Interpretacja indywidualna z dnia 18 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.256.2026.2.AR
Sprzedaż niezabudowanych działek nieruchomości przez osobę fizyczną, która nie prowadzi działalności gospodarczej związanej z obrotem nieruchomościami, stanowi sprzedaż majątku prywatnego, co wyłącza ją spod opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 18 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku uznania sprzedaży Nieruchomości za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Uzupełniła go Pani pismem z – brak daty (wpływ 20 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 12 czerwca 2026 r. (wpływ 12 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni jest wyłączną właścicielką:
a)niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w (…), stanowiącej działkę gruntu numer 1, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w A prowadzi księgę wieczystą numer (…) (dalej „Nieruchomość 1”),
b)niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w (…), stanowiącej następujące działki: działkę gruntu numer 2 oraz 3, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w A prowadzi księgę wieczystą numer (…) (dalej „Nieruchomość 2”).
Wnioskodawczyni stała się wyłączną właścicielką Nieruchomości 1 w następujący sposób.
Wnioskodawczyni wraz z mężem kupili (na podstawie umowy sprzedaży zawarte z osobami fizycznymi) w roku 2000 udział we własności (pozostały udział nabyły inne osoby fizyczne) nieruchomości stanowiącej m.in. działkę 1. Udział w nieruchomości stanowił majątek wspólny małżeński. W roku 2005 Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli na wyłączną własność (do majątku wspólnego małżeńskiego) działkę numer 1 – podstawą była umowa o zniesienie współwłasności nieruchomości kupionej w roku 2000. W roku 2025 zmarł małżonek Wnioskodawczyni i w wyniku dziedziczenia 1/2 majątku wspólnego Wnioskodawczyni stała się wyłączną właścicielką działki 1, czyli Nieruchomości 1.
Wnioskodawczyni stała się wyłączną właścicielką Nieruchomości 2 w następujący sposób.
Wnioskodawczyni wraz z mężem kupili (na podstawie umowy sprzedaży zawarte z osobami fizycznymi) w roku 2000 udział we własności (pozostały udział nabyły inne osoby fizyczne) nieruchomości stanowiącej między innymi działkę numer 2 oraz działkę numer 3. W roku 2005 Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli na wyłączną własność (do majątku wspólnego małżeńskiego) działkę numer 2 oraz działkę numer 3 – podstawą była umowa o zniesienie współwłasności nieruchomości kupionej w roku 2000. W roku 2025 zmarł małżonek Wnioskodawczyni i w wyniku dziedziczenia 1/2 majątku wspólnego Wnioskodawczyni stała się wyłączną właścicielką działki numer 2 oraz działki numer 3.
Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 (dalej określane łącznie jako „Nieruchomości”) zostały nabyte w celu długoterminowego zabezpieczenia posiadanych środków finansowych przed inflacją na przyszłe potrzeby rodziny.
W roku 2023 Wnioskodawczyni wraz mężem podpisała z podmiotem gospodarczym (dalej „Kupujący”) przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości.
W roku 2025, m.in. w związku z faktem stania się jedyną właścicielką Nieruchomości, Wnioskodawczyni podpisała ponowną umowę przedwstępną regulującą zasady sprzedaży Nieruchomości.
W roku 2026 lub roku 2027 Wnioskodawczyni dokona sprzedaży nieruchomości.
Sprzedaż następuje w celu pozyskania środków finansowych na potrzeby własne i rodziny.
Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, ale nie jest ona związana z obrotem nieruchomościami.
Nieruchomości nie są w żaden sposób związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
W stosunku do sprzedawanych Nieruchomości Wnioskodawczyni nie ponosiła jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
Dla pełnego obrazu sytuacji Wnioskodawczyni wyjaśnia, że po zawarciu umowy przedwstępnej w roku 2023, Nieruchomości zostały objęte Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Z treści umowy przedwstępnej wynika, że to ta planowana zmiana spowodowała, że Kupujący zainteresował się zakupem Nieruchomości.
Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu sprawy (sformułowane w pismach, które wpłynęły 20 maja 2026 r. oraz 12 czerwca 2026 r.)
1.Pytanie: „Czy jest Pani/będzie na moment sprzedaży czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT? Jeżeli tak, to od kiedy i w jakim zakresie prowadzi Pani działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą?”.
