Interpretacja indywidualna z dnia 19 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL1-2.4011.343.2026.2.PR
Przychody ze sprzedaży mieszkania wydatkowane na nabycie i remont nieruchomości, nawet jeśli zakup miał miejsce przed sprzedażą, uprawniają do ulgi podatkowej, jeśli środki faktycznie służą celom mieszkaniowym. Darowizna wynikająca z siły wyższej nie pozbawia prawa do zwolnienia.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 13 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 30 kwietnia 2026 r. (wpływ 7 maja 2026 r.) oraz pismem z 25 maja 2026 r. (wpływ 26 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Pani z mężem pozostający w ustawowej wspólności majątkowej (...) 2019 r. nabyliście do majątku wspólnego lokal mieszkalny w A przy ul. A za cenę (...) zł (dokument: akt notarialny Rep. A nr (...)).
W 2024 r. podjęliście Państwo decyzję o sprzedaży ww. lokalu w celu zakupu domu jednorodzinnego i zaspokojenia w nim własnych potrzeb mieszkaniowych. Chronologia zdarzeń i operacji finansowych (zgodna z posiadanymi wyciągami bankowymi i aktami notarialnymi) przedstawia się następująco:
(...) 2024 r. – Zawarcie umowy przedwstępnej sprzedaży mieszkania przy ul. A. Otrzymano zadatek w wysokości (...) zł.
(...) 2024 r. – Wpłata zadatku na zakup domu w miejscowości B (działka nr (...)) w kwocie (...) zł. Środki pochodziły bezpośrednio z zadatku uzyskanego za sprzedaż mieszkania.
(...) 2024 r. – Zawarcie aktu notarialnego zakupu domu w B (Rep. A nr (...)) za cenę (...) zł. Na poczet ceny zaliczono wpłacony wcześniej zadatek ((...) zł). Zgodnie z § 4 aktu, pozostała kwota ((...) zł) została postawiona do zapłaty w terminie po uzyskaniu środków ze sprzedaży mieszkania w A.
(...) 2024 r. – Zawarcie aktu notarialnego sprzedaży lokalu przy ul. A za kwotę (...) zł (Rep. A nr (…)).
(...) 2024 r. – Niezwłocznie po wpłynięciu środków od kupujących na rachunek małżonków, dokonano przelewu pozostałej części ceny za dom w B ((...) zł) na rachunek zbywcy.
Inwestycja w cel mieszkaniowy:
W okresie od (…) 2024 r. do (...) 2025 r. ponieśliście Państwo udokumentowane wydatki na wykończenie i remont domu w B w łącznej wysokości (...) zł. Wszystkie wydatki są potwierdzone fakturami VAT wystawionymi na Panią. Łączna suma nakładów na własny cel mieszkaniowy wyniosła (...) zł ((...) zł zakup + (...) zł remont), co w całości konsumuje przychód ze sprzedaży lokalu ((...) zł).
Zmiana sytuacji życiowej i darowizna (zdarzenie faktyczne):
W trakcie realizacji prac wykończeniowych u Pani męża (C) zdiagnozowano (...). Ze względu na konieczność intensywnego leczenia i stałej opieki, zmuszeni byli Państwo pozostać w dotychczasowym lokalu (D), który ze względu na lokalizację blisko ośrodków medycznych, rehabilitacji jest obecnie jedynym miejscem umożliwiającym sprawowanie opieki (…) nad Pani mężem.
W (...) 2026 r. dokonano darowizny nieruchomości w B na rzecz syna. Decyzja ta była bezpośrednim następstwem drastycznego pogorszenia stanu zdrowia Pani męża. Darowizna miała na celu prawno-faktyczne zabezpieczenie stałej obecności syna, który zamieszkał w B, aby pełnić rolę opiekuna (zapewnienie transportu medycznego, opieka materialna i codzienna pomoc rodzicom). Oświadczają Państwo, że dom w B stanowi docelowe i jedyne miejsce zamieszkania Pani (mamy), która zamierza tam realizować własne cele mieszkaniowe po ustaniu opieki nad mężem w D. Darowizna nie zmienia faktu, że środki ze sprzedaży mieszkania zostały wydatkowane na zaspokojenie Państwa potrzeb mieszkaniowych, a jedynie forma władania i termin przeprowadzki uległy zmianie z przyczyn od nich niezależnych (siła wyższa – choroba).
W uzupełnieniu wniosku z 30 kwietnia 2026 r. wskazała Pani, co następuje.
W nawiązaniu do złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, informuje Pani o istotnej zmianie stanu faktycznego oraz przedstawia uzupełniające wyjaśnienia:
1.Śmierć współwnioskodawcy.
Z głębokim smutkiem informuje Pani, iż w (...) 2026 r. zmarł Pani mąż który był współwnioskodawcą w złożonej sprawie. W załączeniu przedkłada Pani odpis skrócony aktu zgonu. Jako żona i następca prawny zmarłego, podtrzymuje Pani wniosek w całości w imieniu własnym. Jednocześnie wnosi Pani o kontynuowanie postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej z Pani wyłącznym udziałem jako następcy prawnego zmarłego współwnioskodawcy.
