Interpretacja indywidualna z dnia 18 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.368.2026.2.BM
Umorzona wierzytelność z tytułu kredytu hipotecznego, dotycząca zakupu lokalu mieszkalnego i udziału w nieruchomości wspólnej, jest objęta zaniechaniem poboru podatku dochodowego. Umorzenie związane z miejscem postojowym, stanowiącym odrębną nieruchomość, nie jest objęte zaniechaniem poboru podatku.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
‒prawidłowe – w części dotyczącej zastosowania zaniechania poboru podatku do umorzonej przez bank wierzytelności w odniesieniu do lokalu mieszkalnego i udziału w nieruchomości wspólnej;
‒nieprawidłowe – w części dotyczącej zastosowania zaniechania poboru podatku do umorzonej przez bank wierzytelności w odniesieniu do udziału w garażu wielostanowiskowym.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 15 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 6 maja 2026 r. (wpływ 13 maja 2026 r.) Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu 25 czerwca 2010 r. zakupił Pan udział we współwłasności lokalu niemieszkalnego stanowiącego garaż wielostanowiskowy - lokal użytkowy. Garaż podziemny wielostanowiskowy, którego współwłaścicielem w części ułamkowej jest Pan znajduje się przy (…) i stanowi podziemną kondygnację budynku mieszkalnego w którym wyodrębnioną własność lokalu mieszkalnego Pan posiada.
Nabył Pan ułamek w wysokości 1/149 we współwłasności ww. lokalu niemieszkalnego. Udziałowi we współwłasności ma odpowiadać przysługujące Panu uprawnienie do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego o oznaczeniu „(…)” znajdującego się na pierwszej kondygnacji lokalu użytkowego.
Jednocześnie z nabyciem powyżej opisanego lokalu użytkowego nabył Pan wyodrębnioną własność lokalu mieszkalnego znajdującego się pod adresem (…).
Zakup ww. nieruchomości sfinansowany został w ramach jednej inwestycji kredytowej podatnika.
Kredyt został zaciągnięty w walucie obcej - Franku Szwajcarskim (dalej: CHF) na podstawie umowy kredytu mieszkaniowego zawartej w dniu 12 listopada 2008 r. pomiędzy Panem, a (…).
W ramach środków finansowych otrzymanych od Banku w ramach umowy zakupił Pan wyodrębnioną własność lokalu w lokalu mieszkalnym wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz ułamkową część własności lokalu użytkowego stanowiącego garaż podziemny znajdujące się w tym samym budynku mieszkalnym.
Następnie w dniu 1 grudnia 2025 r. w toku postępowania o ustalenie nieważności umowy kredytowej nr (…) i związaną z tym zapłatę została zawarta pomiędzy Panem, a Bankiem ugoda pozasądowa w której Bank zobowiązał się do zapłaty na Pana rzecz części „nadpłaconych” środków.
Zgodnie z treścią ugody w szczególności zał. nr 3 spełnił Pan w 88.85% warunku do zwolnienia z opodatkowania przychodu wynikającego z umorzenia względem Pana wierzytelności Banku. Bank wskazał, że umorzenie wierzytelności z tytułu zakupu miejsca postojowego w garażu podziemnym nie korzysta, ze zwolnienia przedmiotowego wskazanego w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów związanych z uzyskaniem kredytem hipotecznym uzyskanym na cele mieszkaniowe.
Pan nie zgadzając się z taką interpretacją przepisów dokonaną przez Bank złożył w tym zakresie reklamację wskazując, że w Pana ocenie powinien Pan korzystać ze 100% zwolnienia.
Bank w odpowiedzi na reklamację podtrzymał pierwotne stanowisko.
Uzupełnienie stanu faktycznego
Zgodnie z treścią umowy kredytu: Cel mieszkaniowy, tj. nabycie nieruchomości kredytowanej (lokal mieszkalny i miejsce postojowe) oraz budowa na nieruchomości kredytowanej stanowiąca wykończenie.
Kredyt, o którym mowa we wniosku, został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
Kredyt został zabezpieczony hipotecznie zarówno na lokalu będącym przedmiotem umowy kredytu jak i na części wspólnej nieruchomości.
Kredyt dotyczył nieruchomości mieszkalnej, tj. mieszkania własnościowego.
Na kwotę umorzenia składał się: kapitał i odsetki umowne.
Jest Pan jedynym kredytobiorcą.
Nie korzystał Pan w przeszłości z zaniechania poboru podatku z tytułu innego kredytu zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
Umowa kredytowa nie zawiera takiego rozgraniczenia, w którym jest zawarte jaka kwota kredytu została przeznaczona na zakup wyodrębnionej własności lokalu w lokalu mieszkalnym wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, a jaka na miejsce postojowe stanowiące ułamkową część własności lokalu użytkowego stanowiącego garaż podziemny.
Miejsce postojowe, które stanowi udział we współwłasności lokalu niemieszkalnego stanowiącego garaż wielostanowiskowy (lokal użytkowy) oraz lokal mieszkalny mają oddzielne księgi wieczyste.
