Interpretacja indywidualna z dnia 24 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.435.2026.2.KP
Podatnik, który w latach poprzedzających powrót do Polski nie posiadał rezydencji podatkowej na jej terenie oraz spełnia warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, ma prawo do ulgi na powrót, licząc od roku następującego po powrocie, pod warunkiem spełnienia wszystkich dodatkowych przesłanek formalnych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 23 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 25 maja 2026 r. (wpływ 25 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni od (…) 2016 r. do (…) 2024 r. zamieszkiwała na terytorium Szwecji, gdzie posiadała miejsce zamieszkania dla celów podatkowych oraz podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Okoliczność ta jest potwierdzona certyfikatami rezydencji podatkowej oraz dokumentacją z administracji podatkowej Szwecji, potwierdzającą ciągłość opodatkowania w tym kraju.
W 2023 r. Wnioskodawczyni uzyskała dochód z tytułu odpłatnego przeniesienia praw autorskich, stanowiący dochód ze źródła położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym złożyła w Polsce zeznanie podatkowe, podlegając ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W zeznaniu wskazano adres zameldowania w Polsce, który nie stanowił miejsca faktycznego zamieszkania ani centrum interesów życiowych.
W okresie do dnia (…) maja 2024 r. centrum interesów życiowych Wnioskodawczyni znajdowało się w Szwecji. Od dnia (…) maja 2024 r. Wnioskodawczyni przeniosła miejsce zamieszkania do Polski i od tego momentu podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Po powrocie do Polski w 2024 r. Wnioskodawczyni nie była zatrudniona na podstawie umowy o pracę ani umów cywilnoprawnych. Uzyskała jedynie niewielkie przychody w ramach działalności nierejestrowanej. Dochody uzyskane do końca (…) 2024 r. zostały opodatkowane w Szwecji, natomiast drobne przychody uzyskane w Polsce po powrocie zostały rozliczone w zeznaniu PIT za 2024 r.
Z uwagi na niewielką wysokość dochodów osiągniętych w Polsce po powrocie, Wnioskodawczyni nie skorzystała z ulgi na powrót w rozliczeniu za 2024 r. W 2025 r. Wnioskodawczyni podjęła zatrudnienie na podstawie umowy o pracę w Polsce i skorzystała z ulgi na powrót w zeznaniu podatkowym za 2025 r.
W uzupełnieniu sprawy wskazała Pani co następuje.
W okresie od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2023 r. Wnioskodawczyni nie posiadała miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dla celów podatkowych. W tym czasie ośrodek interesów życiowych Wnioskodawczyni znajdował się w Szwecji, gdzie mieszkała wraz z rodziną (mężem i dwojgiem dzieci), wynajmowała mieszkanie oraz wykonywała pracę zarobkową. Jako dowód Wnioskodawczyni załączyła wypis z rejestru ludności szwedzkiej, który poświadcza daty pobytu w Szwecji wraz z przysięgłym tłumaczeniem na język polski.
Od 1 stycznia 2024 r. do dnia poprzedzającego powrót Wnioskodawczyni do Polski nie posiadała ona miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ośrodek interesów życiowych Wnioskodawczyni nadal znajdował się w Szwecji.
Do Polski Wnioskodawczyni powróciła i zamieszkała na stałe w dniu (…) maja 2024 r. w domu rodzinnym. Do dnia (…) 2024 r. Wnioskodawczyni pozostawała zatrudniona w Szwecji, co potwierdza szwedzkie świadectwo pracy (załącznik 2 tłumaczenie przysięgłe pierwszej strony). W okresie pomiędzy zakończeniem pracy, a dniem powrotu do Polski Wnioskodawczyni organizowała przeprowadzę całej rodziny do nowego miejsca.
W żadnym z lat podatkowych 2021, 2022 oraz 2023 Wnioskodawczyni nie przebywała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni. W tym okresie ośrodek interesów życiowych Wnioskodawczyni znajdował się w Szwecji, gdzie wykonywała pracę oraz podlegała obowiązkowi podatkowemu, co poświadczają załączone szwedzkie deklaracje podatkowe w wymienionych latach 2021-2023.
Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo polskie od urodzenia.