2.Potwierdzenie dokonania darowizny na rzecz syna.
Zgodnie z zapowiedzią zawartą w pierwotnym wniosku, w (...) 2026 r. dokonana została darowizna nieruchomości położonej w B na rzecz Pani syna. Darowizna ta była ściśle motywowana pogarszającym się stanem zdrowia Pani męża (…) oraz koniecznością zapewnienia Państwu dożywotniej opieki i bezpieczeństwa socjalnego.
3.Realizacja własnego celu mieszkaniowego – uzasadnienie.
Mimo nagłej śmierci Pani męża, która jest zdarzeniem o charakterze siły wyższej, Pani cel mieszkaniowy związany z nieruchomością w B pozostaje aktualny i niezmienny:
·środki uzyskane ze sprzedaży lokalu w A zostały w całości i niezwłocznie wydatkowane na zakup i remont domu w B;
·darowizna na rzecz syna była strategiczną decyzją mającą na celu zabezpieczenie Pani starości i umożliwienie Pani zamieszkania w B pod opieką najbliższej rodziny;
·jako wdowa, tym bardziej potrzebuje Pani wsparcia syna w prowadzeniu gospodarstwa domowego. Nieruchomość w B jest i pozostaje Pani docelowym centrum życiowym, w którym realizuje i będzie Pani realizować własne potrzeby mieszkaniowe.
4.Wniosek końcowy.
Biorąc pod uwagę powyższe, prosi Pani o wydanie interpretacji potwierdzającej, że w opisanym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Fakt, iż po dokonaniu wydatku i darowizny nastąpiła śmierć współmałżonka, nie powinien wpływać na prawo do ulgi, skoro zamiar zamieszkania w nowym obiekcie był szczery i jest przez Panią podtrzymywany.
W piśmie z 25 maja 2026 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1.Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592), ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
Odpowiedź: Tak, na podstawie art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce (jest Pani polskim rezydentem podatkowym).
2.Jednoznaczne wskazanie, czy wydatki na wykończenie i remont domu w B zostały poniesione ze środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w A?
Jeżeli nie, to proszę wskazać skąd dokładnie pochodziły środki pieniężne (np. ze środków własnych bieżących, własnych oszczędności, otrzymanej darowizny itp.) wydatkowane przez Panią na wykończenie i remont domu w B? Proszę o jednoznaczne wskazanie.
Odpowiedź: Tak, jednoznacznie Pani wskazuje, że wszystkie wydatki na wykończenie i remont domu w B zostały poniesione przez Panią wyłącznie ze środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w A (która miała miejsce w (...) 2024 r.). Środki te w całości pochodziły bezpośrednio z ceny sprzedaży wspomnianego lokalu przy ul. A w A. Pozostała część ceny sprzedaży w łącznej kwocie (...) PLN (po odliczeniu zadatku w wysokości (...) PLN, który otrzymała Pani (...) 2024 r.) wpłynęła na Pani rachunek bankowy w dwóch transzach: kwota (...) PLN (...) 2024 r. (…) oraz kwota (...) PLN (...) 2024 r. (…).
3.Kiedy dokładnie (dd-mm-rrrr) otrzymała Pani pozostałą część ceny sprzedaży lokalu mieszkalnego w A pomniejszoną o zadatek?
Odpowiedź: Pozostałą część ceny sprzedaży lokalu mieszkalnego w A (pomniejszoną o zadatek (...) PLN), czyli kwotę (...) PLN, otrzymała Pani w dwóch transzach: główną część w wysokości (...) PLN (...) 2024 r. (…) oraz końcową transzę w wysokości (...) PLN (...) 2024 r. (…).
4.Kiedy dokładnie (dd-mm-rrrr) poniosła Pani wydatki na remont i wykończenie domu w B?
Odpowiedź: Wydatki na remont i wykończenie nieruchomości (domu) w B ponosiła Pani w okresie od (...) 2024 r. (data zawarcia pierwszej umowy na wykonanie posadzek i rozpoczęcie pierwszych prac wykończeniowych) do (...) 2025 r. (zakończenie całości prac przed dokonaniem darowizny).
5.Jakie dokładnie wydatki poniosła Pani na remont i wykończenie domu w B (proszę wskazać zamknięty katalog prac i materiałów)?
