Interpretacja indywidualna z dnia 23 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.353.2026.3
Sprzedaż mieszkania przed upływem pięcioletniego terminu nabycia wywołuje obowiązek podatkowy, lecz przy spełnieniu warunków z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy PDOF, możliwe jest zastosowanie zwolnienia przy przeznaczeniu środków na cele mieszkaniowe.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 17 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 21 maja 2026 r. (wpływ 21 maja 2026 r.) oraz 5 czerwca 2026 r. (wpływ 5 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wniosek dotyczy sprzedaży mieszkania przed upływem pięciu lat od daty nabycia. Nabycie mieszkania w A., przy ul. B., w udziale: 1/2nastąpiło 12 maja 2021 r. 21 marca 2022 r. stała się Pani wyłączną właścicielką wyżej wskazanej nieruchomości, poprzez zawarcie nieodpłatnego zniesienia współwłasności.
Jest Pani właścicielką mieszkania w A., przy ul. B., nabytego 12 maja 2021 r., w którym początkowo posiadała Pani: 1/2 udziału wraz z Pani partnerem.
21 marca 2022 r. dokonali Państwo notarialnego zniesienia współwłasności, w wyniku którego stała się Pani wyłączną właścicielką nieruchomości (przejmując pozostały udział w drodze nieodpłatnej, bez spłat i dopłat).
Nieruchomość została nabyta ze środków pochodzących ze sprzedaży wcześniejszego mieszkania, którego była Pani jedyną właścicielką przez okres krótszy niż pięć lat, przy czym środki uzyskane z tej sprzedaży zostały przeznaczone na własne cele mieszkaniowe, tj. zakup przedmiotowej nieruchomości.
Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pięcioletni okres zwolnienia od podatku liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.
W związku z powyższym, w Pani sytuacji występują dwa różne momenty nabycia:
·pierwsza część udziału (nabyta w maju 2021 r.) - okres pięciu lat liczony od końca 2021 r.,
·druga część udziału (przejęta w marcu 2022 r.) - okres pięciu lat liczony od końca 2022 r.
Rozważa Pani sprzedaż całego mieszkania przed upływem pełnego pięcioletniego okresu. Jednocześnie informuje Pani, że środki uzyskane ze sprzedaży planuje Pani przeznaczyć na zakup nowej nieruchomości na własne cele mieszkaniowe.
W uzupełnieniu wniosku doprecyzowała Pani, że:
·Sprzedaż mieszkania, którego dotyczy wniosek planuje zrealizować w 2026 r.
·Sprzedaż mieszkania nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.
·Środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania zostaną przeznaczone na zakup lokalu mieszkalnego z rynku pierwotnego na podstawie zawartej umowy deweloperskiej.
·Własność nowego lokalu mieszkalnego zostanie przeniesiona na Panią w terminie trzech lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż obecnego mieszkania. Będzie Pani jego jedynym właścicielem.
·Nabywany lokal mieszkalny będzie służył realizacji Pani własnych celów mieszkaniowych – zamierza Pani w nim stale zamieszkiwać.
Pytania sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku
1)Czy sprzedaż mieszkania opisanego we wniosku, dokonana w 2026 r., przed upływem pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie skutkowała powstaniem po Pani stronie obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?
2)Czy w opisanych okolicznościach sprawy będzie Pani uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdy środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania zostaną przeznaczone na własne cele mieszkaniowe, pomimo że wskazana nieruchomość była nabyta w opisany we wniosku sposób?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, sprzedaż nieruchomości przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, co do zasady skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego.
Uważa Pani, że możliwe jest ponowne skorzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego, w przypadku przeznaczenia środków uzyskanych ze sprzedaży na własne cele mieszkaniowe w ustawowym terminie. W związku z powyższym twierdzi Pani, że w przedstawionej sytuacji możliwe jest uniknięcie obowiązku zapłaty podatku dochodowego przy spełnieniu warunków określonych w przepisach.
