Interpretacja indywidualna z dnia 24 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.234.2026.1.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w przypadku sprzedaży/likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych oraz WNiP, kosztem uzyskania przychodów Spółki będą wydatki poniesione na ich nabycie, wytworzenie lub ulepszenie, stanowiące wartość początkową środka trwałego lub WNiP, pomniejszone o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych, niezależnie od źródła finansowania tych składników majątku.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(A) sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przedmiotem działalności Spółki jest obsługa, naprawa i przegląd najnowszej generacji komercyjnych (…).

Spółka poniosła wydatki na nabycie składników majątku stanowiących środki trwałe i wartości niematerialne i prawne (dalej: „WNiP”), wykorzystywane w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Nabycie środków trwałych oraz WNiP zostało w części sfinansowane ze środków pochodzących z dotacji.

Nabyte środki trwałe oraz WNiP zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółki. Wartość początkowa środków trwałych oraz WNiP została ustalona na zasadach ogólnych określonych w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm.; dalej: „ustawa o PDOP”), tj. co do zasady na podstawie wydatków poniesionych na ich nabycie, bez pomniejszania tej wartości o kwotę uzyskanej dotacji.

Spółka zalicza do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne w części pokrytej ze środków własnych, natomiast odpisy amortyzacyjne w części sfinansowanej ze środków pochodzących z dotacji nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Wnioskodawca rozważa dokonanie poniższych czynności dotyczących środków trwałych oraz WNiP:

-sprzedaż niektórych środków trwałych lub WNiP (zdarzenie przyszłe nr 1),

-likwidacja niektórych środków trwałych lub WNiP (zdarzenie przyszłe nr 2).

W zakresie sprzedaży środków trwałych oraz WNiP objętych wnioskiem, Wnioskodawca wskazuje, że na dzień planowanej sprzedaży żaden ze środków trwałych oraz WNiP podlegających odpłatnemu zbyciu nie będzie w pełni zamortyzowany. Rozważana sprzedaż tych składników majątku będzie następować z przyczyn gospodarczych, w ramach racjonalnego zarządzania majątkiem wykorzystywanym w działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Natomiast w odniesieniu do likwidacji składników majątku, Wnioskodawca zaznacza, że rozważana likwidacja środków trwałych oraz WNiP nie będzie wynikała z utraty ich przydatności gospodarczej spowodowanej zmianą rodzaju działalności. Decyzje o likwidacji niektórych nieumorzonych środków trwałych lub WNiP będą podejmowane w oparciu o racjonalne i ekonomicznie uzasadnione przesłanki. Ponadto likwidacja nie będzie następstwem okoliczności powstałych z winy Wnioskodawcy lub jego pracowników, w szczególności wskutek niedbalstwa lub naruszenia przepisów, i będzie właściwie udokumentowana.

W wyniku rozważanych zdarzeń środki trwałe oraz WNiP nie zostaną przeniesione poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w sposób, o którym mowa w art. 24f ustawy o PDOP.

Pytania

1)Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w przypadku sprzedaży nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych oraz WNiP, kosztem uzyskania przychodów Spółki będą wydatki poniesione na ich nabycie, wytworzenie lub ulepszenie, stanowiące wartość początkową środka trwałego lub WNiP, pomniejszone o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych, niezależnie od źródła finansowania tych składników majątku?

2)Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w przypadku likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych oraz WNiP, kosztem uzyskania przychodów Spółki będzie niezamortyzowana wartość początkowa środka trwałego lub WNiP, niezależnie od źródła finansowania likwidowanych składników majątku?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Państwa zdaniem, w opisanym zdarzeniu przyszłym, w przypadku sprzedaży środków trwałych oraz WNiP, kosztem uzyskania przychodów Spółki będą wydatki składające się na wartość początkową, pomniejszone o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych, niezależnie od tego, że nabycie, wytworzenie lub ulepszenie zbywanych składników zostało w części sfinansowane dotacją.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Oznacza to, że zaliczenie danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów wymaga łącznego spełnienia następujących przesłanek: wydatek musi zostać faktycznie poniesiony, pozostawać w związku z osiągnięciem przychodów albo zabezpieczeniem lub zachowaniem ich źródła oraz nie może podlegać wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP.

Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b) i c) ustawy o PDOP, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz WNiP a także wydatków na ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o PDOP powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych. Wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami i pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOP, stanowią jednak koszty uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia tych składników.

