Interpretacja indywidualna z dnia 24 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.409.2026.1.ASZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek został uzupełniony 20 czerwca 2026 r. – na wezwanie organu. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, pozostającą w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Wnioskodawca wraz z małżonkiem jest współwłaścicielem w udziale 1/2 nieruchomości, przy czym udział ten wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków. Pozostały udział 1/2 w tej nieruchomości należy do innego współwłaściciela. Udział 1/2 w nieruchomości został nabyty do majątku wspólnego małżonków w 2019 r. Nieruchomość nie była i nie jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę ani jej małżonka. Nieruchomość stanowi działkę nr 1/1 o powierzchni 0,2385 ha, położoną w A, dla której prowadzona jest księga wieczysta (...).

Nieruchomość jest zabudowana dwukondygnacyjnym budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, dwulokalowym. W budynku znajdują się dwa niewyodrębnione lokale mieszkalne – lokal A oraz lokal B – o równych powierzchniach użytkowych. Lokale są faktycznie zajmowane przez jednego współwłaściciela (lokal A – przez Wnioskodawcę oraz jej małżonka, lokal B – przez pozostałych współwłaścicieli). Do każdego z lokali faktycznie przyporządkowana jest część działki jako ogródek przydomowy. Współwłaściciele zawarli w formie aktu notarialnego umowę o podziale nieruchomości do korzystania (quoad usum), na mocy której postanowiono, że Wnioskodawca wraz z małżonkiem korzysta wyłącznie z części budynku obejmującej lokal A oraz odpowiadającej jej części działki (ogródka), a pozostali współwłaściciele wyłącznie z części budynku obejmującej lokal B oraz odpowiadającej jej części działki. Umowa ta nie zmieniła wielkości udziałów we współwłasności (każdy ze współwłaścicieli nadal posiada udział 1/2).

Wnioskodawca planuje ustanowienie odrębnej własności lokalu A oraz założenie dla tego lokalu odrębnej księgi wieczystej, z jednoczesnym przypisaniem do lokalu udziału w nieruchomości wspólnej (gruncie i częściach wspólnych budynku) w wysokości odpowiadającej dotychczasowemu udziałowi Wnioskodawcy, tj. 1/2. Analogicznie ma zostać ustanowiona odrębna własność lokalu B dla drugich współwłaścicieli, z przypisaniem pozostałego udziału 1/2. W ramach ustanowienia odrębnej własności lokali nie dojdzie do zwiększenia udziału Wnioskodawcy w nieruchomości ponad dotychczasowy udział 1/2, nie są przewidziane żadne spłaty ani dopłaty pomiędzy współwłaścicielami. Po wyodrębnieniu lokalu Wnioskodawca rozważa jego sprzedaż. Sprzedaż może przykładowo nastąpić w ciągu 12 miesięcy od wyodrębnienia.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w którym Wnioskodawca od 2019 r. posiada udział 1/2 we współwłasności nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym i planowane jest ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego odpowiadającego części budynku dotychczas wykorzystywanej wyłącznie przez Wnioskodawcę oraz przypisanie do tego lokalu udziału 1/2 w gruncie i częściach budynku niewyodrębnionych jako lokale, przy czym po stronie Wnioskodawcy nie dojdzie do jakiegokolwiek zwiększenia stanu posiadania, za datę nabycia tego lokalu na potrzeby art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy uznać datę pierwotnego nabycia przez Wnioskodawcę udziału 1/2 we współwłasności tej nieruchomości, a w konsekwencji jego odpłatne zbycie po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego udziału, nie będzie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, taka sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Planowane ustanowienie odrębnej własności lokalu A wraz z założeniem dla niego nowej księgi wieczystej, przy jednoczesnym zachowaniu dotychczasowego udziału Wnioskodawcy w nieruchomości (1/2) oraz braku jakiegokolwiek zwiększenia stanu posiadania nie stanowi „nabycia” w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT). W konsekwencji dla celów ustalenia, czy sprzedaż lokalu A podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, pięcioletni termin, o którym mowa w tym przepisie, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym Wnioskodawca nabył udział 1/2 w nieruchomości, a nie od dnia ustanowienia odrębnej własności lokalu i założenia dla niego nowej księgi wieczystej.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie m.in. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Przepis ten uzależnia opodatkowanie od tego, czy do zbycia dochodzi przed upływem pięciu lat od końca roku, w którym miało miejsce nabycie (lub wybudowanie) zbywanej nieruchomości lub udziału w niej.

