Interpretacja indywidualna z dnia 24 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDWPT.4011.312.2026.1.KU
Sprzedaż udziału w nieruchomości nabytej poprzez dziedziczenie po wspólności majątkowej małżeńskiej, dokonana po upływie pięciu lat od nabycia przez spadkodawcę, nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych – jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Niniejszy wniosek dotyczy skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych wyłącznie po stronie Wnioskodawcy, w związku ze sprzedażą przysługującego Mu udziału w lokalu mieszkalnym. 17 stycznia 2020 r. rodzice Wnioskodawcy nabyli lokal mieszkalny na podstawie umowy sprzedaży. Nabycie nastąpiło do majątku wspólnego małżeńskiego rodziców Wnioskodawcy. W dacie nabycia rodzice Wnioskodawcy pozostawali w ustroju ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. 23 lipca 2021 r. zmarła mama Wnioskodawcy. Na podstawie testamentu spadek po mamie Wnioskodawcy nabył tata Wnioskodawcy. Przedmiotowy lokal mieszkalny przed śmiercią mamy Wnioskodawcy wchodził do majątku wspólnego małżeńskiego rodziców Wnioskodawcy. 5 grudnia 2021 r. zmarł tata Wnioskodawcy. Spadek po tacie Wnioskodawcy nabyli Wnioskodawca oraz jego brat, każdy po 1/2 części. Akt poświadczenia dziedziczenia po tacie Wnioskodawcy został sporządzony 11 sierpnia 2022 r. Wnioskodawca wskazuje, że nie został przeprowadzony dział spadku ani zniesienie współwłasności, w wyniku którego Wnioskodawca otrzymałby udział większy niż wynikający z dziedziczenia. Nie doszło również do spłat ani dopłat pomiędzy spadkobiercami w tym zakresie. 20 maja 2026 r. Wnioskodawca wraz z bratem sprzedał przedmiotowy lokal mieszkalny. Sprzedaż została dokonana przez współwłaścicieli lokalu, jednak Wnioskodawca występuje o interpretację indywidualną wyłącznie w zakresie skutków podatkowych dotyczących sprzedaży Jego udziału w lokalu mieszkalnym. Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy sprzedaż jego udziału w lokalu mieszkalnym dokonana w dniu 20 maja 2026 r. stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też sprzedaż ta nastąpiła po upływie pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pytanie
1)Czy odpłatne zbycie przez Wnioskodawcę 20 maja 2026 r. przysługującego Mu udziału w lokalu mieszkalnym, nabytego w drodze spadku po tacie zmarłym 5 grudnia 2021 r., stanowi dla Wnioskodawcy źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli lokal ten został nabyty przez rodziców Wnioskodawcy do majątku wspólnego małżeńskiego 17 stycznia 2020 r., a po śmierci mamy Wnioskodawcy 23 lipca 2021 r. tata Wnioskodawcy odziedziczył spadek po niej na podstawie testamentu?
2)Czy w związku ze sprzedażą udziału w lokalu mieszkalnym 20 maja 2026 r. Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych albo do złożenia zeznania PIT-39?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie przez Niego 20 maja 2026 r. przysługującego Mu udziału w lokalu mieszkalnym nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Wnioskodawca nabył udział w lokalu mieszkalnym w drodze spadku po tacie, zmarłym 5 grudnia 2021 r. W związku z tym zastosowanie ma art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku pięcioletni okres liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości albo nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Spadkodawcą Wnioskodawcy był tata Wnioskodawcy. Tata Wnioskodawcy nabył przedmiotowy lokal mieszkalny wraz z mamą Wnioskodawcy 17 stycznia 2020 r. do majątku wspólnego małżeńskiego. Dlatego przy ustalaniu daty nabycia przez spadkodawcę należy uwzględnić również art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowi, że w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości nabytych do majątku wspólnego małżonków okres pięcioletni liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie do majątku wspólnego małżonków.
