Interpretacja indywidualna z dnia 17 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.238.2026.3.GK
Dostawy towarów dokonywane przez podatnika poza terytorium Polski nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce, o ile importer rozlicza VAT. Mimo to, transakcje te powinny być wykazywane w JPK_V7M, jeśli mogą wpływać na prawo do odliczenia VAT w Polsce.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest
‒prawidłowe – w zakresie braku opodatkowania na terytorium Polski dostaw towarów dokonywanych na rzecz Nabywcy z Polski;
‒nieprawidłowe – w zakresie braku obowiązku wykazywania transakcji JPK_V7M.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący braku opodatkowania na terytorium Polski dostaw towarów dokonywanych na rzecz Nabywcy z Polski oraz braku obowiązku wykazywania transakcji JPK_V7M. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 5 maja 2026 r. (wpływ 5 maja 2026 r.) oraz pismem z 29 maja 2026 r. (data wpływu 29 maja 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Spółka nabywa towary z Japonii/Korei Południowej/Wietnamu/Chin/USA i odsprzedaje je podmiotowi z Polski na warunkach FOB (Incoterms). Prawo do rozporządzania towarem jak właściciel przechodzi poza terytorium Unii Europejskiej (port załadunku/w trakcie transportu). Importu towarów na terytorium Polski dokonuje Nabywca. Spółka nie dokonuje zgłoszenia celnego, nie organizuje transportu ani importu i nie występuje jako importer.
W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na pytania dotyczące wskazania:
1.Czy jesteście Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik podatku VAT?
Odpowiedzieli Państwo, że tak.
2.Od kiedy (proszę wskazać dzień, miesiąc i rok) i w jakim zakresie prowadzą Państwo działalność gospodarczą, proszę opisać?
Odpowiedzieli Państwo, że Spółka prowadzi działalność od (…) maja 2004 r. Podstawową działalnością Spółki jest sprzedaż maszyn do produkcji elektroniki. Spółka obecnie sprzedaje i serwisuje maszyny i urządzenia następujących producentów: A. GmbH, B. GmbH, C. Inc.
3.Jakie podmioty biorą udział w opisanej we wniosku transakcji, należy wymienić i wskazać jaką rolę pełnią?
Odpowiedzieli Państwo, że
D. Sp. o.o. (Polska, NIP: (…)) - Sprzedawca
E. CO., LTD. (Wietnam) – Załadowca, Producent
F Sp. z o.o. (Polska, NIP: (…)) – Kupujący
4.Jakie konkretnie towary są przedmiotem dostawy i kiedy miała miejsce dostawa towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Polski, proszę podać rok i miesiąc danej konkretnej transakcji?
Odpowiedzieli Państwo, że przedmiotem dostawy są maszyny przemysłowe. Towar jest aktualnie w trakcie transportu morskiego z Wietnamu do Polski (wyjście z Wietnamu w kwietniu).
5.Czy podmiot z Polski na rzecz którego dokonujecie Państwo dostawy towarów jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT w Polsce, jeśli nie to na rzecz jakiego podmiotu dokonujecie Państwo dostawy?
Odpowiedzieli Państwo, że tak, jest czynnym podatnikiem VAT.
6.Z jakiego konkretnie terytorium państwa trzeciego nabywacie Państwo towar?
Odpowiedzieli Państwo, że Wietnam.
7.Czy towary są transportowane bezpośrednio od Państwa do końcowego nabywcy z Polski, w ramach transportu o nieprzerwanym charakterze, tj. od momentu rozpoczęcia transportu z państwa trzeciego do chwili dostawy do Nabywcy z Polski nie wystąpią przerwy niezwiązane bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca docelowego?
Odpowiedzieli Państwo, że tak, w trakcie transportu nie występują przerwy niezwiązane z organizacją transportu.
8.Czy towar od początku sprzedaży/wywozu z terytorium państwa trzeciego w żaden sposób nie zmieniał swojej tożsamości, tj. czy nie był używany/modyfikowany/ przetwarzany zanim dotarł do miejsca docelowego?
Odpowiedzieli Państwo, że nie.
9.Czy w momencie nabycia towaru od dostawcy z państwa trzeciego znali Państwo nabywcę tego towaru, czy też najpierw kupili Państwo towar i przywieźli do Polski, a dopiero potem szukali Państwo nabywcy towaru?