Przed wyjazdem za granicę Wnioskodawczyni posiadała miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez okres przekraczający 5 lat kalendarzowych. Wnioskodawczyni mieszkała w Polsce od urodzenia, tj. od dnia (…) 1992 r„ do ukończenia studiów w (…) 2016 r.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, a w szczególności: czy rokiem powrotu jest rok 2024? Czy Wnioskodawczyni ma prawo do zastosowania ulgi przez okres czterech kolejno następujących po sobie lat podatkowych, rozpoczynając od roku 2025, tj. roku następującego po roku powrotu?
Pani stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawczyni, spełnia ona warunki do skorzystania z ulgi na powrót, ponieważ: w okresie obejmującym co najmniej 3 lata poprzedzające zmianę miejsca zamieszkania nie posiadała miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, posiadała miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Szwecji, co potwierdzają certyfikaty rezydencji, przeniosła miejsce zamieszkania do Polski w 2024 r. i od tego momentu podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W ocenie Wnioskodawczyni rokiem powrotu jest rok 2024, a zgodnie z przepisami możliwe jest rozpoczęcie korzystania z ulgi od roku następującego po roku powrotu, tj. od 2025 r., co Wnioskodawczyni uczyniła. Złożenie zeznania podatkowego w Polsce za 2023 r. nie wpływa na powyższą ocenę, gdyż dotyczyło wyłącznie dochodu ze źródła położonego w Polsce i było związane z ograniczonym obowiązkiem podatkowym.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a)ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b)z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c)z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27,art. 30c alboart. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d)z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
-w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1)w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2)podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b)okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a)posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b)miał miejsce zamieszkania:
-nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
-na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4)posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5)nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Zatem, ww. ulga, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 przedmiotowej ustawy polega na zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy – tak jak Pani – przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W myśl natomiast art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z analizy sprawy wynika, że przeniosła się Pani do Polski na stałe, tj. przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych, (…) maja 2024 r. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
Miała Pani miejsce zamieszkania w Szwecji nieprzerwanie przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok 2024, tj. w latach 2021, 2022 i 2023 oraz od początku roku 2024 do dnia poprzedzającego Pani powrót do Polski, który nastąpił (…) maja 2024 r. Do dnia przyjazdu do Polski z zamiarem pobytu stałego posiadała Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Szwecji. Ponadto, wskazała Pani, że posiada polskie obywatelstwo.
Zatem, zrealizowała Pani także wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ww. ustawy. Spełniła Pani również warunek określony w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. b) ww. ustawy. Co równie istotne, spełniła Pani również wymóg z art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy.
Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
Z przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia wynika, że posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych oraz podleganie nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Szwecji jest potwierdzone certyfikatami rezydencji podatkowej oraz dokumentacją z administracji podatkowej Szwecji, potwierdzającą ciągłość opodatkowania w tym kraju. Ponadto, posiada Pani wypis z rejestru ludności szwedzkiej, który poświadcza daty pobytu w Szwecji wraz z przysięgłym tłumaczeniem na język polski. Posiada Pani również szwedzkie świadectwo pracy oraz deklaracje podatkowe w za lata 2021-2023.
Spełniła Pani zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pani wniosek dotyczy przychodów osiąganych z tytułu umowy o pracę.
W konsekwencji, przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
W związku z tym, że – jak wskazała Pani w opisie stanu faktycznego – (…) maja 2024 r. przeniosła Pani miejsce zamieszkania do Polski i od tego momentu podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, za rok Pani powrotu do Polski należy uznać rok 2024. W związku z tym może Pani dokonać odliczenia przedmiotowej ulgi w rozliczeniu za lata 2025-2028.
Jednocześnie wskazuję, że osiągnięcie w 2023 r. dochodu z tytułu odpłatnego przeniesienia praw autorskich stanowiącego dochód ze źródła położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie wpływa na możliwość skorzystania z ulgi na powrót. Zgodnie z tym co wskazała Pani we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej – w okresie uzyskania tego dochodu podlegała Pani w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, natomiast przeniesienie ośrodka interesów życiowych do Polski skutkujące uzyskaniem nieograniczonego obowiązku podatkowego nastąpiło dopiero (…) maja 2024 r. Sam fakt uzyskania dochodu ze źródła położonego na terytorium Polski nie przesądza o zmianie rezydencji podatkowej ani o przeniesieniu ośrodka interesów życiowych i gospodarczych do Polski. Tym samym okoliczność ta pozostaje bez znaczenia dla oceny spełnienia warunków do skorzystania z ulgi na powrót.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