W ocenie Wnioskodawcy fakt, że po śmierci mamy Wnioskodawcy 23 lipca 2021 r. tata Wnioskodawcy odziedziczył spadek po niej na podstawie testamentu, nie powoduje powstania nowej daty nabycia lokalu mieszkalnego dla celów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Lokal mieszkalny był bowiem wcześniej nabyty przez rodziców Wnioskodawcy do majątku wspólnego małżeńskiego, a wspólność majątkowa małżeńska ma charakter wspólności łącznej. W konsekwencji dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych datą nabycia lokalu mieszkalnego przez tatę Wnioskodawcy pozostaje dzień 17 stycznia 2020 r., czyli data nabycia lokalu do majątku wspólnego małżeńskiego rodziców Wnioskodawcy. Pięcioletni termin należy zatem liczyć od końca 2020 r. Termin ten upłynął z 31 grudnia 2025 r. Sprzedaż udziału w lokalu mieszkalnym przez Wnioskodawcę nastąpiła 20 maja 2026 r., a więc po upływie tego terminu. W konsekwencji sprzedaż udziału w lokalu mieszkalnym dokonana przez Wnioskodawcę 20 maja 2026 r. nie stanowi źródła przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca nie jest więc zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu ani do złożenia zeznania PIT-39.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d)innych rzeczy,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu i rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw, nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
W świetle art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
Stosownie do art. 924 i 925 tej ustawy:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Stosownie do art. 926 § 1 ww. Kodeksu:
Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
W myśl art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Biorąc pod uwagę fakt, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku stanowiła składnik majątku wspólnego małżonków, tj. Pana rodziców, zasadnym jest odniesienie się również do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).
Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe – zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w określonym udziale.
Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez NSA Uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd stwierdził, że:
Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków.
W uzasadnieniu Uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
Z opisu sprawy wynika, że 17 stycznia 2020 r. Pana rodzice nabyli lokal mieszkalny na podstawie umowy sprzedaży. Nabycie nastąpiło do majątku wspólnego małżeńskiego Pana rodziców. W dacie nabycia Pana rodzice pozostawali w ustroju ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. 23 lipca 2021 r. zmarła Pana mama. Na podstawie testamentu spadek po Pana mamie nabył Pana tata. 5 grudnia 2021 r. zmarł Pana tata. Spadek po tacie nabył Pan wraz brat, każdy po 1/2 części. Akt poświadczenia dziedziczenia po Pana tacie został sporządzony 11 sierpnia 2022 r. Nie został przeprowadzony dział spadku ani zniesienie współwłasności, w wyniku którego otrzymałby Pan udział większy niż wynikający z dziedziczenia. Nie doszło również do spłat ani dopłat pomiędzy spadkobiercami w tym zakresie. 20 maja 2026 r. wraz z bratem sprzedał Pan przedmiotowy lokal mieszkalny.
Odnosząc powyższe do przedstawionego przez Pana opisu sprawy wskazuję, że z uwagi na panujący w małżeństwie Pana rodziców ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej nie jest możliwe wyodrębnienie udziałów, które Pana matka oraz Pana ojciec posiadali w chwili nabycia nieruchomości. Z tego względu Pana ojciec nie mógł ponownie nabyć udziałów w przedmiotowej nieruchomości w spadku po zmarłej żonie (Pana matce).
Zatem w rozpatrywanej sprawie 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinien być liczony od końca roku w którym nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego do majątku wspólnego małżonków przez spadkodawcę (Pana ojca) i jego małżonkę (Pana matkę), tj. od 2020 r.
Wobec powyższego uznać należy, że 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w Pana przypadku upłynął z dniem 31 grudnia 2025 r.
W konsekwencji, nienastępującew wykonaniu działalności gospodarczej, odpłatne zbycie przez Pana 20 maja 2026 r. udziału w lokalu mieszkalnym nabytego w spadku po ojcu nie stanowi dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ jego odpłatne zbycie nastąpiło po upływie okresu 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego lokalu przez spadkodawcę, tj. Pana ojca.
W związku z powyższym nie ma Pan obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym i złożenia zeznania PIT-39.
Dodatkowe informacje
Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.
Ponadto wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pana brata).
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