Odpowiedzieli Państwo, że tak, nabywca towaru był znany już w momencie zamówienia towaru w kraju trzecim.
10.Który uczestnik transakcji ma zawartą umowę z przewoźnikiem na przewóz towarów z terytorium państwa trzeciego do Polski, w czyim imieniu/na czyją rzecz działa przewoźnik (kto jest odpowiedzialny za transport)?
Odpowiedzieli Państwo, że Kupujący jest zleceniodawcą i płatnikiem za transport.
11.Na terytorium jakiego kraju odbędzie się odprawa celna (dokonywany jest import towarów)?
Odpowiedzieli Państwo, że Polska.
12.W jaki sposób uczestnicy transakcji rozliczyli podatek w związku z opisanymi dostawami towarów?
Odpowiedzieli Państwo, że Kupujący rozliczy podatek VAT przy odprawie celnej.
Pytania
Czy dostawa towarów nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce?
Czy Spółka nie ma obowiązku wykazywania transakcji w JPK_V7 oraz wystawiania faktury w KSeF?
Państwa stanowisko w sprawie
Brak opodatkowania VAT w Polsce:
Opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności wykonane na terytorium kraju – art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.
Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Polski – art. 2 pkt 1 ustawy o VAT.
Miejscem dostawy towarów jest miejsce rozpoczęcia transportu – art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT – w analizowanej sytuacji poza Polską.
Spółka nie dokonuje importu towarów – art. 2 pkt 7 ustawy o VAT (import realizuje Nabywca).
Zasada terytorialności wyklucza opodatkowanie w Polsce – art. 32 Dyrektywy 2006/112/WE.
Dostawa następuje poza terytorium Polski i pozostaje poza zakresem VAT w Polsce.
Brak jurysdykcji podatkowej Polski (towar poza terytorium kraju) – art. 5 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
Brak statusu importera po stronie Spółki – art. 2 pkt 7 ustawy o VAT.
Transakcja nie stanowi eksportu, WDT ani WNT – art. 2 pkt 8, art. 13, art. 9 ustawy o VAT.
Brak podstaw do wykazania w JPK jako „poza terytorium kraju” – art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT.
Obowiązek rozliczenia VAT powstaje wyłącznie po stronie importera – art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
Argumentacja w zakresie dostawy łańcuchowej i importu:
Transakcja nie stanowi dostawy łańcuchowej przyporządkowanej do importu, gdyż transport nie jest organizowany ani przypisywany Spółce – art. 22 ust. 2–2e ustawy o VAT.
Brak przypisania transportu Spółce wyklucza powiązanie jej dostawy z importem – art. 22 ust. 2–2e w zw. z art. 2 pkt 7 ustawy o VAT.
Warunki Incoterms FOB oznaczają przeniesienie ryzyk i obowiązków transportowych na nabywcę – brak związku Spółki z transportem i importem.
Przypisanie transportu Spółce byłoby sprzeczne ze stanem faktycznym i konstrukcją VAT (opodatkowanie rzeczywistych zdarzeń) – art. 5 ust. 1 ustawy o VAT w zw. z art. 2 Dyrektywy 2006/112/WE.
Orzecznictwo:
1)Wyrok TSUE C-245/04 EMAG Handel Eder – w transakcjach łańcuchowych tylko jedna dostawa może być „ruchoma”, a jej przypisanie zależy od podmiotu organizującego transport.
2)Wyrok TSUE C-430/09 Euro Tyre Holding – decydujące znaczenie ma faktyczne przypisanie transportu i ekonomiczna treść transakcji.
3)Wyrok C- 386/16 Toridas – kwalifikacja dostawy zależy od rzeczywistego przebiegu transakcji, w szczególności od tego, kto kontroluje transport.
4)Wyrok C-414/17 AREX CZ – przypisanie transportu determinuje miejsce opodatkowania i charakter dostawy w łańcuchu.
