że dotychczasowe metody nie mogą zostać bezpośrednio przeniesione.
Prace nie mają charakteru pomocniczego ani wspomagającego wobec innej działalności. Stanowią zdefiniowany, autonomiczny projekt technologiczny posiadający własny cel merytoryczny, własną metodykę realizacji i własne kryteria zakończenia. Prace objęte wnioskiem będą prowadzone wyłącznie do momentu uzyskania wymaganego rezultatu – tj. powtarzalnej i zwalidowanej procedury (wiedzy). Po pozytywnym zakończeniu projektu odlewnia będzie stosować wypracowane rozwiązania do modeli prototypowych i jednostkowych w ramach bieżącej działalności produkcyjnej, nieobjętej ulgą B+R. Prace nie ograniczają się do czynności testowania wyrobu finalnego. Celem jest wytworzenie nowej wiedzy technicznej (know-how) w zakresie przygotowania powierzchni bryły 3D drukowanej z piasku kwarcowego, obejmującej dobór materiałów do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni, parametry ich aplikacji oraz sposób przygotowania powierzchni zapewniający prawidłowy przebieg formowania. Wykonanie odlewu próbnego pełni funkcję weryfikacyjną wobec opracowywanej procedury, a nie funkcję standardowego badania jakości wyrobu. Wynika to ze specyfiki procesu odlewniczego – jakość formy piaskowej nie może być jednoznacznie oceniona przed etapem wylania metalu, a ewentualne wady ujawniają się dopiero na gotowym odlewie.
Prace nie stanowią czynności serwisowych, nie dotyczą promowania ulepszeń dokonywanych w działalności Spółki ani nie stanowią innych prac spoza prac B+R.
Twórczy charakter prac przejawia się w konieczności samodzielnego opracowania doboru materiałów do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni bryły 3D drukowanej z piasku kwarcowego, parametrów ich aplikacji oraz sekwencji czynności przygotowawczych – przy braku gotowej procedury możliwej do przeniesienia z dotychczasowej praktyki Spółki. Wynik prac nie jest prostym powieleniem ani przeniesieniem istniejących rozwiązań stosowanych dla innych materiałów modelarskich. Efektem prac będzie nowy proces – tj. proces technologiczny, procedura technologiczna (know-how) – a nie nowy produkt ani usługa (innowacja procesowa). Wynik prac nie jest z góry możliwy do przewidzenia ani do określenia jako powtarzalny na moment ich rozpoczęcia. Istnieje ryzyko, że zastosowany materiał lub sposób utwardzenia/zabezpieczenia powierzchni okaże się nieodpowiedni i nie pozwoli na wykonanie formy, z której po zalaniu powstanie odlew o akceptowalnej jakości, albo że warstwa zabezpieczająca będzie niewystarczająca, co spowoduje uszkodzenie lub degradację zakupionej bryły 3D w trakcie formowania. Prace nie stanowią technicznej realizacji projektu zleconego przez podmiot zewnętrzny. Są prowadzone z inicjatywy własnej Spółki, w oparciu o wewnętrzne zasoby kadry inżynierskiej i technologicznej, przy samodzielnie określonym przez Spółkę celu i zakresie merytorycznym.
Na moment złożenia wniosku Spółka nie stworzyła jeszcze żadnych konkretnych gotowych rozwiązań w ramach projektu opisanego we wniosku.
Efekty prowadzonych prac (będących przedmiotem pytań) będą stanowić novum w zasobach wiedzy technicznej Spółki. Na moment rozpoczęcia prac Spółka nie dysponowała powtarzalną procedurą przygotowania powierzchni bryły 3D z piasku kwarcowego do roli modelu odlewniczego. Na moment rozpoczęcia prac Spółka nie dysponuje jednoznaczną i potwierdzoną w praktyce, powtarzalną procedurą w tym zakresie – prowadzone próby i testy technologiczne służą weryfikacji kolejnych wariantów doboru materiałów do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni bryły oraz parametrów ich aplikacji, a ich praktycznym miernikiem jest ocena jakości odlewu wykonanego na podstawie formy uformowanej z użyciem danego modelu.
