Interpretacja indywidualna z dnia 18 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.269.2026.2.AS

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 8 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2013 r. zmarł Pani ojciec. W chwili śmierci Pani ojca rodzice pozostawali w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, a lokal mieszkalny stanowił składnik ich majątku wspólnego. Po śmierci ojca spadek po nim nabyły: żona spadkodawcy oraz dwie córki, każda w udziale 1/3 spadku. Ponieważ dziedziczeniu podlegał wyłącznie udział należący do zmarłego ojca wynoszący 1/2 prawa własności lokalu mieszkalnego, po przeprowadzeniu postępowania spadkowego udziały w prawie własności lokalu przedstawiały się następująco:

-Pani matka - 4/6 udziału,

-Pani - 1/6 udziału,

-Pani siostra - 1/6 udziału.

Poza przedmiotowym lokalem spadek nie obejmował innych składników majątkowych.

W 2025 r. została zawarta w formie aktu notarialnego umowa o podział majątku wspólnego i dział spadku, na mocy której Pani nabyła 100% prawa własności lokalu mieszkalnego.

Umowa została zawarta bez spłat i dopłat. W 27.05.2026 r. dokonała Pani sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Lokal mieszkalny będący przedmiotem opisanego we wniosku stanu faktycznego został nabyty przez Pani ojca w dniu 18.11.2002 roku. Nabycie lokalu nastąpiło na podstawie zakupu (akt notarialny Repertorium A numer (…)).

Pytania

1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż lokalu mieszkalnego dokonana w 2026 r. powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych oraz obowiązek złożenia deklaracji PIT-39?
2. Czy udział przekraczający pierwotnie odziedziczony udział 1/6, uzyskany przez Panią na podstawie umowy o podział majątku wspólnego i dział spadku zawartej bez spłat i dopłat, stanowi odrębne nabycie, od którego należy liczyć nowy 5-letni termin, a w konsekwencji czy ewentualnemu opodatkowaniu podlega wyłącznie część odpowiadająca temu udziałowi (5/6), a nie całość ceny sprzedaży?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem sprzedaż lokalu mieszkalnego dokonana w 2026 r. nie powoduje obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ani obowiązku złożenia deklaracji PIT-39. Wskazuje Pani, że udział w lokalu został pierwotnie nabyty w drodze spadku po ojcu zmarłym w 2013 r. Następnie Pani nabyła 100% prawa własności lokalu na podstawie umowy o podział majątku wspólnego i dział spadku zawartej bez spłat i dopłat. Wątpliwość Pani dotyczy tego, czy nabycie udziału ponad pierwotnie odziedziczony udział 1/6, uzyskane w wyniku umowy o podział majątku wspólnego i działu spadku, należy traktować jako odrębne nabycie dla celów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. W ocenie Pani sprzedaż nieruchomości nie powinna skutkować obowiązkiem podatkowym. W przypadku uznania przez Organ, że sprzedaż powoduje obowiązek podatkowy, zdaniem Pani ewentualnemu opodatkowaniu nie powinna podlegać całość ceny sprzedaży. Stoi Pani na stanowisku, że w takim przypadku opodatkowaniu podlegać może wyłącznie udział przekraczający pierwotnie odziedziczony udział 1/6, tj. udział odpowiadający 5/6 prawa własności lokalu uzyskany na podstawie umowy o podział majątku wspólnego i działu spadku zawartej bez spłat i dopłat.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592). Zgodnie z jego treścią:

Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw określonych w ww. lit. a-c, w myśl tego przepisu nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

-odpłatne zbycie nieruchomości lub tych praw nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

-zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Wobec powyższego, dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części bądź udziału w nieruchomości oraz ww. praw majątkowych decydujące znaczenie ma ustalenie daty ich nabycia.

Jednocześnie w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wedle art. 10 ust. 7 cytowanej ustawy:

Zatem do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Nabycie w spadku

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:

Na mocy art. 925 powołanej ustawy:

W świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy:

Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.Z kolei, postanowienie sądu o nabyciu spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Natomiast na gruncie art. 1037 § 1 i § 2 wskazanego Kodeksu:

W myśl art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Tak więc na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem jak i stan jej majątku osobistego.

Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości lub prawa w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku działu spadku jest nabyciem tych rzeczy. Jednakże, co wynika z analizy orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku działu spadku, ale tylko wówczas jeśli:

a)podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

b)jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym (rzeczy wspólnej).

Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, dział spadku nie może być rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości. Jeżeli jednak na skutek dokonanego podziału przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu wówczas czynność ta skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział. Podkreślić należy, że w każdej sytuacji, kiedy w wyniku działu spadku jeden z dotychczasowych współwłaścicieli został zobowiązany do spłaty, mamy do czynienia z nieekwiwalentnym podziałem, a po stronie osoby zobowiązanej do spłaty następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany przez nią udział we współwłasności.

Tym samym data działu spadku lub zniesienie współwłasności będzie również datą nabycia tej części, o którą zwiększył się udział w niej po dokonaniu zniesienia współwłasności.

Skutki podatkowe sprzedaży Nieruchomości

Z opisu sprawy wynika, że w 2026 r. zbyła Pani lokal mieszkalny. Udziały w lokalu mieszkalnym zostały nabyte przez Panią z tytułu:

·udziału w spadku po zmarłym ojcu w 2013 roku, oraz

·umowy z 2025 roku o podział majątku wspólnego i dział spadku, na mocy której Pani nabyła 100% prawa własności lokalu mieszkalnego.

Pani wątpliwość dotyczy skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego.

We wniosku wskazała Pani, że poza przedmiotowym lokalem spadek nie obejmował innych składników majątkowych, zatem należy przyjąć, że w związku z dokonaniem działu spadku Pani udział w ww. nieruchomości uległ zwiększeniu w stosunku do udziału, który nabyła Pani w drodze spadku. W niniejszej sprawie doszło do nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy stwierdzam, że w odniesieniu do:

·zbycia 1/6 udziałów w nieruchomości, które nabyła Pani w drodze spadku po ojcu, należy wskazać, że pięcioletni okres o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy, należy liczyć od daty nabycia lokalu mieszkalnego przez Pani ojca tj. od 2002 roku. Oznacza to, że pięcioletni okres, o którym mowa wyżej niewątpliwie upłynął.Zatem odpłatne zbycie przez Panią w/w udziałów w lokalu mieszkalnym nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu ww. przepisu i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

·zbycia 5/6 w 2026 r. udziałów nabytych przez Panią w drodze umowy o dział spadku zawartej w 2025 r., okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od dnia nabycia tych udziałów w wyniku działu spadku, tj. od 2025 r. W konsekwencji ich odpłatne zbycie w 27 maja 2026 r. będzie stanowi dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, gdyż zostało dokonane przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Dochód uzyskany ze zbycia nieruchomości, podlega co do zasady opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Na mocy art. 19 ust. 1 tej ustawy:

W odniesieniu do art. 19 ust. 3 ustawy:

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością), np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, opłatę skarbową, opłatę sądową. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo–skutkowy.

Treść art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi:

W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:

Na gruncie art. 22 ust. 6e ww. ustawy:

Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Z kolei art. 30e ust. 7 cytowanej ustawy, stanowi:

Ponadto art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy wskazuje, że:

Reasumując odpłatne zbycie 1/6 udziału w nieruchomości nabytej przez Panią w spadku z uwagi na upływ 5-letnego okresu nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 PIT. Natomiast sprzedaż udziałów nabytych w drodze działu spadku stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Przychód uzyskany przez Panią z tytułu sprzedaży lokalu 27 maja 2026 r. będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, wyłącznie w części odpowiadającej udziałowi nabytemu ponad przysługujący Pani udział spadkowy, tj. udział w wysokości 5/6 części w lokalu mieszkalnym, który nabyła Pani w wyniku działu spadku w 2025 r.

Nie można też podzielić Pani stanowiska w zakresie, w jakim wywodzi Pani, że sprzedaż lokalu mieszkalnego dokonana w 2026 r. nie będzie skutkowała obowiązkiem złożenia zeznania PIT-39. Skoro bowiem odpłatne zbycie udziałów nabytych w wyniku działu spadku w 2025 r. stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie Pani zobowiązana do wykazania przychodu, kosztów uzyskania przychodu oraz dochodu (lub straty) przypadających na tę część udziałów w zeznaniu PIT-39 składanym za rok 2026 r.

Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

W trybie wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie prowadzimy postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Nie analizujemy załączników (dokumentów) załączonych do wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.