Odp.: Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
Poza planowaną sprzedażą nieruchomości (opisaną we wniosku) Wnioskodawczyni nie podejmuje innych działań spełniających definicję działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Podstawowym celem niniejszego wniosku jest ustalenie, czy planowana sprzedaż nieruchomości podlega opodatkowaniu VAT. Jeśli z interpretacji będzie wynikać, że planowana sprzedaż nieruchomości podlega VAT, to na podstawie interpretacji Wnioskodawczyni, przed sprzedażą, zarejestruje się jako podatnik VAT czynny (aby rozliczyć VAT zgodnie z interpretacją). Jeśli z interpretacji będzie wynikać, że sprzedaż nieruchomości nie podlega VAT, na moment sprzedaży Wnioskodawczyni nie będzie czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.
2.Pytanie: „W jaki konkretnie sposób nieruchomości gruntowe obejmujące działki nr 1, 2 oraz 3 były/są/będą przez Panią wykorzystywane od chwili wejścia w ich posiadanie do dnia sprzedaży, tj. do jakich czynności (zwolnionych, opodatkowanych, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT), i przez jaki okres wykorzystywała Pani/wykorzystuje/będzie Pani wykorzystywała ww. działki? Informacji proszę udzielić do każdej z ww. działek odrębnie”.
Odp.: Działka 1 została nabyta w celu długoterminowego zabezpieczenia posiadanych środków finansowych przed inflacją na przyszłe potrzeby rodziny.
Działka 2 została nabyta w celu długoterminowego zabezpieczenia posiadanych środków finansowych przed inflacją na przyszłe potrzeby rodziny.
Działka 3 została nabyta w celu długoterminowego zabezpieczenia posiadanych środków finansowych przed inflacją na przyszłe potrzeby rodziny.
Nieruchomości gruntowe obejmujące działki nr 1, 2 oraz 3 nie były/nie są/nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawczynię do wykonywania jakichkolwiek czynności (zwolnionych, opodatkowanych, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT).
3.Pytanie: „Czy ww. nieruchomości gruntowe były/są/będą wykorzystywane przez Panią (przez cały okres ich posiadania, tj. od momentu nabycia do momentu planowanej sprzedaży) na cele prywatne (osobiste)? Jeśli tak, proszę wskazać, jakie konkretnie cele prywatne Pani zaspokajała/zaspokaja/będzie zaspokajać i w jakim okresie? Informacji proszę udzielić do każdej z przedmiotowych działek odrębnie”.
Odp.: Wyżej wymienione nieruchomości nie były wykorzystywane (odpowiedź dotyczy każdej z działek ewidencyjnych). Celem prywatnym Wnioskodawczyni (celem zakupu i posiadania nieruchomości) było zabezpieczenia posiadanych środków finansowych przed inflacją na przyszłe potrzeby swoje i rodziny.
4.Pytanie: „Czy z ww. działek dokonywane były przez Panią/są/będą do momentu sprzedaży zbiory i dostawy (sprzedaż) produktów rolnych? Czy przeznaczała Pani/przeznacza Pani/będzie Pani przeznaczać produkty rolne z ww. działek wyłącznie na własne potrzeby? Jeśli dokonywała Pani/dokonuje/będzie Pani dokonywać sprzedaży produktów, to czy sprzedaż ta była/jest/będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług? Informacji proszę udzielić do każdej z przedmiotowych działek odrębnie”.
Odp.: Nie, z ww. działek nie były dokonywane przez Wnioskodawczynię (i nie będą do momentu sprzedaży nieruchomości) zbiory i dostawy (sprzedaż) produktów rolnych.
5.Pytanie: „Wskazała Pani, że: W stosunku do sprzedawanych Nieruchomości Wnioskodawczyni nie ponosiła jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia. Czy powyższe oznacza, że w odniesieniu do działek nr 1, 2 oraz 3 będących przedmiotem planowanej sprzedaży nie były/nie są/nie będą do momentu sprzedaży podejmowane przez Panią jakiekolwiek czynności wymagające zaangażowania własnych środków finansowych zmierzające do podniesienia wartości tych działek, np. uzbrojenie działek w przyłącza do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej, elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie; utwardzenie dróg; uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej; wystąpienie o warunki zabudowy; inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu lub telewizji, inne działania marketingowe itp.)? Jeśli tak, to proszę wskazać, jakie to były/są/będą działania – odrębnie do każdej z ww. działek”.