5)Interpretacja Indywidualna KIS sygn. 0112-KDIL1-3.4012.45.2024.2.MR.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:
Przez terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Przez terytorium państwa członkowskiego – rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a
Przez terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
Terytorialny charakter podatku od towarów i usług oznacza zatem, że opodatkowaniu podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane za wykonane na terytorium kraju. W tym wypadku określenie miejsca świadczenia (dostawy) determinuje miejsce opodatkowania. Miejsce świadczenia wskazuje jednocześnie państwo, w którym dana czynność winna zostać opodatkowana. Jest to szczególnie istotne w przypadku dostawy towarów, która odbywa się pomiędzy podmiotami z różnych państw. Miejsce świadczenia (opodatkowania) przy dostawie towarów uzależnione jest od sposobu, w jaki realizowana jest ta dostawa.
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie towarów - rozumie się przez to przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
Powyższa definicja kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu bądź stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
W przepisach art. 22 ust. 1-4 ustawy uregulowano zasady dotyczące określenia miejsca świadczenia przy dostawie towarów w przypadku transakcji łańcuchowych (szeregowych), tj. transakcji, w których występuje kilka podmiotów dokonujących obrotu tym samym towarem, przy czym towar trafia bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu. Każda z dostaw w transakcji łańcuchowej traktowana jest odrębnie, co oznacza, że dla każdej z nich odrębnie ustalane jest też miejsce dokonania dostawy. W sprawie będącej przedmiotem wniosku zastosowanie znajdą przepisy art. 22 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 ustawy.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy:
Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
Przepis art. 22 ust. 2 ustawy stanowi, że:
W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
Stosownie zaś do art. 22 ust. 4 ustawy:
W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
Zgodnie z art. 26a ustawy:
1. Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
2. W przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej jedną z następujących procedur:
1) uszlachetniania czynnego,
2) odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,
3) składowania celnego;
4) tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z procedur celnych,
5) wolnego obszaru celnego
- miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tym procedurom.
Z powołanych przepisów wynika, że miejscem opodatkowania dostawy towarów, co do zasady, jest miejsce (kraj), w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki. Na ustalenie miejsca dostawy nie ma przy tym wpływu siedziba dostawcy (podatnika) – istotne jest jedynie miejsce, gdzie towar jest przechowywany i z którego jest przewożony ostatecznie do nabywcy.
Ponadto, w myśl art. 5 pkt 15, 16, 18 i 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) – zwanym dalej UKC:
Do celów niniejszego kodeksu stosuje się następujące definicje:
15) „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub powiadomienie są składane;
16) „procedura celna” oznacza jedną z następujących procedur, którą zgodnie z przepisami kodeksu można objąć towary:
a) dopuszczenie do obrotu;
b) procedury specjalne;
c) wywóz;
18) „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;
19) „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.
Stosownie do art. 77 UKC:
1. Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur celnych:
a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;
b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.
2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. Jeżeli zgłoszenie celne dotyczące jednej z procedur, o których mowa w ust. 1, zostaje sporządzone na podstawie danych powodujących, że nie zostają pobrane w całości lub części należności celne przywozowe, osoba, która dostarczyła dane wymagane do sporządzenia zgłoszenia i która wiedziała lub powinna była wiedzieć, że dane te są nieprawdziwe, jest również dłużnikiem.
W niniejszej sprawie trzeba również zwrócić uwagę na przepis art. 22 ust. 4 ustawy, który stanowi, że w przypadku, gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
Z opisu sprawy wynika, że Państwo jako czynny podatnik podatku VAT w Polsce nabywacie na terytorium Wietnamu maszyny przemysłowe od podmiotu z terytorium państwa trzeciego, tj. E. LTD., które następnie sprzedajecie Państwo czynnemu podatnikowi podatku VAT z Polski, tj. F. Sp. z o.o. Towar transportowany jest bezpośrednio z państwa trzeciego do Nabywcy z Polski (F. Sp. z o.o.). Nie występują przerwy niezwiązane z organizacją ani towar nie jest w żaden sposób modyfikowany/ używany/przetwarzany. Prawo do rozporządzania towarem jak właściciel przechodzi na terytorium państwa trzeciego. Za odprawę celną na terytorium Polski odpowiedzialny jest Nabywca z Polski. To Nabywca z Polski rozlicza podatek przy odprawie celnej.