Udział w nieruchomości wspólnej - zgodnie z aktem notarialnym udział w nieruchomości wspólnej jest to udział wynoszący (…) części w nieruchomości wspólnej (nieprzeznaczonej do użytku przez poszczególnego właściciela zgodnie z ustawą o własności lokali|) na której wybudowany został budynek przy ulicy (…) w którym zakupił Pan lokal z przynależnym do niego miejscem postojowym.
Zgodnie z księgą wieczystą (…) udział w nieruchomości wspólnej oraz lokal mieszkalny mają jedną księgę wieczystą.
Umowa nie wskazuje na jakie cele miały być przeznaczone poszczególne transze, tylko mówi na jaki cel miał być przeznaczony kredyt w całości a więc wszystkie transze łącznie.
Nie nastąpiły ustalenia modyfikujące treść umowy.
Bank wystawił PIT-11, Bank nie wskazał celu, ani w PIT-11, ani w treści ugody, dopiero po złożeniu reklamacji wskazał niepoprawnie, że nie może Pan skorzystać ze zwolnienia w stosunku do:
- kwoty 52.680,38 zł która według banku stanowi nadwyżkę kursową wynikającą z obliczeń wewnętrznych banku mimo że pieniądze te przeznaczyłem na cel mieszkaniowy, oraz
- kwoty 29.524 zł która jest ceną za miejsce postojowe przynależne lokalowi, a
- wypłacona nadwyżka stanowi częściowy zwrot rat kapitałowo-odsetkowych natomiast z ugody nie wynika, aby wysokość zwrotu była uzależniona od ponownego przeliczenia środków według kursu waluty wskazanego w ugodzie.
Pytanie
Czy w świetle norm zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, zaniechanie poboru podatku obejmuje 100% kwoty umorzenia wynikającego z ugody z dnia 1 grudnia 2025 r., skoro kredyt był przeznaczony na jedną inwestycję mieszkaniową, obejmującą zarówno lokal mieszkalny oraz udział w garażu wielostanowiskowym?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie kluczowym pojęciem w interpretacji norm zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dni 11 marca 2022 r. jest cel dla którego zostało wprowadzone rozporządzenie którym było jak najszersze zwolnienie kredytobiorców z podatkowych kosztów związanych z zawieraniem ugód w tym ugód pozasądowych w postępowaniach związanych z kredytami zaciągniętymi w walutach obcych. Nie bez znaczenia dla oceny stanu faktycznego pozostaje również ogólna zasada prawa podatkowego zawarta w art. 2a Ordynacji podatkowej zgodnie z którą to zasadą niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść podatnika.
Mając na uwadze cel rozporządzenia, a także jego literalne zapisy należy wskazać, że w zastanym stanie faktycznym spełnione zostały wszelkie przesłanki do całkowitego zaniechania poboru podatku dochodowego.
Należy bowiem wskazać, iż zakup wyodrębnionego lokalu jak i udziału w nieruchomości garażowej odbył się w ramach tej samej inwestycji mieszkaniowej, co wprost wynika z ust. 40 Umowy kredytu, gdzie zakup lokalu mieszkalnego i miejsca postojowego traktowany jest jako zakup „nieruchomości kredytowanej", a nie dwóch odrębnych nieruchomości kredytowanych.
Ponadto cel dokonania inwestycji powinien być interpretowany również w wymiarze indywidualnym w nawiązaniu do celu w jakim podatnik dokonywał zakupu nieruchomości w dacie zawarcia umowy.
W tym zakresie wskazuje Pan, że w dacie zawarcia umowy podatnik mógł nabyć wyodrębnioną własność lokalu jedynie łącznie z udziałem w części lokalu użytkowego zgodnie z ofertą Dewelopera. O takim zamiarze podatnika jednoznacznie przesądza fakt, iż obecnie jest zarówno właścicielem lokalu wyodrębnionego jak i udziału w nieruchomości użytkowej.
Nie sposób nie spostrzec, że obydwie nieruchomości stanowią funkcjonalną całość, są położone w tym samym budynku. Stanowią wykonaną już inwestycję zgodnie z pierwotnym celem kupującego. W Pana ocenie bez znaczenia w takiej sytuacji staje się podnoszony argument, że udział we własności lokalu użytkowego może być przedmiotem samodzielnego obrotu. Organ podatkowy powinien bowiem badać pierwotny cel inwestycji i praktykę jej wykonania a nie zaś dokonywać hipotetycznych rozważań w zakresie możliwego dalszego rozporządzenia rzeczą.
W Pana ocenie z powyżej przedstawionych względów zaniechanie poboru podatku powinno dotyczyć 100% umorzonych względem podatnika nieruchomości.