Wskazana regulacja stanowi podstawę ustalenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży środków trwałych i WNiP. Z przywołanych przepisów jednoznacznie wynika, że w przypadku sprzedaży środka trwałego lub WNiP kosztem uzyskania przychodów jest różnica między jego wartością początkową a sumą dokonanych odpisów amortyzacyjnych. Bez znaczenia dla ustalenia kosztu uzyskania przychodów pozostaje zatem okoliczność, że wydatki na nabycie, wytworzenie lub ulepszenie środka trwałego lub wydatki na nabycie WNiP zostały sfinansowane z dotacji.

Jak wynika z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o PDOP, nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od tej części wartości środka trwałego oraz WNiP, która została podatnikowi zwrócona w jakiejkolwiek formie, w tym w formie dotacji. Przepis ten dotyczy zatem wyłącznie bieżących odpisów amortyzacyjnych i nie wpływa na sposób ustalenia kosztu uzyskania przychodów w chwili odpłatnego zbycia danego składnika majątku. Kwestia ta została bowiem uregulowana odrębnie w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOP, który nie przewiduje obowiązku pomniejszenia kosztu uzyskania przychodów o część wydatków sfinansowaną dotacją.

Prawidłowość powyższego stanowiska znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Tytułem przykładu można wskazać następujące interpretacje indywidualne:

-interpretacja indywidualna z 21 stycznia 2026 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.611.2025.1.EWJ,

-interpretacja indywidualna z 25 września 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.453.2025.1.DW,

-interpretacja indywidualna z 24 stycznia 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.724.2024.1.KM,

-interpretacja indywidualna z 6 lutego 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.816.2022.1.MF,

-interpretacja indywidualna z 4 stycznia 2022 r., sygn. 0111-KDWB.4010.89.2021.2.APA.

We wszystkich przywołanych interpretacjach indywidualnych Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że kosztem uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży środków trwałych są wydatki poniesione w związku z nabyciem środków trwałych wpływające na jego wartość początkową, również w części sfinansowanej dotacją, pomniejszone o dokonane odpisy amortyzacyjne, niezależnie od tego, że odpisy od części sfinansowanej dotacją nie stanowiły kosztów uzyskania przychodów. Kwalifikacje tę należy zastosować również w odniesieniu do zbycia WNiP.

Ad 2.

W odniesieniu do likwidacji środków trwałych lub WNiP, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy o PDOP, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat w środkach trwałych oraz WNiP w części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Z przywołanego przepisu wynika a contrario, że pozostała, niezamortyzowana wartość środka trwałego lub WNiP, jako strata może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych. Strata w tym przypadku odzwierciedla wartość nierozliczonych wydatków na nabycie, wytworzenie lub ulepszenie likwidowanych składników majątku, składająca się na wartość początkową środka trwałego/WNiP. Tym samym, w przypadku likwidacji środków trwałych lub WNiP kosztem uzyskania przychodów może być różnica między wartością początkową ustaloną zgodnie z przepisami ustawy o PDOP a sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 tej ustawy, tj. odpisów zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, jak i tych niezaliczonych do kosztów podatkowych.

W kontekście środków trwałych dodatkowo zastosowanie znajduje art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o PDOP, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności. W zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem wniosku nie wystąpi zmiana rodzaju działalności, stąd regulacja ta nie znajdzie zastosowania w sprawie.

Przepisy ustawy o PDOP nie różnicują możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości początkowej środka trwałego lub WNiP w przypadku ich likwidacji, w zależności od sposobu sfinansowania nabycia lub wytworzenia tych składników majątku. Podobnie jak w sytuacji zbycia środków trwałych lub WNiP, ograniczenie takie, wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o PDOP, dotyczy jedynie dokonywanych na bieżąco odpisów amortyzacyjnych.

W ocenie Spółki, jeżeli działania podejmowane w ramach racjonalnej gospodarki składnikami majątku skutkują likwidacją tych składników i są ekonomicznie oraz gospodarczo uzasadnione oraz nie wynikają z działań zawinionych, niezamortyzowana wartość początkowa likwidowanych środków trwałych lub WNiP może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, niezależnie od tego, czy środki trwałe oraz WNiP były sfinansowane środkami własnymi czy również częściowo dotacją.