W uzupełnieniu wniosku dodała Pani, że - Pani zdaniem - sprzedaż mieszkania przed upływem pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co do zasady może skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Uważa Pani jednak, że w przedstawionej sytuacji możliwe będzie zastosowanie zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży na własne cele mieszkaniowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d)innych rzeczy
–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Z wyżej wskazanych regulacji wynika więc, że odpłatne zbycie nieruchomości (lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli:
·następuje przed upływem pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, i
·nie jest dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej.
Skoro, jak wynika z treści złożonego przez Panią wniosku:
·jest Pani właścicielką mieszkania nabytego 12 maja 2021 r., w którym początkowo posiadała Pani: 1/2udziału,
·21 marca 2022 r. dokonano notarialnego zniesienia współwłasności, w wyniku którego stała się Pani wyłączną właścicielką nieruchomości (przejmując pozostały udział w drodze nieodpłatnej, bez spłat i dopłat),
·sprzedaż mieszkania, którego dotyczy wniosek:
–planuje Pani zrealizować w 2026 r.,
–nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej
- to zbycie tej nieruchomości - w opisanych przez Panią okolicznościach - nastąpi przed upływem okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zauważam, że celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U z 2026 r., poz. 795) jest bowiem nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.
Na podstawie:
·art. 195 wskazanej wyżej ustawy:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
·art. 196 wskazanej wyżej ustawy:
§ 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
§ 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
·art. 210 § 1 wskazanej wyżej ustawy:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
·art. 211 wskazanej wyżej ustawy:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego, czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Zniesienie współwłasności nie stanowi więc nabycia rzeczy lub praw majątkowych tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału, jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej lub prawach i odbyło się ono bez spłat i dopłat. Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan Jej majątku osobistego. Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia Podatnik otrzymuje nieruchomość, która przekracza udział, jaki pierwotnie Podatnikowi przysługiwał.
Innymi słowy, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli:
·podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
·wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.
Odpowiadając więc na pierwsze z Pani pytań stwierdzam, że wskazana we wniosku transakcja - w całości - skutkować będzie powstaniem po Pani stronie obowiązku podatkowego na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż planowane przez Panią zbycie prawa własności nieruchomości będzie miało miejsce przed upływem okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (udziały w wysokości w prawie własności nieruchomości nabyła Pani bowiem w 2021 r. oraz 2022 r).
Na podstawie:
·art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
·art. 30e ust. 4 wskazanej wyżej ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1)dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2)dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
·art. 30e ust. 7 cytowanej ustawy precyzuje natomiast, że:
W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
Jednakże, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym:
Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
dochód zwolniony = D × W/P
gdzie:
D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
Istotne znaczenie ma również fakt, że przedmiotowe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
Przy czym warunkiem skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest wydatkowanie na cele mieszkaniowe konkretnych pieniędzy, lecz równowartości przychodu (w całości lub w części) uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub prawa majątkowego.
Zatem, wyłącznie w sytuacji, w której cała równowartość przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości/wskazanych praw majątkowych zostanie w całości przeznaczona na cele mieszkaniowe, to uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
Artykuł 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przesądza, że:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
W art. 21 ust. 25a cytowanej ustawy doprecyzowano jednak, że:
Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
Znaczenie tej regulacji (art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) oraz zakres jej obowiązywania - w odniesieniu do wydatków z umowy deweloperskiej - omówił Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z 20 lutego 2024 r. o sygn. akt. II FSK 713/21. Sąd podkreślił, że:
(…) z dniem 1 stycznia 2019 r. na mocy art. 1 pkt 5 lit. b ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159; dalej: „ustawa zmieniająca”) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 21 ust. 25a, zgodnie z którym wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie. Jednocześnie, na mocy art. 16 ustawy zmieniającej, m.in. dodany art. 21 ust. 25a stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r. (…) . Podnieść w tym miejscu należy, że - jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 marca 2019 r., sygn. akt II FSK 854/17 - dopiero zatem ustawą nowelizującą z dnia 23 października 2018 r. prawodawca wyraźnie rozszerzył warunki korzystania z tzw. ulgi mieszkaniowej o wymóg nabycia preferowanego prawa majątkowego w terminie tożsamym z przyjętym dla poniesienia wydatków. W ocenie NSA przepis art. 21 ust. 25a Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi novum legislacyjne, podobnie zresztą jak zmiany treści art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy. Tym samym przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 1 lit. c Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2019 r. nie zawiera wymogu nabycia preferowanego prawa majątkowego (…) w terminie tożsamym z przyjętym dla poniesienia wydatków, gdzie taki warunek został dopiero wprowadzony z dniem 1 stycznia 2019 w postaci art. 21 ust. 25a Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast, stosownie do treści art. 21 ust. 28 tej ustawy:
Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
1)nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2)budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części
–przeznaczonych na cele rekreacyjne.
Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika więc, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości (ich części oraz udziału) i określonych praw majątkowych - nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana - m.in. na własne cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 ust. 1 lit. a z uwzględnieniem art.21 ust. 25a tej ustawy.
Wyjaśniam, że moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
I tak, w myśl:
·art. 155 § 1 wskazanej ustawy:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
·art. 156 wskazanej ustawy:
Jeżeli zawarcie umowy przenoszącej własność następuje w wykonaniu zobowiązania wynikającego z uprzednio zawartej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności, z zapisu zwykłego, z bezpodstawnego wzbogacenia lub z innego zdarzenia, ważność umowy przenoszącej własność zależy od istnienia tego zobowiązania.
·art. 157 § 2 wskazanej ustawy:
Jeżeli umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości została zawarta pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu, do przeniesienia własności potrzebne jest dodatkowe porozumienie stron obejmujące ich bezwarunkową zgodę na niezwłoczne przejście własności.
·art. 158 wskazanej ustawy:
Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione.
W drugim z zadanych pytań, zastanawia się Pani, czy w opisanych okolicznościach sprawy będzie Pani uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdy środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania zostaną przeznaczone na własne cele mieszkaniowe, pomimo że wskazana nieruchomość była nabyta w opisany we wniosku sposób?
Z treści wniosku wynika m.in., że nieruchomość (którą zamierza Pani sprzedać) została nabyta ze środków pochodzących ze sprzedaży wcześniejszego mieszkania, którego była Pani jedyną właścicielką przez okres krótszy niż pięć lat, przy czym środki uzyskane z tej sprzedaży zostały przeznaczone na własne cele mieszkaniowe, tj. zakup przedmiotowej nieruchomości.
Zwracam zatem uwagę na fakt, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa, kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym, prawa do zwolnienia nie traci podatnik, który nabył lokal mieszkalny na własne cele mieszkaniowe, mieszkał w nabytym lokalu mieszkalnym, np. przez kilka miesięcy, a następnie zbył ten lokal w drodze umowy sprzedaży.
We wniosku (i jego uzupełnieniach), podała Pani m.in., że:
·środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania zostaną przeznaczone na zakup lokalu mieszkalnego z rynku pierwotnego na podstawie zawartej umowy deweloperskiej,
·własność nowego lokalu mieszkalnego zostanie przeniesiona na Panią w terminie trzech lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż obecnego mieszkania,
·nabywany lokal mieszkalny będzie służył realizacji Pani własnych celów mieszkaniowych – zamierza Pani w nim stale zamieszkiwać.
Z wyżej przeanalizowanych powodów, jeżeli sprzedaż opisanego we wniosku lokalu mieszkalnego nie nastąpi w wyniku wykonania działalności gospodarczej, to dochód, który przeznaczy Pani na nabycie nowego lokalu mieszkalnego (do którego prawo własności zostanie przeniesione na Panią w terminie „trzech lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż obecnego mieszkania”), będzie mógł zostać objęty zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Innymi słowy, okoliczności opisanej przez Panią sprawy nie stoją na przeszkodzie skorzystania przez Panią ze zwolnienia zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, Pani stanowisko uznaję więc za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Końcowo zaznaczam, że:
·przedstawiany przez Panią zakres żądania (zadane pytana) zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Panią przedmiotu wniosku - zakresu Pani pytań,
·procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla wyżej wskazanych trybów postępowań. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z wyżej wskazanych powodów niniejszej odpowiedzi udzieliłem wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2026 r. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