Prace mogą być prowadzone również w ramach realizowanych równolegle zamówień produkcyjnych – do przeprowadzenia próby technologicznej może zostać wytypowana określona partia odlewów objętych konkretnym zamówieniem klienta. Między tymi dwiema sytuacjami zachodzi istotna różnica: w pierwszym przypadku próba technologiczna stanowi cel sam w sobie i jest realizowana niezależnie od bieżących zamówień, w drugim – zamówienie produkcyjne stanowi jedynie ramy organizacyjne, w których osadzona jest próba, przy czym odlewy wykonywane w ramach tak wytypowanej partii są w całości obarczone ryzykiem technologicznym opisanym we wniosku, w tym ryzykiem niespełnienia wymagań jakościowych lub konieczności zezłomowania wyrobu.
Jak sami Państwo wskazali, opisane prace nie stanowią rutynowych ani okresowych zmian w procesie produkcyjnym Spółki.
Tym samym opisane przez Państwa prace, które Państwo prowadzą i zamierzają prowadzić należy uznać za mające twórczy charakter.
Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza:
(i) robiący coś regularnie i starannie,
(ii)o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu,
(iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.
W definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu. Wobec tego najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
Wskazali Państwo, że prace są prowadzone w ramach projektu mającego określony cel technologiczny, tj. opracowanie powtarzalnej procedury przygotowania powierzchni bryły 3D z piasku kwarcowego do roli modelu odlewniczego. Projekt ma wyznaczony zespół osób zaangażowanych w jego realizację, obejmujący pracowników technologicznych, inżynierów oraz pracowników produkcyjnych, a także przypisane zasoby niezbędne do przeprowadzania prób, w tym materiały, bryły 3D, masy formierskie i zaplecze produkcyjne. Prace są prowadzone według uporządkowanej sekwencji działań: dobór materiałów do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni, określenie parametrów ich aplikacji, wykonanie próby formowania oraz ocena jakości uzyskanego odlewu. Kolejne próby wynikają z analizy wcześniejszych wyników, są odpowiednio dokumentowane i służą doprecyzowaniu procedury aż do uzyskania powtarzalnego efektu, którego praktycznym miernikiem jest brak wad typowych dla problemów jakości formy, w szczególności przypaleń i wtrąceń wymytej masy. Działalność w obszarze wniosku będzie prowadzona w miarę potrzeb, do momentu uzyskania zadawalających wyników z prób przeprowadzonych w różnych zakresach i na różnym etapie procesu przygotowania modelu z piasku, do uzyskania odpowiedniej jakości odlewu i opisania tego w formie odpowiednich procedur i instrukcji.
To potwierdza zatem, że spełnione jest i będzie przez Państwa kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej – systematyczność – w odniesieniu do wskazanych we wniosku prac.
Omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności. Ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.
Z uzupełnienia opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że przed rozpoczęciem projektu Spółka posiadała: wieloletnie doświadczenie w technologii odlewniczej (formowanie w sypkich masach samoutwardzalnych); wiedzę o przygotowaniu powierzchni modeli z drewna, sklejki i żywicy, ogólną informację o istnieniu analogicznego rozwiązania w Europie, bez dostępu do szczegółów technologicznych, ogólną wiedzę o właściwościach fizycznych piasku kwarcowego jako materiału druku 3D. Spółka precyzuje, że posiadana wiedza o rozwiązaniu europejskim ma charakter ogólny – szczegóły technologiczne niezbędne do opracowania własnej procedury muszą zostać wypracowane samodzielnie.