Takie stanowisko zostało potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej oraz wcześniej przez organy interpretacyjne w:

-interpretacji indywidualnej z 12 lipca 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.264.2024.1.RH,

-interpretacji indywidualnej z 7 września 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.265.2020.1.ŚS,

-interpretacji indywidualnej z 15 maja 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.63.2020.1.DK,

-interpretacji indywidualnej z 4 listopada 2016 r., sygn. ILPB2/4510-1-52/16-3/JG.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

-wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-został właściwie udokumentowany,

-nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w stosownych przepisach ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Według art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:

W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy w związku ze sprzedażą nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych oraz WNiP, kosztem uzyskania przychodów Spółki będą wydatki poniesione na ich nabycie, wytworzenie lub ulepszenie, stanowiące wartość początkową środka trwałego lub WNiP, pomniejszone o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych, niezależnie od źródła finansowania tych składników majątku.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT:

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ustawa o CIT zawiera pewne ograniczenia dotyczące możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych według zasad określonych w art. 16a-16m tej ustawy. Tak więc – nie są kosztem podatkowym odpisy amortyzacyjne w części ustalonej od wartości początkowej środka trwałego, która została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zostały unormowane w art. 16g ustawy o CIT.

Według art. 16g ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT:

W myśl art. 16g ust. 4 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

W świetle przedstawionych regulacji prawnych wskazać należy, że ograniczenie dotyczące ujmowania w kosztach podatkowych odpisów amortyzacyjnych w części sfinansowanej dotacją nie odnosi się do kosztów uzyskania przychodu związanych ze sprzedażą środka trwałego.

Zatem należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że w przypadku sprzedaży środków trwałych oraz WNiP, kosztem uzyskania przychodów Spółki będą wydatki składające się na wartość początkową, pomniejszone o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych, niezależnie od tego, że nabycie, wytworzenie lub ulepszenie zbywanych składników zostało w części sfinansowane dotacją.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości sformułowanych w pytaniu oznaczonym we wniosku Nr 2 wskazać należy na art. 16 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy o CIT:

Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia środków trwałych (odpisów amortyzacyjnych) zamieszczone zostały w przepisach art. 16a - 16m ustawy o CIT.

Pojęcie „likwidacja” nie zostało zdefiniowane w prawie podatkowym, w związku z powyższym należy odnieść się do rozumienia tego znaczenia w języku potocznym, które jest wieloznaczne i oznacza generalnie zniesienie, usunięcie, rozwiązanie czegoś (Internetowy Słownik języka polskiego https://sjp.pwn.pl/sjp/). Zatem likwidacja środka trwałego to także usunięcie z ewidencji, definitywne zaprzestanie korzystania, czy też pozostawienie w dyspozycji innego podmiotu. Likwidacja to nie tylko fizyczne unicestwienie środka trwałego, ale także przekazanie środka trwałego innemu podmiotowi czy to poprzez darowiznę czy sprzedaż, zmianę metody prowadzenia działalności gospodarczej, likwidację środka trwałego w związku z jego zużyciem technicznym, technologicznym lub „moralnym”, wycofanie go z ewidencji środków trwałych. W związku z takim rozumieniem tego pojęcia - likwidacją będzie definitywne pozbycie się środka trwałego (wykreślenie z ewidencji), np. poprzez jego zniszczenie, usunięcie, czy sprzedaż.

Także w orzecznictwie sądów administracyjnych pojęcie „likwidacja” zostało zinterpretowane w szerokim znaczeniu, obejmującym nie tylko fizyczne unicestwienie środka trwałego, ale również przekazanie środka trwałego innemu podmiotowi czy to w drodze darowizny, czy sprzedaży, a także zmianę metody prowadzenia działalności gospodarczej, likwidację środka trwałego w związku z jego zużyciem technicznym, technologicznym lub „moralnym”, oraz „wycofanie go z ewidencji środków trwałych”.

Szerokie rozumienie pojęcia likwidacji zostało zaprezentowane także w uchwale NSA z 25 czerwca 2012 r., sygn. akt II FPS 2/12 w której stwierdzono, że: „należy przychylić się do tego nurtu orzecznictwa sądowego, w którym wskazuje się na konieczność szerszego rozumienia pojęcia „likwidacji” i objęcia nim także wycofania (nakreślenia) środka trwałego z ewidencji, np. w związku z jego zużyciem technicznym, technologicznym, czy też utratą przydatności gospodarczej (...). Likwidację należy zatem rozpatrywać z punktu widzenia podatnika, który jej dokonuje, a więc jako definitywne wyzbycie się środka trwałego, w tym przypadku inwestycji w obcym środku trwałym (wykreślenie z ewidencji), np. w wyniku zniszczenia, ale także pozbycie się w następstwie pozostawienia poniesionych nakładów u wynajmującego - właściciela budynku (środka trwałego)”.