Odpowiedź: W ramach remontu i wykończenia domu w B poniosła Pani wyłącznie wydatki o charakterze budowlanym i modernizacyjnym, stanowiące zamknięty katalog prac i materiałów niezbędnych do doprowadzenia nowo wybudowanego budynku do stanu używalności i zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkalnych, tj.: wykonanie wylewek, posadzek dekoracyjnych, flizowanie i biały montaż w łazienkach i kuchni, szpachlowanie i malowanie ścian, zakup i realizacja posadzki, modernizacja instalacji wodno-kanalizacyjnej oraz elektrycznej, a także zakup i montaż wewnętrznej stolarki drzwiowej oraz okładzin. Wszystkie te wydatki są udokumentowane fakturami VAT i nie obejmują jakichkolwiek elementów dekoracyjnych ani ruchomości wyłączonych z ulgi mieszkaniowej.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
1.Czy w opisanym stanie faktycznym, uwzględniając zachowanie ścisłego związku ekonomicznego pomiędzy uzyskaniem przez Panią przychodu ze sprzedaży lokalu w A ((...) 2024 r., wpływ środków na Pani rachunek (...) 2024 r. oraz (...) 2024 r.) a zapłatą pozostałej części ceny za dom w B (...) 2024 r. (…), ma Pani prawo do skorzystania z pełnego zwolnienia z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, mimo że akt notarialny zakupu domu z (...) 2024 r. (Rep. A nr (…)) poprzedził o dwa dni datę aktu sprzedaży mieszkania?
2.Czy wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe (remont i wykończenie domu w B), udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Pani nazwisko bądź na nazwisko zmarłego męża C (z którym do dnia jego śmierci (...) 2026 r. pozostawała Pani we wspólności ustawowej małżeńskiej), mogą zostać w całości zaliczone do Pani wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o PIT, uprawniających Panią do zwolnienia podatkowego?
3.Czy dokonanie przez Panią darowizny nieruchomości w B (...) 2026 r. (Rep. A nr (...)) na rzecz Pani syna, podyktowane nadzwyczajną i tragiczną sytuacją życiową (ciężka choroba (…) Pani męża, a następnie jego nagła śmierć (...) 2026 r. i wynikająca stąd bezwzględna konieczność zapewnienia Pani stałej opieki), skutkuje utratą przez Panią prawa do zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, w sytuacji gdy wydatki te były przez Panią ponoszone z udokumentowaną intencją realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych, a dom w B stanowi Pani docelowe i jedyne centrum życiowe, w którym planuje Pani zamieszkać na stałe w przyszłości?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
W zakresie pytania nr 1:
W Pani ocenie, ma Pani pełne prawo do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Kluczowy jest fakt, że środki ze sprzedaży mieszkania w A trafiły bezpośrednio i niezwłocznie na spłatę ceny za dom w B. Chronologia ta (odstęp zaledwie jednego dnia roboczego od wpływu głównej transzy środków na Pani rachunek (...) 2024 r. do przelewu ceny (...) 2024 r., (…)) jednoznacznie dowodzi, że przychód ze sprzedaży został w całości przeznaczony na własne cele mieszkaniowe. Krótkie, dwudniowe przesunięcie terminów zawarcia umów notarialnych, wynikające wyłącznie z terminów pracy kancelarii, nie burzy bezpośredniego związku ekonomicznego i intencji zakupowej, co potwierdza ugruntowana linia orzecznicza Naczelnego Sądu Administracyjnego (uchwała składu 7 sędziów z dnia 17 lutego 2020 r., sygn. akt II FPS 4/19).
W zakresie pytania nr 2:
W Pani ocenie, wydatki na remont i wykończenie domu w B udokumentowane fakturami VAT (wystawionymi na Panią lub na Pani zmarłego męża w trakcie trwania wspólności majątkowej) stanowią w całości Pani wydatek na cele mieszkaniowe. Jako jedyny kontynuator wniosku oraz następca prawny męża (zgodnie z art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej), ma Pani prawo uwzględnić te koszty w ramach przysługującej Pani ulgi mieszkaniowej, gdyż realnie uszczupliły one Państwa wspólny majątek małżeński na realizację celu mieszkaniowego. Faktury te dokumentują realne nakłady poniesione z majątku wspólnego małżonków i jako takie podlegają rozliczeniu u obojga małżonków (a obecnie w całości u Pani, jako następcy prawnego), co potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji z 30 kwietnia 2025 r., sygn. 638101.
W zakresie pytania nr 3:
W Pani ocenie, dokonanie darowizny nieruchomości w B (...) 2026 r. (Rep. A nr (...)) na rzecz Pani syna w celu zapewnienia Pani stałej, dożywotniej opieki nie powoduje utraty prawa do ulgi mieszkaniowej. Zgodnie z wyrokami NSA z 29 listopada 2012 r. (sygn. akt II FSK 1141/11) oraz z 14 maja 2014 r. (sygn. akt II FSK 1461/12), prawo do ulgi ocenia się na moment wydatkowania środków.
Poniesienie przez Panią wydatków na dom w B (zakup i remont – łącznie (...) PLN) jednoznacznie dowodzi, że środki zostały w całości przeznaczone na własne cele mieszkaniowe. Nagłe, tragiczne pogorszenie stanu zdrowia męża (…) oraz jego nagła śmierć (...) 2026 r. stanowiły klasyczne zdarzenie o charakterze siły wyższej. Uniemożliwiło to fizyczną przeprowadzkę obojga małżonków do nowego domu w B. Przekazanie nieruchomości synowi było jedyną racjonalną decyzją życiową, mającą na celu umożliwienie synowi zamieszkania w tej nieruchomości w celu sprawowania stałej opieki nad owdowiałą matką. Nieruchomość ta pozostaje Pani docelowym centrum życiowym, w którym zamierza Pani zamieszkać w przyszłości. Odmowa prawa do ulgi w obliczu tak tragicznej sytuacji życiowej naruszałaby art. 71 Konstytucji RP, art. 2a Ordynacji podatkowej (rozstrzyganie wątpliwości na korzyść podatnika) oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej (zasada budzenia zaufania do organów podatkowych).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Zatem, jeżeli następuje odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż lokalu mieszkalnego podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jego odpłatne zbycie miało miejsce po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez wnioskodawcę.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).
Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Zatem, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika. Jest to każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny, czy nieodpłatny.
Z treści wniosku wynika, że (...) 2019 r. nabyła Pani wraz z mężem do majątku wspólnego lokal mieszkalny, który został sprzedany (...) 2024 r.
W świetle powyższego sprzedaż lokalu mieszkalnego – z uwagi na fakt, że nie minął pięcioletni okres, o którym mowa w wyżej cytowanym art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – stanowi dla Pani źródło przychodu podlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przechodząc więc do skutków podatkowych w zakresie planowanej sprzedaży działki należy wskazać, co następuje.
Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami, a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
W przypadku gdy zbywaną nieruchomość lub jej część nabyto odpłatnie, ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia takiej nieruchomości odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
W świetle art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1)dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2)dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Według art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
Z kolei art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
Na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.
Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
Art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
dochód zwolniony = D × W/P
gdzie:
D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
1)wydatki poniesione na:
a)nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b)nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c)nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d)budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e)rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
W świetle natomiast art. 21 ust. 25a cytowanej ustawy:
Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
Korzystanie ze zwolnienia od podatku jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji. W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik traci prawo do ulgi i jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego.
Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ww. ustawy pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
Podkreślenia wymaga również kwestia, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
Z opisu sprawy wynika, że w 2024 r. podjęliście Pani wraz z mężem decyzję o sprzedaży lokalu mieszkalnego w A w celu zakupu domu jednorodzinnego i zaspokojenia w nim własnych potrzeb mieszkaniowych. (...) 2024 r. zawarła Pani umowę przedwstępnej sprzedaży mieszkania w A, a (...) 2024 r. otrzymała Pani zadatek w wysokości (...) zł. (...) 2024 r. wpłaciła Pani zadatek na zakup domu w B (działka nr (...)) w kwocie (...) zł, a środki pochodziły bezpośrednio z zadatku uzyskanego za sprzedaż mieszkania. (...) 2024 r. zawarła Pani akt notarialny zakupu domu w B za cenę (...) zł. Na poczet ceny zaliczono wpłacony wcześniej zadatek ((...) zł) i zgodnie z § 4 aktu, pozostała kwota ((...) zł) została postawiona do zapłaty w terminie po uzyskaniu środków ze sprzedaży mieszkania w A. (...) 2024 r. zawarła Pani akt notarialny sprzedaży lokalu mieszkalnego w A za kwotę (...) zł. Pozostałą część ceny sprzedaży lokalu mieszkalnego w A (pomniejszoną o zadatek (...) PLN), czyli kwotę (...) PLN, otrzymała Pani w dwóch transzach: główną część w wysokości (...) zł (...) 2024 r. oraz końcową transzę w wysokości (...) zł (...) 2024 r. (...) 2024 r. niezwłocznie po wpłynięciu środków od kupujących na rachunek dokonała Pani przelewu pozostałej części ceny za dom w B ((...) zł) na rachunek zbywcy. Wydatki na remont i wykończenie nieruchomości (domu) w B ponosiła Pani w okresie od (...) 2024 r. (data zawarcia pierwszej umowy na wykonanie posadzek i rozpoczęcie pierwszych prac wykończeniowych) do (...) 2025 r. (zakończenie całości prac przed dokonaniem darowizny) w łącznej wysokości (...) zł. Łączna suma nakładów na własny cel mieszkaniowy wyniosła (...) zł ((...) zł zakup + (...) zł remont), co w całości konsumuje przychód ze sprzedaży lokalu ((...) zł). Jednoznacznie Pani wskazała, że wszystkie wydatki na wykończenie i remont domu w B zostały poniesione przez Panią wyłącznie ze środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w A (która miała miejsce w (...) 2024 r.). Środki te w całości pochodziły bezpośrednio z ceny sprzedaży wspomnianego lokalu mieszkalnego w A. W ramach remontu i wykończenia domu w B poniosła Pani wyłącznie wydatki o charakterze budowlanym i modernizacyjnym, stanowiące zamknięty katalog prac i materiałów niezbędnych do doprowadzenia nowo wybudowanego budynku do stanu używalności i zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkalnych, tj.: wykonanie wylewek, posadzek dekoracyjnych, flizowanie i biały montaż w łazienkach i kuchni, szpachlowanie i malowanie ścian, zakup i realizacja posadzki, modernizacja instalacji wodno-kanalizacyjnej oraz elektrycznej, a także zakup i montaż wewnętrznej stolarki drzwiowej oraz okładzin. Wszystkie te wydatki są udokumentowane fakturami VAT i nie obejmują jakichkolwiek elementów dekoracyjnych ani ruchomości wyłączonych z ulgi mieszkaniowej. W trakcie realizacji prac wykończeniowych u Pani męża zdiagnozowano chorobę (…). Ze względu na konieczność intensywnego leczenia i stałej opieki, zmuszeni byli Państwo pozostać w dotychczasowym lokalu (D), który ze względu na lokalizację blisko ośrodków medycznych, rehabilitacji jest obecnie jedynym miejscem umożliwiającym sprawowanie opieki (…) nad Pani mężem. W (...) 