Interpretacja indywidualna z dnia 23 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.282.2026.2.GG
Kwota zwrócona przez bank na podstawie ugody, stanowiąca zwrot nienależnie pobranych środków z tytułu kredytu, nie jest przychodem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym nie podlega opodatkowaniu.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
18 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 16 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 maja 2026 r. (data wpływu 1 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem wspólnym:
1.Zainteresowana będąca stroną postępowania: A.A.
2.Zainteresowany niebędący stroną postępowania: B.B.
Opis stanu faktycznego
W dniu 11 sierpnia 2004 r. A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania) i B.B. (Zainteresowany niebędący stroną postępowania) (dalej zwani: Kredytobiorca lub Wnioskodawca) zawarli z Bankiem ... S.A., którego następcą prawnym jest ... S.A. (dalej: Bank) umowę Nr .…. kredytu na indywidualne budownictwo mieszkaniowe w walucie polskiej (dalej Umowa). Mocą aneksu nr .. z 30 czerwca 2008 r. kredyt został przekształcony do kredytu waloryzowanego do CHF. Kredyt w całości został wykorzystany na finansowanie dokończenia budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego (...). Kredyt walutowy został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na własności lokalu mieszkalnego opisanego powyżej.
Łącznie Bank wypłacił w PLN tytułem Umowy kwotę …. zł. Na mocy aneksu nr … pozostałe do spłaty saldo zadłużenia z tytułu umowy kredytowej przewalutowano na walutę CHF do kwoty … CHF, stosując kurs kupna obowiązujący w Banku obowiązujący w chwili przewalutowania. W związku z realizacją Umowy, od daty jej zawarcia do 31 lipca 2025 r., Kredytobiorca uiścił na rzecz Banku kwotę .. zł tytułem rat kapitałowo -odsetkowych i odsetek karnych.
Wnioskodawca zakwestionował do Banku umowę kredytu poprzez złożenie reklamacji, wskazując, że zawiera ona niedozwolone klauzule umowne (abuzywne), które w świetle obowiązującego prawa czynią umowę nieważną oraz w związku z tym nie wiążą Wnioskodawcy ze skutkiem wstecznym. Dążeniem Wnioskodawcy, wobec naruszenia przez Bank przepisów prawa, było odzyskanie nienależnie uiszczonych przez Kredytobiorców kwot przewyższających kwotę wypłaconego kapitału kredytu.
Bank wystąpił do Wnioskodawcy z propozycją zawarcia ugody, która zakończyłaby spór dotyczący kwestionowanej Umowy. Strony uzgodniły warunki ugody mediacyjnej w ramach mediacji przeprowadzonych w Sądzie Arbitrażowym przy Krajowej Izbie Gospodarczej. Propozycję ugody z Bankiem należy traktować, jako zwrot przez Bank środków, które w wyniku ugody zostały uznane za nienależnie wpłacone do Banku tytułem kredytu i odsetek od kredytu oraz spowodują odstąpienie przez Kredytobiorców od dochodzenia dalszych roszczeń wobec Banku z tytułu Umowy.
W dniu 23 października 2025 r. Strony zawarły ugodę mediacyjną, w oparciu o którą zakończono spór dotyczący skuteczności poszczególnych postanowień umownych i całej Umowy (oraz jej ważności). Bank i Kredytobiorca zawarli ugodę w celu polubownego zakończenia sporu i uchylenia stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy, poprzez przyjęte w ugodzie rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej.
Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy został rozliczony tak, jakby od daty ostatniego przewalutowania, stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach określonych w ugodzie.
W pkt 2.1 ugody z Bankiem zawarte jest stwierdzenie, że strony dokonają rozliczenia w oparciu o założenie zmiany waluty zadłużenia określonej w Umowie na walutę polską.
W pkt 3.2 ugody wskazano, że Bank w terminie miesiąca od daty zawarcia ugody wypłaci Kredytobiorcy kwotę 30 000 zł w związku z rozliczeniem Umowy, a także poinformował Kredytobiorcę, że w związku z wypłatą ww. kwoty powstaje po stronie Kredytobiorcy przychód, a na Banku ciąży wykonanie obowiązków informacyjnych (tj. sporządzenia PIT-11).