Ustawa o PIT nie definiuje pojęcia „nabycia”, niemniej w utrwalonej linii interpretacyjnej przyjmuje się, że „nabycie” na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 należy rozumieć jako przysporzenie majątkowe po stronie podatnika, skutkujące zwiększeniem stanu jego majątku (w szczególności zwiększeniem udziału w nieruchomości). Samo przekształcenie tytułu prawnego lub doprecyzowanie struktury własności, bez zwiększenia udziału lub wartości majątku podatnika, nie powinno być traktowane jako nowe nabycie w rozumieniu tego przepisu.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca wraz z małżonkiem nabyli w 2019 r. (7 lat temu) udział 1/2 w nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym dwulokalowym. Nieruchomość od samego początku miała charakter mieszkalny i nie była związana z działalnością gospodarczą. Następnie współwłaściciele zawarli umowę o podziale nieruchomości do korzystania (quoad usum), w której jedynie uregulowali sposób korzystania z poszczególnych części budynku i działki, przy czym wysokość udziałów we współwłasności (po 1/2) nie uległa zmianie. Umowa ta nie powodowała żadnego przysporzenia majątkowego po stronie któregokolwiek ze współwłaścicieli, a jedynie porządkowała faktyczne korzystanie z nieruchomości.

Planowane ustanowienie odrębnej własności lokalu A oraz przypisanie do niego udziału 1/2 w gruncie i częściach budynku niewyodrębnionych jako lokale ma charakter wyłącznie techniczny i porządkujący. Po tej czynności Wnioskodawca nadal będzie dysponował prawem odpowiadającym udziałowi 1/2 w tej samej substancji majątkowej – tyle że zamiast udziału 1/2 we współwłasności całej nieruchomości gruntowo-budynkowej będzie posiadał odrębną własność lokalu A oraz odpowiadający mu udział 1/2 w gruncie i częściach budynku niewyodrębnionych jako lokale. Nie dojdzie więc do zwiększenia stanu posiadanego majątku Wnioskodawcy, a jedynie do zmiany formy prawnej tego samego prawa.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w aktualnych interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, które wprost odnoszą się do skutków podatkowych wyodrębnienia lokali z dotychczas posiadanej nieruchomości. W interpretacji indywidualnej z 14 marca 2025 r. o sygn. 0112-KDSL1-1.4011.45.2025.2.DT organ wskazał, że:

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że prawne wyodrębnienie lokali nie powoduje, że momentem nabycia lokalu jest chwila ustanowienia odrębnej własności lokalu, czy założenia księgi wieczystej, o ile w wyniku ustanowienia odrębnej własności nie nastąpiło zwiększenie dotychczasowego stanu posiadania.

Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z 23 czerwca 2023 r. o sygn. 0114-KDWP.4011.30.2023.2.IG, w której Dyrektor KIS stwierdził, że:

Z powyższego wynika, że wyodrębnienie faktyczne lokali bez ustanowienia ich odrębnej własności nie zmienia stanu własności nieruchomości ani momentu jej nabycia. Również prawne wyodrębnienie lokali z nieruchomości nie powoduje, że momentem nabycia lokalu jest chwila ustanowienia odrębnej własności lokalu, czy założenia księgi wieczystej, o ile w wyniku ustanowienia odrębnej własności nie nastąpiło zwiększenie dotychczasowego stanu posiadania. W przedmiotowej sprawie wyodrębnienie z ww. nieruchomości dwóch odrębnych lokali mieszkalnych nie ma wpływu na moment nabycia nieruchomości.

W rezultacie w wyniku opisanego wyodrębnienia samodzielnego lokalu mieszkalnego nie dochodzi do nowego ukształtowania prawa własności. Dlatego za datę nabycia lokalu mieszkalnego należy uznać datę nabycia nieruchomości, z której go wyodrębniono, gdyż w wyniku przedmiotowego wyodrębnienia nie nastąpiła zmiana dotychczasowego stanu posiadania, czyli nie mamy do czynienia z nabyciem (nie zwiększa się stan posiadanego majątku osobistego).

Podobnie w interpretacji indywidualnej z 23 września 2024 r. sygn. 0115-KDIT3.4011.627.2024.1.KP organ podkreślił, że:

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że prawne wyodrębnienie lokalu nie powoduje, że momentem nabycia lokalu jest chwila ustanowienia odrębnej własności lokalu, czy założenia księgi wieczystej, o ile w wyniku ustanowienia odrębnej własności nie nastąpiło zwiększenie dotychczasowego stanu posiadania.

W przedmiotowej sprawie planowane wyodrębnienie ze wskazanej we wniosku nieruchomości dwóch odrębnych lokali, tj. lokalu mieszkalnego oraz lokalu garażowego, nie będzie mieć wpływu na moment nabycia nieruchomości.