Odp. Wnioskodawczyni nie podejmowała (i nie będzie podejmować do momentu sprzedaży) działań wskazanych w pytaniu.
6.Pytanie: „Z opisu sprawy wynika, że: (…) po zawarciu umowy przedwstępnej w 2023 r. Nieruchomości zostały objęte Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Proszę zatem o informację, czy to Pani wystąpiła o ustalenie MPZP dla przedmiotowych działek i w jakim celu? Jeżeli nie Pani, to kto”.
Odp.: Wnioskodawczyni nie występowała o uchwalanie ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek będących przedmiotem wniosku. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nastąpiło z inicjatywy kupującego.
7.Pytanie: „Czy działki nr 1, 2 oraz 3 – zarówno przed podpisaniem umowy przedwstępnej, jak i po podpisaniu ww. umowy – były/są/będą do momentu sprzedaży oddawane w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów o podobnym charakterze? Jeśli tak, to proszę wskazać: a) w jakim okresie ww. działki były/są/będą udostępniane osobom trzecim? b) na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa – jaka) ww. działki były/są/będą udostępniane osobom trzecim? c) czy udostępnienie nieruchomości było/jest/będzie czynnością odpłatną (proszę podać kwotę), czy bezpłatną? d) czy dokonywała Pani/dokonuje/będzie Pani dokonywać rozliczeń z tytułu zawartej umowy/umów? Proszę wskazać, czy odprowadzała Pani/odprowadza/będzie Pani odprowadzać podatki, jeżeli tak to jakie. e) czy opłata z tytułu ww. udostępniania była/jest/będzie dokumentowana fakturami? Jeśli nie, proszę wskazać powód”.
Odp.: Nie, działki nr 1, 2 oraz 3 – zarówno przed podpisaniem umowy przedwstępnej, jak i po podpisaniu ww. umowy – nie były/nie są/nie będą do momentu sprzedaży oddawane w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów o podobnym charakterze.
Odp. lit. a-e: Nie dotyczy.
8.Pytanie: „Czy w związku ze sprzedażą przedmiotowych działek nr 1, 2 oraz 3 udzieliła Pani/udzieli Pani pełnomocnictwa osobie trzeciej? Jeżeli tak, to komu dokładnie i jaki jest/będzie zakres tego pełnomocnictwa, tj. do jakich dokładnie czynności został/zostanie umocowany pełnomocnik (np. występowanie przed organami władzy publicznej, podejmowanie działań praktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń, składanie wniosków, odbiór decyzji i postanowień itp.)?”.
Odp.: Wnioskodawczyni udzieliła pełnomocnictwa dwóm osobom fizycznym do reprezentowania jej przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz innymi instytucjami w sprawach dotyczących sprzedawanych nieruchomości, w szczególności przed Regionalną Dyrekcją Lasów Państwowych w B do:
1)występowania w moim imieniu na rzecz wskazanego w pełnomocnictwie podmiotu z wnioskami o wydanie decyzji administracyjnych, uzyskiwania postanowień, opinii, uzgodnień i zaświadczeń,
2)złożenia wniosku oraz prowadzenia całego postępowania administracyjnego w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji leśnej, w tym składania wyjaśnień, uzupełnień, odwołań i wniosków dowodowych,
3)wnoszenia i odbioru wszelkiej korespondencji i decyzji administracyjnych, oświadczenia o dysponowaniu na cele budowy oraz o braku wniesienia sprzeciwu (zrzeczeniu się prawa do odwołania) do decyzji oraz wnioskowaniu o przybicie ostateczności i prawomocności.
W pełnomocnictwie tym Wnioskodawczyni wyraziła zgodę na:
·wyłączenie ww. nieruchomości (w całości lub w części) z produkcji leśnej,
·realizację inwestycji, dla której to wyłączenie jest niezbędne.
W pełnomocnictwie Wnioskodawczyni oświadczyła, że:
·akceptuje skutki prawne, finansowe i administracyjne wynikające z decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej,
·wyraża zgodę na ustalenie oraz poniesienie należności i opłat, o których mowa w ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Wnioskodawczyni dodatkowo wyjaśniania, że pełnomocnictwo zostało udzielone dwóm osobom fizycznym działającym w interesie kupującego i było udzielone w celu weryfikacji i wstępnego przygotowania inwestycji planowanej przez kupującego (na wyłączny koszt i ryzyko kupującego).