W ramach opisanej działalności Spółka wykorzystuje i rozwija wiedzę inżynierską obejmującą cztery wzajemnie powiązane obszary. Pierwszym jest inżynieria materiałowa i technologia powierzchni – w zakresie właściwości fizyko- mechanicznych brył drukowanych z piasku kwarcowego (kruchość, chropowatość, porowatość, odporność na ścieranie) oraz doboru materiałów do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni bryły 3D, w tym rodzaju i składu środków chemicznych, powłok ochronnych lub impregnatów, a także parametrów ich aplikacji (grubość warstwy, czas utwardzania, kolejność czynności) i mechanizmu oddziaływania tak przygotowanej powierzchni z masą formierską. Drugim obszarem jest technologia odlewnicza – obejmująca wiedzę o sposobie przygotowania powierzchni zapewniającym prawidłowy przebieg formowania i spełnienie wymagań jakościowych, przy czym ocena prawidłowości przygotowanej powierzchni możliwa jest dopiero na podstawie jakości powierzchni wykonanego odlewu, co determinuje metodykę weryfikacji wyników prób. Trzecim obszarem jest inżynieria procesów produkcyjnych – w zakresie projektowania sekwencji czynności przygotowania powierzchni bryły, parametryzacji procesu oraz opracowania powtarzalnej instrukcji technologicznej możliwej do stosowania przez pracowników produkcyjnych. Czwartym obszarem jest analiza wad odlewniczych – obejmująca wiedzę o zależności między stanem powierzchni modelu z piasku kwarcowego a jakością uformowanej wnęki formy i gotowego odlewu, a w szczególności wiedzę o mechanizmach powstawania wad typowych dla problemów jakości formy (przypalenia, wtrącenia wymytej masy), niezbędną do właściwej oceny wyników kolejnych prób technologicznych. Projekt dotyczy opracowania nowej procedury technologicznej przygotowania modeli odlewniczych z piasku kwarcowego, która dotychczas nie funkcjonowała w zasobach Spółki. W toku prac wykorzystywana i zestawiana jest wiedza z zakresu technologii odlewniczej, inżynierii materiałowej oraz technologii powierzchni, tak aby możliwe było wypracowanie procesu produkcyjnego odpowiadającego na potrzeby Spółki. Rezultatem projektu ma być rozwiązanie pozwalające na prowadzenie i planowanie produkcji z krótszymi terminami realizacji zamówień, ograniczenie powierzchni magazynowych przeznaczonych na modele oraz uproszczenie procesu ich utylizacji.
Zatem to pozwala uznać, że w odniesieniu do prac opisanych we wniosku, wykorzystują i będą wykorzystywać Państwo istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.
Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.
Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:
- nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
- łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
- kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
- wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:
·nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;
·łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych;
·kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
·wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.
Co istotne, całość tych czynności służy:
- planowaniu produkcji oraz
- projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.
Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
Tym samym, opisane przez Państwa we wniosku i jego uzupełnieniu prace spełniają warunki do uznania ich za prace rozwojowe.
W świetle powyższego należy zgodzić się z Państwem, że twórcza działalność Spółki w ramach Projektu, spełnia ustawową definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, która uprawnia do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
Ad 2
W tym miejscu jeszcze raz należy wskazać na treść art. 18d ust. 1 updop, zgodnie z którym m.in.:
podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.
Na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się:
nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
Zgodnie z art. 18d. ust. 5 updop:
koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Natomiast zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 updop:
Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
Zgodnie z art. 18d ust. 7 updop:
Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
1)w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
2)w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;
3)w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
W myśl art. 18d ust. 8 updop:
odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym:
podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop:
kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Z uwagi na powołane przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:
1.podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
2.koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT,
3.koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT,
4.ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o CIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
5.jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,
6.w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
7.podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
8.kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawy o CIT,
9.koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Należy podnieść, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału/ wyodrębnienia kosztów. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest, aby dla celów dowodowych, podatnik korzystający z ulgi prowadził ewidencję czasu pracy, poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową oraz innych kosztów ponoszonych na tę działalność.
Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017 r. o Uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”.
Należy zwrócić uwagę, że w art. 18d ust. 2 pkt 2 updop ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach tej ustawy, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.
W związku z brakiem definicji pojęcia „surowce” na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego. Tak zatem „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).
Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do definicji tego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 522 ze zm., dalej: „uor”). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 uor:
materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam. Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj. Walińska Anna. Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
Należy zauważyć, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
Przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 wniosku jest ustalenie, czy koszty materiałowe ponoszone przez Spółkę w związku z prowadzonymi pracami stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT – w tym również wówczas, gdy odlewy wykonywane w ramach prób technologicznych należą do partii objętej równolegle realizowanym zamówieniem klienta i mogą zostać po przeprowadzeniu próby sprzedane.