2026 r. dokonano darowizny nieruchomości w B na rzecz syna. Decyzja ta była bezpośrednim następstwem drastycznego pogorszenia stanu zdrowia Pani męża. Darowizna miała na celu prawno-faktyczne zabezpieczenie stałej obecności syna, który zamieszkał w B, aby pełnić rolę opiekuna (zapewnienie transportu medycznego, opieka materialna i codzienna pomoc rodzicom). Oświadcza Pani, że dom w B stanowi Pani docelowe i jedyne miejsce Pani zamieszkania i zamierza tam realizować własne cele mieszkaniowe po ustaniu opieki nad mężem w D. Darowizna nie zmienia faktu, że środki ze sprzedaży mieszkania zostały wydatkowane na zaspokojenie Państwa potrzeb mieszkaniowych, a jedynie forma władania i termin przeprowadzki uległy zmianie z przyczyn od nich niezależnych (siła wyższa – choroba). (...) 2026 r. zmarł Pani mąż, którego jest Pani następcą prawnym. Mimo nagłej śmierci Pani męża, która jest zdarzeniem o charakterze siły wyższej, Pani cel mieszkaniowy związany z nieruchomością w B pozostaje aktualny i niezmienny: środki uzyskane ze sprzedaży lokalu w A zostały w całości i niezwłocznie wydatkowane na zakup i remont domu w B; darowizna na rzecz syna była strategiczną decyzją mającą na celu zabezpieczenie Pani starości i umożliwienie Pani zamieszkania w B pod opieką najbliższej rodziny; jako wdowa, tym bardziej potrzebuje Pani wsparcia syna w prowadzeniu gospodarstwa domowego. Nieruchomość w B jest i pozostaje Pani docelowym centrum życiowym, w którym realizuje i będzie Pani realizować własne potrzeby mieszkaniowe.
Zgodnie z art. 922 Kodeksu cywilnego:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Istotny zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy.
Stosownie do art. 97 § 1 i 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):
Spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 1a, 2 i 2a, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.
Jeżeli, na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługiwały prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z 4 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 651/15 wskazał:
Art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej obejmuje swym zakresem prawa majątkowe, jakie są przewidziane w przepisach prawa podatkowego. Chodzi więc o takie prawa, wynikające z regulacji podatkowych, które za życia zmarłego następnie podatnika kształtowały jego sytuację z punktu widzenia ekonomicznego, a więc przede wszystkim prowadziły do zmniejszenia czy wręcz wyeliminowania obciążenia spadkodawcy podatkiem.
W orzecznictwie sądowo-administracyjnym dominuje pogląd, że zwolnienie od podatku ma charakter prawa majątkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyrokach: z 26 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 575/19 oraz z 26 października 2016 r., sygn. akt I SA/Bd 674/16 wskazał:
Prawo do zwolnienia od podatku dochodowego dochodu ze sprzedaży nieruchomości, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., stanowi prawo majątkowe. O majątkowym charakterze tego prawa przesądza okoliczność, że w wyniku spełnienia przez podatnika przesłanek faktycznych do nabycia tego prawa podatnik nie ma obowiązku zapłaty zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym. Efektem tego jest pozostanie w majątku podatnika kwoty pieniędzy równej wysokości zobowiązania podatkowego, które byłoby od niego należne, gdyby nie spełnił przesłanek uprawniających do zwolnienia od podatku. W przypadku, gdyby podatnik nie nabył prawa do zwolnienia od podatku jego majątek zostałby umniejszony o kwotę zobowiązania podatkowego. W rezultacie przedmiotowe zwolnienie niewątpliwie ma charakter majątkowy (…).
Zatem skoro prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma wymiar majątkowy, to może podlegać przejęciu przez spadkobiercę na podstawie art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej. Jednak podstawę dla nabycia prawa do odliczenia przez spadkobierców wydatków na cele przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi decyzja, o której mowa w art. 100 § 2 Ordynacji podatkowej, w której właściwy organ podatkowy określi w szczególności prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości przed upływem pięciu lat licząc od dnia jej nabycia, jak również uwzględni poniesione przez spadkodawcę wydatki uprawniające do omawianej ulgi.
Jednakże majątkowy charakter prawa do zwolnienia nie oznacza, że spadkobierca przejął prawo do wskazanej ulgi. Warunkiem przejęcia na podstawie art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej praw i obowiązków przez spadkobiercę podatnika jest ich istnienie u spadkodawcy.