W tak przedstawionych okolicznościach sprawy wyraziliście Państwo wątpliwości dotyczące ustalenia czy dostawa towarów do Nabywcy z Polski (F. Sp. z o.o.) podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
Odnosząc się do powyższych wątpliwości w kontekście opodatkowania transakcji w Polsce istotne są m.in. kwestie gdzie, w jakim państwie przenoszone jest prawo do rozporządzania towarem jak właściciel oraz który z uczestników transakcji jest podatnikiem z tytułu importu towarów, a nie przypisanie organizacji transportu Spółce. We wniosku wskazali Państwo, że w opisanej transakcji Nabywca z Polski (F. Sp. z o.o.) jest obowiązany do objęcia towarów procedurą celną dopuszczenia do obrotu (importu). To Nabywca z Polski (F. Sp. z o.o.) każdorazowo występuje w charakterze importera towarów. Należy w tym kontekście zaznaczyć, że zgodnie z powołanym powyżej art. 22 ust. 4 ustawy, dostawę towarów wysyłanych z państwa trzeciego uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów (w tym przypadku Polski), gdy dostawa ta jest dokonywana przez podatnika, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów. Zatem, w przypadku importu towarów, pierwszą dostawą, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce jest dostawa dokonywana przez podmiot, który jest podatnikiem z tytułu importu towarów w kraju importu lub zaimportowania tych towarów. Przy tym, dostawa, której przedmiotem jest towar niedopuszczony do obrotu na terytorium UE, nie może zostać potraktowana jako transakcja podlegająca opodatkowaniu VAT w Polsce. Z uwagi na to, że dostawy tej nie dokonuje importer towaru, taka transakcja podlega wyłączeniu z katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zawartego w art. 5 ust. 1 ustawy.
Odnośnie zaś nabycia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, decydujące znaczenia mają okoliczności sprawy, a nie warunki dostawy Incoterms. Ustawa o VAT, a dokładnie art. 7 ust. 1 ustawy definiujący pojęcie „dostawy towarów”, nie odwołuje się do warunków dostawy Incoterms, czy do cywilistycznych pojęć sprzedaży, w tym tytułu prawnego oraz przenoszenia ryzyka. We wniosku wskazali Państwo, że dostawa towarów pomiędzy Państwem a Nabywcą z Polski (F. Sp. z o.o.) realizowane są na warunkach Incoterms FOB. Podkreślić należy, że uzgodnione warunki dostawy (np. Incoterms) mogą co prawda stanowić wskazówki, jednakże nie mają one decydującego znaczenia. Tym bardziej niezasadnym wydaje się, aby reguły Incoterms same w sobie miały przesądzać, gdzie przenoszone jest prawo do rozporządzania towarem jak właściciel i w którym państwie transakcja jest opodatkowana.
W analizowanej sprawie, nabywacie Państwo towary Spółki E. Co. LTD. w kraju trzecim a następnie sprzedajecie je Nabywcy z Polski (F. Sp. z o.o.) na terytorium Polski, przy czym towary wysyłane są bezpośrednio z terytorium Wietnamu do Nabywcy z Polski (F. Sp. z o.o.) na terytorium kraju. Zatem skoro następuje przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego, tj. Wietnamu na terytorium Unii Europejskiej (do Polski), to niewątpliwie mamy do czynienia z importem, o którym mowa w art. 2 pkt 7 ustawy. Ponadto przedstawione okoliczności wskazują, że dostawa realizowana jest w ramach tzw. transakcji łańcuchowej, w której występują trzy podmioty (E. Co. LTD., Państwa Spółka i Nabywca z Polski (F. Sp. z o.o.), a prawo do rozporządzania towarem jak właściciel przechodzi pomiędzy pierwszym i drugim oraz pomiędzy drugim i trzecim w kolejności podatnikiem w łańcuchu, natomiast samo wydanie towarów następuje bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu. Towar przetransportowany jest bezpośrednio od podmiotu z kraju trzeciego do Nabywcy z Polski (F. Sp. z o.o.), który jest już znanym nabywcą w momencie zamawiania towaru od podmiotu z terytorium państwa trzeciego, przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel z E. Co. LTD na Państwa Spółkę oraz z Państwa Spółki na Nabywcę z Polski (F. Sp. z o.o.) następuje już na terytorium państwa trzeciego, poza Polską. W konsekwencji, zanim towar trafi do Polski to towarem jak właściciel dysponuje już Nabywca z Polski (F. Sp. z o.o.). To Nabywca z Polski (F. Sp. z o.o.) zobowiązany jest rozpoznać transakcję nabycia w Polsce i jak wynika z opisu sprawy Nabywca z Polski (F. Sp. z o.o.) jest obowiązany do objęcia towarów procedurą celną dopuszczenia do obrotu.