Z opisu sprawy wynika, że w związku z prowadzonymi pracami Spółka będzie ponosić koszty materiałów i surowców niezbędnych do przeprowadzenia prób technologicznych, obejmujące w szczególności bryły 3D drukowane z piasku kwarcowego nabywane od podmiotu zewnętrznego jako półwyrób modelowy przeznaczony do testów, materiały do utwardzenia i zabezpieczenia powierzchni bryły zużywane w trakcie kolejnych prób, a także masy formierskie oraz materiały i surowce zużywane do wykonania odlewów w ramach prób (dalej: „Koszty materiałowe"). Spółka wskazuje, że prace będą również prowadzone w ramach realizowanych równolegle innych zamówień produkcyjnych, co oznacza, że do przeprowadzenia prób technologicznych może zostać wytypowana określona partia odlewów objętych konkretnym zamówieniem klienta. Odlewy wykonywane w ramach tak wytypowanej partii stanowią jednocześnie przedmiot próby technologicznej i są w całości obarczone ryzykiem technologicznym opisanym w niniejszym wniosku, w tym w szczególności ryzykiem niespełnienia wymagań jakościowych lub konieczności zezłomowania wyrobu.
W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że koszty materiałowe, o których mowa we wniosku, Spółka ponosi/poniesie ze środków własnych i nie zostały/nie zostaną one Spółce zwrócone w jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym, w tym także w postaci innych ulg podatkowych. Jednocześnie Spółka wskazuje, że odlew wykonany w ramach próby technologicznej może zostać sprzedany do klienta.
Wykonanie odlewu stanowi jedyny praktyczny i miarodajny sposób weryfikacji prawidłowości opracowywanej procedury, ponieważ sama ocena modelu lub formy przed zalaniem metalem nie pozwala przesądzić, czy powierzchnia została przygotowana właściwie. Dopiero w rzeczywistych warunkach procesu odlewniczego można sprawdzić, czy model umożliwia prawidłowe uformowanie wnęki formy, odpowiednie zagęszczenie masy formierskiej oraz uzyskanie odlewu bez wad wynikających z jakości formy. Nieprawidłowości w przygotowaniu formy prowadzą do powstania na odlewach wad takich jak przypalenia, wtrącenia wymytej masy czy pogorszenie jakości powierzchni, które ujawniają się dopiero po wykonaniu gotowego odlewu.
Wskazali Państwo, że Spółka zamierza skorzystać z ulgi badawczo-rozwojowej w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych ponoszonych w związku z niniejszym projektem począwszy od roku podatkowego 2026 oraz w latach następnych, w których koszty te będą ponoszone.
Ponoszone przez Spółkę wydatki na działalność badawczo-rozwojową, które mogą stanowić koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, były/są/będą zaliczane przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów danego roku, w którym zostały poniesione.
Wydatki na materiały w ramach działań, które Spółka uważa za działalność badawczo-rozwojową, które mogą stanowić koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, Spółka zamierza odpisać od podstawy opodatkowania na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zeznaniach za poszczególne lata podatkowe, w których te wydatki zostały / zostaną rozpoznane jako koszty uzyskania przychodu.
Z tego względu materiały opisane we wniosku jako koszty materiałowe pozostają w bezpośrednim związku z prowadzonymi pracami opisanymi jako działalność B+R. Jednocześnie Spółka wskazuje, że jeżeli odlew wykonany w ramach próby technologicznej – pomimo istniejącego ryzyka technologicznego – spełni wymagania jakościowe, zostanie sprzedany do klienta. Odlew może również być sprzedany do klienta w przypadku gdy nie spełni wymagań jakościowych, jednak zostanie zakwalifikowany do napraw, poprzez dodatkowy nakład pracy niezbędny do wykonania, w celu doprowadzenia odlewu do uzyskania zgodności z zamówieniem.
Wobec zacytowanych przepisów prawa podatkowego oraz wskazanego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, należy uznać, że mogą Państwo zaliczyć do kosztów kwalifikowanych wskazane we wniosku koszty materiałowe ponoszone przez Spółkę w związku z prowadzonymi pracami, w tym również wówczas, gdy odlewy wykonywane w ramach prób technologicznych należą do partii objętej równolegle realizowanym zamówieniem klienta i mogą zostać po przeprowadzeniu próby sprzedane.
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy :
·stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia;
·zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu pytań. Inne kwestie wynikające z opisu stanu faktycznego i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji Podatkowej, rozpatrzone.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 134 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