Warunkiem skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w cytowanym uprzednio art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest uzyskanie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych oraz wydatkowanie tego przychodu w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie, na własne cele mieszkaniowe.
Przy czym „zadeklarowanie” korzystania z ulgi mieszkaniowej nie ma wpływu na ocenę, czy podatnik (spadkodawca) nabył to prawo, czy też nie. Istotne jest jedynie faktyczne poniesienie przez niego określonych wydatków. W przypadku, gdy podatnik przed śmiercią wydatkował przychód na własne cele mieszkaniowe, dochód w tej części jest zwolniony z opodatkowania, pod warunkiem spełnienia przesłanek ustawowych, nawet gdy podatnik (spadkodawca) nie zdążył złożyć zeznania PIT-39.
Należy również zauważyć, że z punktu widzenia powołanych powyżej przepisów art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, momentem wydatkowania przez podatnika kwot uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości na nabycie innej nieruchomości jest data faktycznego wydatkowania przychodu, tj. zapłata całości lub części ceny nabywanej nieruchomości. Powołane przepisy wiążą bowiem skutek prawny w postaci zwolnienia z podatku określonego dochodu z terminem wydatkowania środków pieniężnych określonych w tej umowie.
W określonych przypadkach zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być objęte również przychody uzyskane na poczet ceny sprzedaży (zadatek, zaliczka, przedpłata) i wydatkowane na własne cele mieszkaniowe przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży, jeżeli ich otrzymanie przez sprzedawcę zostało udokumentowane w sposób przyjęty w obrocie cywilnoprawnym. Zadatek, zaliczka czy wpłata części lub całości ceny, które zostały otrzymane tytułem umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości zbywanej, a następnie wydatkowane na cele mieszkaniowe wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przed zawarciem przyrzeczonej umowy sprzedaży mogą być uznane za wydatki na własne cele mieszkaniowe.
W konsekwencji zauważyć trzeba, że z wykładni językowej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika, by dla skorzystania ze zwolnienia musiała zaistnieć chronologia zdarzeń (najpierw odpłatne zbycie, a następnie poniesienie wydatków na własne cele mieszkaniowe).
Podstaw ku temu nie daje użyty w przepisie zwrot „począwszy od dnia odpłatnego zbycia”, który należy uznać za element normy wyznaczającej termin wydatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości.
Termin ten, jak z przepisu wynika, ma charakter terminu przewidzianego, ustalonego jako końcowy, tj. terminu, który kończy się z upływem trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest jednak wydatkowanie w tym terminie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, pod rygorem wygaśnięcia prawa do zwolnienia podatkowego. Natomiast z przepisu nie wynika, by ustawodawca uzależniał je od uprzedniego chronologicznie odpłatnego zbycia nieruchomości.
Z wykładni językowej przytoczonych uprzednio przepisów, a w szczególności z zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy sformułowania: „(...) wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości (...), jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe (...)” wynika, że podstawową okolicznością decydującą o stosowaniu powyższego zwolnienia jest przeznaczenie w określonym czasie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości na własne cele mieszkaniowe. Innymi słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku.
Istotnym jest więc, czy w momencie dokonywania wydatków na własne cele mieszkaniowe podatnik dysponuje/uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości.
Sprzedaż w rozumieniu cywilnoprawnym ma charakter umowy wzajemnej, do której odnosi się wyrażona w art. 488 Kodeksu cywilnego, zasada jednoczesnego wykonania świadczeń, tj. przeniesienia własności nieruchomości i zapłacenia sprzedawcy ceny. Przepis ten przewiduje jednak określone wyjątki, z których najważniejsze znaczenie należy przypisać umowie zawartej pomiędzy stronami, bowiem w granicach zasady swobody umów ustanowionej w art. 3531 Kodeksu cywilnego strony mogą ustalić, że przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży kupujący może zapłacić część lub całość ceny w formie zadatku lub innej wpłaty z tytułu umowy przedwstępnej sprzedaży.
Pojęcie i skutki wręczenia zadatku zostały wprost uregulowane w art. 394 § 2 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że:
W razie wykonania umowy zadatek ulega zaliczeniu na poczet świadczenia strony, która go dała; jeżeli zaliczenie nie jest możliwe, zadatek ulega zwrotowi.
Podobnie zaliczka, mimo braku wprost uregulowania prawnego, w razie wykonania umowy ulega zaliczeniu na poczet ceny sprzedaży.
Powołana przez Panią uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2020 r. w sprawie II FPS 4/19 dotyczy rozstrzygnięcia, czy podatnik zawierając umowę przedwstępną, mocą której otrzymuje zadatek (zaliczkę) pozwalający na dokonanie zakupu innej nieruchomości realizuje cel mieszkaniowy, spełnia warunki do uzyskania prawa do ulgi, pomimo tego, że zakłócona zostaje chronologia czynności prawnych. Do zakupu nieruchomości na własne cele mieszkaniowe dochodzi bowiem przed odpłatnym zbyciem nieruchomości generującym dochód w rozumieniu przepisów ustawy.