Przenosząc powyższe ustalenia na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że skoro w ramach dokonywanych transakcji podatnikiem zobowiązanym do uiszczenia podatku z tytułu importu towarów dokonanego na terytorium Unii Europejskiej (Polski) jest Nabywca z Polski (F. Sp. z o.o.),a prawo do rozporządzania towarem jak właściciel z Państwa na Nabywcę z Polski (F. Sp. z o.o.) przechodzi na terytorium państwa trzeciego, poza Polską, to transakcja dokonana pomiędzy Państwem a Nabywcą z Polski (F. Sp. z o.o.) nie wpisuje się w dyspozycję art. 22 ust. 4 ustawy – nie jesteście Państwo bowiem w tym przypadku podatnikiem dokonującym dostawy, który jednocześnie jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów. W analizowanym przypadku, dostawę towaru dokonaną przez Państwa na rzecz Nabywcy z Polski (F. Sp. z o.o.) będącego jednocześnie importerem towaru, należy uznać - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - za dokonaną, a tym samym opodatkowaną, w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa trzeciego. W konsekwencji, dostawa towarów dokonana przez Państwa na rzecz Nabywcy z Polski (F. Sp. z o.o.) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju.
Państwa stanowisko, z którego wynika, że dostawa towarów na rzecz Nabywcy z Polski (F. Sp. z o.o.) nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce jest prawidłowe.
Z kolei, odnosząc się do Państwa wątpliwości w kwestii obowiązku wystawienia faktury wskazać należy, że zgodnie z art. 106a pkt 2 lit. b ustawy:
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
b) państwa trzeciego.
Z regulacji art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Zgodnie z art. 106e pkt 1-15 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem;
Jednocześnie stosownie do art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy:
Faktura może nie zawierać w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. b - danych określonych w ust. 1 pkt 5 i 12-14.
Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury. Jednocześnie w świetle przytoczonego wyżej art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy, należy stwierdzić, że jeśli miejscem świadczenia dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa trzeciego faktura może nie zawierać:
‒numeru, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi,
‒stawki podatku;
‒sumy wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku
‒kwoty podatku, od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku.
Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy:
Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
W myśl art. 106ga ust. 2 ustawy:
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
Stosownie do art. 106ga ust. 3 i 4 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.
Sposób wystawienia i przekazania faktury uregulowano natomiast w art. 106gb ust. 1, 4 i 5 ustawy:
1. Faktura ustrukturyzowana jest wystawiana i otrzymywana przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur za pomocą oprogramowania interfejsowego, w postaci elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.
(…)
4. W przypadku gdy:
1) miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego lub
2) nabywcą jest podmiot nieposiadający siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, lub
3) nabywcą jest podmiot nieposiadający siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w nabyciu towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę - faktura ustrukturyzowana jest udostępniana nabywcy w sposób z nim uzgodniony.
5. Podatnik jest obowiązany do oznaczenia faktury ustrukturyzowanej kodem umożliwiającym dostęp do tej faktury w Krajowym Systemie e-Faktur oraz umożliwiającym weryfikację danych zawartych na tej fakturze, w przypadku:
1) udostępnienia jej nabywcy, o którym mowa w ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, lub
2) użycia tej faktury poza Krajowym Systemem e-Faktur.
Zgodnie z art. 145l ustawy:
W okresie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 31 marca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników nie przekroczyła w 2024 r. kwoty 200 000 000 zł.
Stosownie do art. 145m ustawy:
1. W okresie od dnia 1 kwietnia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu jest mniejsza lub równa 10 000 zł.
2. Podatnik, o którym mowa w ust. 1, traci prawo do wystawiania faktur elektronicznych oraz faktur w postaci papierowej począwszy od faktury, którą przekroczono wartość, o której mowa w ust. 1.