9.Pytanie: „Czy dokonywała Pani wcześniej sprzedaży nieruchomości? Jeśli tak, proszę podać odrębnie dla każdej sprzedawanej nieruchomości”
Odp.: Tak. Wnioskodawczy dokonywała wcześniej sprzedaży trzech nieruchomości. Szczegóły zostały przedstawione poniżej.
a) „kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości?”
1)zakup działki położonej w C w roku 2004 (działka położona w pobliżu jeziora o charakterze rekreacyjny);
2)zakup mieszkania w D w roku 2006;
3)nabycie nieruchomości zamiennej (niewielka działka o powierzchnie nieprzekraczającej (…) mkw), tj. działki w nr 4 o pow. (…) ha w E w zamian za wydzieloną na wykonanie ścieżki rowerowej działkę nr 5 o pow. (…) ha na podstawie Decyzji Wojewody (…) z roku 2012;
b) „w jakim celu nieruchomości te zostały przez Panią nabyte?”
1)działka została nabyta na potrzeby rekreacyjne Wnioskodawczyni oraz jej rodziny (działka letniskowa);
2)zakup mieszkania w roku 2006 na potrzeby rodziny Wnioskodawczyni – w celu udostępnienia córce;
3)było to nabycie nieruchomości zamiennej (działki nr 4) za przejęcie na rzecz Skarbu Państwa działki nr 5 – (…) (była to zatem transakcja wymuszona okolicznościami);
c) „jakie było przeznaczenie tych nieruchomości (działki budowlane, rolne, leśne) lub, czy były to działki zabudowane?”
1)działka niezabudowana nabyta w celach rekreacyjnych;
2)mieszkanie w D zostało nabyte z uwagi na zamieszkanie tam przez córkę Wnioskodawczyni;
3)niezabudowana działka nr 4 w E została nabyta jako zamienna za działkę nr 5 w E (przejętą na budowę ścieżki rowerowej). Transakcja była zatem wymuszona okolicznościami (wyznaczeniem przebiegu ścieżki rowerowej) i Wnioskodawczyni miała ograniczony wpływ na wybór nieruchomości zamiennej. W konsekwencji, nabyta w powyższych okolicznościach działka nie miała konkretnego przeznaczenia i została sprzedana, gdy zgłosiła się osoba zainteresowana zakupem;
d) „w jaki sposób działki były wykorzystane przez Panią od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?”
Odp.:
1)działka nr 6 w C była wykorzystana do celów rekreacyjnych (jest to działka położona w pobliżu jeziora);
2)w mieszkaniu w D mieszkała córka Wnioskodawczyni, w okresie, gdy mieszkała w D. Później mieszkanie zostało sprzedane;
3)działka nr 4 w E nie była wykorzystana od momentu nabycia (na podstawie decyzji) do chwili sprzedaży.
e) „kiedy dokonała Pani ich sprzedaży i co było przyczyną sprzedaży?”
Odp.:
1)po (…) latach Wnioskodawczyni wraz z rodziną zdecydowali, że wskazana działka rekreacyjna nie jest już im potrzebna. Sprzedaż nastąpiła w roku 2021;
2)mieszkanie w D zostało sprzedane, ponieważ korzystająca z lokalu córka przeprowadziła się do F. Sprzedaż nastąpiła w roku 2013;
3)działka w E została sprzedana w roku 2012. Do Wnioskodawczyni zgłosiła się osoba zainteresowana zakupem. Co istotne, była działka nabyta w wyniku decyzji (o nabyciu nieruchomości zamiennej) o stosunkowo niewielkiej powierzchni.
f) „ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych to były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?”
Odp.:
1)jedna działka niezabudowana (rok 2021);
2)jedno mieszkanie – D;
3)działka niezabudowana nr 4 – G;
g) „na co zostały przeznaczone środki ze sprzedaży ww. działek?”
Odp.: Środki zostały ulokowane na koncie bankowym.
h) „czy z tytułu sprzedaży tych nieruchomości była Pani obowiązana do zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny i odprowadzenia podatku VAT od tej sprzedaży?”
Odp.: Nie.
10.Pytanie: „Czy posiada Pani jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży, jeśli tak, to ile i jakie, oraz: a) kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości? b) w jakim celu nabyła Pani te nieruchomości? c) w jaki sposób nieruchomości są wykorzystywane od momentu wejścia w ich posiadanie? d) jaki charakter mają nieruchomości podlegające sprzedaży w przyszłości, tj. mieszkalne, użytkowe, gospodarcze czy usługowe, zabudowane bądź niezabudowane działki?”.