Jak wskazano w uchwale, skoro środki pochodzące z otrzymanego zadatku (zaliczki) w momencie zawarcia umowy przenoszącej własność zalicza się na poczet ceny, to stanowią one przychód (dochód) z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. Powyższe oznacza, że środki wydatkowane z otrzymanego zadatku (zaliczki) są środkami wydatkowanymi z przychodu (dochodu) uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decydującym warunkiem dla realizacji prawa do ulgi z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wydatkowanie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe w terminie dwóch lat (obecnie trzech) od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie, a nie wydatkowanie tego dochodu po uprzednim zbyciu nieruchomości.
Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że chodzi w nim o wydatkowanie dochodu, który został uzyskany z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, bowiem jego treść odnosi się jedynie do źródła przychodu, a nie do preferowanej kolejności dokonywanych transakcji.
Zatem, wydatkowanie środków na cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 ustawy przed zbyciem nieruchomości, nie niweczy prawa do zwolnienia podatkowego.
Ponadto wskazuję, że w świetle powoływanych przepisów, o prawie do skorzystania ze zwolnienia wymienionego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych decyduje wydatkowanie, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż, przychodu ze sprzedaży nieruchomości na realizację własnych celów mieszkaniowych. Nie musi zachodzić następstwo czasowe tego rodzaju, że nabycie nowej nieruchomości powinno nastąpić nie wcześniej niż zbycie starej nieruchomości.
Tym samym, kolejność nabycia i zbycia nieruchomości nie jest konieczną przesłanką uprawniającą do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze zbycia nieruchomości na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji powyższego, przychód uzyskany przez podatnika ze sprzedaży nieruchomości dokonanej już po nabyciu nowej nieruchomości i faktycznie wydatkowany na zapłatę ceny zakupu tej nowej nieruchomości, będzie korzystał ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po spełnieniu pozostałych ustawowych warunków określonych tym przepisem.
Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia określonego w przywołanym wcześniej przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest przeznaczenie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie „własne cele mieszkaniowe” podatnika.
Ustawodawca w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawarł katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Katalog tych wydatków ma charakter zamknięty, jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.
Przy czym do skorzystania z ulgi mieszkaniowej, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 ww. ustawy – wystarczające jest samo nabycie nieruchomości lub prawa określonych typów. Oznacza to, że wydatkiem na własne cele mieszkaniowe jest sam zakup określonego prawa (takiego jak samodzielny lokal mieszkalny, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, nabycie nieruchomości lub udziałów w nieruchomości itd.). Oznacza to, że wydatkiem na własne cele mieszkaniowe jest np. nabycie budynku mieszkalnego i gruntu związanego z tym budynkiem oraz remont tego budynku zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w sytuacji przedstawionej we wniosku wypełnia Pani ww. przesłanki, uprawniające do zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo że nabycie domu w B nastąpiło przed zbyciem lokalu mieszkalnego w A.
Ponownie należy zauważyć, że decydujący w tym kontekście jest bowiem warunek wydatkowania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe w terminie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie, a nie wydatkowanie tego przychodu po uprzednim zbyciu nieruchomości. Z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika, by ustawodawca uzależniał omawiane zwolnienie od uprzedniego chronologicznie odpłatnego zbycia nieruchomości.
Zatem wydatkowanie przez Panią na nabycie domu w B środków pochodzących z zadatku otrzymanego od nabywcy lokalu mieszkalnego w A – wydatkowane przed jego sprzedażą – oraz pozostałych środków uzyskanych po sprzedaży tego lokalu mieszkalnego, można uznać za wydatki na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które uprawniają Panią do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia. Wydatkowanie powyższych środków dokonane zostało bowiem w czasie kiedy dysponowała (uzyskała) Pani przychodem ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w A, tj. zadatkiem i pozostałymi środkami ze sprzedaży lokalu mieszkalnego.
W przypadku skorzystania z omawianego zwolnienia w związku z remontem zakupionego budynku mieszkalnego wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „remont”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.
Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.):
Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie – należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
Zgodnie natomiast z art. 3 pkt 7 ww. ustawy:
Przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.
Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
Za „remont” budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy więc uznać prace dotyczące tego budynku, służące jego utrzymaniu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. Remont dotyczy „materii” budynku mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku.
Wydatki na prace wykończeniowe domu mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego mieszczą się zatem w zakresie wydatków na własne cele mieszkaniowe, jeśli stanowią stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki, np. na remont własnego domu mieszkalnego.
Wyjaśniam, że projektując omawiane zwolnienie podatkowe, ustawodawca nie miał na celu zawężenia katalogu wydatków mieszkaniowych wyłącznie do tych wydatków, które wiążą się z przygotowaniem lokalu (budynku) do tzw. „stanu surowego zamkniętego”. Własny cel mieszkaniowy polegać ma bowiem na możliwości zamieszkiwania i funkcjonowania w lokalu (budynku), czyli normalnej ludzkiej egzystencji.