W konsekwencji zawarcia ugody Bank zwrócił Kredytobiorcy łączną kwotę … zł tytułem zwrotu środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy Kredytobiorca przekazał na rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego kredytu na podstawie Umowy. Ww. kwota została uzgodniona przez Strony w drodze negocjacji ugodowych, w toku których zarówno Bank, jak i Kredytobiorca dokonali wzajemnych ustępstw. Kwota, na którą składa się łączna suma wpłat dokonanych przez Kredytobiorcę na rzecz Banku z tytułu Umowy pomniejszona o łączny zwrot otrzymany z Banku nie jest niższa niż kwota uzyskanego przez Kredytobiorcę kapitału kredytu.
Od dnia 11 sierpnia 2004 r. do dnia do 31 lipca 2025 r., Kredytobiorca uiścił na rzecz Banku kwotę … zł tytułem rat kredytu. Tym samym w ww. okresie powstała nadpłata ponad kwotę udzielonego kredytu w wysokości ….. zł. Nadto do dnia zawarcia ugody Kredytobiorca dokonywał dalszych spłat rat kredytu.
Uzupełnienie wniosku
Są Państwo małżeństwem ze wspólnością majątkową małżeńską.
Posiadają Państwo nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Umowę o kredyt hipoteczny zawarli Państwo na okres od 11 sierpnia 2004 r. do 31 lipca 2034 r.
Kredyt nie został zaciągnięty w ramach i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
Kredyt został zaciągnięty „z przeznaczeniem na dokończenie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego”. Środki z kredytu w całości zostały wykorzystane na ww. cel.
Kredyt został pozyskany i w całości wydatkowany na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Adres nieruchomości na dzień zawarcia umowy: .... W związku z nadaniem nazwy ulicy zgodnie z uchwałą Rady Gminy …. nr .. z dnia 28 września 2010 r. aktualny adres nieruchomości to ....
Działka, na której postawiono nieruchomość została nabyta 25 września 1995 r. Ze środków z kredytu sfinansowali Państwo dokończenie budowy domu, którego budowa została rozpoczęta w 2003 r. i ukończona w 2005 r. Są Państwo jedynymi właścicielami nieruchomości i działki.
Kwota …. zł została wypłacona przez Bank w dniu 24 października 2025 r.
Bank wystawił PIT-11 za 2025 r., który otrzymali Państwo w lutym 2026 r.
Bank wypłacił kwotę … zł tytułem rozliczenia kredytu. Wypłacona kwota to zwrot środków, których wartość została ustalona jako różnica pomiędzy wartością dokonanych spłat rat kapitałowo-odsetkowych i wartością wypłaconego przez bank kredytu, a które w ugodzie zostały uznane za nienależne bankowi. W związku z realizacją Umowy, od daty jej zawarcia do 31 lipca 2025 r., uiścili Państwo na rzecz Banku kwotę … zł tytułem rat kapitałowo -odsetkowych i odsetek karnych. Kredyt został Państwu wypłacony w kwocie …… zł. Wobec tego nadpłata ponad kapitał kredytu wynosiła ….. zł. W ramach negocjacji ugody Bank zgodził się na wypłatę kwoty …….zł z kwoty pełnej nadpłaty ponad kwotę spłaconą ponad udzieloną kwotę kredytu.
Wobec powyższego …….zł jest częścią nadpłaty ponad kwotę udzielonego przez Bank kredytu, którą w ramach negocjacji ugodowych, Bank zgodził się Państwu zwrócić.
Pytanie
Czy otrzymana przez Wnioskodawcę w wyniku ugody z Bankiem, tj. …. S.A. kwota ..zł stanowi przychód i czy w związku z tym powstanie po Jego stronie obowiązek w podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647; dalej: u.p.d.o.f.)? Czy od otrzymanej kwoty są Państwo zobowiązani uiścić podatek?
Państwa stanowisko w sprawie (po uzupełnieniu)
Zdaniem Wnioskodawcy, łączna kwota zwróconych środków pieniężnych przez Bank na podstawie ugody w wysokości 30 000 zł nie stanowi przychodu do opodatkowania.
Ustawodawca w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. wymienia źródła przychodów, z których przychód (dochód) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Nienależne świadczenie w podanym rozumieniu przyjętym w art. 410 w zw. z art. 405 Kodeksu Cywilnego nie zostało wymienione jako odrębne źródło przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 u.p.d.o.f.
Mając na uwadze fakt, iż w ugodzie nie została wskazana podstawa, na jakiej Bank zobowiązany jest do zwrotu na rzecz Wnioskodawcy (Kredytobiorców) łącznej kwoty … zł, kwota tym bardziej nie powinna podlegać opodatkowaniu, jako że zgodnie z treścią ugody Wnioskodawca (Kredytobiorcy) mają otrzymać zwrot tego, co w czasie trwania Umowy było świadczone.