W rezultacie w wyniku planowanego wyodrębnienia samodzielnego lokalu mieszkalnego nie dochodzi do nowego ukształtowania prawa własności. Dlatego za datę nabycia wyodrębnionego lokalu mieszkalnego należy uznać datę nabycia nieruchomości, z której go wyodrębniono, gdyż w wyniku przedmiotowego wyodrębnienia nie nastąpiła zmiana dotychczasowego stanu posiadania.

Stanowisko organów podatkowych sprowadza się zatem do zasady, że wyodrębnienie lokalu z nieruchomości już wcześniej nabytej przez podatnika oraz założenie dla niego odrębnej księgi wieczystej nie stanowi nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, o ile w wyniku tych czynności nie następuje zwiększenie udziału podatnika w nieruchomości (ani inne realne przysporzenie majątkowe). W takim przypadku za datę nabycia zbywanego lokalu przyjmuje się datę nabycia nieruchomości (udziału) istniejącą przed wyodrębnieniem.

W opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca nie uzyska żadnego przysporzenia ponad dotychczas posiadany udział 1/2 w nieruchomości – po ustanowieniu odrębnej własności lokalu A będzie posiadał udział w nieruchomości wspólnej w tej samej wysokości, a czynność ta nie będzie wiązała się ze spłatami ani dopłatami pomiędzy współwłaścicielami. Oznacza to, że ustanowienie odrębnej własności lokalu A i założenie dla niego nowej księgi wieczystej nie będzie stanowiło „nabycia” w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

W konsekwencji, przy ewentualnej sprzedaży lokalu A, dla potrzeb oceny, czy powstaje przychód z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, należy przyjąć, że datą nabycia lokalu jest data nabycia przez Wnioskodawcę udziału 1/2 w nieruchomości gruntowo-budynkowej. Skoro udział ten został nabyty ponad 6 lat temu, to sprzedaż lokalu A dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło to pierwotne nabycie, nie będzie stanowiła źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment ich nabycia. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Odnosząc się do Pani sprawy, udział 1/2 w nieruchomości został nabyty przez Panią i małżonka do Państwa majątku wspólnego w 2019 r. Nieruchomość nie była i nie jest związana z prowadzeniem przez Państwa działalności gospodarczej. Obecnie planuje Pani ustanowienie odrębnej własności lokalu A oraz założenie dla tego lokalu odrębnej księgi wieczystej, z jednoczesnym przypisaniem do lokalu udziału w nieruchomości wspólnej (gruncie i częściach wspólnych budynku) w wysokości odpowiadającej Pani dotychczasowemu udziałowi.

Kwestie ustanowienia odrębnej własności lokalu reguluje ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2026 r. poz 232).

Na mocy art. 2 ust. 1 wskazanej ustawy:

Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.

W świetle art. 2 ust. 2 przytoczonej ustawy:

Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.

Z art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali wynika, że:

W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali.

Wedle art. 3 ust. 2 wskazanej ustawy:

Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Na gruncie art. 7 ust. 1 powołanej ustawy:

Odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego współwłasność.

Stosownie do art. 7 ust. 2 wskazanej ustawy:

Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi wieczystej.

Dodatkowo na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341):

Dla każdej nieruchomości prowadzi się odrębną księgę wieczystą, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Dotyczy to także nieruchomości lokalowych oraz nieruchomości, w których nieruchomości lokalowe zostały wyodrębnione.

W wyniku przyszłego wyodrębnienia, nie dojdzie do zwiększenia Pani udziału w nieruchomości ponad dotychczasowy udział 1/2 oraz nie są przewidziane żadne spłaty ani dopłaty pomiędzy współwłaścicielami. Również prawne wyodrębnienie lokali z nieruchomości nie powoduje, że momentem nabycia lokalu jest chwila ustanowienia odrębnej własności lokalu, czy założenia księgi wieczystej, o ile w wyniku ustanowienia odrębnej własności nie nastąpiło zwiększenie dotychczasowego stanu posiadania.

W przedmiotowej sprawie wyodrębnienie z ww. nieruchomości dwóch odrębnych lokali mieszkalnych nie ma wpływu na moment nabycia nieruchomości. W rezultacie, w wyniku opisanego wyodrębnienia samodzielnego lokalu mieszkalnego, nie dojdzie do nowego ukształtowania prawa własności. Dlatego za datę nabycia lokalu mieszkalnego należy uznać datę nabycia nieruchomości, z której go wyodrębniono, gdyż w wyniku przedmiotowego wyodrębnienia nie nastąpił zmiana dotychczasowego stanu posiadania, czyli nie dojdzie do nabycia (zwiększenia stanu posiadanego majątku osobistego).

Stąd też za datę nabycia, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uznać w tej sprawie 2019 rok. W konsekwencji sprzedaż wyodrębnionego lokalu mieszkalnego nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu uzyskanego ze sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.