Z treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że do zastosowania ulgi w nim przewidzianej konieczne jest spełnienie dwóch warunków, a mianowicie: wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe i dokonanie tej czynności przed upływem trzyletniego terminu od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie. Przy czym zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
Jednocześnie według treści art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2026 r. poz. 236):
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.
W myśl art. 341 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Każdy z małżonków jest uprawniony do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego oraz do korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez drugiego małżonka.
W piśmiennictwie podaje się, że o zaliczeniu danego przedmiotu majątkowego do majątku wspólnego decyduje moment faktycznego jego nabycia. Z punktu widzenia przynależności prawa do majątku wspólnego bez znaczenia jest, czy jego nabycia dokonali małżonkowie wspólnie, czy też tylko jeden z nich. Nie jest istotna także podstawa (sposób) nabycia danego przedmiotu. Obowiązuje domniemanie, że przedmioty majątkowe nabyte w trakcie wspólności małżeńskiej przez jednego z małżonków zostały nabyte z majątku wspólnego na rzecz wspólności majątkowej. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną.
W świetle art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Zatem każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego. Co do zasady wspólność majątkowa trwa tak długo jak małżeństwo.
W przypadku małżonków będących współwłaścicielami nieruchomości należącej do ich majątku wspólnego zasadą jest, że każde z nich ma udział w całej nieruchomości wspólnej.
Z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych wchodzących w skład majątku wspólnego każdemu z małżonków należy przypisać 50% uzyskanych przychodów. Każdy z małżonków ma także prawo do odliczenia 50% kosztów uzyskania przychodów na zasadach przewidzianych w art. 22 ust. 6c-6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do odliczenia połowy wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 ww. ustawy w celu skorzystania z tzw. ulgi mieszkaniowej uregulowanej w art. 21 ust. 1 pkt 131 powołanej ustawy.
Zasada ta dotyczy również możliwości dokonania odliczenia wydatków na cele mieszkaniowe w ramach ulgi przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez małżonków, pomiędzy którymi istnieje ustawowa wspólność małżeńska, w sytuacji gdy faktura VAT została wystawiona na jednego z małżonków.
Zatem w przypadku gdy wydatki na nieruchomość lub prawo majątkowe wchodzące w skład majątku wspólnego ponoszone są w okresie, gdy małżonkowie pozostają w majątkowym ustroju wspólności ustawowej, to faktury mogą stanowić dowód poniesienia wydatku przez każdego z małżonków, niezależnie od tego, na którego z nich zostały wystawione, skoro wydatkowane środki pochodzą z majątku wspólnego małżonków.
Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzam, że poniesione przez Panią, wyłącznie ze środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w A, wydatki w ramach remontu i wykończenia domu w B na: wykonanie wylewek, posadzek dekoracyjnych, flizowanie i biały montaż w łazienkach i kuchni, szpachlowanie i malowanie ścian, zakup i realizację posadzki, modernizację instalacji wodno-kanalizacyjnej oraz elektrycznej, a także zakup i montaż wewnętrznej stolarki drzwiowej oraz okładzin może Pani uwzględnić jako wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które uprawniają Panią do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia.
Mając na uwadze powołane przepisy oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzam, że poniesione przez Panią wydatki na nabycie, remont i wykończenie domu w B może Pani uwzględnić jako wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc do rozliczenia ulgi mieszkaniowej. Ponadto w stosunku do Pani męża (spadkodawcy) także zostały spełnione warunki wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, ponieważ przed śmiercią wydatkował on przychód uzyskany ze zbycia ww. nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, tj. na nabycie, remont i wykończenie Państwa domu. Przy czym zauważyć należy, że dokonanie darowizny przedmiotowej nieruchomości na rzecz syna pozostaje bez wpływu na możliwość skorzystania z opisanej ulgi.
Odpowiadając zatem na Pani pytania stwierdzam, że:
1)uwzględniając zachowanie ścisłego związku ekonomicznego pomiędzy uzyskaniem przez Panią przychodu ze sprzedaży lokalu w A ((...) 2024 r., wpływ środków na Pani rachunek (...) 2024 r. oraz (...) 2024 r.) a zapłatą pozostałej części ceny za dom w B (...) 2024 r., ma Pani prawo do skorzystania z pełnego zwolnienia z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo że akt notarialny zakupu domu z (...) 2024 r. poprzedził o dwa dni datę aktu sprzedaży mieszkania;
2)wydatki poniesione na remont i wykończenie domu w B, udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Pani nazwisko bądź na nazwisko zmarłego męża, z którym do dnia jego śmierci pozostawała Pani we wspólności ustawowej małżeńskiej, mogą zostać w całości zaliczone do Pani wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniających Panią do rozliczenia ulgi mieszkaniowej;
3)dokonanie przez Panią darowizny nieruchomości w B na rzecz Pani syna, podyktowane nadzwyczajną i tragiczną sytuacją życiową, nie skutkuje utratą przez Panią prawa do zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
W odniesieniu do powołanych przez Panią wyroków sądów oraz interpretacji indywidualnej wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