Zwrot tego, co świadczono nie stanowi przychodu. Bank na podstawie Umowy udzielił kredytu na łączną kwotę ….zł. Tym samym Bank pobrał bezpodstawnie świadczenie nienależne w kwocie ok. …. zł, a otrzymana w wyniku ugody kwota stanowi zwrot części kosztu poniesionego w związku z zawarciem z Bankiem Umowy.
Otrzymanie zwrotu nie stanowi żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie prowadzi do stanu rozliczeń, który jest zgodny z prawem, tj. stanowi następstwo pozbawienia Umowy jej abuzywnych postanowień. Kwota przekazana przez Bank na podstawie ugody nie spowoduje faktycznego przyrostu majątku Wnioskodawcy (Kredytobiorcy).
Zgodnie z ugodą udzielony na mocy umowy kredyt przewalutowano na kredyt złotówkowy, a kwota wypłacona przez Bank wynika z dokonanego przeliczenia i rozliczenia kredytu.
Nadto wskazuje, że zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (znak pisma: 0114-KDIP3-2.4011.631.2025.2.MN) uzyskaną przez Bank w dniu 6 października 2025 r., zwrot przez Bank części zapłaconych przez Kredytobiorcę odsetek (spłacanych w ramach rat kapitałowo-odsetkowych, zgodnie z umową) nie prowadzi do powstania po stronie Kredytobiorcy przysporzenia majątkowego.
Z uzasadnienia ww. interpretacji wynika, że „W ugodzie (…) Bank godząc się na zwrot otrzymanych od Kredytobiorcy odsetek (zwrot części rat kapitałowo-odsetkowych) i jest to ze strony Banku ustępstwo mające na celu uchylenie sporu dot. ważności umowy kredytu”. „Po stronie klienta zatem nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu - zwracana kwota będzie mieścić się w kwocie wpłaconej przez klienta podczas spłaty kredytu tytułem rat kapitałowo - odsetkowych, nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w majątku Klienta”. Nadto w przedstawionym uzasadnieniu prawnym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że „środki pieniężne, które w wyniku zawarcia ugody bank zwraca kredytobiorcy w kwocie uprzednio spłaconej przez kredytobiorcę i nieprzekraczające różnicy pomiędzy należnością wobec banku sprzed przewalutowania kredytu, a należnością banku po przewalutowaniu kredytu - są neutralne podatkowo, zatem ich otrzymanie nie powoduje przychodu po stronie kredytobiorcy”.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione zpodatku oraz
dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego przepisu:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
- pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
- pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
Źródła przychodów
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Wskazali Państwo, że 23 października 2025 r. zawarli Państwo z Bankiem ugodę w celu polubownego zakończenia sporu i uchylenia stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy, poprzez przyjęte w ugodzie rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej. W konsekwencji zawarcia ugody, 24 października 2025 r. Bank wypłacił Państwu łączną kwotę …. zł tytułem zwrotu środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy przekazali Państwo na rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego kredytu na podstawie Umowy. Kwota, na którą składa się łączna suma wpłat dokonanych przez Państwa na rzecz Banku z tytułu Umowy pomniejszona o łączny zwrot otrzymany z Banku nie jest niższa niż kwota uzyskanego przez Kredytobiorcę kapitału kredytu.
Skutki podatkowe wypłaty kwoty określonej przez bank
Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.
Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze, czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec
Jak wynika z opisu sprawy, Bank w ramach Ugody wypłacił Państwu kwotę … zł tytułem zwrotu środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy przekazali Państwo na rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego kredytu.
W przypadku zwrotu wpłaconych wcześniej środków pieniężnych - taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty kredytu ponad to, co powinien był zapłacić. Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Reasumując, skoro otrzymali Państwo od Banku zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy przekazali Państwo na rzecz Banku, w ramach spłaty rat udzielonego kredytu, ww. kwota otrzymana na podstawie ugody z Bankiem nie spowodowała więc faktycznego przyrostu w Państwa majątku, a tym samym ww. zwrot nie spowoduje powstania po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego.
Tym samym, kwota 30 000 zł wypłacona Państwu przez Bank na podstawie ugody nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w rozumieniu art. 11 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania
Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.


