Interpretacja indywidualna z dnia 22 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-3.4012.234.2026.1.KAB
W świetle przepisów ustawy o VAT oraz orzecznictwa TSUE, spółka jest uprawniona do uwzględnienia wszystkich kosztów ponoszonych na rzecz jednego podmiotu, związanych bezpośrednio z nabyciem używanego pojazdu, jako elementu kwoty nabycia. Takie podejście umożliwia spółce pomniejszenie podstawy opodatkowania w procedurze VAT marża.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy określenia prawidłowości określenia kwoty nabycia dla procedury VAT marża.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zakupu i sprzedaży samochodów używanych w procedurze VAT marża. Pojazdy są nabywane m.in. za pośrednictwem platformy aukcyjnej A., podmiotu mającego siedzibę w (...) oraz oddziały w innych krajach Unii Europejskiej.
Zakup pojazdu na platformie odbywa się w następujący sposób:
1.Po wygraniu aukcji Spółka otrzymuje dwie faktury proforma. Pierwsza faktura proforma jest od oddziału firmy, w kraju, w którym fizycznie znajduje się pojazd (np. (…)). Faktura obejmuje kwotę wylicytowanego pojazdu wraz ze wszystkimi kosztami dodatkowymi: ceną pojazdu, opłatą aukcyjną, kosztami obsługi dokumentów oraz kosztami obsługi samochodu. Druga faktura proforma dotyczy transportu samochodu i jest wystawiona przez centralę firmy A. w (...).
2.Po uregulowaniu płatności z faktur proforma spółka otrzymuje drogą elektroniczną trzy faktury VAT marża:
·za pojazd (zawierającą dane pojazdu, nr VIN, przebieg), wystawioną przez oddział zagraniczny,
·Faktura za usługi związane z pojazdem (obsługa dokumentów, obsługa samochodu, opłata aukcyjna), wystawioną przez centralę w (...),
·za transport pojazdu do Polski wystawioną przez centralę w (...).
Wszystkie faktury dotyczą tego samego pojazdu, posiadają ten sam numer VIN, tę samą datę wystawienia, logo firmy A., numer auta i łącznie odpowiadają kwocie z faktur proforma.
Wszystkie koszty związane z zakupem pojazdu są regulowane jednym przelewem na konto bankowe głównej siedziby firmy w (...), niezależnie od kraju, w którym znajduje się pojazd. Po jego uregulowaniu Spółka otrzymuje trzy odrębne faktury VAT marża, obejmujące zakup, obsługę oraz transport pojazdu.
Całkowity koszt nabycia pojazdu stanowi sumę wszystkich płatności dokonanych na rzecz jednego podmiotu, obejmujących: pojazd, usługi związane z pojazdem (obsługa dokumentów, obsługa samochodu, opłata aukcyjna), oraz transport. Pojazd jest następnie sprzedawany w Polsce w procedurze VAT marża.
W praktyce dotychczas do kosztów nabycia była zaliczana wyłącznie tylko jedna faktura za pojazd, co skutkuje koniecznością zapłaty wyższego podatku VAT od marży. Brak uwzględnienia pozostałych faktur VAT marża (obsługa, opłaty aukcyjne, transport) powoduje sztuczne zawyżenie podstawy opodatkowania.
Przykładowa sytuacja:
Otrzymane faktury proforma (suma jednego przelewu 4893 EUR):
- faktura proforma wylicytowanego pojazdu: 4 594 EUR,
- faktura proforma za transport: 299 EUR,
Faktury finalne otrzymane po zaksięgowaniu faktur proforma przez portal aukcyjny A.:
- 2 151 EUR – faktura za pojazd,
- 2 443 EUR – faktura za opłaty aukcyjne, obsługę dokumentów i samochodu,
- 299 EUR – faktura za transport.
Zakup przez Spółkę pojazdu używanego to łączna suma wydatków poniesionych przez Spółkę, przelanych jednorazowo, jako suma wszystkich faktur proforma, na konto bankowe firmy A. w kwocie 4893 EUR, czyli około 20598 PLN – kurs euro 4,209 (faktura proforma za auto, obsługę dokumentów, pojazdu i opłatę aukcyjną oraz faktura proforma za transport). Pojazd został sprzedany w Polsce w procedurze VAT marża za kwotę 28 000 zł. Do kosztów nabycia została ujęta tylko faktura za samochód (2151 Euro, czyli 9055,06 zł). Co spowodowało, że Spółka musiała zapłacić podatek VAT od różnicy pomiędzy ceną sprzedaży (28 000 zł) a ceną zakupu (9 055,06 zł), czyli około 3 542,55 zł podatku VAT. Nie zaliczenie do ceny nabycia (zakupu) otrzymanych faktur VAT marża za obsługę pojazdu, dokumentów oraz opłatę aukcyjną i faktury za transport w momencie sprzedaży pojazdu używanego, powoduje obciążeniem Spółki większym podatkiem VAT, gdyż ceną nabycia towaru nie będzie kwota 4893 €, czyli 20598 zł (wszystkie poniesione koszty związane z zakupem i importem pojazdu), a jedynie 2151 €, czyli 9055,06 zł (tylko faktury za samochód). Tak więc w związku z tym, że podstawą opodatkowania podatkiem VAT jest marża będąca różnicą pomiędzy kwotą nabycia, a kwotą sprzedaży czyli w tym przypadku różnica pomiędzy kwotą 28 000 zł (sprzedaż) a 9055,06 zł (zakup), co powoduje obciążenie Spółki podatkiem VAT w wysokości około 3542,55 zł.
Wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia wszystkich powyższych kosztów do kwoty nabycia pojazdu, w sytuacji gdy są one ponoszone na rzecz jednego podmiotu i bezpośrednio związane z zakupem konkretnego pojazdu.
Odniesienie do wcześniejszej interpretacji:
Analogiczny stan faktyczny był już przedmiotem interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 czerwca 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.204.2023.1.LK, w której Organ potwierdził możliwość zaliczenia do kwoty nabycia wszystkich kosztów ponoszonych na rzecz sprzedawcy, w tym opłat aukcyjnych, kosztów obsługi oraz transportu.
W przedstawionym stanie faktycznym Spółka działa na zasadzie tożsamości faktycznej z powyższą interpretacją.
Pytania
1.Czy w przypadku nabycia pojazdu używanego w procedurze VAT marża za pośrednictwem platformy aukcyjnej, gdzie całkowita kwota zapłaty na rzecz jednego podmiotu obejmuje zarówno cenę pojazdu, jak i opłaty dodatkowe (w szczególności opłaty aukcyjne, administracyjne oraz koszty obsługi dokumentów oraz samochodu), Spółka ma prawo uznać całość tych wydatków za kwotę nabycia?
2.Czy do kwoty nabycia pojazdu, stanowiącej podstawę do obliczenia marży, Spółka może również zaliczyć koszty transportu pojazdu, jeżeli są one ponoszone na rzecz tego samego podmiotu, od którego nabywany jest pojazd, są bezpośrednio związane z jego zakupem oraz niezbędne do dostarczenia pojazdu do miejsca prowadzenia działalności w Polsce, bez którego dalsza sprzedaż pojazdu nie byłaby możliwa?
Państwa stanowisko w sprawie
Zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT, przez kwotę nabycia należy rozumieć całość wynagrodzenia należnego dostawcy towaru.
W związku z tym wszystkie koszty poniesione na rzecz sprzedawcy, które są bezpośrednio związane z nabyciem pojazdu, w tym:
•cena pojazdu,
•opłaty aukcyjne,
•koszty obsługi,
•koszty transportu,
powinny być traktowane jako element kwoty nabycia. Bez poniesienia tych kosztów nabycie pojazdu nie byłoby możliwe, a wszystkie płatności dokonywane są na rzecz jednego podmiotu, co dodatkowo potwierdza ich związek z transakcją.
W konsekwencji, Spółka ma prawo uwzględnić wszystkie powyższe koszty jako element kwoty nabycia, a tym samym pomniejszyć podstawę opodatkowania w procedurze VAT marża.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicję towarów, w stosunku do których mają zastosowanie szczególne procedury VAT-marża zawiera art. 120 ust. 1 ustawy.
W świetle art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112).
Stosownie do art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7.
Na podstawie art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika.
Powyższe regulacje wskazują więc, że dla potrzeb zastosowania procedury „VAT marża”, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru otrzymał od podatnika. Tak rozumiana cena towaru (kwota nabycia) obejmuje wszystkie koszty związane bezpośrednio z transakcją, jeżeli nabywca towaru (kupujący) ponosi ciężar tych opłat płacąc za nie dostawcy. Do kwoty nabycia, o której mowa wyżej, nie mogą zostać zaliczone koszty, które nie zostały zapłacone dostawcy towaru.
Stosownie do art. 120 ust. 4 ustawy:
W przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy – między innymi – towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty stanowiącej zapłatę z tytułu sprzedaży, pomniejszonej o kwotę należnego podatku. Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy.
Należy zaznaczyć, że opodatkowanie w systemie marży jest ograniczone do pewnej kategorii towarów oraz istotne jest przy tym, od kogo towary używane zostały nabyte.
I tak, stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy:
Przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:
1) osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2) podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;
3) podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;
5) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.
Powyższe regulacje wskazują, że dla potrzeb zastosowania procedury marży, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru używanego otrzymał od podatnika (nabywcy).
Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą w zakresie zakupu i sprzedaży samochodów używanych w procedurze VAT marża. Pojazdy są nabywane m.in. za pośrednictwem platformy aukcyjnej A., podmiotu mającego siedzibę w (...) oraz oddziały w innych krajach Unii Europejskiej. Po wygraniu aukcji otrzymują Państwo dwie faktury proforma. Pierwsza faktura proforma jest od oddziału firmy, w kraju, w którym fizycznie znajduje się pojazd (np. (…)). Faktura obejmuje kwotę wylicytowanego pojazdu wraz ze wszystkimi kosztami dodatkowymi: ceną pojazdu, opłatą aukcyjną, kosztami obsługi dokumentów oraz kosztami obsługi samochodu. Druga faktura proforma dotyczy transportu samochodu i jest wystawiona przez centralę firmy A. w (...). Wszystkie faktury dotyczą tego samego pojazdu, posiadają ten sam numer VIN, tę samą datę wystawienia, logo firmy A., numer auta i łącznie odpowiadają kwocie z faktur proforma. Wszystkie koszty związane z zakupem pojazdu są regulowane jednym przelewem na konto bankowe głównej siedziby firmy w (...), niezależnie od kraju, w którym znajduje się pojazd. Po jego uregulowaniu otrzymują Państwo trzy odrębne faktury VAT marża, obejmujące zakup, obsługę oraz transport pojazdu. Całkowity koszt nabycia pojazdu stanowi sumę wszystkich płatności dokonanych na rzecz jednego podmiotu, obejmujących: pojazd, usługi związane z pojazdem (obsługa dokumentów, obsługa samochodu, opłata aukcyjna), oraz transport. Pojazd jest następnie sprzedawany w Polsce w procedurze VAT marża.
Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia do kosztów nabycia towaru używanego (pojazdu) oprócz kwoty z faktury VAT marża za auto, dodatkowe kwoty związane z nabyciem pojazdu, tj. kwoty związane z obsługą dokumentów, obsługą auta i opłatą aukcyjną oraz transport samochodu, na które również zostały wystawione faktury VAT marża jako koszty związane z kupnem samochodu.
Jak wskazano powyżej, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru otrzymał od podatnika (nabywcy). Tak rozumiana cena towaru (kwota nabycia) obejmuje wszystkie koszty związane z transakcją, jeżeli nabywca towaru (kupujący) ponosi ciężar tych opłat płacąc za nie dostawcy. Do kwoty nabycia, o której mowa wyżej, nie mogą zostać zaliczone koszty, które nie zostały zapłacone i nie są należne dostawcy towaru.
W niniejszej sprawie w związku z zakupem samochodu używanego otrzymują Państwo trzy faktury VAT marża obejmujące:
·zakup samochodu – faktura wystawiona przez Oddział zagraniczny firmy,
·usługi związane z pojazdem – faktura wystawiona przez centralę (…),
·transport pojazdu - faktura wystawiona przez centralę (…).
W tym miejscu zwrócić należy uwagę na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 23 marca 2006 r. w sprawie C-210/04. W orzeczeniu tym Trybunał stwierdził, że stały zakład mający siedzibę w innym państwie członkowskim, niebędący pod względem prawnym odrębnym od spółki, do której należy, nie może być uznany za podatnika ze względu na obciążenie go kosztami z tytułu świadczenia tych usług. W związku z powyższym Trybunał stwierdził, że oddział spółki będącej nierezydentem pozbawiony jest niezależności i stanowi jedynie część składową spółki. Zatem zarówno spółkę jak i jej oddział należy uznać za jednego i tego samego podatnika w rozumieniu art. 4 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. L 145, str. 1).
Oznacza to, że „centrala” oraz jej zagraniczny oddział stanowią dwie jednostki organizacyjne tego samego podmiotu. Działalność gospodarczą prowadzi osoba prawna i ona jest podatnikiem. „Centrala” oraz oddział zlokalizowany w innym państwie tworzą – z podatkowego punktu widzenia – jednorodny podmiot. Z powyższego wynika, że otrzymane przez Państwa faktury (dokumentujące nabycie samochodu, opłatę aukcyjną, opłatę za obsługę dokumentów oraz transport) wystawione przez centralę sprzedawcy w (...) jak i przez oddział zagraniczny pochodzą od jednego podmiotu.
Należy więc uznać, że w opisanych okolicznościach centralę firmy jak i jej odziały należy uznać za 1 podmiot. Zatem przy określeniu kwoty nabycia samochodu w celu zastosowania procedury VAT-marża przy jego odsprzedaży, byli Państwo uprawnieni do uwzględnienia oprócz kwoty nabycia samochodu, również dodatkowe opłaty związane z nabyciem auta, tj. opłaty aukcyjne, administracyjne, koszty obsługi dokumentów oraz samochodu, jak również koszty związane z transportem.
Biorąc pod uwagę ww. przepisy oraz powyższe orzeczenie TSUE należy stwierdzić, że określając podstawę opodatkowania (marżę) powinni byli Państwo wyliczyć różnicę między całkowitą kwotą, którą otrzymali Państwo od nabywcy towaru, a kwotą nabycia (zapłaconą przez Państwo pierwotnemu sprzedawcy), pomniejszoną o kwotę podatku od towarów i usług. Jednocześnie, ustalając wartość nabycia samochodu powinni Państwo uwzględnić kwotę nabycia samochodu oraz koszty związane z transakcją zakupu samochodu, tj. obsługę dokumentów, obsługę auta i opłatę aukcyjną oraz transport auta, zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT, na które zostały wystawione faktury VAT marża.
Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