Wynika to z celowościowej wykładni przepisów rozporządzenia gdzie uznanie, że część inwestycji podatnika w postaci udziału we współwłasności lokalu nieużytkowego nie stanowi realizacji celu mieszkalnego byłoby interpretacją dokonaną wbrew celowi rozporządzenia jakim było zwolnienie podatnika z ciężarów fiskalnych związanych z zawieranymi z Bankami ugodami w przedmiocie kredytów denominowanych.
Mając na uwadze powyżej przedstawione argumenty wnoszę o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej zgodnie, ze wskazanym stanem faktycznym sprawy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
Źródła przychodów
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Z opisu sprawy wynika, że bank w wyniku zawartej ugody umorzył Panu część kredytu oraz zwrócił nadpłacone środki pieniężne.
Umorzenie wierzytelności
Odrębną kwestią jest umorzenie wierzytelności, które następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks cywilny:
Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Tym samym, umorzoną Panu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zaniechanie poboru podatku
Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
1.Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
1)umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
a)kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
b)osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
2)otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
2.Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
1)kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
2)odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
3)opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
3.W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
4.W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
5.Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
1)jednego gospodarstwa domowego albo
2)więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
6.Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
7.W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w § 3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
1.Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
1)udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
2)zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
3)zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
2.Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone w ust. 1.
Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
a)nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b)nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c)nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d)budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e)rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
‒położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:
1.kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
2.kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
3.kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
4.kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
Przedstawił Pan informacje, z których wynika, że:
1.zaciągnął Pan kredyt hipoteczny w dniu 12 listopada 2008 r. w walucie obcej CHF. W ramach środków finansowych otrzymanych od Banku w ramach umowy zakupił Pan wyodrębnioną własność lokalu w lokalu mieszkalnym wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz ułamkową część własności lokalu użytkowego stanowiącego garaż podziemny znajdujący się w tym samym budynku;
2.kredyt był zabezpieczony hipotecznie na lokalu będącym przedmiotem umowy kredytu jak i na części wspólnej nieruchomości;
3.nie korzystał Pan wcześniej z zaniechania poboru podatku z tytułu jakiegokolwiek kredytu;
4.ugoda z bankiem została podpisana 1 grudnia 2025 r.
Powziął Pan wątpliwość, czyzaniechanie poboru podatku obejmuje 100% kwoty umorzenia wynikającego z ugody z dnia 1 grudnia 2025 r., skoro kredyt był przeznaczony na jedną inwestycję mieszkaniową, obejmującą zarówno lokal mieszkalny oraz udział w garażu wielostanowiskowym?
Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności w odniesieniu do lokalu mieszkalnego oraz udziału w nieruchomości wspólnej
Główną przesłaną do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie tego kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty - jest to wyliczenie enumeratywne.
Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”.
Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznaczony na nabycie wyodrębnionej własności lokalu w lokalu mieszkalnym wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz ułamkową część własności lokalu użytkowego stanowiącego garaż podziemny znajdujący się w tym samym budynku mieszkalnym.
Ponadto, z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, kredyt był zabezpieczony hipotecznie i nie korzystał Pan wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe.
Dodatkowo wskazał Pan, że lokal mieszkalny oraz udział w nieruchomości wspólnej mają jedną księgę wieczystą.
Wobec spełnienia przesłanek wynikających z omawianego Rozporządzenia - może Pan skorzystać z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego oraz udziału w nieruchomości wspólnej. Co za tym idzie - nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
Pana stanowisko w tej kwestii należało uznać za prawidłowe.
Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności w odniesieniu do ułamkowej części własności lokalu użytkowego stanowiącego garaż podziemny.
Wskazał Pan, że miejsce postojowe jest przynależne do lokalu mieszkalnego, jednakże z przedstawionego opisu wynika, że miejsce postojowe posiada odrębną księgę wieczystą.
Przepis art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia wyłącznie lokal mieszkalny oraz grunt lub prawo wieczystego użytkowania gruntu związane z tym lokalem.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 ze zm.).
Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:
Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:
Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi".
Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z przedstawionego przez Pana opisu wynika, że miejsce postojowe – chociaż związane jest z zakupionym lokalem mieszkalnym – to stanowi odrębną nieruchomość posiadającą odrębną księgę wieczystą. Nie można więc uznać, że spełnia definicję „pomieszczenia przynależnego” nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym. Samo miejsce postojowe, mimo że znajduje się w budynku, w którym są lokale mieszkalne, to jednak w żadnym wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie służy zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych.
Wobec powyższego umorzona wierzytelność w części dotyczącej nabycia miejsca postojowego nie podlega zaniechaniu poboru podatku.
W konsekwencji, będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu umorzonej kwoty wierzytelności w części odpowiadającej kwocie przypadającej na nabycie udziału w prawie własności garażu wielostanowiskowego, z którym związane jest prawo wyłącznego korzystania z miejsca postojowego.
Przychód ten jest Pan zobowiązany wykazać w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym został on osiągnięty, tj. za rok, w którym doszło do umorzenia zobowiązania.
Wobec powyższego, Pana stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