Z kolei, przez utratę przydatności gospodarczej środków trwałych należy rozumieć, nie tylko ich fizyczne zużycie, np. w wyniku długotrwałej eksploatacji, a więc utratę cech zapewniających zdatność do użytku, lecz także brak opłacalności korzystania z nich.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy, stwierdzić należy, że jak już wskazano zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności. Wnioskując a contrario, nie ma przeszkód dla zaliczenia do kategorii kosztów uzyskania przychodów straty powstałej w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli ich likwidacja nie jest związana z utratą przydatności gospodarczej na skutek zmiany rodzaju działalności, tj. niezamortyzowana wartość środków trwałych zlikwidowanych z innych powodów niż zmiana rodzaju prowadzonej działalności.

Strata, o której mowa w tym przepisie odzwierciedla wartość nierozliczonych podatkowo wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie lub wytworzenie likwidowanych składników majątku. Wydatki tego rodzaju – w braku likwidacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych – mieszczą się w kategorii kosztów uzyskania przychodów potrącalnych w momencie powstania przychodów ze zbycia tych składników majątku albo rozliczanych dla celów podatkowych poprzez odpisy amortyzacyjne. Natomiast likwidacja składników majątku uniemożliwia realizację bądź kontynuację ww. sposobów podatkowego rozliczenia wskazanych wydatków. Wartość tych – poniesionych w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością, w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła – nierozliczonych dla celów podatkowych wydatków (tj. wydatków, które stanowiłyby koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia składnika majątku lub zostałyby rozliczone podatkowo poprzez amortyzację, gdyby nie doszło do likwidacji składników majątku) stanowi wartość straty, o której mowa w powołanych przepisach.

Z powyższych przepisów wynika, że – co do zasady – wydatki poniesione na nabycie, bądź wytworzenie składników majątku stanowiących środki trwałe, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów pośrednio, poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tych środków trwałych. Natomiast w przypadku likwidacji nie w pełni zamortyzowanego środka trwałego, o ile likwidacja ta nie jest związana z utratą przydatności tego środka trwałego na skutek zmiany rodzaju prowadzonej działalności, do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć stratę w postaci niezamortyzowanej części wartości początkowej likwidowanego środka trwałego (zarówno w części sfinansowanej z dotacji, jak i sfinansowanej przez Spółkę).

Reasumując, z treści powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że decydującą przesłanką dla niezaliczenia do kosztów uzyskania przychodów tego określonego rodzaju strat jest wystąpienie zmiany rodzaju działalności powodującej utratę przez likwidowane środki trwałe przydatności gospodarczej. Zatem, dla podatkowej kwalifikacji strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych decydującym pozostaje ustalenie, czy utracenie przez te środki przydatności gospodarczej spowodowane zostało rezygnacją przez podatnika z prowadzenia określonego rodzaju działalności, w której to działalności wykorzystywany był likwidowany środek trwały.

Jak wskazali Państwo we wniosku, likwidacja środków trwałych oraz WNiP nie będzie wynikała z utraty ich przydatności gospodarczej spowodowanej zmianą rodzaju działalności. Decyzje o likwidacji nieumorzonych środków trwałych lub WNiP będą podejmowane w oparciu o racjonalnie i ekonomicznie uzasadnione przesłanki. Likwidacja nie będzie też następstwem okoliczności powstałych z winy Państwa lub Państwa pracowników, w szczególności wskutek niedbalstwa lub naruszenia przepisów, i będzie właściwie udokumentowana. W konsekwencji, art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT nie znajdzie zastosowania.

W związku z powyższym zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem, że:

-w przypadku sprzedaży środków trwałych oraz WNiP, kosztem uzyskania przychodów Spółki będą wydatki składające się na wartość początkową, pomniejszone o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych, niezależnie od tego, że nabycie, wytworzenie lub ulepszenie zbywanych składników zostało w części sfinansowane dotacją, oraz

-niezamortyzowana wartość początkowa likwidowanych środków trwałych lub WNiP może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, niezależnie od tego, czy środki trwałe oraz WNiP były sfinansowane środkami własnymi czy również częściowo dotacją.

Tym samym, Państwa stanowisko, należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż interpretacje indywidualne dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.