Odp.: Nie, Wnioskodawczyni nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.
Odp. lit. a – d: Nie dotyczy
Pytanie
Czy sprzedaż Nieruchomości przez Wnioskodawczynię będzie podlegać opodatkowaniu VAT?
Pani stanowisko w sprawie
Sprzedaż Nieruchomości przez Wnioskodawczynię nie podlega opodatkowaniu VAT.
Uzasadnienie stanowiska.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm. – dalej „Ustawa o VAT”): „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT: „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…)”.
Zgodnie z art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT: „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT: „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów”.
Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT. Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT: „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT: „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1 ze zm. – dalej „Dyrektywa VAT”), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
·„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
·„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
·po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
·po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów Ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży. Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
W analizowanym przypadku Wnioskodawczyni nie podejmowała działań, którym można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Natomiast stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W tym miejscu wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Natomiast stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że:
„(…) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Należy dodać, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego”.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku prywatnego.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie Pani podjęła/podejmie w odniesieniu do Nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży.
Wskazała Pani, że:
·Jest Pani wyłączną właścicielką Nieruchomości 1, tj. niezabudowanej działki nr 1 oraz Nieruchomości 2, tj. niezabudowanych działek nr 2 oraz 3.
·Udział we własności Nieruchomości nr 1, tj. działce nr 1 nabyła Pani wraz z mężem do majątku wspólnego małżeńskiego w roku 2000. W roku 2005 nabyła Pani wraz z mężem na wyłączną własność (do majątku wspólnego małżeńskiego) działkę numer 1 na podstawie umowy o zniesienie współwłasności nieruchomości kupionej w roku 2000. W roku 2025 zmarł Pani małżonek i w wyniku dziedziczenia 1/2 majątku wspólnego stała się Pani wyłączną właścicielką działki nr 1, tj. Nieruchomości 1.
·Udział we własności Nieruchomości 2, tj. działkach nr 2 oraz 3 nabyła Pani wraz z mężem do majątku wspólnego małżeńskiego w roku 2000. W roku 2005 wraz z mężem nabyła Pani na wyłączną własność (do majątku wspólnego małżeńskiego) działkę numer 2 oraz działkę numer 3 na podstawie umowy o zniesienie współwłasności nieruchomości kupionej w roku 2000. W roku 2025 zmarł Pani małżonek i w wyniku dziedziczenia 1/2 majątku wspólnego stała się Pani wyłączną właścicielką działki numer 2 oraz działki numer 3, tj. Nieruchomości 2.
·Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 (Nieruchomości) zostały nabyte w celu długoterminowego zabezpieczenia posiadanych środków finansowych przed inflacją na przyszłe potrzeby rodziny.
·W roku 2023 wraz mężem podpisała Pani z Kupującym przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości. W roku 2025, m.in. w związku z faktem stania się jedyną właścicielką Nieruchomości, podpisała Pani ponowną umowę przedwstępną regulującą zasady sprzedaży Nieruchomości.
·W roku 2026 lub roku 2027 dokona Pani sprzedaży nieruchomości.
·Sprzedaż nastąpi w celu pozyskania środków finansowych na potrzeby własne i rodziny.
·Prowadzi Pani działalność gospodarczą, ale nie jest ona związana z obrotem nieruchomościami.
·Nie jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
·Nieruchomości nie są w żaden sposób związane z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą.
·Nieruchomości gruntowe obejmujące działki nr 1, 2 oraz 3 nie były/nie są/nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawczynię do wykonywania jakichkolwiek czynności (zwolnionych, opodatkowanych, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT). Wyżej wymienione nieruchomości nie były wykorzystywane (odpowiedź dotyczy każdej z działek ewidencyjnych).
·Z ww. działek nie były dokonywane przez Panią (i nie będą do momentu sprzedaży nieruchomości) zbiory i dostawy (sprzedaż) produktów rolnych.
·W stosunku do sprzedawanych Nieruchomości Wnioskodawczyni nie ponosiła jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
·Nie występowała Pani o uchwalanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowych działek. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nastąpiło z inicjatywy Kupującego.
·Działki nr 1, 2 oraz 3 – zarówno przed podpisaniem umowy przedwstępnej, jak i po podpisaniu ww. umowy – nie były/nie są/nie będą do momentu sprzedaży oddawane w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów o podobnym charakterze.