Jak już wyżej wskazałem, transakcję dostawy towaru przez Państwa na rzecz Nabywcy z Polski (F. Sp. z o.o.), dokonywaną przed importem towaru, należy uznać za dokonaną i podlegającą opodatkowaniu w miejscu rozpoczęcia transportu, tj. na terytorium państwa trzeciego. Dostawa jest przez Państwa dokonywana na rzecz innego podatnika podatku VAT, tj. Nabywcy z Polski (F. Sp. z o.o.). Tym samym stosownie do ww. przepisów Państwo jako zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT w Polsce jesteście zobowiązani zgodnie z art. 106a pkt 2 lit. b) ustawy do udokumentowania tej transakcji fakturą, zgodnie z polskimi przepisami, która nie zawiera kwoty podatku i stawki podatku. Ponadto zgodnie z art. 106gb ust. 4 ustawy o VAT, Państwo jako czynny podatnik podatku VAT w Polsce zobowiązani jesteście również wystawiać fakturę ustrukturyzowaną oraz przekazać ją Nabywcy w sposób z nim uzgodniony.
Odnośnie zaś obowiązku wykazania dostaw na rzecz Nabywcy z Polski (F. Sp. z o.o.) w ewidencji prowadzonej dla potrzeb podatku od towarów i usług należy wskazać, że zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
Jak stanowi art. 99 ust. 7c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.
Zgodnie z art. 99 ust. 11c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
Kwestie danych jakie należy wykazywać w składanych deklaracjach reguluje rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988, ze zm.) – dalej: „rozporządzenie”. Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art. 99 ust. 13b oraz art. 109 ust. 14 ustawy.
Jak stanowi § 1 ust. 1 rozporządzenia:
Rozporządzenie określa:
1) szczegółowy zakres danych zawartych w:
a) deklaracjach podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”,
b) ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy, zwanej dalej „ewidencją”;
2) objaśnienia co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy, zwanych dalej „deklaracjami”, oraz niezbędne pouczenia, a także sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy.
W rozporządzeniu dodano załączniki będące objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy.
W pkt I załącznika „Objaśnienia do deklaracji” wskazano w pkt 4.1., że w części deklaracji dotyczącej obliczenia wysokości podatku należnego wykazuje się wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu (wysokość podstawy opodatkowania oraz wysokość podatku należnego), dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja, po uwzględnieniu korekt wynikających z przepisów o podatku, jeżeli mają wpływ na rozliczenie w tym okresie. Dotyczy to również dostaw towarów oraz świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju i w stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z wyłączeniem czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy.
W deklaracji i ewidencji JPK_V7M przewidziano dwa pola w których wykazuje się sprzedaż opodatkowaną poza granicami kraju tj. K_11 i P_11.
W polu K_11 wykazuje się wysokość podstawy opodatkowania wynikająca z dostawy towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju. W polu tym podaje się wartość netto dostaw towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju, w każdym przypadku, gdy w odniesieniu do nich przysługiwało podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, lub prawo do zwrotu kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy.
Natomiast w polu P_11 wykazuje się zbiorczą wysokość podstawy opodatkowania z tytułu dostawy towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju – wykazaną w K_11.
Zatem, w deklaracji elektronicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M wykazuje się wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu, dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja, po uwzględnieniu korekt wynikających z przepisów o podatku jeżeli mają wpływ na rozliczenie w tym okresie, w tym również czynności wykonywanych poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego lub zwrotu podatku naliczonego.
Zatem w sytuacji, gdy – stosownie do art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy – przysługiwałoby Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego, z tytułu nabycia towarów i usług opodatkowanych na terytorium Polski związanych z dostawami towarów dokonywanymi na rzecz Nabywcy z Polski (F. Sp. z o.o.), lub Państwo macie prawo do zwrotu kwoty podatku naliczonego na podstawie art. 87 ust. 5 ustawy, to powinniście Państwo wykazywać sprzedaż towarów, w polu K_11 (część ewidencyjna) oraz P_11 (część deklaracyjna) pliku JPK_V7M.
Tym samym stanowisko zgodnie z którym Państwo nie jesteście zobowiązani do wykazywania tej transakcji w polskiej deklaracji jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek od towarów i usług względem Państwa, a nie wywiera skutku prawnego dla pozostałych uczestników transakcji.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