·W związku ze sprzedażą Nieruchomości udzieliła Pani pełnomocnictwa dwóm osobom fizycznym działającym w interesie Kupującego i było udzielone w celu weryfikacji i wstępnego przygotowania inwestycji planowanej przez kupującego (na wyłączny koszt i ryzyko Kupującego).
·Dokonała Pani wcześniej sprzedaży trzech nieruchomości.
·Z tytułu sprzedaży ww. nieruchomości nie była Pani obowiązana do zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny i odprowadzenia podatku VAT od tej sprzedaży.
·Nie posiada Pani innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.
Pani wątpliwości dotyczą kwestii podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży Nieruchomości.
Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić, czy w odniesieniu do tej czynności będzie spełniała Pani przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług.
Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że sprzedaż Nieruchomości nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia tej Nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
Zgodnie z Pani wskazaniem, Nieruchomości nie były przez Panią używane i nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej ani nie były przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. W związku z planowaną sprzedażą nie podejmowała Pani i nie będzie podejmowała żadnych działań mających na celu zwiększenie atrakcyjności Nieruchomości.
Co prawda w ramach podpisanej umowy przedwstępnej doszło do udzielenia pełnomocnictwa dwóm osobom fizycznym działającym w interesie Kupującego i były udzielone w celu weryfikacji i wstępnego przygotowania inwestycji planowanej przez Kupującego (na wyłączny koszt i ryzyko Kupującego). Pełnomocnictwo to udzielone zostało w zakresie reprezentowania Pani przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz innymi instytucjami w sprawach dotyczących sprzedawanych nieruchomości, w szczególności przed Regionalną Dyrekcją Lasów Państwowych w B do: występowania w Pani imieniu na rzecz wskazanego w pełnomocnictwie podmiotu z wnioskami o wydanie decyzji administracyjnych, uzyskiwania postanowień, opinii, uzgodnień i zaświadczeń, złożenia wniosku oraz prowadzenia całego postępowania administracyjnego w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji leśnej, w tym składania wyjaśnień, uzupełnień, odwołań i wniosków dowodowych, wnoszenia i odbioru wszelkiej korespondencji i decyzji administracyjnych, oświadczenia o dysponowaniu na cele budowy oraz o braku wniesienia sprzeciwu (zrzeczeniu się prawa do odwołania) do decyzji oraz wnioskowaniu o przybicie ostateczności i prawomocności. W pełnomocnictwie tym wyraziła Pani zgodę na: wyłączenie ww. nieruchomości (w całości lub w części) z produkcji leśnej, realizację inwestycji, dla której to wyłączenie jest niezbędne. W pełnomocnictwie oświadczyła Pani, że: akceptuje skutki prawne, finansowe i administracyjne wynikające z decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej oraz wyraża zgodę na ustalenie oraz poniesienie należności i opłat, o których mowa w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Uzyskanie tych decyzji i pozwoleń jest warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te czynności nastąpią w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie ww. pełnomocnictwa nie jest staraniem Pani – sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców. Jak Pani wprost wskazała – ww. pełnomocnictwo było udzielone m.in. w celu weryfikacji i wstępnego przygotowania inwestycji planowanej przez Kupującego – na wyłączny koszt i ryzyko Kupującego.
W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (Kupujący) już się zgłosił, właściciel gruntu (Pani) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (osoby fizyczne działające w interesie Kupującego) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy. Z okoliczności sprawy wynika, że nabywca wykonuje opisane czynności we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działek do swoich określonych potrzeb.
Zatem, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntów do potrzeb nabywcy przed sprzedażą, w związku z zawartą umową przedwstępną nie powodują, że zostanie Pani z tych powodów uznana za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości, tj. działek nr 1, 2 oraz 3 nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
Dokonując sprzedaży przez Panią Nieruchomości, tj. niezabudowanych działek nr 1, 2 oraz 3, będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działki, a dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W związku z tym, dokonując sprzedaży przedmiotowej Nieruchomości, tj. niezabudowanych działek nr 1, 2 oraz 3, będzie Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
Zatem, skoro w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to sprzedaż przez Panią Nieruchomości, tj. niezabudowanych działek nr 1, 2 oraz 3 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Podsumowanie
Sprzedaż przez Panią Nieruchomości nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W konsekwencji, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.
Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. Należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
